João 6
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs VC
1 Ọnwan e mẹgụụ, Jizọsị nọ fetu “Ohimin” Galili hụ shi azụụn hụn-ẹbọ. W'a kpọzị “Ohimin” Galili ohimin Taịberiasị.
1 Depois disso, atravessou Jesus o lago da Galiléia {que é o de Tiberíades.}
2 Igunrun hi-ogbe hụ e sọn ẹ, makẹni wẹ hụn ọrụn-atụmẹnya ndị ọ rị a rụnnị ndị emu rị a kụ.
2 Seguia-o uma grande multidão, porque via os milagres que fazia em beneficio dos enfermos.
3 Jizọsị nọ si elu ugu, 'ya lẹ ụmụ-azụụn a nọ nọdị alị ebẹhụ.
3 Jesus subiu a um monte e ali se sentou com seus discípulos.
4 (Ogẹn hụ, mmẹmmẹ ndị Ju e mẹ ahụa-ahụa w'a kpọ Mmẹmmẹ-Nghafe e rumẹgụọ.)
4 Aproximava-se a Páscoa, festa dos judeus.
5 Jizọsị e wesi ẹnya elu, ọ nọ hụn igunrun ịhịan kẹ wẹ lala d'e kunrun ẹ. Ọ nọ sị Filipu, “Elebe kẹ ẹnyi a nọ ṅọn brẹdi kẹni ndịnị ri?”
5 Jesus levantou os olhos sobre aquela grande multidão que vinha ter com ele e disse a Filipe: Onde compraremos pão para que todos estes tenham o que comer?
6 (O ku ihiẹnni n'o gi chọ ihiẹn rị Filipu ọnụ, makẹni 'ya lẹ enwẹn ẹ a marịngụọ ihiẹn o jẹnkọ d'e mẹ.)
6 Falava assim para o experimentar, pois bem sabia o que havia de fazer.
7 Filipu nọ za a, sị, “Egho ọrụn ifọn isin ezukọ ṅọn brẹdi sikọ d'e rusọnmẹ wẹ ẹka—ọsụọn'a ẹkẹrẹ-ẹkẹrẹ.”
7 Filipe respondeu-lhe: Duzentos denários de pão não lhes bastam, para que cada um receba um pedaço.
8 Onyẹ ohu imẹ ụmụ-azụụn Jesu w'a kpọ Andụrụ, hụn wụ nwẹnẹ Saịmọn' Pita, nọ sị a,
8 Um dos seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse-lhe:
9 “O nwọn nwata-okẹnnyẹ bu ogbe brẹdi isẹn wẹ gi ọka bali mẹmẹ lẹ azụn ẹbụọ ebeni; kalẹ, ebe wẹ sikọ d'a pụ igunrunni?”
9 Está aqui um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixes... mas que é isto para tanta gente?
10 Jizọsị nọ sị, “Gwa nị wẹ nọdị alị.”
10 Disse Jesus: Fazei-os assentar. Ora, havia naquele lugar muita relva. Sentaram-se aqueles homens em número de uns cinco mil.
11 Jesu nọ weri ogbe brẹdi ndị hụ, o yegụụ Osolobuẹ ekele, ọ nọ keni ndị nọdị alị 'ya; ọ nọ mẹmẹzi azụn ẹrịra, wẹ nọ ri kẹ wẹ chọ.
11 Jesus tomou os pães e rendeu graças. Em seguida, distribuiu-os às pessoas que estavam sentadas, e igualmente dos peixes lhes deu quanto queriam.
12 Ogẹn ẹfọ gi jungụụ wẹ, Jesu nọ sị ụmụ-azụụn a, “Kpọnkwama nị ifunfun ẹ họdụnị, amamgbe ihiẹn-anaị a la iwi.”
12 Estando eles saciados, disse aos discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 'Ya wẹ nọ kpọnkwamẹ wẹ, che imẹ ụkpalị. Ifunfun brẹdi họdụnị imẹ ogbe-brẹdi bali isẹn hụ ogẹn ndị hụ gi rigụụ jun ụkpalị mmẹbụọ.
13 Eles os recolheram e, dos pedaços dos cinco pães de cevada que sobraram, encheram doze cestos.
14 Ogẹn ndị hụ gi hụn ọrụn-atụmẹnya hụn Jizọsị rụn, wẹ nọ gwama ibe wẹ, sị, “Ezioku-ezioku, ọnwan wụ onyẹ-amụma hụ ẹnyi rị e lee ẹnya a n'o jẹnkọ d'a bịa imẹ ụwa!”
14 À vista desse milagre de Jesus, aquela gente dizia: Este é verdadeiramente o profeta que há de vir ao mundo.
