João 6

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ọnwan e mẹgụụ, Jizọsị nọ fetu “Ohimin” Galili hụ shi azụụn hụn-ẹbọ. W'a kpọzị “Ohimin” Galili ohimin Taịberiasị.
1 Algum tempo depois Jesus partiu para a outra margem do mar da Galiléia ( ou seja, do mar de Tiberíades ),
2 Igunrun hi-ogbe hụ e sọn ẹ, makẹni wẹ hụn ọrụn-atụmẹnya ndị ọ rị a rụnnị ndị emu rị a kụ.
2 e grande multidão continuava a segui-lo, porque vira os sinais miraculosos que ele tinha realizado nos doentes.
3 Jizọsị nọ si elu ugu, 'ya lẹ ụmụ-azụụn a nọ nọdị alị ebẹhụ.
3 Então Jesus subiu ao monte e sentou-se com os seus discípulos.
4 (Ogẹn hụ, mmẹmmẹ ndị Ju e mẹ ahụa-ahụa w'a kpọ Mmẹmmẹ-Nghafe e rumẹgụọ.)
4 Estava próxima a festa judaica da Páscoa.
5 Jizọsị e wesi ẹnya elu, ọ nọ hụn igunrun ịhịan kẹ wẹ lala d'e kunrun ẹ. Ọ nọ sị Filipu, “Elebe kẹ ẹnyi a nọ ṅọn brẹdi kẹni ndịnị ri?”
5 Levantando os olhos e vendo uma grande multidão que se aproximava, Jesus disse a Filipe: "Onde compraremos pão para esse povo comer? "
6 (O ku ihiẹnni n'o gi chọ ihiẹn rị Filipu ọnụ, makẹni 'ya lẹ enwẹn ẹ a marịngụọ ihiẹn o jẹnkọ d'e mẹ.)
6 Fez essa pergunta apenas para pô-lo à prova, pois já tinha em mente o que ia fazer.
7 Filipu nọ za a, sị, “Egho ọrụn ifọn isin ezukọ ṅọn brẹdi sikọ d'e rusọnmẹ wẹ ẹka—ọsụọn'a ẹkẹrẹ-ẹkẹrẹ.”
7 Filipe lhe respondeu: "Duzentos denários não comprariam pão suficiente para que cada um recebesse um pedaço! "
8 Onyẹ ohu imẹ ụmụ-azụụn Jesu w'a kpọ Andụrụ, hụn wụ nwẹnẹ Saịmọn' Pita, nọ sị a,
8 Outro discípulo, André, irmão de Simão Pedro, tomou a palavra:
9 “O nwọn nwata-okẹnnyẹ bu ogbe brẹdi isẹn wẹ gi ọka bali mẹmẹ lẹ azụn ẹbụọ ebeni; kalẹ, ebe wẹ sikọ d'a pụ igunrunni?”
9 "Aqui está um rapaz com cinco pães de cevada e dois peixinhos, mas o que é isto para tanta gente? "
10 Jizọsị nọ sị, “Gwa nị wẹ nọdị alị.”
10 Disse Jesus: "Mandem o povo assentar-se". Havia muita grama naquele lugar, e todos se assentaram. Eram cerca de cinco mil homens.
11 Jesu nọ weri ogbe brẹdi ndị hụ, o yegụụ Osolobuẹ ekele, ọ nọ keni ndị nọdị alị 'ya; ọ nọ mẹmẹzi azụn ẹrịra, wẹ nọ ri kẹ wẹ chọ.
11 Então Jesus tomou os pães, deu graças e os repartiu entre os que estavam assentados, tanto quanto queriam; e fez o mesmo com os peixes.
12 Ogẹn ẹfọ gi jungụụ wẹ, Jesu nọ sị ụmụ-azụụn a, “Kpọnkwama nị ifunfun ẹ họdụnị, amamgbe ihiẹn-anaị a la iwi.”
12 Depois que todos receberam o suficiente para comer, disse aos seus discípulos: "Ajuntem os pedaços que sobraram. Que nada seja desperdiçado".
