João 6
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NAA
1 Ọnwan e mẹgụụ, Jizọsị nọ fetu “Ohimin” Galili hụ shi azụụn hụn-ẹbọ. W'a kpọzị “Ohimin” Galili ohimin Taịberiasị.
1 Depois dessas coisas, Jesus atravessou o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 Igunrun hi-ogbe hụ e sọn ẹ, makẹni wẹ hụn ọrụn-atụmẹnya ndị ọ rị a rụnnị ndị emu rị a kụ.
2 Uma grande multidão o seguia, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 Jizọsị nọ si elu ugu, 'ya lẹ ụmụ-azụụn a nọ nọdị alị ebẹhụ.
3 Então Jesus subiu ao monte e sentou-se ali com os seus discípulos.
4 (Ogẹn hụ, mmẹmmẹ ndị Ju e mẹ ahụa-ahụa w'a kpọ Mmẹmmẹ-Nghafe e rumẹgụọ.)
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 Jizọsị e wesi ẹnya elu, ọ nọ hụn igunrun ịhịan kẹ wẹ lala d'e kunrun ẹ. Ọ nọ sị Filipu, “Elebe kẹ ẹnyi a nọ ṅọn brẹdi kẹni ndịnị ri?”
5 Então Jesus, erguendo os olhos e vendo que uma grande multidão se aproximava, disse a Filipe:
6 (O ku ihiẹnni n'o gi chọ ihiẹn rị Filipu ọnụ, makẹni 'ya lẹ enwẹn ẹ a marịngụọ ihiẹn o jẹnkọ d'e mẹ.)
6 Mas Jesus dizia isto para testá-lo, porque sabia o que estava para fazer.
7 Filipu nọ za a, sị, “Egho ọrụn ifọn isin ezukọ ṅọn brẹdi sikọ d'e rusọnmẹ wẹ ẹka—ọsụọn'a ẹkẹrẹ-ẹkẹrẹ.”
7 Filipe respondeu: — Nem mesmo duzentos denários de pão seriam suficientes para que cada um recebesse um pedaço.
8 Onyẹ ohu imẹ ụmụ-azụụn Jesu w'a kpọ Andụrụ, hụn wụ nwẹnẹ Saịmọn' Pita, nọ sị a,
8 Um dos discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse a Jesus:
9 “O nwọn nwata-okẹnnyẹ bu ogbe brẹdi isẹn wẹ gi ọka bali mẹmẹ lẹ azụn ẹbụọ ebeni; kalẹ, ebe wẹ sikọ d'a pụ igunrunni?”
9 — Aqui está um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos. Mas o que é isto para tanta gente?
10 Jizọsị nọ sị, “Gwa nị wẹ nọdị alị.”
10 Jesus disse: Havia muita relva naquele lugar. Assim, os homens se assentaram, e eram quase cinco mil.
11 Jesu nọ weri ogbe brẹdi ndị hụ, o yegụụ Osolobuẹ ekele, ọ nọ keni ndị nọdị alị 'ya; ọ nọ mẹmẹzi azụn ẹrịra, wẹ nọ ri kẹ wẹ chọ.
11 Então Jesus pegou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, tanto quanto queriam.
12 Ogẹn ẹfọ gi jungụụ wẹ, Jesu nọ sị ụmụ-azụụn a, “Kpọnkwama nị ifunfun ẹ họdụnị, amamgbe ihiẹn-anaị a la iwi.”
12 E, quando já estavam satisfeitos, Jesus disse aos seus discípulos:
13 'Ya wẹ nọ kpọnkwamẹ wẹ, che imẹ ụkpalị. Ifunfun brẹdi họdụnị imẹ ogbe-brẹdi bali isẹn hụ ogẹn ndị hụ gi rigụụ jun ụkpalị mmẹbụọ.
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram depois que todos tinham comido.
14 Ogẹn ndị hụ gi hụn ọrụn-atụmẹnya hụn Jizọsị rụn, wẹ nọ gwama ibe wẹ, sị, “Ezioku-ezioku, ọnwan wụ onyẹ-amụma hụ ẹnyi rị e lee ẹnya a n'o jẹnkọ d'a bịa imẹ ụwa!”
