Lucas 9

Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Jizọsi sukwukọta ele izi nri nụ ẹbo wam n'otu, nyee be rikne nụ rikne ọchichi ọ chịhala rẹnwu ọjo nụ ọ gwọ nrịria.
1 Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios e para curar doenças.
2 O zihala be zne kpọ okwo ẹli-eze Chiokike, gwọ ele nrịria.
2 Também os enviou a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Ọ kanụ be, “Anụ jí nhne ọbula kpa anụ neezne. Anụ jí mkpara mọbu rẹkpa, mọbu brẹdi, mọbu ịwai, anụ chị́ iwo lawụru.
3 E disse-lhes:
4 Ọro ọbula anụ bnarnụ, anụ dazịri pịi tem anụ whọga n'ẹli-ọhna wam.
4 Na casa em que vocês entrarem, fiquem ali até saírem daquele lugar.
5 Ọ bụru nụ ele badnụ nábnanyana anụ, anụ whọga n'ẹli-ọhna wam, lịsnama rịzna ke zị n'ọchi anụ, ma ọ bụru nhne akebne megidne be.”
5 E onde quer que não receberem vocês, ao saírem daquela cidade sacudam o pó dos pés em testemunho contra eles.
6 Be whọga, zne hite n'otu ẹli zne ẹli berere, nọokpo okwo izi ọma, nọogwo ele nrịria kpakara ọhna.
6 Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Nga Erọdu nye nẹechi Galili nụrnu kpakara nhne neeme, ọ gbagwojiri a anya, kwnornu nụ agwna ele badnụ naakaa nụ Jọni hilem n'ẹnwu lizọ,
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: “João ressuscitou dentre os mortos.”
8 ele berere naakaa nụ Ẹlaija whụyaru iwhne, ele berere naakaa nụ otu nụ rime ele ọwhnurninya gbaka hiri n'ẹnwu lizọ.
8 Outros diziam: “Elias apareceu.” E ainda outros diziam: “Um dos antigos profetas ressuscitou.”
9 Erọdu kaa, “M biri m Jọni risi, nyele bụ nye ka me nọonu nhne gbasịri a?” O pio ọ whnụ Jizọsi.
9 Herodes, porém, disse: — Eu mandei decapitar João. Quem, então, é este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava para vê-lo.
10 Nga ele izi wam hiehnarnu, be kanụ Jizọsi nhne be mernu. O kwuru be whọga ichne, zne ẹli Bẹtesaida.
10 Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. Ele, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Nga igbudu badnụ wam mahịaru, be snornu a. O kwubnanya be, kwunu be ọka gbasịri ẹli-eze Chiokike, gwọ masị ele nrịria.
11 Mas as multidões souberam disso e o seguiram. Acolhendo-as, Jesus lhes falava a respeito do Reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.
12 N'ogbednachi nga chi neeji, nri nụ badnụ lawụru wam vakwnusi Jizọsi, kanụ a, “Zihala ele ka ma be zne nụ rime ẹli-ọhna ma nụ rime ẹkwu, zụru nhne oriri, dnanyị n'abalị a, kwnornu nụ a zị nụ hne kọru owu.”
12 Mas o dia estava chegando ao fim. Então os doze se aproximaram de Jesus e disseram: — Despeça a multidão, para que, indo às aldeias e campos ao redor, se hospedem e encontrem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.
13 Jizọsi sarụ be, “Anụ nyee be nhne be jeeri.”
13 Jesus, porém, lhes disse: Os discípulos responderam: — Não temos mais que cinco pães e dois peixes, a não ser que nós mesmos vamos e compremos comida para todo este povo.
14 Pokwu ele rukna isne zị pịi.
14 Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então Jesus disse aos seus discípulos:
15 Ele sno apna a mee kpam, nye ọbula dazịri ẹli.
15 Eles atenderam, fazendo com que todos se assentassem.
16 Jizọsi gweru ike brẹdi isne wam nụ aznụ lawụru wam, le anya n'oligwe, tụ mmamma, nyawama be. O nyee be ele sno apna a, be nyee igbudu badnụ wam.