13 'Ya wẹ nọ kpọnkwamẹ wẹ, che imẹ ụkpalị. Ifunfun brẹdi họdụnị imẹ ogbe-brẹdi bali isẹn hụ ogẹn ndị hụ gi rigụụ jun ụkpalị mmẹbụọ.
13 Então eles os ajuntaram e encheram doze cestos com os pedaços dos cinco pães de cevada deixados por aqueles que tinham comido.
14 Ogẹn ndị hụ gi hụn ọrụn-atụmẹnya hụn Jizọsị rụn, wẹ nọ gwama ibe wẹ, sị, “Ezioku-ezioku, ọnwan wụ onyẹ-amụma hụ ẹnyi rị e lee ẹnya a n'o jẹnkọ d'a bịa imẹ ụwa!”
14 Depois de ver o sinal miraculoso que Jesus tinha realizado, o povo começou a dizer: "Sem dúvida este é o Profeta que devia vir ao mundo".
15 Ogẹn Jesu gi hụn nị w'e d'a bịa d'e gi ikẹn weri ẹ, kin ẹ eze, ọ nọ gha ebahụn pụ, 'ya sụọ nọ kin-azụụn shizi elu-ugu.
15 Sabendo Jesus que pretendiam proclamá-lo rei à força, retirou-se novamente sozinho para o monte.
16 O ru ogẹn ẹnyasị, ụmụ-azụụn Jesu nọ shi “Ohimin”,
16 Ao anoitecer seus discípulos desceram para o mar,
17 banye imẹ ụgbọ-mirin, buli, jẹnkọ Kapanọm. (Ọhịhị nọ gbachanrịn bụ Jesu eke bịakwọ d'e kunrun wẹ.)
17 entraram num barco e começaram a travessia para Cafarnaum. Já estava escuro, e Jesus ainda não tinha ido até onde eles estavam.
18 Mirin hụ e mẹhunmẹ ọda-ọda makẹlẹ okẹn-ufere rị a kpọ.
18 Soprava um vento forte, e as águas estavam agitadas.
19 Ogẹn wẹ gi nyanru ihiẹn rịkẹ maịlị ẹtọ mọbụ ẹnọ, wẹ nọ hụn Jesu kẹ o jẹnla ijẹn elu mirin, a nọkunmẹ ụgbọ. Egun nọ tụma wẹ.
19 Depois de terem remado cerca de cinco ou seis quilômetros, viram Jesus aproximando-se do barco, andando sobre o mar, e ficaram aterrorizados.
20 Kanị ọ nọ sị wẹ, “Mmẹ rọ, atụlẹ ni egun!”
20 Mas ele lhes disse: "Sou eu! Não tenham medo! "
21 Wẹ nọ chọ n'ọ banye ni wẹ imẹ ụgbọ; ozigbo, ụgbọ hụ nọ ru mkpẹnrẹn mirin alị hụ wẹ jẹnkọ.
21 Então se animaram a recebê-lo no barco, e logo chegaram à praia para a qual se dirigiam.
22 Eki e fọn, ọ nọ we ndị ahụn nọdị azụụn “Ohimin” hụ hụn-ẹbọ hụn ụmụ-azụụn Jizọsị gha bịa Kapanọm ẹnya nị ụgbọ ohu sụọ te rị ebẹhụ; nị Jesu esọnni ụmụ-azụụn a banye imẹ ụgbọ lẹ ni ụmụ-azụụn a sụọ gba gha ebẹhụ pụ.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado no outro lado do mar percebeu que apenas um barco estivera ali, e que Jesus não havia entrado nele com os seus discípulos, mas que eles tinham partido sozinhos.
23 Kanị ogẹnni, ụgbọ ndị ọzọ gha Taịberiasị bịa rị nwan ẹhịụ ebahụn wẹ nọ ri brẹdi ogẹn Di-nwọnni-ẹnyi gi yegụụ ekele.
23 Então alguns barcos de Tiberíades aproximaram-se do lugar onde o povo tinha comido o pão após o Senhor ter dado graças.