14 Quando as pessoas viram o sinal que Jesus havia feito, disseram: — Este é verdadeiramente o profeta que devia vir ao mundo.
15 Ogẹn Jesu gi hụn nị w'e d'a bịa d'e gi ikẹn weri ẹ, kin ẹ eze, ọ nọ gha ebahụn pụ, 'ya sụọ nọ kin-azụụn shizi elu-ugu.
15 Jesus ficou sabendo que estavam para vir com a intenção de fazê-lo rei à força. Então ele se retirou outra vez, sozinho, para o monte.
16 O ru ogẹn ẹnyasị, ụmụ-azụụn Jesu nọ shi “Ohimin”,
16 Ao final do dia, os discípulos de Jesus desceram para o mar.
17 banye imẹ ụgbọ-mirin, buli, jẹnkọ Kapanọm. (Ọhịhị nọ gbachanrịn bụ Jesu eke bịakwọ d'e kunrun wẹ.)
17 E, entrando num barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já estava escuro, e Jesus ainda não tinha ido até onde eles estavam.
18 Mirin hụ e mẹhunmẹ ọda-ọda makẹlẹ okẹn-ufere rị a kpọ.
18 E o mar começava a ficar agitado, porque soprava um vento forte.
19 Ogẹn wẹ gi nyanru ihiẹn rịkẹ maịlị ẹtọ mọbụ ẹnọ, wẹ nọ hụn Jesu kẹ o jẹnla ijẹn elu mirin, a nọkunmẹ ụgbọ. Egun nọ tụma wẹ.
19 Os discípulos já tinham navegado uns cinco ou seis quilômetros, quando viram Jesus andando sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram com medo.
20 Kanị ọ nọ sị wẹ, “Mmẹ rọ, atụlẹ ni egun!”
20 Mas Jesus lhes disse:
21 Wẹ nọ chọ n'ọ banye ni wẹ imẹ ụgbọ; ozigbo, ụgbọ hụ nọ ru mkpẹnrẹn mirin alị hụ wẹ jẹnkọ.
21 Então eles o receberam com alegria, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 Eki e fọn, ọ nọ we ndị ahụn nọdị azụụn “Ohimin” hụ hụn-ẹbọ hụn ụmụ-azụụn Jizọsị gha bịa Kapanọm ẹnya nị ụgbọ ohu sụọ te rị ebẹhụ; nị Jesu esọnni ụmụ-azụụn a banye imẹ ụgbọ lẹ ni ụmụ-azụụn a sụọ gba gha ebẹhụ pụ.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar notou que ali havia apenas um pequeno barco e que Jesus não tinha entrado nele com os seus discípulos, tendo estes partido sozinhos.
23 Kanị ogẹnni, ụgbọ ndị ọzọ gha Taịberiasị bịa rị nwan ẹhịụ ebahụn wẹ nọ ri brẹdi ogẹn Di-nwọnni-ẹnyi gi yegụụ ekele.
23 Entretanto, outros barquinhos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde a multidão havia comido o pão depois que o Senhor deu graças.
24 Ogẹn ndị hụ gi nwan hụn nị kẹ Jesu kẹ ụmụ-azụụn a arịzị ebahụn, wẹ lẹ enwẹn wẹ nọ banye ụgbọ ndị hụ chọsọnmẹ Jesu shi Kapanọm'.
24 Quando aquela multidão viu que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram nos barcos e partiram para Cafarnaum à procura de Jesus.
25 Ogẹn wẹ gi hụn Jesu azụụn “ohimin” hụ hụn-ẹbọ, wẹ nọ sị a, “Onyẹ-nkuzi, elee ogẹn k'i gi pụha ebeni?”
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: — Mestre, quando o senhor chegou aqui?
26 Jesu nọ za wẹ, sị, “Ezioku kẹ m rị a gwa ụnụ, ụnụ rị a chọ m makẹni ụnụ ri brẹdi, o jun ụnụ ẹfọ, ẹlẹ makẹni ụnụ hụn ọrụn-atụmẹnya ndị hụn m rụn.
