João 21
ikz (IKZ) vs VC
1 Hanʉ gayo gaahitirɨ, Yɨɨsu akahwarʉkɨra naatu abhɨɨga bhaazɨ rusizʉ wɨ ɨnyanza ya Tibhɨɨriya.
1 Depois disso, tornou Jesus a manifestar-se aos seus discípulos junto ao lago de Tiberíades. Manifestou-se deste modo:
2 Bhaareho Simʉʉni Peetero, Tomaaso wʉnʉ iriina ryazɨ ɨrɨndɨ nɨ‑Mbasa, Natanaɨri wa Kana ya Gariraaya, abhaana bhabhɨrɨ bha Zebhedaayo na abhɨɨga abhandɨ bhabhɨrɨ.
2 Estavam juntos Simão Pedro, Tomé {chamado Dídimo}, Natanael {que era de Caná da Galiléia}, os filhos de Zebedeu e outros dois dos seus discípulos.
3 Simʉʉni Peetero akabhʉʉrɨra abhakɨndichazɨ, “Nɨraja mʉnyanza kuwesena ziiswɨ.”
3 Disse-lhes Simão Pedro: Vou pescar. Responderam-lhe eles: Também nós vamos contigo. Partiram e entraram na barca. Naquela noite, porém, nada apanharam.
4 Ritabhʉʉri, Yɨɨsu akiimɨɨrɨra rusizʉ wɨ ɨnyanza, nawe abhɨɨga bhaazɨ bhataamɨnyirɨ kʉbha nɨ‑Yɨɨsu.
4 Chegada a manhã, Jesus estava na praia. Todavia, os discípulos não o reconheceram.
5 Yɨɨsu akabhabhɨrɨkɨra, “Bhasaani bhaanɨ, nangʉ, mubhwɨnɨ ziiswɨ zʉzʉʉsi?”
5 Perguntou-lhes Jesus: Amigos, não tendes acaso alguma coisa para comer? Não, responderam-lhe.
6 Yɨɨsu akabhabhʉʉrɨra, “Mʉtaashɨ enzero ʉrʉbhaara rwu ubhuryʉ rwu ubhwatʉ, mʉrabhona ziiswɨ.” Mmbe, bhakataasha enzero mʉnyanza, nawe bhakatamwa kuyiruta kʉ kʉbha bhakabhona ziiswɨ nzaru bhʉkʉngʼu.
6 Disse-lhes ele: Lançai a rede ao lado direito da barca e achareis. Lançaram-na, e já não podiam arrastá-la por causa da grande quantidade de peixes.
7 Umwɨga wʉnʉ Yɨɨsu aasɨɨgirɨ bhʉkʉngʼu, akabhʉʉrɨra Peetero, “Nɨ‑Mʉkʉrʉ!” Hanʉ Simʉʉni Peetero igwirɨ kʉbha nɨ‑Mʉkʉrʉ, akiibhoha engebho yaazɨ yɨnʉ aaruushiryɨ hanʉ aatangirɨ kuwesena, akiirekera mʉnyanza.
7 Então aquele discípulo, que Jesus amava, disse a Pedro: É o Senhor! Quando Simão Pedro ouviu dizer que era o Senhor, cingiu-se com a túnica {porque estava nu} e lançou-se às águas.
8 Abhɨɨga abhandɨ bhakaja rusizʉ wɨ ɨnyanza nu ubhwatʉ, kʉ kʉbha bhataarɨ kore, nawe bhaarɨ matambʉka igana rɨmwɨbhu. Bhakaruta enzero yɨnʉ yiizwirɨ ziiswɨ.
8 Os outros discípulos vieram na barca, arrastando a rede dos peixes {pois não estavam longe da terra, senão cerca de duzentos côvados}.
9 Hanʉ bhaahikirɨ rusizʉ wɨ ɨnyanza, bhakarora ʉmʉkaatɨ na rinota ryo omorero rɨnʉ ziiswɨ zaarɨ zɨrakarwaku.
9 Ao saltarem em terra, viram umas brasas preparadas e um peixe em cima delas, e pão.
10 Yɨɨsu akabhʉʉrɨra abhɨɨga bhaazɨ, “Muuzɨ, moreete hanʉ ziiswɨ obhorebhe zɨnʉ mʉwɨsɨnirɨ.”
10 Disse-lhes Jesus: Trazei aqui alguns dos peixes que agora apanhastes.
11 Mmbe Simʉʉni Peetero akasikɨra mubhwatʉ, akaruta enzero yɨnʉ yiizwirɨ ziiswɨ. Monzero yiyo zaarɨmu ziiswɨ zɨkʉrʉ igana rɨmwɨ merongo ɨtaanʉ ni isatʉ. Nangabha zaarɨmu ziiswɨ nzaru bhʉkʉngʼu, enzero ɨtaatarandukirɨ.
11 Subiu Simão Pedro e puxou a rede para a terra, cheia de cento e cinqüenta e três peixes grandes. Apesar de serem tantos, a rede não se rompeu.
12 Yɨɨsu akabhʉʉrɨra abhɨɨga bhaazɨ, “Muuzɨ muryɨ ibhyakurya.” Ataareho umwɨga wʉnʉ aagɨmirɨ kubhuurya, “Awɨ nɨ‑wɨɨwɨ?” kʉ kʉbha bhakamenya kʉbha nɨ‑Mʉkʉrʉ.
12 Disse-lhes Jesus: Vinde, comei. Nenhum dos discípulos ousou perguntar-lhe: Quem és tu?, pois bem sabiam que era o Senhor.