15 Ogẹn Jesu gi hụn nị w'e d'a bịa d'e gi ikẹn weri ẹ, kin ẹ eze, ọ nọ gha ebahụn pụ, 'ya sụọ nọ kin-azụụn shizi elu-ugu.
15 Jesus, percebendo que queriam arrebatá-lo e fazê-lo rei, tornou a retirar-se sozinho para o monte.
16 O ru ogẹn ẹnyasị, ụmụ-azụụn Jesu nọ shi “Ohimin”,
16 Chegada a tarde, os seus discípulos desceram à margem do lago.
17 banye imẹ ụgbọ-mirin, buli, jẹnkọ Kapanọm. (Ọhịhị nọ gbachanrịn bụ Jesu eke bịakwọ d'e kunrun wẹ.)
17 Subindo a uma barca, atravessaram o lago rumo a Cafarnaum. Era já escuro, e Jesus ainda não se tinha reunido a eles.
18 Mirin hụ e mẹhunmẹ ọda-ọda makẹlẹ okẹn-ufere rị a kpọ.
18 O mar, entretanto, se agitava, porque soprava um vento rijo.
19 Ogẹn wẹ gi nyanru ihiẹn rịkẹ maịlị ẹtọ mọbụ ẹnọ, wẹ nọ hụn Jesu kẹ o jẹnla ijẹn elu mirin, a nọkunmẹ ụgbọ. Egun nọ tụma wẹ.
19 Tendo eles remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram Jesus que se aproximava da barca, andando sobre as águas, e ficaram atemorizados.
20 Kanị ọ nọ sị wẹ, “Mmẹ rọ, atụlẹ ni egun!”
20 Mas ele lhes disse: Sou eu, não temais.
21 Wẹ nọ chọ n'ọ banye ni wẹ imẹ ụgbọ; ozigbo, ụgbọ hụ nọ ru mkpẹnrẹn mirin alị hụ wẹ jẹnkọ.
21 Quiseram recebê-lo na barca, mas pouco depois a barca chegou ao seu destino.
22 Eki e fọn, ọ nọ we ndị ahụn nọdị azụụn “Ohimin” hụ hụn-ẹbọ hụn ụmụ-azụụn Jizọsị gha bịa Kapanọm ẹnya nị ụgbọ ohu sụọ te rị ebẹhụ; nị Jesu esọnni ụmụ-azụụn a banye imẹ ụgbọ lẹ ni ụmụ-azụụn a sụọ gba gha ebẹhụ pụ.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar percebeu que Jesus não tinha subido com seus discípulos na única barca que lá estava, mas que eles tinham partido sozinhos.
23 Kanị ogẹnni, ụgbọ ndị ọzọ gha Taịberiasị bịa rị nwan ẹhịụ ebahụn wẹ nọ ri brẹdi ogẹn Di-nwọnni-ẹnyi gi yegụụ ekele.
23 Nesse meio tempo, outras barcas chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde tinham comido o pão, depois de o Senhor ter dado graças.
24 Ogẹn ndị hụ gi nwan hụn nị kẹ Jesu kẹ ụmụ-azụụn a arịzị ebahụn, wẹ lẹ enwẹn wẹ nọ banye ụgbọ ndị hụ chọsọnmẹ Jesu shi Kapanọm'.
24 E, reparando a multidão que nem Jesus nem os seus discípulos estavam ali, entrou nas barcas e foi até Cafarnaum à sua procura.
25 Ogẹn wẹ gi hụn Jesu azụụn “ohimin” hụ hụn-ẹbọ, wẹ nọ sị a, “Onyẹ-nkuzi, elee ogẹn k'i gi pụha ebeni?”
25 Encontrando-o na outra margem do lago, perguntaram-lhe: Mestre, quando chegaste aqui?
26 Jesu nọ za wẹ, sị, “Ezioku kẹ m rị a gwa ụnụ, ụnụ rị a chọ m makẹni ụnụ ri brẹdi, o jun ụnụ ẹfọ, ẹlẹ makẹni ụnụ hụn ọrụn-atụmẹnya ndị hụn m rụn.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: buscais-me, não porque vistes os milagres, mas porque comestes dos pães e ficastes fartos.
27 Egilẹ ni ifiri ihiẹn-oriri hụn e wiwini a rụngbu enwẹn ụnụ, ka gi ni ifiri ihiẹn-oriri ahụn sikọ d'a tọ jẹnrin ejẹn, e ye ndụn itẹbitẹ, rụngbu enwẹn ụnụ, ihiẹn-oriri hụ Nwa nke Ịhịan jẹnkọ d'e ye ụnụ; makẹni ịya wụ Nwa nke Ịhịan kẹ Chuku wụ Nẹdi tumẹ.”