26 Jesus respondeu:
27 Egilẹ ni ifiri ihiẹn-oriri hụn e wiwini a rụngbu enwẹn ụnụ, ka gi ni ifiri ihiẹn-oriri ahụn sikọ d'a tọ jẹnrin ejẹn, e ye ndụn itẹbitẹ, rụngbu enwẹn ụnụ, ihiẹn-oriri hụ Nwa nke Ịhịan jẹnkọ d'e ye ụnụ; makẹni ịya wụ Nwa nke Ịhịan kẹ Chuku wụ Nẹdi tumẹ.”
27 Trabalhem, não pela comida que se estraga, mas pela que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do Homem dará a vocês; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 Wẹ nọ sị a, “Kị ẹnyi jẹnkọ d'a rụn hụn wụ ọrụn Osolobuẹ chọ nị ẹnyi rụn?”
28 Então lhe perguntaram: — Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 Jesu nọ za wẹ, sị, “Ọnwan wụ ọrụn Osolobuẹ chọ nị ụnụ rụn: Ọ chọ nị ụnụ kweri ni onyẹ hụn o zihẹ.”
29 Jesus respondeu:
30 Wẹ nọ sị a, “Elee ọrụn-atụmẹnya k'i jẹnkọ nwan d'a rụnghọsị ẹnyi kẹni ẹnyi hụn a, ẹnyi e kweyeni ihiẹn i ku? Kịnị kẹ i jẹnkọ d'e mẹ?
30 Então eles disseram: — Que sinal o senhor fará para que vejamos e creiamos no senhor? O que o senhor pode fazer?
31 Ndị nẹdi ẹnyi kanị ri mana imẹ atụ; ya kẹ wẹ de imẹ Ẹkụkwọ-nsọ, sị, ‘O ye wẹ brẹdi gha elu-igwee bịa ri.’ ”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: “Deu-lhes a comer pão do céu.”
32 Jizọsị nọ sị wẹ, “Ezioku kẹ m rị a gwa ụnụ, ẹlẹ Mozizi ye ụnụ brẹdi gha elu-igwee bịa; Nẹdi m wụ hụn rị nwan e ye ụnụ ezigbo brẹdi gha elu-igwee bịa.
32 Jesus lhes disse:
33 Makẹni brẹdi Osolobuẹ wụ onyẹ hụ gha elu-igwee bịa, hụn e ye ụwa ndụn.”
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Wẹ nọ sị a, “Di-ọkpa, yemẹ ẹnyi brẹdini ogẹn ile.”
34 Então lhe disseram: — Senhor, dê-nos sempre desse pão.
35 Jizọsị nọ sị wẹ, “Mmẹ wụ brẹdi hụn e ye ndụn. Ẹgụn agụnkọ onyẹ hụn bịa d'e kunrun ni m; ẹgụn mirin agụnkọ onyẹ hụn kwerini ni m.
35 Jesus respondeu:
36 Kanị, nọkẹ kẹ m dọn gwa ụnụ mbụ, ụnụ a hụnọlẹ m, kanị ụnụ e kwerini.
36 Porém eu já disse que vocês não creem, embora estejam me vendo.
37 Ndị ile Nẹdi m ye m sikọ d'a bịa d'e kunrun m; a chụpụkọ m onyẹ ọwụlẹ hụn bịa d'e kunrun ni m.”
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 Makẹni ẹlẹ m gha elu-igwee bịa d'e mẹ uche m, kanị m bịa d'e mẹ uche onyẹ hụn zihẹ ni m.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Ọnwan wụ uche onyẹ zihẹni m: nị etuhukọ m onyẹ ọwụlẹ imẹ ndị ile o ye m, kama, nị m jẹnkọ d'a gha ọnwụn weli wẹ Ụhụọhịn-ikpazụụn.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que eu não perca nenhum de todos os que ele me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 Makẹni uche Nẹdi m wụ nị onyẹ ọwụlẹ hụn hụn Nwa, kweri n'ẹ, jẹnkọ d'e nwọn ndụn itẹbitẹ; m sikọ d'e weli ẹ Ụhụọhịn-ikpazụụn.
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo aquele que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Ndị Ju nọ dẹnwịnnwịnma n'a makẹni ọ sị, “Mmẹ wụ brẹdi hụ hụn gha elu-igwee bịa.”
