Lucas 2

Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 N'ige wam, eze Siza Ọgositosi yiri iwu be gbasị rẹwhna kpakara ele wu n'ẹli ele Rom nẹechi n'ọkwukwo.
1 E aconteceu que, naqueles dias saiu um decreto de César Augusto, para que todo o mundo fosse tributado.
2 (Ka bụ ọgba rẹwhna n'ọkwukwo ke mbọm nga Kwirinọsi bụ nye nẹechi Siriya.)
2 (E esta tributação foi realizada pela primeira vez quando Quirino era governador da Síria).
3 Nye ọbula la n'ẹli a zne gba rẹwhna n'ọkwukwo.
3 E todos passaram a ser tributados, cada um à sua própria cidade.
4 Josefu hiri n'ẹli Nazarẹti ke zị nụ Galili zne Bẹtilehem nụ Judiya, ẹli be mụrnu Devidi, kwnornu nụ o hi n'ẹbnurnu ọro Devidi.
4 E José também subiu da Galileia, da cidade de Nazaré, à Judeia, até a cidade de Davi, que é chamada Belém, (porque ele era da casa e da linhagem de Davi);
5 O znernu ma be gbasị rẹwhna ya nụ Meri n'ọkwukwo, bụ nwerinya o kweru nụ ọ jọolu, nye zị rime ọmumu.
5 para ser tributado com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 Nga be zị nụ Bẹtilehem, ige Meri jọomu nnwọ dụru.
6 E aconteceu que, estando eles ali, cumpriram-se os dias para o parto.
7 Ọ mụhia ọziri nnwọ rukna a, ọ whụ a n'ikpe nute a nụ rime nhne be bịganu anọhia wiri, kwnornu nụ ọ zá ọro zịnu be n'ọro ele izne.
7 E deu à luz ao seu filho primogênito, e envolveu-o em faixas de pano, e deitou-o em uma manjedoura, porque não havia quarto para eles na estalagem.
8 Ele nọoznu atnụrnu zị n'ẹli wam nụ rime ọhia neese atnụrnu be n'abalị.
8 E havia naquela mesma região pastores que estavam no campo, vigiando durante a noite o seu rebanho.
9 Enine izi Nyenwe aị mernu be whnụ a anya, igwugwu Nyenwe aị mụkwasiri be, ogwnu tụru be k'agịda.
9 E, eis que o anjo do Senhor veio sobre eles, e a glória do Senhor brilhou ao seu redor; e eles ficaram com medo.
10 Kọvu enine izi wam kanụ be, “Ogwnu tụ́ko anụ. Anụ bno nsnị, m gweyanụ m anụ izi ọma ke snarnịma ke jaazịnu kpakara ele badnụ.
10 E o anjo lhes disse: Não temais; porque eis que vos trago boa nova de grande alegria, que será para todo o povo.
11 Tnawa, n'ẹli Devidi be mụnnu anụ Nye Ọznohia, Karaịsi Nyenwe aị.
11 Porque vos nasceu neste dia, na cidade de Davi, um Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Ka bụ nhne anụ jeeji mahịa a, anụ jọowhnu nnwọ ikne be whụru n'ikpe nute nụ rime nhne be bịganu anọhia wiri.”
12 E isto vos será por sinal: Achareis o bebê envolto em faixas de pano, deitado em uma manjedoura.
13 Ngangam, agịda ele enine izi whụyaru snornu enine izi wam naaznarnị Chiokike, naakaa,
13 E, de repente, estava ali com o anjo uma multidão dos exércitos celestes, louvando a Deus, e dizendo:
14 “Ọson'anya dum bụru ke Chiokike nụ hne kakwo n'olu,
14 Glória a Deus nas alturas, e paz na terra, boa vontade para com os homens.
15 Nga ele enine izi wam lahnarnụ oligwe, ele nọoznu atnụrnu wam kanụ ẹhni be, “Anụ va ma a zne Bẹtilehem whnụ nhne mernu ke Nyenwe aị kannụ aị.”
15 E aconteceu que, quando os anjos foram embora para o céu, disseram os pastores uns aos outros: Vamos agora até Belém, e vejamos estas coisas que aconteceram, e que o Senhor nos fez saber.
16 Be gweru ẹso gweru izne zne whnụ Meri nụ Josefu, nụ nnwọ ikne wam be nuteru nụ rime nhne be bịganu anọhia wiri.
16 E eles foram apressadamente, e acharam Maria, e José, e o bebê deitado na manjedoura.
17 Nga be whnụrnu a, be tnụsa nhne enine izi kwuru gbasịri nnwọ ikne ka.
17 E, vendo-o, divulgaram a palavra que lhes fora contada sobre esta criança.
18 O duru kpakara ele nụrnu nhne ele nọoznu atnụrnu wam kwuru ẹhni.
18 E todos os que ouviram se maravilharam das coisas que foram contadas pelos pastores.
19 Kọvu Meri bịtaru kpakara nhne ka nụ mkpọma a, nẹechinwu a.
19 Mas Maria guardava todas estas coisas, ponderando-as em seu coração.
20 Ele nọoznu atnụrnu wam lahnarnụ, nọogwnu eri, naaja Chiokike kwnornu nụ nhne be nụrnu, whnụ masị lele kpa enine izi wam kanụ be.