24 Ogẹn ndị hụ gi nwan hụn nị kẹ Jesu kẹ ụmụ-azụụn a arịzị ebahụn, wẹ lẹ enwẹn wẹ nọ banye ụgbọ ndị hụ chọsọnmẹ Jesu shi Kapanọm'.
24 Quando a multidão percebeu que nem Jesus nem os discípulos estavam ali, entrou nos barcos e foi para Cafarnaum em busca de Jesus.
25 Ogẹn wẹ gi hụn Jesu azụụn “ohimin” hụ hụn-ẹbọ, wẹ nọ sị a, “Onyẹ-nkuzi, elee ogẹn k'i gi pụha ebeni?”
25 Quando o encontraram do outro lado do mar, perguntaram-lhe: "Mestre, quando chegaste aqui? "
26 Jesu nọ za wẹ, sị, “Ezioku kẹ m rị a gwa ụnụ, ụnụ rị a chọ m makẹni ụnụ ri brẹdi, o jun ụnụ ẹfọ, ẹlẹ makẹni ụnụ hụn ọrụn-atụmẹnya ndị hụn m rụn.
26 Jesus respondeu: "A verdade é que vocês estão me procurando, não porque viram os sinais miraculosos, mas porque comeram os pães e ficaram satisfeitos.
27 Egilẹ ni ifiri ihiẹn-oriri hụn e wiwini a rụngbu enwẹn ụnụ, ka gi ni ifiri ihiẹn-oriri ahụn sikọ d'a tọ jẹnrin ejẹn, e ye ndụn itẹbitẹ, rụngbu enwẹn ụnụ, ihiẹn-oriri hụ Nwa nke Ịhịan jẹnkọ d'e ye ụnụ; makẹni ịya wụ Nwa nke Ịhịan kẹ Chuku wụ Nẹdi tumẹ.”
27 Não trabalhem pela comida que se estraga, mas pela comida que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do homem lhes dará. Deus, o Pai, nele colocou o seu selo de aprovação".
28 Wẹ nọ sị a, “Kị ẹnyi jẹnkọ d'a rụn hụn wụ ọrụn Osolobuẹ chọ nị ẹnyi rụn?”
28 Então lhe perguntaram: "O que precisamos fazer para realizar as obras que Deus requer? "
29 Jesu nọ za wẹ, sị, “Ọnwan wụ ọrụn Osolobuẹ chọ nị ụnụ rụn: Ọ chọ nị ụnụ kweri ni onyẹ hụn o zihẹ.”
29 Jesus respondeu: "A obra de Deus é esta: crer naquele que ele enviou".
30 Wẹ nọ sị a, “Elee ọrụn-atụmẹnya k'i jẹnkọ nwan d'a rụnghọsị ẹnyi kẹni ẹnyi hụn a, ẹnyi e kweyeni ihiẹn i ku? Kịnị kẹ i jẹnkọ d'e mẹ?
30 Então lhe perguntaram: "Que sinal miraculoso mostrarás para que o vejamos e creiamos em ti? Que farás?
31 Ndị nẹdi ẹnyi kanị ri mana imẹ atụ; ya kẹ wẹ de imẹ Ẹkụkwọ-nsọ, sị, ‘O ye wẹ brẹdi gha elu-igwee bịa ri.’ ”
31 Os nossos antepassados comeram o maná no deserto; como está escrito: ‘Ele lhes deu a comer pão do céu’".
32 Jizọsị nọ sị wẹ, “Ezioku kẹ m rị a gwa ụnụ, ẹlẹ Mozizi ye ụnụ brẹdi gha elu-igwee bịa; Nẹdi m wụ hụn rị nwan e ye ụnụ ezigbo brẹdi gha elu-igwee bịa.
32 Declarou-lhes Jesus: "Digo-lhes a verdade: Não foi Moisés quem lhes deu pão do céu, mas é meu Pai quem lhes dá o verdadeiro pão do céu.