41 Então os judeus começaram a murmurar contra ele, porque tinha dito: “Eu sou o pão que desceu do céu.”
42 Wẹ hụ a sị, “Ẹlẹ Jesu nwa Josẹfụ wụ ọnwan—hụn ẹnyi marịn ndị mụn'a? Nanị k'o dọn nwan a sị, ‘M gha elu-igwee bịa?’ ”
42 E diziam: — Este não é Jesus, o filho de José? Por acaso não conhecemos o pai e a mãe dele? Como é que ele agora diz: “Desci do céu”?
43 Jizọsị nọ za wẹ, sị, “Edẹnwịnnwịnzịlẹ ni.
43 Jesus respondeu:
44 O nwọnni onyẹ jẹnkọ d'a s'ẹka bịa d'e kunrun m mmanị Chuku-Nẹdi hụn zihẹ ni m dọha a; m jẹnkọ d'e weli onyẹ ahụn Ụhụọhịn-ikpazụụn.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Wẹ de ẹ imẹ Ẹkụkwọ ndị-amụma nị, ‘Osolobuẹ sikọ d'a kuzi wẹ ile.’ Onyẹ ọwụlẹ hụn rị e gọn Chuku-Nẹdi ntịn, a mụnarịn a, ịya wụ onyẹ hụn a bịa d'e kunrun ni m.
45 Está escrito nos Profetas: “E todos serão ensinados por Deus.” Portanto, todo aquele que ouviu e aprendeu do Pai, esse vem a mim.
46 (Ẹlẹ n'o nwẹ onyẹ hụn hụntu Chuku-Nẹdi—onyẹ hụ hụn gha ebe Chuku rị bịa, 'ya sụọ hụntu Chuku-Nẹdi.)
46 Não que alguém tenha visto o Pai, a não ser aquele que vem de Deus; este já viu o Pai.
47 Ezioku kẹ m rị a gwa ụnụ, onyẹ ọwụlẹ kwerini nwọn ndụn itẹbitẹ.
47 — Em verdade, em verdade lhes digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Mmẹ wụ brẹdi hụn e ye ndụn.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Ndị nẹdi ụnụ kanị ri mana hụ wẹ ri imẹ atụ, kanị, a nwụnhụnghọ wẹ.
49 Os pais de vocês comeram o maná no deserto e morreram.
50 Kanị ọnwan wụ brẹdi hụn gha elu-igwee bịa hụn o mẹ ni onyẹ ri n'ẹ anwụnhụnkọ.
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 Mmẹ wụ brẹdi hụ rị ndụn hụn gha elu-igwee bịa. Onyẹ ọwụlẹ ri brẹdini jẹnkọ d'a rị ndụn jẹnrin ejẹn. Brẹdi hụ m sikọ d'e ye makẹ ufiri ndụn ndị rị imẹ ụwa wụ ẹhụ m.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá eternamente. E o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 'Ya kẹ ndị Ju ahụn nọ dọma ndọndọ imẹ wẹ, a sị, “Nanị kẹ okẹnnyẹni a dọn ye ẹnyi ẹhụ a ri?”
52 Então os judeus começaram a discutir entre si, dizendo: — Como é que este pode nos dar a sua própria carne para comer?
53 'Ya Jizọsị nọ sị wẹ, “Ezioku kẹ m rị a gwa ụnụ, mmanị ụnụ ri ẹhụ Nwa nke Ịhịan, ra ẹdeke ẹ,—ụnụ enwọnkọ ndụn imẹ ụnụ.
53 Jesus respondeu:
54 Onyẹ ri ẹhụ m, ra ẹdeke m, ọ wụrụ onyẹ nwẹ ndụn itẹbitẹ; m sikọ d'e weli ẹ Ụhụọhịn-ikpazụụn.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Makẹni, ẹhụ m wụ ezigbo ihiẹn-oriri, ẹdeke m wụzịkwọ ezigbo ihiẹn-ọrịra.
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 Onyẹ hụn ri ẹhụ m ra ẹdeke m, bi imẹ m, mmẹ lẹ enwẹn m bi imẹ ẹ.”
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim, e eu permaneço nele.