16 E Jesus, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.
17 Kpakara be ri, riji rụwho, ele sno apna a tụtukota rụvnuruvnu ke gwarnụ, nri nụ nkịta lawụru jihịaru.
17 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que sobraram foram recolhidos doze cestos.
18 Otu ọbochi, nga Jizọsi neekpe okpukpe ichne, ele sno apna a nụ ya zị, ọ sịkwa be, “Ele badnụ be naakaa nụ me bụ nyele?”
18 E aconteceu que, enquanto Jesus estava orando em particular, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou:
19 Be sarụ a, “Agwna be naakaa, Jọni Nye Wụ Mini, ele berere naakaa, Ẹlaija, ele berere masị naakaa, otu nụ rime ele ọwhnurninya gbaka hiri n'ẹnwu lizọ.”
19 Eles responderam: — Uns dizem que é João Batista; outros dizem que é Elias; e ainda outros dizem que um dos antigos profetas ressuscitou.
20 Kọvu Jizọsi sịkwa be, “Anụ n'iwhuru anụ, anụ kanụ nụ m bụ m nyele?”
20 Então Jesus perguntou: Respondendo, Pedro disse: — O Cristo de Deus.
21 Jizọsi dọ be aka nụ nsnị be kánụ nye ọbula.
21 Jesus, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,
22 Ọ kanụ be, “Nnwọ ke Badnụ jaatarịri agịda awhnụwhnu, ele okno badnụ nụ ele risi arịohna nụ ele neezni iwu ele Ju jọoju a, be gbu a, nga ọbochi ẹto whemernu, o jeehi n'ẹnwu lizọ berere.”
22 dizendo:
23 Ọ kanụ kpakara be, “Ọ bụru nụ nye ọbula joosno m n'aznụ, o jọoju ẹhni a, vuru ọgba a kpakara ọbochi sno m.
23 Jesus dizia a todos:
24 Kwnornu nụ nye ọbula ke noopio ọ znọhia bụdnu a, jootuwhu a, kọvu nye ọbula ke jootuwhu bụdnu a kwnornu m, jọoznohia a.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida a perderá; e quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.
25 Mbnarna kịni bụ nhne badnụ jeenwe ọ bụru nụ ọ rihịa kpakara ọwa n'iru, kọvu tuwhume bụdnu a?
25 De que adianta uma pessoa ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou causar dano a si mesma?
26 Nye ọbula ke iwhnerne m nụ ikwu-ọnu m jọotu, Nnwọ ke Badnụ jọotu iwhnerne nye wam nga ọ jaava n'igwugwu a nụ n'igwugwu ke Nda a nụ ke ele enine izi nsọ.
26 Pois quem se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na glória do Pai e dos santos anjos.
27 N'ezi me kanụ anụ, agwna ele gwuzo hna jọ́onwu ẹnwu tem be whnụ ẹli-eze Chiokike.”
27 Em verdade lhes digo que alguns dos que aqui se encontram não passarão pela morte até que vejam o Reino de Deus.
28 Nga ọbochi ẹsato whemernu kpa Jizọsi kwuru ikwu-ọnu ka, o kwuru Pita, Jọni nụ Jemisi yisinu ẹhni a zne n'olu rugwu kpe okpukpe.
28 Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, Jesus levou consigo Pedro, João e Tiago e subiu ao monte com o propósito de orar.
29 Kpa o zị neekpe okpukpe, ruwhnu a gbanwornu, iwo naacha va-a-a, neeke eke lele amụma.
29 E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e a roupa dele ficou de um branco brilhante.
30 Ngangam, be whnụ ele rukna lawụru nụ ya nookwurita ọka, be bụ Mozizi nụ Ẹlaija.
30 E eis que dois homens falavam com ele: eram Moisés e Elias,
31 Be whụyaru n'igwugwu, be nụ Jizọsi kwu ọka gbasịri ẹnwu a ke jeemezu nụ Jerusẹlem.
31 que apareceram em glória e falavam da morte de Jesus, que ele estava para cumprir em Jerusalém.
32 Anyarna tụru Pita nụ ele nụ ya zị, kọvu nga anya dnornu be, be whnụrnu igwugwu Jizọsi nụ ele rukna lawụru be nụ a gwuzo.