20 E os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por todas as coisas que eles tinham ouvido e visto, como lhes fora contado.
21 N'ọbochi ẹsato, be va ọ kpa nnwọ wam nka, be jịta rẹwhna a Jizọsi, bụ rẹwhna enine izi wam kwuru a sụ be tụru rime a.
21 E, ao completarem-se os oito dias para circuncidar o menino, seu nome foi chamado de Jesus, que pelo anjo lhe fora nomeado antes de ser concebido no ventre.
22 Ige dụru ma Josefu nụ Meri mee ma be zịri rịchna lele kpa Iwu Mozizi kwuru, be kwuru nnwọ wam zne Jerusẹlem, chete a nụ ruwhnu Nyenwe aị.
22 E, cumprindo-se os dias da purificação dela, segundo a lei de Moisés, eles o levaram para Jerusalém, para apresentá-lo ao Senhor,
23 Lele kpa be gbarụ a n'iwu Nyenwe aị, “Be jaabịtanu Nyenwe aị nnwọ rukna ọbula be beru ọso mụ nsọ.”
23 (conforme está escrito na lei do Senhor: Todo homem que abrir o ventre será chamado de santo ao ­Senhor);
24 Be kwa arịohna lele kpa iwu Nyenwe aị kwuru, “Nduru lawụru mọbu rụmu weresi lawụru.”
24 e para oferecerem um sacrifício de acordo com o que foi dito na lei do Senhor: Um par de rolinhas ou dois pombinhos.
25 Otu nwerukna zị nụ Jerusẹlem, nye rẹwhna a bụ Simiọni, nye mee mma, nye nọotu ogwnu Chiokike. Ọ bụ nye neese ọznohia ke Izirẹli, Enine Nsọ zị n'ẹhni a.
25 E, eis que havia em Jerusalém um homem cujo nome era Simeão; e este homem era justo e piedoso, esperando a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 Enine Nsọ kannụ a nụ ọ jọ́onwu ẹnwu tem ọ whnụ Karaịsi Nyenwe aị.
26 E lhe fora revelado pelo Espírito Santo, que ele não morreria antes de ter visto o Cristo do Senhor.
27 Enine Nsọ duru a zne n'Ọro Nsọ Chiokike nga ele mụrnu Jizọsi varụ o menu a lele kpa Iwu Mozizi kwuru.
27 E pelo Espírito ele foi ao templo, e quando os pais trouxeram o menino Jesus para fazerem com ele segundo o costume da lei,
28 Simiọni kwuru nnwọ wam n'aka a, znarnị Chiokike, kaa,
28 então tomou-o em seus braços, e bendisse a Deus, e disse:
29 “Nyenwe m, kweru ma nnwọ izi ị la n'udno,
29 Senhor, agora despedes o teu servo em paz, de acordo com a tua palavra;
30 kwnornu nụ anya m whnụnam ọznohia ị,
30 porque os meus olhos têm visto a tua salvação,
31 ke ị bịkwataru n'anya kpakara ele badnụ,
31 a qual tu preparaste perante a face de todos os povos;
32 iwhne ke jookpume nhne gbasịri ị nyee ele bụ́o ele Ju,
32 Uma luz para iluminar os gentios, e a glória de teu povo Israel.
33 Nhne be kwuru gbasịri nnwọ ikne ka duru nda a nụ nne a ẹhni.
33 E José, e sua mãe, se maravilharam das coisas que eram faladas sobre ele.
34 Simiọni gọzi be, kanụ Meri, nne a, “Nnwọ ka jọoburu nhne jaakpahịa ọdidna nụ olizọ agịda badnụ n'Izirẹli, bụru masị nhne elekema be jookwu ọka megidne.
34 E Simeão os abençoou, e disse a Maria, sua mãe: Eis que este menino é posto para a queda e o levantamento de muitos em Israel, e para um sinal que será contraditado
35 O jookpume echiche agịda ele badnụ. Kọvu nhne igbugbu jọoduwa mkpọma ị lele ama-ọgwnu.”
35 (sim, e uma espada traspassará também a tua própria alma), para que os pensamentos de muitos corações possam ser revelados.