57 “Kẹ m dọn rị ndụn makẹni Chuku-Nẹdi hụn zihẹ ni m rị ndụn, ẹrịra kẹ onyẹ hụn ri ni m k'a dọn rị ndụn makẹ ufiri m.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo por causa do Pai, também quem de mim se alimenta viverá por mim.
58 Ọnwan wụ ezigbo brẹdi hụn gha elu-igwee bịa; ọ nọnị kẹ ihiẹn ahụn ndị mbụ ri, omẹgụụ a nwụnhụnkwọ wẹ. Onyẹ hụn ri brẹdini jẹnkọ d'a rị ndụn jẹnrin ejẹn.”
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os pais de vocês comeram e, mesmo assim, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 Ogẹn Jesu gi rị a kuzi imẹ ụlọ-ofufe ndị Ju rị imẹ obodo Kapanọm k'o gi ku ihiẹn ndịnị.
59 Jesus disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Ndị bu ọda imẹ ụmụ-azụụn a a nụ ihiẹnni, wẹ nọ sị, “Okuni e zekẹkwọ! Onyẹ sikọ d'a saẹka nabanhan a?”
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: — Duro é este discurso; quem pode suportá-lo?
61 Kanị, Jizọs' a marịngụọ nị ụmụ-azụụn a rị e dẹnwịnnwịn makẹ ihiẹnni o ku. Ọ nọ sị wẹ, “Ọnwan k'e mẹ ụnụ ekwerizilẹ?
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que os seus discípulos murmuravam a respeito do que ele havia falado, disse-lhes:
62 Kị ụnụ jẹnkọ d'e mẹzi nwan omẹni ụnụ a hụn Nwa nke Ịhịan k'o lakọ elu-igwee ebe ọ rị mbụ?
62 Que acontecerá, então, se virem o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 Mmọn-nsọ ịya sụọ e ye ndụn, ihiẹn ịhịan mmaka ara ban erere ọwụlẹ: oku ndịnị m rị a gwa ụnụ wụ oku imẹ-mmọn lẹ oku hụn e ye ndụn.
63 O Espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita. As palavras que eu lhes tenho falado são espírito e são vida.
64 Kanị ndị hụ imẹ ụnụ ekwerini.” (Gha isi mbidọn lala, Jesu a marịngụọ ndị hụn jẹnkọlẹni d'e kweri lẹ onyẹ hụn jẹnkọ d'e re n'ẹ.)
64 Mas há descrentes entre vocês. Ora, Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem iria traí-lo.
65 Ọ nọ sịzị, “Ọnwan haịn m gi sị ụnụ n'o nwọnni onyẹ jẹnkọ d'a saẹka bịa d'e kunrun m mmanị Chuku-Nẹdi mẹ ẹ n'ọ bịa.”
65 E prosseguiu:
66 Makẹ ọnwan, ụmụ-azụụn Jesu bu ọda nọ kin-azụụn, esọnzini w'ẹ.
66 Diante disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 Ya Jizọsị nọ sị ụmụ-azụụn a mmẹbụọ hụ, “Ụnụ lẹ enwẹn ụnụ sikọ d'a pụzịdẹ nwan ra?”
67 Então Jesus perguntou aos doze:
68 Saịmọnụ wụ Pita nọ za a, sị, “Di-nwọnni-ẹnyi, onyẹ kẹ ẹnyi jẹnburukọ? Ịyụ nwọn oku ndị e ye ndụn itẹbitẹ.
68 Simão Pedro respondeu: — Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna,
69 Ẹnyi e kwerighọ, marịnzịkwọ, nị ịyụ wụ Onyẹ-nsọ Osolobuẹ.”
69 e nós temos crido e conhecido que o senhor é o Santo de Deus.
70 Jizọsị nọ sị wẹ, “Mmẹ họrị ụnụ mmẹbụọ, ẹlẹ 'ya? Kanị onyẹ ohu imẹ ụnụ wụ Ekwensụ!”
70 Então Jesus lhes disse:
71 (Judasị nwa Saịmọnụ Iskarọtụ k'ọ rị e ku, makẹni ọ wụ onyẹ ohu imẹ ụmụ-azụụn mmẹbụọ hụ bụ 'ya jẹnkọ d'e re ẹ.)
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque este, sendo um dos doze, era quem o haveria de trair.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.