Lucas 9
Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs ARIB
1 Jizọsi sukwukọta ele izi nri nụ ẹbo wam n'otu, nyee be rikne nụ rikne ọchichi ọ chịhala rẹnwu ọjo nụ ọ gwọ nrịria.
1 Reunindo os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curarem doenças;
2 O zihala be zne kpọ okwo ẹli-eze Chiokike, gwọ ele nrịria.
2 e enviou-os a pregar o reino de Deus, e fazer curas,
3 Ọ kanụ be, “Anụ jí nhne ọbula kpa anụ neezne. Anụ jí mkpara mọbu rẹkpa, mọbu brẹdi, mọbu ịwai, anụ chị́ iwo lawụru.
3 dizendo-lhes: Nada leveis para o caminho, nem bordão, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem tenhais duas túnicas.
4 Ọro ọbula anụ bnarnụ, anụ dazịri pịi tem anụ whọga n'ẹli-ọhna wam.
4 Em qualquer casa em que entrardes, nela ficai, e dali partireis.
5 Ọ bụru nụ ele badnụ nábnanyana anụ, anụ whọga n'ẹli-ọhna wam, lịsnama rịzna ke zị n'ọchi anụ, ma ọ bụru nhne akebne megidne be.”
5 Mas, onde quer que não vos receberem, saindo daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés, em testemunho contra eles.
6 Be whọga, zne hite n'otu ẹli zne ẹli berere, nọokpo okwo izi ọma, nọogwo ele nrịria kpakara ọhna.
6 Saindo, pois, os discípulos percorreram as aldeias, anunciando o evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Nga Erọdu nye nẹechi Galili nụrnu kpakara nhne neeme, ọ gbagwojiri a anya, kwnornu nụ agwna ele badnụ naakaa nụ Jọni hilem n'ẹnwu lizọ,
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava, e ficou muito perplexo, porque diziam uns: João ressuscitou dos mortos;
8 ele berere naakaa nụ Ẹlaija whụyaru iwhne, ele berere naakaa nụ otu nụ rime ele ọwhnurninya gbaka hiri n'ẹnwu lizọ.
8 outros: Elias apareceu; e outros: Um dos antigos profetas se levantou.
9 Erọdu kaa, “M biri m Jọni risi, nyele bụ nye ka me nọonu nhne gbasịri a?” O pio ọ whnụ Jizọsi.
9 Herodes, porém, disse: A João eu mandei degolar; quem é, pois, este a respeito de quem ouço tais coisas? E procurava vê-lo.
10 Nga ele izi wam hiehnarnu, be kanụ Jizọsi nhne be mernu. O kwuru be whọga ichne, zne ẹli Bẹtesaida.
10 Quando os apóstolos voltaram, contaram-lhe tudo o que havia feito. E ele, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Nga igbudu badnụ wam mahịaru, be snornu a. O kwubnanya be, kwunu be ọka gbasịri ẹli-eze Chiokike, gwọ masị ele nrịria.
11 Mas as multidões, percebendo isto, seguiram-no; e ele as recebeu, e falava-lhes do reino de Deus, e sarava os que necessitavam de cura.
12 N'ogbednachi nga chi neeji, nri nụ badnụ lawụru wam vakwnusi Jizọsi, kanụ a, “Zihala ele ka ma be zne nụ rime ẹli-ọhna ma nụ rime ẹkwu, zụru nhne oriri, dnanyị n'abalị a, kwnornu nụ a zị nụ hne kọru owu.”
12 Ora, quando o dia começava a declinar, aproximando-se os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que, indo às aldeias e aos sítios em redor, se hospedem, e achem o que comer; porque aqui estamos em lugar deserto.
13 Jizọsi sarụ be, “Anụ nyee be nhne be jeeri.”
13 Mas ele lhes disse: Dai-lhes vós de comer. Responderam eles: Não temos senão cinco pães e dois peixes; salvo se nós formos comprar comida para todo este povo.
14 Pokwu ele rukna isne zị pịi.
14 Pois eram cerca de cinco mil homens. Então disse a seus discípulos: Fazei-os reclinar-se em grupos de cerca de cinqüenta cada um.
15 Ele sno apna a mee kpam, nye ọbula dazịri ẹli.
15 Assim o fizeram, mandando que todos se reclinassem.
16 Jizọsi gweru ike brẹdi isne wam nụ aznụ lawụru wam, le anya n'oligwe, tụ mmamma, nyawama be. O nyee be ele sno apna a, be nyee igbudu badnụ wam.
16 E tomando Jesus os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, os abençoou e partiu, e os entregava aos seus discípulos para os porem diante da multidão.
