João 4
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NVI
1 Ogẹn ahụn, Jesu nọ nwan marịn nị itu-ndị Farisi a nụgụọ nị ụmụ-azụụn ndị Jesu rị e nwẹhẹn e mẹ mirin-Chuku kadẹ nke Jọnụ.
1 Os fariseus ouviram falar que Jesus estava fazendo e batizando mais discípulos do que João,
2 (Kanị, ẹlẹ Jesu rị e mẹ wẹ mirin-Chuku, ụmụ-azụụn a sụọ rị e mẹ.)
2 embora não fosse Jesus quem batizasse, mas os seus discípulos.
3 Ya Jesu nọ gha Judia pụ, kinkọ Galili.
3 Quando o Senhor ficou sabendo disso, saiu da Judéia e voltou uma vez mais à Galiléia.
4 Ọ nọ ghasi alị Samerịa makẹlẹ ọ rị mkpa n'o k'a gharịrị ebẹhụ.
4 Era-lhe necessário passar por Samaria.
5 'Ya ọ nọ pụha obodo ohu w'a kpọ Sika, hụn rị imẹ Samerịa, ẹhụ alị hụ Jekọpụ ye nwa a wụ Josẹfụ.
5 Assim, chegou a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Ọmị Jekọpụ rị ebẹhụ; ndụn gụụ Jesu makẹ ijẹn o jẹn; otudẹni, ọ nọ nọdị alị ẹhụ ọmị hụ. (Ihiẹn rịkẹ ọkụlọkụ mmẹbụọ efinnaị rọ, ogẹn hụ anwụn gi a rị isi.)
6 Havia ali o poço de Jacó. Jesus, cansado da viagem, sentou-se à beira do poço. Isto se deu por volta do meio-dia.
7 'Ya kẹ okpoho ohu, onyẹ alị Samerịa, nọ bịa d'a dọrị mirin. Jesu nọ sị a, “Ye m mirin ra.”
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: "Dê-me um pouco de água".
8 (Ogẹn hụ, ụmụ-azụụn a e jẹnmẹgụọ imẹ obodo d'e ṅọnhẹn ihiẹn-oriri.)
8 ( Os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida. )
9 Okpoho onyẹ Samerịa hụ nọ sị a, “Nanị kẹ ịyụ wụ onyẹ Ju dọn nwan a rịọ mmẹ wụ okpoho onyẹ Samerịa mirin?” (O ku ọnwan makẹni ndị-Ju lẹ ndị-Samerịa ara mẹkọ.)
9 A mulher samaritana lhe perguntou: "Como o senhor, sendo judeu, pede a mim, uma samaritana, água para beber? " ( Pois os judeus não se dão bem com os samaritanos. )
10 Jizọsị nọ za a, sị, “Omẹni i te marịn ihiẹn Osolobuẹ e ye lẹ onyẹ hụn rị a sị ị, ‘Ye m mirin ra’, nkẹ y'a rịọ a, o ye i mirin hụn e ye ndụn.”
10 Jesus lhe respondeu: "Se você conhecesse o dom de Deus e quem lhe está pedindo água, você lhe teria pedido e ele lhe teria dado água viva".
11 Okpoho hụ nọ sị a, “Di-ọkpa, ọmịnị mi emi bụ y'e gi mkpu y'e gi dọ mirin. Elebe kẹ y'a nọ nwan nwẹhẹn mirin hụ e ye ndụn?
11 Disse a mulher: "O senhor não tem com que tirar a água, e o poço é fundo. Onde pode conseguir essa água viva?
12 'Yụ ka Jekọpụ nẹdi ẹnyi kanị hụn ye ẹnyi ọmịnị, hụn 'ya lẹ ụmụ a lẹ ihiẹn-uriri ẹ ra mirin rịn'a?”
12 Acaso o senhor é maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, bem como seus filhos e seu gado? "
13 Jesu nọ sị a, “Onyẹ ọwụlẹ hụn ra mirinni, ẹgụn mirin jẹnkọ d'a gụnzị a.
13 Jesus respondeu: "Quem beber desta água terá sede outra vez,
14 Kanị, onyẹ ọwụlẹ hụn ra mirin hụ m jẹnkọ d'e ye ẹ, ẹgụn mirin agụnkọzị a; kama, mirin hụ m sikọ d'e ye ẹ jẹnkọ d'e hẹnrin n'ẹ isi-mirin hụn rị imẹ ẹ e hupụha ndụn itẹbitẹ.”
14 mas quem beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der se tornará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna".
15 Okpoho hụ nọ sị a, “Di-ọkpa, ye m nwan mirin hụ amamgbe ẹgụn-mirin gha a gụnzị m mọbụ a bịamazị m ebeni d'a dọ mirin.”