33 Makẹni brẹdi Osolobuẹ wụ onyẹ hụ gha elu-igwee bịa, hụn e ye ụwa ndụn.”
33 Pois o pão de Deus é aquele que desceu do céu e dá vida ao mundo".
34 Wẹ nọ sị a, “Di-ọkpa, yemẹ ẹnyi brẹdini ogẹn ile.”
34 Disseram eles: "Senhor, dá-nos sempre desse pão! "
35 Jizọsị nọ sị wẹ, “Mmẹ wụ brẹdi hụn e ye ndụn. Ẹgụn agụnkọ onyẹ hụn bịa d'e kunrun ni m; ẹgụn mirin agụnkọ onyẹ hụn kwerini ni m.
35 Então Jesus declarou: "Eu sou o pão da vida. Aquele que vem a mim nunca terá fome; aquele que crê em mim nunca terá sede.
36 Kanị, nọkẹ kẹ m dọn gwa ụnụ mbụ, ụnụ a hụnọlẹ m, kanị ụnụ e kwerini.
36 Mas, como eu lhes disse, vocês me viram, mas ainda não crêem.
37 Ndị ile Nẹdi m ye m sikọ d'a bịa d'e kunrun m; a chụpụkọ m onyẹ ọwụlẹ hụn bịa d'e kunrun ni m.”
37 Todo o que o Pai me der virá a mim, e quem vier a mim eu jamais rejeitarei.
38 Makẹni ẹlẹ m gha elu-igwee bịa d'e mẹ uche m, kanị m bịa d'e mẹ uche onyẹ hụn zihẹ ni m.
38 Pois desci do céu, não para fazer a minha vontade, mas para fazer a vontade daquele que me enviou.
39 Ọnwan wụ uche onyẹ zihẹni m: nị etuhukọ m onyẹ ọwụlẹ imẹ ndị ile o ye m, kama, nị m jẹnkọ d'a gha ọnwụn weli wẹ Ụhụọhịn-ikpazụụn.
39 E esta é a vontade daquele que me enviou: que eu não perca nenhum dos que ele me deu, mas os ressuscite no último dia.
40 Makẹni uche Nẹdi m wụ nị onyẹ ọwụlẹ hụn hụn Nwa, kweri n'ẹ, jẹnkọ d'e nwọn ndụn itẹbitẹ; m sikọ d'e weli ẹ Ụhụọhịn-ikpazụụn.
40 Porque a vontade de meu Pai é que todo o que olhar para o Filho e nele crer tenha a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia".
41 Ndị Ju nọ dẹnwịnnwịnma n'a makẹni ọ sị, “Mmẹ wụ brẹdi hụ hụn gha elu-igwee bịa.”
41 Com isso os judeus começaram a criticar Jesus, porque dissera: "Eu sou o pão que desceu do céu".
42 Wẹ hụ a sị, “Ẹlẹ Jesu nwa Josẹfụ wụ ọnwan—hụn ẹnyi marịn ndị mụn'a? Nanị k'o dọn nwan a sị, ‘M gha elu-igwee bịa?’ ”
42 E diziam: "Este não é Jesus, o filho de José? Não conhecemos seu pai e sua mãe? Como ele pode dizer: ‘Desci do céu’? "
43 Jizọsị nọ za wẹ, sị, “Edẹnwịnnwịnzịlẹ ni.
43 Respondeu Jesus: "Parem de fazer-me críticas.
44 O nwọnni onyẹ jẹnkọ d'a s'ẹka bịa d'e kunrun m mmanị Chuku-Nẹdi hụn zihẹ ni m dọha a; m jẹnkọ d'e weli onyẹ ahụn Ụhụọhịn-ikpazụụn.
44 Ninguém pode vir a mim, se o Pai, que me enviou, não o atrair; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Wẹ de ẹ imẹ Ẹkụkwọ ndị-amụma nị, ‘Osolobuẹ sikọ d'a kuzi wẹ ile.’ Onyẹ ọwụlẹ hụn rị e gọn Chuku-Nẹdi ntịn, a mụnarịn a, ịya wụ onyẹ hụn a bịa d'e kunrun ni m.
45 Está escrito nos Profetas: ‘Todos serão ensinados por Deus’. Todos os que ouvem o Pai e dele aprendem vêm a mim.
46 (Ẹlẹ n'o nwẹ onyẹ hụn hụntu Chuku-Nẹdi—onyẹ hụ hụn gha ebe Chuku rị bịa, 'ya sụọ hụntu Chuku-Nẹdi.)