36 Otu nwerinya ọwhnurninya zị, nye rẹwhna a bụ Ana, adna Fanụeli, ke hi n'ẹbnurnu Asa whụya. Nwerinya ka nụ nzi a wuru awha ẹsau kpọi,
36 E estava ali Ana, a profetisa, filha de Fanuel, da tribo de Aser; ela era de idade avançada, e tinha vivido com o marido sete anos, desde a sua virgindade;
37 kọvu ọ menem okno badnụ ke gbarụ nri awha ẹsato nụ ẹno, ọ bụ nnwerne nzi a nwụrnu ọnwu. Ọ zá nọowhoga n'Ọro Nsọ Chiokike iwhnehnie nụ abalị, ọ zị neekpe okpukpe, noovu ọnu.
37 e era viúva, de quase oitenta e quatro anos, e não se afastava do templo, servindo dia e noite a Deus, com jejuns e orações.
38 Ọ bnanyarnụ n'ige wam, ọ tụnu Chiokike mmamma, kwu ọka gbasịri nnwọ ikne wam, kanụ kpakara ele neese ọgbahia ke Jerusẹlem.
38 E, vindo ela naquele momento, também deu graças ao Senhor, e falava dele a todos os que aguardavam a redenção em Jerusalém.
39 Nga Josefu nụ Meri mekworu kpakara nhne iwu Nyenwe aị kwuru, be lahna Galili zne ẹli ke be, Nazarẹti.
39 E, havendo concluído todas as coisas segundo a lei do Senhor, eles voltaram à Galileia, para a sua própria cidade, Nazaré.
40 Watakịri wam nooso, gbasị rikne, akọniche jihịaru nụ rime a, oru Chiokike zị masị a n'ẹhni.
40 E o menino crescia, e se fortalecia no espírito, cheio de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Ele mụrnu a neezne Jerusẹlem kpakara awha n'Iriri Ọgawhe.
41 Ora, seus pais iam todos os anos para Jerusalém à festa da páscoa.
42 Nga Jizọsi gbarụ nri nụ awha lawụru, be zne Iriri Ọgawhe lele kpa be mesi.
42 E quando ele tinha doze anos, eles subiram para Jerusalém segundo o costume da festa.
43 Nga be mekworu Iriri wam, be bete ọ lahna ọro be, kọvu wikoro Jizọsi dazịri nụ Jerusẹlem, kọvu ele mụrnu a máa.
43 E quando haviam cumprido os dias, enquanto eles retornavam, o menino Jesus ficou para trás em Jerusalém, e José e sua mãe não souberam.
44 Be neeche nụ ọ zị n'igbudu badnụ, be zne izne otu ọbochi, be noopio a n'esilawụru ele enyi be nụ rụmu nwene be.
44 Mas, supondo que ele estivesse na companhia, andaram uma jornada de um dia, e procuravam-no entre os seus parentes e conhecidos.
45 Nga be whnụ́na a, be hiehna nụ Jerusẹlem noopio a.
45 E não tendo-o encontrado, eles retornaram para Jerusalém em busca dele.
46 N'ọbochi ke ẹto, be whnụ a n'Ọro Nsọ Chiokike, hne ọ dazị n'esilawụru ele zni iwu ele Ju, noobno nsnị nhne be nookwu, nẹesikwa be ajịji.
46 E aconteceu que, após três dias, eles o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os, e dirigindo-lhes perguntas.
47 Kpakara ele nụrnu ikwu-ọnu a nụ akọ zị nụ nhne ọ sarụ be, o duru be ẹhni.
47 E todos os que o ouviam admiravam-se com o seu entendimento e com as suas respostas.
48 Nga ele mụrnu a whnụrnu a, o du be ẹhni, nne a kanụ a, “Nnwọ m, kịni kpayarụ i jiri mee me nụ nda ị kpa? Me nụ nda ị ji anya-mini noopio i.”
48 E quando eles o viram, ficaram perplexos; e disse-lhe sua mãe: Filho, por que tu fizeste assim para conosco? Eis que teu pai e eu te procuramos angustiados.
49 Ọ sịkwa be, “Kịni kpayarụ anụ noopio m? Anụ máa nụ m jọornu ẹrnu Nda m?”
49 E ele lhes disse: Por que procurastes por mim? Não sabeis que eu devo estar sobre os negócios de meu Pai?
50 Kọvu be ghọ́yage nhne ọ kannụ be.
50 E eles não entenderam as palavras que lhes dissera.
51 Jizọsi snornu be la Nazarẹti, noobnonu be nsnị. Kọvu nne a bịtaru kpakara nhne ka nụ mkpọma a.
51 E desceu com eles, e foi para Nazaré, e era-lhes sujeito; mas sua mãe guardava todos esses dizeres no seu coração.
52 Jizọsi nooso n'akọniche nụ dimkpa, neenwe oru nụ ruwhnu badnụ nụ Chiokike.
52 E Jesus crescia em sabedoria e estatura, e no favor para com Deus e os homens.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.