32 Pedro e seus companheiros estavam caindo de sono; mas, conservando-se acordados, viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.
33 Kpa be nọowhoga hne Jizọsi zị, Pita kanụ a, “Nda-aị-kwu, ọ bụru ọma a dazịri hna. Ngwa ma a wu ọro-ẹka ẹto hna, otu ke i, otu ke Mozizi, otu Ẹlaija.” (Ọ máa nhne o jookwu.)
33 Quando estes começaram a se afastar de Jesus, Pedro lhe disse: — Mestre, bom é estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias. Porém, Pedro não sabia o que estava dizendo.
34 Kpa ọ kpu ọka ka n'ọnu, erumeru oligwe whụyaru kpusni be, ogwnu tụru be kpa be zị n'erumeru oligwe wam.
34 Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu. E ficaram com medo ao entrar na nuvem.
35 Otu akpịri hiri n'erumeru oligwe wam, kaa, “Ka bụ Nnwọ m, nye me họhiaru, anụ bnotenu a nsnị.”
35 E dela veio uma voz que dizia: — Este é o meu Filho, o meu eleito; escutem o que ele diz!
36 Nga akpịri wam kwukworu, be whnụrnu Jizọsi nsnụnu a. Ele sno apna a bịtaru nhne be whnụrnu nụ mkpọma be, ọ zá nye be kannụ nhne be whnụrnu ige wam.
36 Depois daquela voz, perceberam que Jesus estava sozinho. Eles ficaram calados e, naqueles dias, não contaram nada a ninguém a respeito do que tinham visto.
37 N'ekile a, nga be hiri nụ rugwu wam hiedna, igbudu badnụ vakwnusiri Jizọsi.
37 No dia seguinte, quando eles desceram do monte, uma grande multidão veio ao encontro de Jesus.
38 Otu nwerukna hiri n'igbudu badnụ wam siwama lụlo, “Nye-zni-nhne, bikno le nnwọ m rukna anya, kwnornu nụ ọ bụ otu nnwọ me nwernu.
38 E eis que, do meio da multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: — Mestre, peço que o senhor olhe o meu filho, porque é o único que tenho.
39 Rẹnwu ọjo nwụgwu a, o si lụlo, o vudna n'ẹli nọodo a, ọ nọogbo okoto n'ọnu, o gbu ọkwnu sụ ọ sịgbasi a, ma o gbu a.
39 Um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o convulsiona até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter maltratado.
40 M rịasno ele sno apna ị ma be chịhala a, kọvu be nwée rikne.”
40 Pedi aos seus discípulos que o expulsassem, mas eles não puderam.
41 Jizọsi sarụ be, “Anụ ebiri ka nwée ọkwnata mkpọma, ele mkpọma hịri aghị, me nụ anụ jaadazị dụ ngele? Me jeesinu anụ mkpọma dụ ngele?” Ọ kanụ nwerukna wam, “Kwuya nnwọ ị rukna hna.”
41 Jesus exclamou:
42 Nga nnwọ rukna wam naava, rẹnwu ọjo wam vudna a n'ẹli, dọsi a rikne. Kọvu Jizọsi bigbọru rẹnwu ọjo wam, gwọ a, kwuhnata a nda a.
42 Quando o menino estava se aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou ao pai.
43 Rikne ẹrnu Chiokike duru kpakara be ẹhni.
43 E todos ficaram maravilhados com a majestade de Deus. Como todos estavam admirados com tudo o que Jesus fazia, ele disse aos seus discípulos:
44 “Anụ bno nsnị nhne me naakanụ anụ. Be jeegweru Nnwọ ke Badnụ resi n'aka ele badnụ.”
44 — Prestem bem atenção nas seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Kọvu be ghọ́yage nhne o nookwu. O bụ nhne tugwaru otugwa n'anya be, be máa nhne ọ bụ. Ogwnu kwéle be sịkwa a nhne gbasịri a.
45 Eles, porém, não entendiam isso, e lhes foi encoberto para que não o compreendessem. E temiam fazer perguntas a Jesus a respeito deste assunto.