17 Kpakara be ri, riji rụwho, ele sno apna a tụtukota rụvnuruvnu ke gwarnụ, nri nụ nkịta lawụru jihịaru.
17 Todos, pois, comeram e se fartaram; e foram levantados, do que lhes sobejou, doze cestos de pedaços.
18 Otu ọbochi, nga Jizọsi neekpe okpukpe ichne, ele sno apna a nụ ya zị, ọ sịkwa be, “Ele badnụ be naakaa nụ me bụ nyele?”
18 Enquanto ele estava orando à parte achavam-se com ele somente seus discípulos; e perguntou-lhes: Quem dizem as multidões que eu sou?
19 Be sarụ a, “Agwna be naakaa, Jọni Nye Wụ Mini, ele berere naakaa, Ẹlaija, ele berere masị naakaa, otu nụ rime ele ọwhnurninya gbaka hiri n'ẹnwu lizọ.”
19 Responderam eles: Uns dizem: João, o Batista; outros: Elias; e ainda outros, que um dos antigos profetas se levantou.
20 Kọvu Jizọsi sịkwa be, “Anụ n'iwhuru anụ, anụ kanụ nụ m bụ m nyele?”
20 Então lhes perguntou: Mas vós, quem dizeis que eu sou? Respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Jizọsi dọ be aka nụ nsnị be kánụ nye ọbula.
21 Jesus, porém, advertindo-os, mandou que não contassem isso a ninguém;
22 Ọ kanụ be, “Nnwọ ke Badnụ jaatarịri agịda awhnụwhnu, ele okno badnụ nụ ele risi arịohna nụ ele neezni iwu ele Ju jọoju a, be gbu a, nga ọbochi ẹto whemernu, o jeehi n'ẹnwu lizọ berere.”
22 e disse-lhes: É necessário que o Filho do homem padeça muitas coisas, que seja rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e escribas, que seja morto, e que ao terceiro dia ressuscite.
23 Ọ kanụ kpakara be, “Ọ bụru nụ nye ọbula joosno m n'aznụ, o jọoju ẹhni a, vuru ọgba a kpakara ọbochi sno m.
23 Em seguida dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, negue-se a si mesmo, tome cada dia a sua cruz, e siga-me.
24 Kwnornu nụ nye ọbula ke noopio ọ znọhia bụdnu a, jootuwhu a, kọvu nye ọbula ke jootuwhu bụdnu a kwnornu m, jọoznohia a.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por amor de mim, esse a salvará.
25 Mbnarna kịni bụ nhne badnụ jeenwe ọ bụru nụ ọ rihịa kpakara ọwa n'iru, kọvu tuwhume bụdnu a?
25 Pois, que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, e perder-se, ou prejudicar-se a si mesmo?
26 Nye ọbula ke iwhnerne m nụ ikwu-ọnu m jọotu, Nnwọ ke Badnụ jọotu iwhnerne nye wam nga ọ jaava n'igwugwu a nụ n'igwugwu ke Nda a nụ ke ele enine izi nsọ.
26 Porque, quem se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do homem, quando vier na sua glória, e na do Pai e dos santos anjos.
27 N'ezi me kanụ anụ, agwna ele gwuzo hna jọ́onwu ẹnwu tem be whnụ ẹli-eze Chiokike.”
27 Mas em verdade vos digo: Alguns há, dos que estão aqui, que de modo nenhum provarão a morte até que vejam o reino de Deus.
28 Nga ọbochi ẹsato whemernu kpa Jizọsi kwuru ikwu-ọnu ka, o kwuru Pita, Jọni nụ Jemisi yisinu ẹhni a zne n'olu rugwu kpe okpukpe.
28 Cerca de oito dias depois de ter proferido essas palavras, tomou Jesus consigo a Pedro, a João e a Tiago, e subiu ao monte para orar.
29 Kpa o zị neekpe okpukpe, ruwhnu a gbanwornu, iwo naacha va-a-a, neeke eke lele amụma.
29 Enquanto ele orava, mudou-se a aparência do seu rosto, e a sua roupa tornou-se branca e resplandecente.
30 Ngangam, be whnụ ele rukna lawụru nụ ya nookwurita ọka, be bụ Mozizi nụ Ẹlaija.
30 E eis que estavam falando com ele dois varões, que eram Moisés e Elias,
31 Be whụyaru n'igwugwu, be nụ Jizọsi kwu ọka gbasịri ẹnwu a ke jeemezu nụ Jerusẹlem.
31 os quais apareceram com glória, e falavam da sua partida que estava para cumprir-se em Jerusalém.
32 Anyarna tụru Pita nụ ele nụ ya zị, kọvu nga anya dnornu be, be whnụrnu igwugwu Jizọsi nụ ele rukna lawụru be nụ a gwuzo.