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que dura até a vida eterna, que o Filho do Homem vos dará. Pois nele Deus Pai imprimiu o seu sinal.
28 Wẹ nọ sị a, “Kị ẹnyi jẹnkọ d'a rụn hụn wụ ọrụn Osolobuẹ chọ nị ẹnyi rụn?”
28 Perguntaram-lhe: Que faremos para praticar as obras de Deus?
29 Jesu nọ za wẹ, sị, “Ọnwan wụ ọrụn Osolobuẹ chọ nị ụnụ rụn: Ọ chọ nị ụnụ kweri ni onyẹ hụn o zihẹ.”
29 Respondeu-lhes Jesus: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que ele enviou.
30 Wẹ nọ sị a, “Elee ọrụn-atụmẹnya k'i jẹnkọ nwan d'a rụnghọsị ẹnyi kẹni ẹnyi hụn a, ẹnyi e kweyeni ihiẹn i ku? Kịnị kẹ i jẹnkọ d'e mẹ?
30 Perguntaram eles: Que milagre fazes tu, para que o vejamos e creiamos em ti? Qual é a tua obra?
31 Ndị nẹdi ẹnyi kanị ri mana imẹ atụ; ya kẹ wẹ de imẹ Ẹkụkwọ-nsọ, sị, ‘O ye wẹ brẹdi gha elu-igwee bịa ri.’ ”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, segundo o que está escrito: Deu-lhes de comer o pão vindo do céu {Sl 77,24}.
32 Jizọsị nọ sị wẹ, “Ezioku kẹ m rị a gwa ụnụ, ẹlẹ Mozizi ye ụnụ brẹdi gha elu-igwee bịa; Nẹdi m wụ hụn rị nwan e ye ụnụ ezigbo brẹdi gha elu-igwee bịa.
32 Jesus respondeu-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: Moisés não vos deu o pão do céu, mas o meu Pai é quem vos dá o verdadeiro pão do céu;
33 Makẹni brẹdi Osolobuẹ wụ onyẹ hụ gha elu-igwee bịa, hụn e ye ụwa ndụn.”
33 porque o pão de Deus é o pão que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Wẹ nọ sị a, “Di-ọkpa, yemẹ ẹnyi brẹdini ogẹn ile.”
34 Disseram-lhe: Senhor, dá-nos sempre deste pão!
35 Jizọsị nọ sị wẹ, “Mmẹ wụ brẹdi hụn e ye ndụn. Ẹgụn agụnkọ onyẹ hụn bịa d'e kunrun ni m; ẹgụn mirin agụnkọ onyẹ hụn kwerini ni m.
35 Jesus replicou: Eu sou o pão da vida: aquele que vem a mim não terá fome, e aquele que crê em mim jamais terá sede.
36 Kanị, nọkẹ kẹ m dọn gwa ụnụ mbụ, ụnụ a hụnọlẹ m, kanị ụnụ e kwerini.
36 Mas já vos disse: Vós me vedes e não credes...
37 Ndị ile Nẹdi m ye m sikọ d'a bịa d'e kunrun m; a chụpụkọ m onyẹ ọwụlẹ hụn bịa d'e kunrun ni m.”
37 Todo aquele que o Pai me dá virá a mim, e o que vem a mim não o lançarei fora.
38 Makẹni ẹlẹ m gha elu-igwee bịa d'e mẹ uche m, kanị m bịa d'e mẹ uche onyẹ hụn zihẹ ni m.
38 Pois desci do céu não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Ọnwan wụ uche onyẹ zihẹni m: nị etuhukọ m onyẹ ọwụlẹ imẹ ndị ile o ye m, kama, nị m jẹnkọ d'a gha ọnwụn weli wẹ Ụhụọhịn-ikpazụụn.
39 Ora, esta é a vontade daquele que me enviou: que eu não deixe perecer nenhum daqueles que me deu, mas que os ressuscite no último dia.
40 Makẹni uche Nẹdi m wụ nị onyẹ ọwụlẹ hụn hụn Nwa, kweri n'ẹ, jẹnkọ d'e nwọn ndụn itẹbitẹ; m sikọ d'e weli ẹ Ụhụọhịn-ikpazụụn.
40 Esta é a vontade de meu Pai: que todo aquele que vê o Filho e nele crê, tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Ndị Ju nọ dẹnwịnnwịnma n'a makẹni ọ sị, “Mmẹ wụ brẹdi hụ hụn gha elu-igwee bịa.”
