Lucas 9
Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs ARA
1 Jizọsi sukwukọta ele izi nri nụ ẹbo wam n'otu, nyee be rikne nụ rikne ọchichi ọ chịhala rẹnwu ọjo nụ ọ gwọ nrịria.
1 Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para efetuarem curas.
2 O zihala be zne kpọ okwo ẹli-eze Chiokike, gwọ ele nrịria.
2 Também os enviou a pregar o reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Ọ kanụ be, “Anụ jí nhne ọbula kpa anụ neezne. Anụ jí mkpara mọbu rẹkpa, mọbu brẹdi, mọbu ịwai, anụ chị́ iwo lawụru.
3 E disse-lhes: Nada leveis para o caminho: nem bordão, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem deveis ter duas túnicas.
4 Ọro ọbula anụ bnarnụ, anụ dazịri pịi tem anụ whọga n'ẹli-ọhna wam.
4 Na casa em que entrardes, ali permanecei e dali saireis.
5 Ọ bụru nụ ele badnụ nábnanyana anụ, anụ whọga n'ẹli-ọhna wam, lịsnama rịzna ke zị n'ọchi anụ, ma ọ bụru nhne akebne megidne be.”
5 E onde quer que não vos receberem, ao sairdes daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra eles.
6 Be whọga, zne hite n'otu ẹli zne ẹli berere, nọokpo okwo izi ọma, nọogwo ele nrịria kpakara ọhna.
6 Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e efetuando curas por toda parte.
7 Nga Erọdu nye nẹechi Galili nụrnu kpakara nhne neeme, ọ gbagwojiri a anya, kwnornu nụ agwna ele badnụ naakaa nụ Jọni hilem n'ẹnwu lizọ,
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: João ressuscitou dentre os mortos;
8 ele berere naakaa nụ Ẹlaija whụyaru iwhne, ele berere naakaa nụ otu nụ rime ele ọwhnurninya gbaka hiri n'ẹnwu lizọ.
8 outros: Elias apareceu; e outros: Ressurgiu um dos antigos profetas.
9 Erọdu kaa, “M biri m Jọni risi, nyele bụ nye ka me nọonu nhne gbasịri a?” O pio ọ whnụ Jizọsi.
9 Herodes, porém, disse: Eu mandei decapitar a João; quem é, pois, este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava por vê-lo.
10 Nga ele izi wam hiehnarnu, be kanụ Jizọsi nhne be mernu. O kwuru be whọga ichne, zne ẹli Bẹtesaida.
10 Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. E, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Nga igbudu badnụ wam mahịaru, be snornu a. O kwubnanya be, kwunu be ọka gbasịri ẹli-eze Chiokike, gwọ masị ele nrịria.
11 Mas as multidões, ao saberem, seguiram-no. Acolhendo-as, falava-lhes a respeito do reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.
12 N'ogbednachi nga chi neeji, nri nụ badnụ lawụru wam vakwnusi Jizọsi, kanụ a, “Zihala ele ka ma be zne nụ rime ẹli-ọhna ma nụ rime ẹkwu, zụru nhne oriri, dnanyị n'abalị a, kwnornu nụ a zị nụ hne kọru owu.”
12 Mas o dia começava a declinar. Então, se aproximaram os doze e lhe disseram: Despede a multidão, para que, indo às aldeias e campos circunvizinhos, se hospedem e achem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.
13 Jizọsi sarụ be, “Anụ nyee be nhne be jeeri.”
13 Ele, porém, lhes disse: Dai-lhes vós mesmos de comer. Responderam eles: Não temos mais que cinco pães e dois peixes, salvo se nós mesmos formos comprar comida para todo este povo.
14 Pokwu ele rukna isne zị pịi.
14 Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então, disse aos seus discípulos: Fazei-os sentar-se em grupos de cinquenta.
15 Ele sno apna a mee kpam, nye ọbula dazịri ẹli.
15 Eles atenderam, acomodando a todos.
16 Jizọsi gweru ike brẹdi isne wam nụ aznụ lawụru wam, le anya n'oligwe, tụ mmamma, nyawama be. O nyee be ele sno apna a, be nyee igbudu badnụ wam.
16 E, tomando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.
17 Kpakara be ri, riji rụwho, ele sno apna a tụtukota rụvnuruvnu ke gwarnụ, nri nụ nkịta lawụru jihịaru.
17 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que ainda sobejaram foram recolhidos doze cestos.