46 Ninguém viu o Pai, a não ser aquele que vem de Deus; somente ele viu ao Pai.
47 Ezioku kẹ m rị a gwa ụnụ, onyẹ ọwụlẹ kwerini nwọn ndụn itẹbitẹ.
47 Asseguro-lhes que aquele que crê tem a vida eterna.
48 Mmẹ wụ brẹdi hụn e ye ndụn.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Ndị nẹdi ụnụ kanị ri mana hụ wẹ ri imẹ atụ, kanị, a nwụnhụnghọ wẹ.
49 Os seus antepassados comeram o maná no deserto, mas morreram.
50 Kanị ọnwan wụ brẹdi hụn gha elu-igwee bịa hụn o mẹ ni onyẹ ri n'ẹ anwụnhụnkọ.
50 Todavia, aqui está o pão que desce do céu, para que não morra quem dele comer.
51 Mmẹ wụ brẹdi hụ rị ndụn hụn gha elu-igwee bịa. Onyẹ ọwụlẹ ri brẹdini jẹnkọ d'a rị ndụn jẹnrin ejẹn. Brẹdi hụ m sikọ d'e ye makẹ ufiri ndụn ndị rị imẹ ụwa wụ ẹhụ m.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Se alguém comer deste pão, viverá para sempre. Este pão é a minha carne, que eu darei pela vida do mundo".
52 'Ya kẹ ndị Ju ahụn nọ dọma ndọndọ imẹ wẹ, a sị, “Nanị kẹ okẹnnyẹni a dọn ye ẹnyi ẹhụ a ri?”
52 Então os judeus começaram a discutir exaltadamente entre si: "Como pode este homem nos oferecer a sua carne para comermos? "
53 'Ya Jizọsị nọ sị wẹ, “Ezioku kẹ m rị a gwa ụnụ, mmanị ụnụ ri ẹhụ Nwa nke Ịhịan, ra ẹdeke ẹ,—ụnụ enwọnkọ ndụn imẹ ụnụ.
53 Jesus lhes disse: "Eu lhes digo a verdade: Se vocês não comerem a carne do Filho do homem e não beberem o seu sangue, não terão vida em si mesmos.
54 Onyẹ ri ẹhụ m, ra ẹdeke m, ọ wụrụ onyẹ nwẹ ndụn itẹbitẹ; m sikọ d'e weli ẹ Ụhụọhịn-ikpazụụn.
54 Todo o que come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Makẹni, ẹhụ m wụ ezigbo ihiẹn-oriri, ẹdeke m wụzịkwọ ezigbo ihiẹn-ọrịra.
55 Pois a minha carne é verdadeira comida e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 Onyẹ hụn ri ẹhụ m ra ẹdeke m, bi imẹ m, mmẹ lẹ enwẹn m bi imẹ ẹ.”
56 Todo o que come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.
57 “Kẹ m dọn rị ndụn makẹni Chuku-Nẹdi hụn zihẹ ni m rị ndụn, ẹrịra kẹ onyẹ hụn ri ni m k'a dọn rị ndụn makẹ ufiri m.
57 Da mesma forma como o Pai que vive me enviou e eu vivo por causa do Pai, assim aquele que se alimenta de mim viverá por minha causa.
58 Ọnwan wụ ezigbo brẹdi hụn gha elu-igwee bịa; ọ nọnị kẹ ihiẹn ahụn ndị mbụ ri, omẹgụụ a nwụnhụnkwọ wẹ. Onyẹ hụn ri brẹdini jẹnkọ d'a rị ndụn jẹnrin ejẹn.”
58 Este é o pão que desceu do céu. Os antepassados de vocês comeram o maná e morreram, mas aquele que se alimenta deste pão viverá para sempre".