46 Ele sno apna a bete neesigha ọka n'esilawụru be nye kakwo ibne a.
46 Surgiu entre os discípulos uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Nga Jizọsi mahịaru nhne zị be nụ mkpọma, o kwuru otu watakịri gwuzote a nụ ngeri a.
47 Mas Jesus, sabendo o que se passava no coração deles, pegou uma criança, colocou-a junto de si
48 Ọ kanụ be, “Nye ọbula ke jaanarnụ watakịri ka nụ rẹwhna m, nanarnụ m, nye ọbula ke nanarnụ m, nanarnụ nye ziyaru m. Kwnornu nụ nye kakwo matị n'esilawụru anụ, nye wam bụ nye kakwo.”
48 e lhes disse:
49 Jọni kanụ a, “Nda-aị-kwu, a whnụrnu otu badnụ ke naachịhala rẹnwu ọjo nụ rẹwhna ị, a bnosni a, kwnornu nụ ọ zá noosno aị.”
49 João tomou a palavra e disse: — Mestre, vimos certo homem que expulsava demônios em seu nome, mas nós o proibimos de fazer isso, porque não segue conosco.
50 Jizọsi kaa, “Anụ bnósni a, kwnornu nụ nye zá neemegidne anụ, dagwụnu anụ.”
50 Mas Jesus lhe disse:
51 Kpa ige nọodu ọ jaala oligwe, Jizọsi kpebilem o zne Jerusẹlem.
51 E aconteceu que, ao se completarem os dias em que seria elevado ao céu, Jesus manifestou, no semblante, a firme resolução de ir para Jerusalém.
52 O zihala ele izi nụ ruwhnu a, be zne otu ẹli Sameria ma be mekwatanụ a nhne.
52 E enviou mensageiros que fossem na frente. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.
53 Kọvu ele ẹli wam kwéle ọ nabnanya a, kwnornu nụ ọ nụ lele nụ o neezne Jerusẹlem.
53 Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.
54 Nga ele sno apna a Jemisi nụ Jọni whnụrnu ka, be sịkwa a, “Nyenwe aị, ị pioru ma a sukwudna bẹkwnu n'oligwe rnegbukwo kpakara be?”
54 Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: — Senhor, quer que mandemos descer fogo do céu para os consumir?
55 Kọvu nụ Jizọsi tụhnasnarnu, bigbọ be.
55 Mas Jesus, voltando-se, os repreendeu.
56 [Ọ kaa, “Anụ máa enine anụ nwernu. Nnwọ ke Badnụ váge ma o gbu badnụ, kọvu ọ znọhia bụdnu badnụ.”] Be whe zne ẹli berere.
56 E seguiram para outra aldeia.
57 Kpa be neezne nụ apna, otu nwerukna kanụ a, “M joosno i hne ọbula i neezne.”
57 Enquanto seguiam pelo caminho, alguém disse a Jesus: — Vou segui-lo para onde quer que o senhor for.
58 Jizọsi kanụ a, “Edu nwernu mkpewu hne be dnanyị, ọnunu oligwe nwernu alịkwu hne be zukwa inwe, kọvu Nnwọ ke Badnụ nwée hne ọ jaabịta risi a.”
58 Mas Jesus lhe respondeu:
59 Ọ kanụ nye berere, “Sno m.”
59 A outro Jesus disse: Mas ele respondeu: — Senhor, deixe-me ir primeiro sepultar o meu pai.
60 Jizọsi kanụ a, “Gharụ ele nwụrnu ọnwu ma be lite ele nwụrnu ọnwu ibne be, kọvu zne kpọ okwo izi ọma ẹli-eze Chiokike.”
60 Mas Jesus insistiu:
61 Nye berere kwno kaa, “Nyenwe aị, m joosno i, kọvu kweru m me beru ọsno zne bekwu ele ọro m ikwu ipne-aznụ.”
61 Outro lhe disse: — Senhor, quero segui-lo, mas permita que antes disso eu me despeça das pessoas da minha casa.
62 Jizọsi kanụ a, “Ọ zá nye ọbula ke yisiri aka nụ mfama ẹkwu ke anọ ọro nọopnughari, dazịri neele anya n'aznụ, kwesiri ẹli-eze Chiokike.”
62 Mas Jesus lhe respondeu:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.