41 Murmuravam então dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Wẹ hụ a sị, “Ẹlẹ Jesu nwa Josẹfụ wụ ọnwan—hụn ẹnyi marịn ndị mụn'a? Nanị k'o dọn nwan a sị, ‘M gha elu-igwee bịa?’ ”
42 E perguntavam: Porventura não é ele Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe conhecemos? Como, pois, diz ele: Desci do céu?
43 Jizọsị nọ za wẹ, sị, “Edẹnwịnnwịnzịlẹ ni.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 O nwọnni onyẹ jẹnkọ d'a s'ẹka bịa d'e kunrun m mmanị Chuku-Nẹdi hụn zihẹ ni m dọha a; m jẹnkọ d'e weli onyẹ ahụn Ụhụọhịn-ikpazụụn.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o atrair; e eu hei de ressuscitá-lo no último dia.
45 Wẹ de ẹ imẹ Ẹkụkwọ ndị-amụma nị, ‘Osolobuẹ sikọ d'a kuzi wẹ ile.’ Onyẹ ọwụlẹ hụn rị e gọn Chuku-Nẹdi ntịn, a mụnarịn a, ịya wụ onyẹ hụn a bịa d'e kunrun ni m.
45 Está escrito nos profetas: Todos serão ensinados por Deus {Is 54,13}. Assim, todo aquele que ouviu o Pai e foi por ele instruído vem a mim.
46 (Ẹlẹ n'o nwẹ onyẹ hụn hụntu Chuku-Nẹdi—onyẹ hụ hụn gha ebe Chuku rị bịa, 'ya sụọ hụntu Chuku-Nẹdi.)
46 Não que alguém tenha visto o Pai, pois só aquele que vem de Deus, esse é que viu o Pai.
47 Ezioku kẹ m rị a gwa ụnụ, onyẹ ọwụlẹ kwerini nwọn ndụn itẹbitẹ.
47 Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Mmẹ wụ brẹdi hụn e ye ndụn.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Ndị nẹdi ụnụ kanị ri mana hụ wẹ ri imẹ atụ, kanị, a nwụnhụnghọ wẹ.
49 Vossos pais, no deserto, comeram o maná e morreram.
50 Kanị ọnwan wụ brẹdi hụn gha elu-igwee bịa hụn o mẹ ni onyẹ ri n'ẹ anwụnhụnkọ.
50 Este é o pão que desceu do céu, para que não morra todo aquele que dele comer.
51 Mmẹ wụ brẹdi hụ rị ndụn hụn gha elu-igwee bịa. Onyẹ ọwụlẹ ri brẹdini jẹnkọ d'a rị ndụn jẹnrin ejẹn. Brẹdi hụ m sikọ d'e ye makẹ ufiri ndụn ndị rị imẹ ụwa wụ ẹhụ m.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá eternamente. E o pão, que eu hei de dar, é a minha carne para a salvação do mundo.
52 'Ya kẹ ndị Ju ahụn nọ dọma ndọndọ imẹ wẹ, a sị, “Nanị kẹ okẹnnyẹni a dọn ye ẹnyi ẹhụ a ri?”
52 A essas palavras, os judeus começaram a discutir, dizendo: Como pode este homem dar-nos de comer a sua carne?
53 'Ya Jizọsị nọ sị wẹ, “Ezioku kẹ m rị a gwa ụnụ, mmanị ụnụ ri ẹhụ Nwa nke Ịhịan, ra ẹdeke ẹ,—ụnụ enwọnkọ ndụn imẹ ụnụ.
53 Então Jesus lhes disse: Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis a vida em vós mesmos.
54 Onyẹ ri ẹhụ m, ra ẹdeke m, ọ wụrụ onyẹ nwẹ ndụn itẹbitẹ; m sikọ d'e weli ẹ Ụhụọhịn-ikpazụụn.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Makẹni, ẹhụ m wụ ezigbo ihiẹn-oriri, ẹdeke m wụzịkwọ ezigbo ihiẹn-ọrịra.
55 Pois a minha carne é verdadeiramente uma comida e o meu sangue, verdadeiramente uma bebida.
56 Onyẹ hụn ri ẹhụ m ra ẹdeke m, bi imẹ m, mmẹ lẹ enwẹn m bi imẹ ẹ.”
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.
57 “Kẹ m dọn rị ndụn makẹni Chuku-Nẹdi hụn zihẹ ni m rị ndụn, ẹrịra kẹ onyẹ hụn ri ni m k'a dọn rị ndụn makẹ ufiri m.