32 Ora, Pedro e os que estavam com ele se haviam deixado vencer pelo sono; despertando, porém, viram a sua glória e os dois varões que estavam com ele.
33 Kpa be nọowhoga hne Jizọsi zị, Pita kanụ a, “Nda-aị-kwu, ọ bụru ọma a dazịri hna. Ngwa ma a wu ọro-ẹka ẹto hna, otu ke i, otu ke Mozizi, otu Ẹlaija.” (Ọ máa nhne o jookwu.)
33 E, quando estes se apartavam dele, disse Pedro a Jesus: Mestre, bom é estarmos nós aqui: façamos, pois, três cabanas, uma para ti, uma para Moisés, e uma para Elias, não sabendo o que dizia.
34 Kpa ọ kpu ọka ka n'ọnu, erumeru oligwe whụyaru kpusni be, ogwnu tụru be kpa be zị n'erumeru oligwe wam.
34 Enquanto ele ainda falava, veio uma nuvem que os cobriu; e se atemorizaram ao entrarem na nuvem.
35 Otu akpịri hiri n'erumeru oligwe wam, kaa, “Ka bụ Nnwọ m, nye me họhiaru, anụ bnotenu a nsnị.”
35 E da nuvem saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho, o meu eleito; a ele ouvi.
36 Nga akpịri wam kwukworu, be whnụrnu Jizọsi nsnụnu a. Ele sno apna a bịtaru nhne be whnụrnu nụ mkpọma be, ọ zá nye be kannụ nhne be whnụrnu ige wam.
36 Ao soar esta voz, Jesus foi achado sozinho; e eles calaram-se, e por aqueles dias não contaram a ninguém nada do que tinham visto.
37 N'ekile a, nga be hiri nụ rugwu wam hiedna, igbudu badnụ vakwnusiri Jizọsi.
37 No dia seguinte, quando desceram do monte, veio-lhe ao encontro uma grande multidão.
38 Otu nwerukna hiri n'igbudu badnụ wam siwama lụlo, “Nye-zni-nhne, bikno le nnwọ m rukna anya, kwnornu nụ ọ bụ otu nnwọ me nwernu.
38 E eis que um homem dentre a multidão clamou, dizendo: Mestre, peço-te que olhes para meu filho, porque é o único que tenho;
39 Rẹnwu ọjo nwụgwu a, o si lụlo, o vudna n'ẹli nọodo a, ọ nọogbo okoto n'ọnu, o gbu ọkwnu sụ ọ sịgbasi a, ma o gbu a.
39 pois um espírito se apodera dele, fazendo-o gritar subitamente, convulsiona-o até escumar e, mesmo depois de o ter quebrantado, dificilmente o larga.
40 M rịasno ele sno apna ị ma be chịhala a, kọvu be nwée rikne.”
40 E roguei aos teus discípulos que o expulsassem, mas não puderam.
41 Jizọsi sarụ be, “Anụ ebiri ka nwée ọkwnata mkpọma, ele mkpọma hịri aghị, me nụ anụ jaadazị dụ ngele? Me jeesinu anụ mkpọma dụ ngele?” Ọ kanụ nwerukna wam, “Kwuya nnwọ ị rukna hna.”
41 Respondeu Jesus: ó geração incrédula e perversa! até quando estarei convosco e vos sofrerei? Traze-me cá o teu filho.
42 Nga nnwọ rukna wam naava, rẹnwu ọjo wam vudna a n'ẹli, dọsi a rikne. Kọvu Jizọsi bigbọru rẹnwu ọjo wam, gwọ a, kwuhnata a nda a.
42 Ainda quando ele vinha chegando, o demônio o derribou e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou a seu pai.
43 Rikne ẹrnu Chiokike duru kpakara be ẹhni.
43 E todos se maravilhavam da majestade de Deus. E admirando-se todos de tudo o que Jesus fazia, disse ele a seus discípulos:
44 “Anụ bno nsnị nhne me naakanụ anụ. Be jeegweru Nnwọ ke Badnụ resi n'aka ele badnụ.”
44 Ponde vós estas palavras em vossos ouvidos; pois o Filho do homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Kọvu be ghọ́yage nhne o nookwu. O bụ nhne tugwaru otugwa n'anya be, be máa nhne ọ bụ. Ogwnu kwéle be sịkwa a nhne gbasịri a.
45 Eles, porém, não entendiam essa palavra, cujo sentido lhes era encoberto para que não o compreendessem; e temiam interrogá-lo a esse respeito.