59 Ogẹn Jesu gi rị a kuzi imẹ ụlọ-ofufe ndị Ju rị imẹ obodo Kapanọm k'o gi ku ihiẹn ndịnị.
59 Ele disse isso quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Ndị bu ọda imẹ ụmụ-azụụn a a nụ ihiẹnni, wẹ nọ sị, “Okuni e zekẹkwọ! Onyẹ sikọ d'a saẹka nabanhan a?”
60 Ao ouvirem isso, muitos dos seus discípulos disseram: "Dura é essa palavra. Quem consegue ouvi-la? "
61 Kanị, Jizọs' a marịngụọ nị ụmụ-azụụn a rị e dẹnwịnnwịn makẹ ihiẹnni o ku. Ọ nọ sị wẹ, “Ọnwan k'e mẹ ụnụ ekwerizilẹ?
61 Sabendo em seu íntimo que os seus discípulos estavam se queixando do que ouviram, Jesus lhes disse: "Isso os escandaliza?
62 Kị ụnụ jẹnkọ d'e mẹzi nwan omẹni ụnụ a hụn Nwa nke Ịhịan k'o lakọ elu-igwee ebe ọ rị mbụ?
62 Que acontecerá se vocês virem o Filho do homem subir para onde estava antes!
63 Mmọn-nsọ ịya sụọ e ye ndụn, ihiẹn ịhịan mmaka ara ban erere ọwụlẹ: oku ndịnị m rị a gwa ụnụ wụ oku imẹ-mmọn lẹ oku hụn e ye ndụn.
63 O Espírito dá vida; a carne não produz nada que se aproveite. As palavras que eu lhes disse são espírito e vida.
64 Kanị ndị hụ imẹ ụnụ ekwerini.” (Gha isi mbidọn lala, Jesu a marịngụọ ndị hụn jẹnkọlẹni d'e kweri lẹ onyẹ hụn jẹnkọ d'e re n'ẹ.)
64 Contudo, há alguns de vocês que não crêem". Pois Jesus sabia desde o princípio quais deles não criam e quem o iria trair.
65 Ọ nọ sịzị, “Ọnwan haịn m gi sị ụnụ n'o nwọnni onyẹ jẹnkọ d'a saẹka bịa d'e kunrun m mmanị Chuku-Nẹdi mẹ ẹ n'ọ bịa.”
65 E prosseguiu: "É por isso que eu lhes disse que ninguém pode vir a mim, a não ser que isto lhe seja dado pelo Pai".
66 Makẹ ọnwan, ụmụ-azụụn Jesu bu ọda nọ kin-azụụn, esọnzini w'ẹ.
66 Daquela hora em diante, muitos dos seus discípulos voltaram atrás e deixaram de segui-lo.
67 Ya Jizọsị nọ sị ụmụ-azụụn a mmẹbụọ hụ, “Ụnụ lẹ enwẹn ụnụ sikọ d'a pụzịdẹ nwan ra?”
67 Jesus perguntou aos Doze: "Vocês também não querem ir? "
68 Saịmọnụ wụ Pita nọ za a, sị, “Di-nwọnni-ẹnyi, onyẹ kẹ ẹnyi jẹnburukọ? Ịyụ nwọn oku ndị e ye ndụn itẹbitẹ.
68 Simão Pedro lhe respondeu: "Senhor, para quem iremos? Tu tens as palavras de vida eterna.
69 Ẹnyi e kwerighọ, marịnzịkwọ, nị ịyụ wụ Onyẹ-nsọ Osolobuẹ.”
69 Nós cremos e sabemos que és o Santo de Deus".
70 Jizọsị nọ sị wẹ, “Mmẹ họrị ụnụ mmẹbụọ, ẹlẹ 'ya? Kanị onyẹ ohu imẹ ụnụ wụ Ekwensụ!”
70 Então Jesus respondeu: "Não fui eu que os escolhi, os Doze? Todavia, um de vocês é um diabo! "
71 (Judasị nwa Saịmọnụ Iskarọtụ k'ọ rị e ku, makẹni ọ wụ onyẹ ohu imẹ ụmụ-azụụn mmẹbụọ hụ bụ 'ya jẹnkọ d'e re ẹ.)
71 ( Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, que, embora fosse um dos Doze, mais tarde haveria de traí-lo. )

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.