57 Assim como o Pai que me enviou vive, e eu vivo pelo Pai, assim também aquele que comer a minha carne viverá por mim.
58 Ọnwan wụ ezigbo brẹdi hụn gha elu-igwee bịa; ọ nọnị kẹ ihiẹn ahụn ndị mbụ ri, omẹgụụ a nwụnhụnkwọ wẹ. Onyẹ hụn ri brẹdini jẹnkọ d'a rị ndụn jẹnrin ejẹn.”
58 Este é o pão que desceu do céu. Não como o maná que vossos pais comeram e morreram. Quem come deste pão viverá eternamente.
59 Ogẹn Jesu gi rị a kuzi imẹ ụlọ-ofufe ndị Ju rị imẹ obodo Kapanọm k'o gi ku ihiẹn ndịnị.
59 Tal foi o ensinamento de Jesus na sinagoga de Cafarnaum.
60 Ndị bu ọda imẹ ụmụ-azụụn a a nụ ihiẹnni, wẹ nọ sị, “Okuni e zekẹkwọ! Onyẹ sikọ d'a saẹka nabanhan a?”
60 Muitos dos seus discípulos, ouvindo-o, disseram: Isto é muito duro! Quem o pode admitir?
61 Kanị, Jizọs' a marịngụọ nị ụmụ-azụụn a rị e dẹnwịnnwịn makẹ ihiẹnni o ku. Ọ nọ sị wẹ, “Ọnwan k'e mẹ ụnụ ekwerizilẹ?
61 Sabendo Jesus que os discípulos murmuravam por isso, perguntou-lhes: Isso vos escandaliza?
62 Kị ụnụ jẹnkọ d'e mẹzi nwan omẹni ụnụ a hụn Nwa nke Ịhịan k'o lakọ elu-igwee ebe ọ rị mbụ?
62 Que será, quando virdes subir o Filho do Homem para onde ele estava antes?...
63 Mmọn-nsọ ịya sụọ e ye ndụn, ihiẹn ịhịan mmaka ara ban erere ọwụlẹ: oku ndịnị m rị a gwa ụnụ wụ oku imẹ-mmọn lẹ oku hụn e ye ndụn.
63 O espírito é que vivifica, a carne de nada serve. As palavras que vos tenho dito são espírito e vida.
64 Kanị ndị hụ imẹ ụnụ ekwerini.” (Gha isi mbidọn lala, Jesu a marịngụọ ndị hụn jẹnkọlẹni d'e kweri lẹ onyẹ hụn jẹnkọ d'e re n'ẹ.)
64 Mas há alguns entre vós que não crêem... Pois desde o princípio Jesus sabia quais eram os que não criam e quem o havia de trair.
65 Ọ nọ sịzị, “Ọnwan haịn m gi sị ụnụ n'o nwọnni onyẹ jẹnkọ d'a saẹka bịa d'e kunrun m mmanị Chuku-Nẹdi mẹ ẹ n'ọ bịa.”
65 Ele prosseguiu: Por isso vos disse: Ninguém pode vir a mim, se por meu Pai não lho for concedido.
66 Makẹ ọnwan, ụmụ-azụụn Jesu bu ọda nọ kin-azụụn, esọnzini w'ẹ.
66 Desde então, muitos dos seus discípulos se retiraram e já não andavam com ele.
67 Ya Jizọsị nọ sị ụmụ-azụụn a mmẹbụọ hụ, “Ụnụ lẹ enwẹn ụnụ sikọ d'a pụzịdẹ nwan ra?”
67 Então Jesus perguntou aos Doze: Quereis vós também retirar-vos?
68 Saịmọnụ wụ Pita nọ za a, sị, “Di-nwọnni-ẹnyi, onyẹ kẹ ẹnyi jẹnburukọ? Ịyụ nwọn oku ndị e ye ndụn itẹbitẹ.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, a quem iríamos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Ẹnyi e kwerighọ, marịnzịkwọ, nị ịyụ wụ Onyẹ-nsọ Osolobuẹ.”
69 E nós cremos e sabemos que tu és o Santo de Deus!
70 Jizọsị nọ sị wẹ, “Mmẹ họrị ụnụ mmẹbụọ, ẹlẹ 'ya? Kanị onyẹ ohu imẹ ụnụ wụ Ekwensụ!”
70 Jesus acrescentou: Não vos escolhi eu todos os doze? Contudo, um de vós é um demônio!...
71 (Judasị nwa Saịmọnụ Iskarọtụ k'ọ rị e ku, makẹni ọ wụ onyẹ ohu imẹ ụmụ-azụụn mmẹbụọ hụ bụ 'ya jẹnkọ d'e re ẹ.)
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque era quem o havia de entregar não obstante ser um dos Doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.