15 A mulher lhe disse: "Senhor, dê-me dessa água, para que eu não tenha mais sede, nem precise voltar aqui para tirar água".
16 Jizọsị nọ sị a, “Jẹn d'a kpọ di i, y'e kinhẹn azụụn.”
16 Ele lhe disse: "Vá, chame o seu marido e volte".
17 Okpoho hụ nọ sị a, “Enwọn m di.” Jesu nọ sị a, “Ezioku kẹ i ku ebe ị nọ sị, ‘Enwọn m di’,
17 "Não tenho marido", respondeu ela. Disse-lhe Jesus: "Você falou corretamente, dizendo que não tem marido.
18 makẹni y'a lụpụgụọ di isẹn, bụ okẹnnyẹ hụn ịyụ lẹ 'ya rị nwan ẹlẹ di i; ezioku k'i ku!”
18 O fato é que você já teve cinco; e o homem com quem agora vive não é seu marido. O que você acabou de dizer é verdade".
19 Okpoho hụ nọ sị a, “Di-ọkpa, a hụnọlẹ m'a nị ị wụ onyẹ-amụma.
19 Disse a mulher: "Senhor, vejo que é profeta.
20 Ndị-nẹdi ẹnyi wẹ kanị nọ uguni fe ofufe, bụ ụnụ ndị Ju sị nị Jerusalẹm wụ ebe furu ịhịan jẹnkọ d'a nọrịrị e fe ofufe.”
20 Nossos antepassados adoraram neste monte, mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde se deve adorar".
21 Jesu nọ sị a, “Okpoho, gi ihiẹn m rị e ku dọn: ogẹn lala, hụn o gi mẹ ni ẹlẹzi enu uguni mọbụ imẹ Jerusalẹm kẹ ụnụ sikọ d'a nọ fe Chuku-Nẹdi.
21 Jesus declarou: "Creia em mim, mulher: está próxima a hora em que vocês não adorarão o Pai nem neste monte, nem em Jerusalém.
22 Ụnụ amarịn onyẹ ụnụ rị e fe; kanị, ẹnyi a marịnghọ onyẹ ẹnyi rị e fe, makẹni ẹka ndị Ju kẹ nzụọpụha gha a bịa.
22 Vocês, samaritanos, adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, pois a salvação vem dos judeus.
23 Kanị ogẹn lala, o rugụọdẹ nwan, hụn ndị hụn e fe ezigbo ofufe k'e fe Chuku-Nẹdi ofufe imẹ-mmọn lẹ nkẹ ezioku. Makẹni ndị hụn e fe ofufe nọ ẹrịra kẹ Chuku-Nẹdi chọ nị w'e fe ẹ ofufe.
23 No entanto, está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. São estes os adoradores que o Pai procura.
24 Osolobuẹ wụ Mmọn, ẹlẹ ịhịan; ndị hụn k'e fe ẹ ofufe sikọ d'e ferịrị a imẹ-mmọn, gi ezioku fee ẹ.”
24 Deus é espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade".
25 Okpoho hụ nọ sị a, “A marịngụọ m nị Onyẹ Hụ Osolobuẹ Tumẹ wụ Mezaya, (hụn w'a kpọ Kraịstị), lala; ọ bịa, ọ gwachanrịn ẹnyi ihiẹn ile.”
25 Disse a mulher: "Eu sei que o Messias ( chamado Cristo ) está para vir. Quando ele vier, explicará tudo para nós".
26 Jesu nọ sị a, “Mmẹ hụn rị a gwa ị oku rọ.”
26 Então Jesus declarou: "Eu sou o Messias! Eu, que estou falando com você".
27 Ozigbo hụra, ụmụ-azụụn a nọ lụa. Ọ nọ tụ wẹ ẹnya ọda-ọda n'ọ rị e sọn okpoho e ku oku; kanị o nwọnni onyẹ sị, “K'ị chọ”, mọbụ “Kị haịn i gi rị e sọn ẹ e ku oku.”
27 Naquele momento os seus discípulos voltaram e ficaram surpresos ao encontrá-lo conversando com uma mulher. Mas ninguém perguntou: "Que queres saber? " ou: "Por que estás conversando com ela? "
28 Ya okpoho hụ nọ la ite mirin ẹ tọ, kin-azụụn si imẹ obodo; ọ nọ sị ndị rịn'a,
28 Então, deixando o seu cântaro, a mulher voltou à cidade e disse ao povo:
29 “Bịa nị d'e lee onyẹ hụn gwa m ihiẹn ile m mẹ. Onyẹ ma kẹ 'ya wụ Onyẹ Hụ Osolobuẹ Tumẹ wụ Kraịstị?”