18 Otu ọbochi, nga Jizọsi neekpe okpukpe ichne, ele sno apna a nụ ya zị, ọ sịkwa be, “Ele badnụ be naakaa nụ me bụ nyele?”
18 Estando ele orando à parte, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou: Quem dizem as multidões que sou eu?
19 Be sarụ a, “Agwna be naakaa, Jọni Nye Wụ Mini, ele berere naakaa, Ẹlaija, ele berere masị naakaa, otu nụ rime ele ọwhnurninya gbaka hiri n'ẹnwu lizọ.”
19 Responderam eles: João Batista, mas outros, Elias; e ainda outros dizem que ressurgiu um dos antigos profetas.
20 Kọvu Jizọsi sịkwa be, “Anụ n'iwhuru anụ, anụ kanụ nụ m bụ m nyele?”
20 Mas vós, perguntou ele, quem dizeis que eu sou? Então, falou Pedro e disse: És o Cristo de Deus.
21 Jizọsi dọ be aka nụ nsnị be kánụ nye ọbula.
21 Ele, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,
22 Ọ kanụ be, “Nnwọ ke Badnụ jaatarịri agịda awhnụwhnu, ele okno badnụ nụ ele risi arịohna nụ ele neezni iwu ele Ju jọoju a, be gbu a, nga ọbochi ẹto whemernu, o jeehi n'ẹnwu lizọ berere.”
22 dizendo: É necessário que o Filho do Homem sofra muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas; seja morto e, no terceiro dia, ressuscite.
23 Ọ kanụ kpakara be, “Ọ bụru nụ nye ọbula joosno m n'aznụ, o jọoju ẹhni a, vuru ọgba a kpakara ọbochi sno m.
23 Dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, a si mesmo se negue, dia a dia tome a sua cruz e siga-me.
24 Kwnornu nụ nye ọbula ke noopio ọ znọhia bụdnu a, jootuwhu a, kọvu nye ọbula ke jootuwhu bụdnu a kwnornu m, jọoznohia a.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida perdê-la-á; quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.
25 Mbnarna kịni bụ nhne badnụ jeenwe ọ bụru nụ ọ rihịa kpakara ọwa n'iru, kọvu tuwhume bụdnu a?
25 Que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou a causar dano a si mesmo?
26 Nye ọbula ke iwhnerne m nụ ikwu-ọnu m jọotu, Nnwọ ke Badnụ jọotu iwhnerne nye wam nga ọ jaava n'igwugwu a nụ n'igwugwu ke Nda a nụ ke ele enine izi nsọ.
26 Porque qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na do Pai e dos santos anjos.
27 N'ezi me kanụ anụ, agwna ele gwuzo hna jọ́onwu ẹnwu tem be whnụ ẹli-eze Chiokike.”
27 Verdadeiramente, vos digo: alguns há dos que aqui se encontram que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam o reino de Deus.
28 Nga ọbochi ẹsato whemernu kpa Jizọsi kwuru ikwu-ọnu ka, o kwuru Pita, Jọni nụ Jemisi yisinu ẹhni a zne n'olu rugwu kpe okpukpe.
28 Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, tomando consigo a Pedro, João e Tiago, subiu ao monte com o propósito de orar.
29 Kpa o zị neekpe okpukpe, ruwhnu a gbanwornu, iwo naacha va-a-a, neeke eke lele amụma.
29 E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e suas vestes resplandeceram de brancura.
30 Ngangam, be whnụ ele rukna lawụru nụ ya nookwurita ọka, be bụ Mozizi nụ Ẹlaija.
30 Eis que dois varões falavam com ele: Moisés e Elias,
31 Be whụyaru n'igwugwu, be nụ Jizọsi kwu ọka gbasịri ẹnwu a ke jeemezu nụ Jerusẹlem.
31 os quais apareceram em glória e falavam da sua partida, que ele estava para cumprir em Jerusalém.
32 Anyarna tụru Pita nụ ele nụ ya zị, kọvu nga anya dnornu be, be whnụrnu igwugwu Jizọsi nụ ele rukna lawụru be nụ a gwuzo.
32 Pedro e seus companheiros achavam-se premidos de sono; mas, conservando-se acordados, viram a sua glória e os dois varões que com ele estavam.