46 Ele sno apna a bete neesigha ọka n'esilawụru be nye kakwo ibne a.
46 E suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Nga Jizọsi mahịaru nhne zị be nụ mkpọma, o kwuru otu watakịri gwuzote a nụ ngeri a.
47 Mas Jesus, percebendo o pensamento de seus corações, tomou uma criança, pô-la junto de si,
48 Ọ kanụ be, “Nye ọbula ke jaanarnụ watakịri ka nụ rẹwhna m, nanarnụ m, nye ọbula ke nanarnụ m, nanarnụ nye ziyaru m. Kwnornu nụ nye kakwo matị n'esilawụru anụ, nye wam bụ nye kakwo.”
48 e disse-lhes: Qualquer que receber esta criança em meu nome, a mim me recebe; e qualquer que me receber a mim, recebe aquele que me enviou; pois aquele que entre vós todos é o menor, esse é grande.
49 Jọni kanụ a, “Nda-aị-kwu, a whnụrnu otu badnụ ke naachịhala rẹnwu ọjo nụ rẹwhna ị, a bnosni a, kwnornu nụ ọ zá noosno aị.”
49 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que em teu nome expulsava demônios; e lho proibimos, porque não segue conosco.
50 Jizọsi kaa, “Anụ bnósni a, kwnornu nụ nye zá neemegidne anụ, dagwụnu anụ.”
50 Respondeu-lhe Jesus: Não lho proibais; porque quem não é contra vós é por vós.
51 Kpa ige nọodu ọ jaala oligwe, Jizọsi kpebilem o zne Jerusẹlem.
51 Ora, quando se completavam os dias para a sua assunção, manifestou o firme propósito de ir a Jerusalém.
52 O zihala ele izi nụ ruwhnu a, be zne otu ẹli Sameria ma be mekwatanụ a nhne.
52 Enviou, pois, mensageiros adiante de si. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe prepararem pousada.
53 Kọvu ele ẹli wam kwéle ọ nabnanya a, kwnornu nụ ọ nụ lele nụ o neezne Jerusẹlem.
53 Mas não o receberam, porque viajava em direção a Jerusalém.
54 Nga ele sno apna a Jemisi nụ Jọni whnụrnu ka, be sịkwa a, “Nyenwe aị, ị pioru ma a sukwudna bẹkwnu n'oligwe rnegbukwo kpakara be?”
54 Vendo isto os discípulos Tiago e João, disseram: Senhor, queres que mandemos descer fogo do céu para os consumir {como Elias também fez?}
55 Kọvu nụ Jizọsi tụhnasnarnu, bigbọ be.
55 Ele porém, voltando-se, repreendeu-os, {e disse: Vós não sabeis de que espírito sois.}
56 [Ọ kaa, “Anụ máa enine anụ nwernu. Nnwọ ke Badnụ váge ma o gbu badnụ, kọvu ọ znọhia bụdnu badnụ.”] Be whe zne ẹli berere.
56 {Pois o Filho do Homem não veio para destruir as vidas dos homens, mas para salvá-las.} E foram para outra aldeia.
57 Kpa be neezne nụ apna, otu nwerukna kanụ a, “M joosno i hne ọbula i neezne.”
57 Quando iam pelo caminho, disse-lhe um homem: Seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Jizọsi kanụ a, “Edu nwernu mkpewu hne be dnanyị, ọnunu oligwe nwernu alịkwu hne be zukwa inwe, kọvu Nnwọ ke Badnụ nwée hne ọ jaabịta risi a.”
58 Respondeu-lhe Jesus: As raposas têm covis, e as aves do céu têm ninhos; mas o Filho do homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Ọ kanụ nye berere, “Sno m.”
59 E a outro disse: Segue-me. Ao que este respondeu: Permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
60 Jizọsi kanụ a, “Gharụ ele nwụrnu ọnwu ma be lite ele nwụrnu ọnwu ibne be, kọvu zne kpọ okwo izi ọma ẹli-eze Chiokike.”
60 Replicou-lhe Jesus: Deixa os mortos sepultar os seus próprios mortos; tu, porém, vai e anuncia o reino de Deus.
61 Nye berere kwno kaa, “Nyenwe aị, m joosno i, kọvu kweru m me beru ọsno zne bekwu ele ọro m ikwu ipne-aznụ.”
61 Disse também outro: Senhor, eu te seguirei, mas deixa-me despedir primeiro dos que estão em minha casa.
62 Jizọsi kanụ a, “Ọ zá nye ọbula ke yisiri aka nụ mfama ẹkwu ke anọ ọro nọopnughari, dazịri neele anya n'aznụ, kwesiri ẹli-eze Chiokike.”
62 Jesus, porém, lhe respondeu: Ninguém que lança mão do arado e olha para trás é apto para o reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.