13 Mmbe Yɨɨsu akaaza, akagega ʉmʉkaatɨ, akabhaha abhɨɨga bhaazɨ. Na akagega na ziiswɨ, akakora ɨbhuɨbhu.
13 Jesus aproximou-se, tomou o pão e lhos deu, e do mesmo modo o peixe.
14 Ruyo rwarɨ rogendo rwa katatʉ Yɨɨsu kʉhwarʉkɨra abhɨɨga bhaazɨ, kwɨma hanʉ Mungu aamuryurirɨ kurwa mʉbhaku.
14 Era esta já a terceira vez que Jesus se manifestava aos seus discípulos, depois de ter ressuscitado.
15 Hanʉ bhaamarirɨ kurya, Yɨɨsu akabhuurya Simʉʉni Peetero, “Simʉʉni umwana wa Yoohana, ʉnsɨɨgirɨ kʉkɨra chɨmbu abhakɨndichazʉ bhansɨɨgirɨ?”
15 Tendo eles comido, Jesus perguntou a Simão Pedro: Simão, filho de João, amas-me mais do que estes? Respondeu ele: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta os meus cordeiros.
16 Yɨɨsu akabhuurya Peetero rwa kabhɨrɨ, “Simʉʉni, umwana wa Yoohana, ʉnsɨɨgirɨ?”
16 Perguntou-lhe outra vez: Simão, filho de João, amas-me? Respondeu-lhe: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta os meus cordeiros.
17 Akamubhuurya rwa katatʉ, “Simʉʉni, umwana wa Yoohana, ʉnsɨɨgirɨ?”
17 Perguntou-lhe pela terceira vez: Simão, filho de João, amas-me? Pedro entristeceu-se porque lhe perguntou pela terceira vez: Amas-me?, e respondeu-lhe: Senhor, sabes tudo, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta as minhas ovelhas.
18 Nɨrakʉbhʉʉrɨra amaheene, hanʉ waarɨ mumura, ʉkanara kwibhoha zengebho zaazʉ aumwene, na kuja hʉhʉʉsi hanʉ ukwenda. Nawe hanʉ ukukunguha, ʉragorora amabhoko gaazʉ nʉ ʉmʉʉtʉ ʉwʉndɨ arakwibhohya zengebho zaazʉ na kukuhira ɨnʉ ʉtakwenda kuja.”
18 Em verdade, em verdade te digo: quando eras mais moço, cingias-te e andavas aonde querias. Mas, quando fores velho, estenderás as tuas mãos, e outro te cingirá e te levará para onde não queres.
19 Yɨɨsu akagambabhu kwerecha chɨmbu Peetero ariikwɨ, korereke Mungu agungibhwɨ. Mmbe, Yɨɨsu akabhʉʉrɨra Peetero, “Ntuna.”
19 Por estas palavras, ele indicava o gênero de morte com que havia de glorificar a Deus. E depois de assim ter falado, acrescentou: Segue-me!
20 Mmbe, Peetero akiichʉra, akarora umwɨga wʉnʉ Yɨɨsu aasɨɨgirɨ bhʉkʉngʼu, aarɨ arabhatuna. Umwɨga wuyo ni‑wurya aarɨ ihɨgɨkirɨ kwa Yɨɨsu hanʉ bhaarɨ bhararya, na kumubhuurya, “Ʉmʉkʉrʉ, nɨ‑wɨɨwɨ akukwichʉra?”
20 Voltando-se Pedro, viu que o seguia aquele discípulo que Jesus amava {aquele que estivera reclinado sobre o seu peito, durante a ceia, e lhe perguntara: Senhor, quem é que te há de trair?}.
21 Mmbe, hanʉ Peetero aarʉʉzɨ umwɨga wurya, akabhuurya Yɨɨsu, “Ʉmʉkʉrʉ, nangʉ, kɨgʉrʉkɨ kɨraaza komobhona wuyo?”
21 Vendo-o, Pedro perguntou a Jesus: Senhor, e este? Que será dele?
22 Yɨɨsu akamʉgarukirya, “Arɨɨbhɨ nereenda abhɨ mʉhʉru kuhika hanʉ nɨkʉgarʉka, kwakɨ gayo garakʉnyaacha? Awɨ untunɨ.”
22 Respondeu-lhe Jesus: Que te importa se eu quero que ele fique até que eu venha? Segue-me tu.
23 Mmbe amangʼana gayo gakanyaragana kʉbhakɨndichazɨ bhaaru kʉbha umwɨga wuyo atakukwa. Nawe Yɨɨsu ataabhugirɨ umwɨga wuyo atakukwa, akabhuga, “Arɨɨbhɨ nereenda abhɨ mʉhʉru kuhika hanʉ nɨkʉgarʉka, kwakɨ gayo garakʉnyaacha?”
23 Correu por isso o boato entre os irmãos de que aquele discípulo não morreria. Mas Jesus não lhe disse: Não morrerá, mas: Que te importa se quero que ele fique assim até que eu venha?
24 Umwɨga wuyo newe wʉnʉ akomenyeekererya ganʉ na kʉgandɨka. Itwɨ tʉmɨnyirɨ kʉbha ganʉ akʉgamba nɨ‑ga amaheene.
24 Este é o discípulo que dá testemunho de todas essas coisas, e as escreveu. E sabemos que é digno de fé o seu testemunho.
25 Gareho amangʼana agandɨ maaru ganʉ Yɨɨsu aakʉrirɨ. Angabhɨɨrɨ gʉʉsi gayo gangandikirwɨ, nɨrarora kʉʉsɨ hʉʉsi hataarɨ hariisa ʉkʉtʉʉra ɨbhɨtabhʉ bhɨnʉ bhyangandikirwɨ.
25 Jesus fez ainda muitas outras coisas. Se fossem escritas uma por uma, penso que nem o mundo inteiro poderia conter os livros que se deveriam escrever.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.