33 Kpa be nọowhoga hne Jizọsi zị, Pita kanụ a, “Nda-aị-kwu, ọ bụru ọma a dazịri hna. Ngwa ma a wu ọro-ẹka ẹto hna, otu ke i, otu ke Mozizi, otu Ẹlaija.” (Ọ máa nhne o jookwu.)
33 Ao se retirarem estes de Jesus, disse-lhe Pedro: Mestre, bom é estarmos aqui; então, façamos três tendas: uma será tua, outra, de Moisés, e outra, de Elias, não sabendo, porém, o que dizia.
34 Kpa ọ kpu ọka ka n'ọnu, erumeru oligwe whụyaru kpusni be, ogwnu tụru be kpa be zị n'erumeru oligwe wam.
34 Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu; e encheram-se de medo ao entrarem na nuvem.
35 Otu akpịri hiri n'erumeru oligwe wam, kaa, “Ka bụ Nnwọ m, nye me họhiaru, anụ bnotenu a nsnị.”
35 E dela veio uma voz, dizendo: Este é o meu Filho, o meu eleito; a ele ouvi.
36 Nga akpịri wam kwukworu, be whnụrnu Jizọsi nsnụnu a. Ele sno apna a bịtaru nhne be whnụrnu nụ mkpọma be, ọ zá nye be kannụ nhne be whnụrnu ige wam.
36 Depois daquela voz, achou-se Jesus sozinho. Eles calaram-se e, naqueles dias, a ninguém contaram coisa alguma do que tinham visto.
37 N'ekile a, nga be hiri nụ rugwu wam hiedna, igbudu badnụ vakwnusiri Jizọsi.
37 No dia seguinte, ao descerem eles do monte, veio ao encontro de Jesus grande multidão.
38 Otu nwerukna hiri n'igbudu badnụ wam siwama lụlo, “Nye-zni-nhne, bikno le nnwọ m rukna anya, kwnornu nụ ọ bụ otu nnwọ me nwernu.
38 E eis que, dentre a multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: Mestre, suplico-te que vejas meu filho, porque é o único;
39 Rẹnwu ọjo nwụgwu a, o si lụlo, o vudna n'ẹli nọodo a, ọ nọogbo okoto n'ọnu, o gbu ọkwnu sụ ọ sịgbasi a, ma o gbu a.
39 um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o atira por terra, convulsiona-o até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter quebrantado.
40 M rịasno ele sno apna ị ma be chịhala a, kọvu be nwée rikne.”
40 Roguei aos teus discípulos que o expelissem, mas eles não puderam.
41 Jizọsi sarụ be, “Anụ ebiri ka nwée ọkwnata mkpọma, ele mkpọma hịri aghị, me nụ anụ jaadazị dụ ngele? Me jeesinu anụ mkpọma dụ ngele?” Ọ kanụ nwerukna wam, “Kwuya nnwọ ị rukna hna.”
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei convosco e vos sofrerei? Traze o teu filho.
42 Nga nnwọ rukna wam naava, rẹnwu ọjo wam vudna a n'ẹli, dọsi a rikne. Kọvu Jizọsi bigbọru rẹnwu ọjo wam, gwọ a, kwuhnata a nda a.
42 Quando se ia aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou a seu pai.
43 Rikne ẹrnu Chiokike duru kpakara be ẹhni.
43 E todos ficaram maravilhados ante a majestade de Deus. Como todos se maravilhassem de quanto Jesus fazia, disse aos seus discípulos:
44 “Anụ bno nsnị nhne me naakanụ anụ. Be jeegweru Nnwọ ke Badnụ resi n'aka ele badnụ.”
44 Fixai nos vossos ouvidos as seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Kọvu be ghọ́yage nhne o nookwu. O bụ nhne tugwaru otugwa n'anya be, be máa nhne ọ bụ. Ogwnu kwéle be sịkwa a nhne gbasịri a.
45 Eles, porém, não entendiam isto, e foi-lhes encoberto para que o não compreendessem; e temiam interrogá-lo a este respeito.
46 Ele sno apna a bete neesigha ọka n'esilawụru be nye kakwo ibne a.
46 Levantou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Nga Jizọsi mahịaru nhne zị be nụ mkpọma, o kwuru otu watakịri gwuzote a nụ ngeri a.
