Marcos 11

Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nga Jizọsi nụ ele sno apna a naavadu Jerusẹlem ndụndu, n'ẹli Bẹtifagi nụ Bẹtani, be vadu nụ Rugwu Olivu, o zizne badnụ lawụru nụ rime ele sno apna a.
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 Ọ kanụ be, “Anụ zne nụ mgbu matị ke zị nụ ruwhnu anụ, ngangam anụ naabna nụ rime a, anụ jọowhnu nnwọ ịyinya be kpọgwu eriri, ke ọ zị́ko nye dazịri n'olu a, anụ tọma a, tọya hna.”
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Ọ zị nye sịkwaru anụ, “Kịni mernu anụ neeme nhne ka?” Anụ kaa, “Ọ zị Nyenwe aị mkpa, o jeegwehnahie a kịtna.”
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Be znernu whnụ nnwọ ịyinya be kpọgwu n'ọnu-mgbo ọro zị n'apna, be tọpiya a.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 Ele gwuzogwu pịi sịkwa be, “Kịni bụ nhne anụ neeme, nọoto nnwọ ịyinya wam?”
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Be kanụ be nhne Jizọsi karụ, be gharụ be.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Be tọyanu Jizọsi nnwọ ịyinya wam, wụkwasi a iwo be n'olu a, ọ dazịri n'olu a.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Agịda ele badnụ gbata iwo be n'apna, ele berere nkala isisi ke be gbuhịaru n'ọhia.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Ele neezne nụ ruwhnu nụ ele noosno, neesi okokoba, naakaa,
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 Nhne be gọziri ọgozi bụ ẹli-eze nda ị Devidi!
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Jizọsi bna nụ rime Jerusẹlem, bnazne Ọro Nsọ, nga o lekworu kpakara nhne anya, kpa ọ bụ ogbednachi, o whọga zne Bẹtani, ya nụ nri nụ badnụ lawụru wam, ele sno apna a.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 N'ekile a, nga be hiri nụ Bẹtani naava, wiri gwnụrnu Jizọsi.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Nga ọ whnụrnu isisi figi nụ hne zị ikere ke nwernu ọkwukwo bụdnu, o zne ma ọ zị nhne ọ jọowhnu n'olu a. Nga ọ vaduru a ẹhni, ọ whnụ́na nhne ọbula okwolem ọkwukwo bụdnu, kwnornu nụ ọ bụ́o ige mkpụru figi.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Ọ kanụ isisi figi wam, “Ọ zá badnụ ọbula jeeri mkpụru hi n'olu i berere.” Ele sno apna a nụrnu a.
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Be vadu Jerusẹlem, Jizọsi bna Ọro Nsọ Chiokike panịzo ọ chịhala ele neere, nụ ele nọozu ahịa n'Ọro Nsọ Chiokike. O kpute ikpechi kpakara ele naagbanwo ịwai ruwhnu n'ẹli nụ ngadna ele neere nduru.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 O kwéle badnụ ọbula vuru nhne gawhe Ọro Nsọ Chiokike.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 O neezni nhne, naakaa, “Be gbarụ a n'ọkwukwo nsọ, kaa,
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Ele risi arịohna nụ ele zni iwu ele Ju nụrnu a, pio kpa be joogbu a. Kọvu nụ be tụru ogwnu o mee a nhne ọbula, kwnornu nụ nhne o znirni duru agịda ele badnụ ẹhni.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 N'ige ogbednachi, Jizọsi whọga n'ẹli-ọhna Jerusẹlem, ya nụ ele sno apna a.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Nga be neezne n'ọsisi, be whnụ isisi figi wam nụ ọ kpọnwunam dụ ẹgwnugwnu a.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Pita chenwanya, kanụ a, “Nda-aị-kwu, le isisi figi wam ị vụru ọnu kpọnwunam.”
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Jizọsi sarụ be, “Anụ nwe ọkwnata ovu nụ Chiokike.
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 N'ezi me kanụ, nye ọbula ke jaakanụ rugwu ka, ‘Lizọ, dnabna osimini,’ ke nwée mkpọma lawụru, kọvu nụ o kweruru nụ nhne o kwuru jeeme, o jeemenu a kpam.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Kam kpayarụ, me naakanụ anụ, nhne ọbula anụ jọorio n'okpukpe, kweru nụ anụ nwehịalam a, ọ jọobu masị ke anụ.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 Berere, nga anụ gwuzoru neekpe okpukpe, anụ gbarụnu nye ọbula nhne ọjo o mernu anụ, ma Nda anụ ke zị n'oligwe gbarụnu anụ kpakara nhne ọjo anụ. [
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 Kọvu ọ bụru nụ anụ jáagbarụnu badnụ, Nda anụ ke zị n'oligwe jáagbarụnu anụ nhne ọjo anụ.”]
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Be va kwno berere nụ Jerusẹlem. Nga Jizọsi neeznegharị nụ rime Ọro Nsọ Chiokike, ele risi arịohna nụ ele zni iwu ele Ju nụ ele okno badnụ vakwnusiri a.
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 Be sịkwa a, “Rikne kịni bụ nhne i ji neeme kpakara nhne ka? Ọ bụ nyele nyernu i rikne neeme i ji neeme be?”
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Jizọsi sarụ be, “M jaasịkwa anụ otu ajịji, anụ sa m, omekwo, m jaakanụ anụ rẹwhna rikne me ji neeme kpakara nhne ka.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 Ọwu mini Jọni, o hiri n'oligwe mọbu n'aka badnụ? Anụ sa m.”
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Be kwu a n'esilawụru be, kaa, “Ọ bụru nụ a kaa, ‘O hiri n'oligwe,’ ọ jaasịkwa aị, ‘Kịni mernu anụ kwéle a?’
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Kọvu ọ bụru nụ a kaa, ‘O hi n'aka badnụ...’ ” (Be nọotu ogwnu ele badnụ kwnornu nụ kpakara badnụ kweru nụ Jọni bụ nye ọwhnurninya n'ezi.)
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Be sarụ Jizọsi, “A máa.”
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.