47 Mas Jesus, sabendo o que se lhes passava no coração, tomou uma criança, colocou-a junto a si
48 Ọ kanụ be, “Nye ọbula ke jaanarnụ watakịri ka nụ rẹwhna m, nanarnụ m, nye ọbula ke nanarnụ m, nanarnụ nye ziyaru m. Kwnornu nụ nye kakwo matị n'esilawụru anụ, nye wam bụ nye kakwo.”
48 e lhes disse: Quem receber esta criança em meu nome a mim me recebe; e quem receber a mim recebe aquele que me enviou; porque aquele que entre vós for o menor de todos, esse é que é grande.
49 Jọni kanụ a, “Nda-aị-kwu, a whnụrnu otu badnụ ke naachịhala rẹnwu ọjo nụ rẹwhna ị, a bnosni a, kwnornu nụ ọ zá noosno aị.”
49 Falou João e disse: Mestre, vimos certo homem que, em teu nome, expelia demônios e lho proibimos, porque não segue conosco.
50 Jizọsi kaa, “Anụ bnósni a, kwnornu nụ nye zá neemegidne anụ, dagwụnu anụ.”
50 Mas Jesus lhe disse: Não proibais; pois quem não é contra vós outros é por vós.
51 Kpa ige nọodu ọ jaala oligwe, Jizọsi kpebilem o zne Jerusẹlem.
51 E aconteceu que, ao se completarem os dias em que devia ele ser assunto ao céu, manifestou, no semblante, a intrépida resolução de ir para Jerusalém
52 O zihala ele izi nụ ruwhnu a, be zne otu ẹli Sameria ma be mekwatanụ a nhne.
52 e enviou mensageiros que o antecedessem. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.
53 Kọvu ele ẹli wam kwéle ọ nabnanya a, kwnornu nụ ọ nụ lele nụ o neezne Jerusẹlem.
53 Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.
54 Nga ele sno apna a Jemisi nụ Jọni whnụrnu ka, be sịkwa a, “Nyenwe aị, ị pioru ma a sukwudna bẹkwnu n'oligwe rnegbukwo kpakara be?”
54 Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: Senhor, queres que mandemos descer fogo do céu para os consumir?
55 Kọvu nụ Jizọsi tụhnasnarnu, bigbọ be.
55 Jesus, porém, voltando-se os repreendeu [e disse: Vós não sabeis de que espírito sois].
56 [Ọ kaa, “Anụ máa enine anụ nwernu. Nnwọ ke Badnụ váge ma o gbu badnụ, kọvu ọ znọhia bụdnu badnụ.”] Be whe zne ẹli berere.
56 [Pois o Filho do Homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá-las.] E seguiram para outra aldeia.
57 Kpa be neezne nụ apna, otu nwerukna kanụ a, “M joosno i hne ọbula i neezne.”
57 Indo eles caminho fora, alguém lhe disse: Seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Jizọsi kanụ a, “Edu nwernu mkpewu hne be dnanyị, ọnunu oligwe nwernu alịkwu hne be zukwa inwe, kọvu Nnwọ ke Badnụ nwée hne ọ jaabịta risi a.”
58 Mas Jesus lhe respondeu: As raposas têm seus covis, e as aves do céu, ninhos; mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Ọ kanụ nye berere, “Sno m.”
59 A outro disse Jesus: Segue-me! Ele, porém, respondeu: Permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
60 Jizọsi kanụ a, “Gharụ ele nwụrnu ọnwu ma be lite ele nwụrnu ọnwu ibne be, kọvu zne kpọ okwo izi ọma ẹli-eze Chiokike.”
60 Mas Jesus insistiu: Deixa aos mortos o sepultar os seus próprios mortos. Tu, porém, vai e prega o reino de Deus.
61 Nye berere kwno kaa, “Nyenwe aị, m joosno i, kọvu kweru m me beru ọsno zne bekwu ele ọro m ikwu ipne-aznụ.”
61 Outro lhe disse: Seguir-te-ei, Senhor; mas deixa-me primeiro despedir-me dos de casa.
62 Jizọsi kanụ a, “Ọ zá nye ọbula ke yisiri aka nụ mfama ẹkwu ke anọ ọro nọopnughari, dazịri neele anya n'aznụ, kwesiri ẹli-eze Chiokike.”
62 Mas Jesus lhe replicou: Ninguém que, tendo posto a mão no arado, olha para trás é apto para o reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.