29 "Venham ver um homem que me disse tudo o que tenho feito. Será que ele não é o Cristo? "
30 Wẹ nọ gha imẹ obodo pụha, ruhẹmẹ ebe Jesu rị.
30 Então saíram da cidade e foram para onde ele estava.
31 Ogẹn hụ, ụmụ-azụụn hụ a rịọ Jesu, a sị, “Onyẹ-nkuzi, dodo ri ihiẹn-oriri.”
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com ele: "Mestre, come alguma coisa".
32 Kanị ọ nọ sị wẹ, “M nwọn ihiẹn-oriri m'e ri hụn ụnụ marịnlẹni.”
32 Mas ele lhes disse: "Tenho algo para comer que vocês não conhecem".
33 'Ya ụmụ-azụụn a nọ jụma ibe wẹ, sị, “O nwọndẹ nwan onyẹ wẹhẹ n'ẹ ihiẹn-oriri ra?”
33 Então os seus discípulos disseram uns aos outros: "Será que alguém lhe trouxe comida? "
34 Jizọsị nọ sị wẹ, “Ihiẹn-oriri m wụ imẹ uche onyẹ zini m lẹ ịrụnchanrịn ọrụn a.
34 Disse Jesus: "A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou e concluir a sua obra.
35 Ẹlẹ ụnụ a sị, ‘Ọ họdụ ifọn ẹnọ nị ogẹn wẹ gi a ghọ ihiẹn-ugbo ru?’ Kanị m rị a gwa ụnụ, lehunmẹ ni ẹnya ebe ụnụ rị nị ụnụ hụn nị ihiẹn-ugbo a kagụọlẹ hụn w'a ghọ.
35 Vocês não dizem: ‘Daqui a quatro meses haverá a colheita’? Eu lhes digo: Abram os olhos e vejam os campos! Eles estão maduros para a colheita.
36 Onyẹ hụn a ghọnị rị nwan a ghọ, a narịn ụgwọ-ọrụn a; ọ hụ e kpọnkikomẹ mkpụrụ a tọnị ndụn itẹbitẹ, kẹni onyẹ hụn kụnn'a lẹ onyẹ hụn ghọn'a hụn ụzọ nwọngbamẹ ịghọghọ.
36 Aquele que colhe já recebe o seu salário e colhe fruto para a vida eterna, de forma que se alegram juntos o que semeia e o que colhe.
37 O mẹgụọ nwan kẹ wẹ dọn e ku,
37 Assim é verdadeiro o ditado: ‘Um semeia, e outro colhe’.
38 “M zi ụnụ d'a ghọ ihiẹn ụnụ rụnlẹni; ndị ọzọ a rụngụọlẹ ọrụn, ụnụ a banhangụọ d'a ghọ mkpụrụ wẹ rụnpụha.”
38 Eu os enviei para colherem o que vocês não cultivaram. Outros realizaram o trabalho árduo, e vocês vieram a usufruir do trabalho deles".
39 Ndị Samerịa bu ọda wụ ndị obodo hụ nọ kwerini Jesu makẹni okpoho hụ sị, “Ọ gwa m ihiẹn ile m mẹ!”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele por causa do seguinte testemunho dado pela mulher: "Ele me disse tudo o que tenho feito".
40 Ogẹn ndị Samerịa gi nwan bịa d'e kunrun Jesu, wẹ nọ rịọ a n'o sọn wẹ nọdị. 'Ya ọ nọ sọn wẹ nọdị akp'ọhịn ẹbụọ.
40 Assim, quando se aproximaram dele, os samaritanos insistiram em que ficasse com eles, e ele ficou dois dias.
41 Ndị bu ọda nọ gi ufiri ihiẹn ndị ọ rị e ku kwerizi, cheni ndị ibuzọ.
41 E por causa da sua palavra, muitos outros creram.
42 Wẹ nọ sị okpoho hụ, “Ẹlẹzi ihiẹn i ku sụọ kẹ ẹnyi gi kweri, makẹlẹ ẹnyi lẹ enwẹn ẹnyi a nụọlẹ ọnụ a, marịn nị ezioku-ezioku, ọnwan wụ Onyẹ-nzụọpụha ụwa.”
42 E disseram à mulher: "Agora cremos não somente por causa do que você disse, pois nós mesmos o ouvimos e sabemos que este é realmente o Salvador do mundo".
43 Ogẹn akpụ-ụhụọhịn ẹbụọ gi ghafegụụ, Jesu nọ gha Samerịa si Galili.
43 Depois daqueles dois dias, ele partiu para a Galiléia.
44 (Jizọsị lẹ enwẹn ẹ e kugụọ a nị w'a ra ye onyẹ-amụma mgbaye imẹ alị onyẹ-amụma ahụn.)
44 ( Jesus tinha afirmado que nenhum profeta tem honra em sua própria terra. )
45 Ogẹn o gi ru Galili, ndị Galili nọ nabanhan a, makẹni a hụngụọ wẹ ihiẹn ile o mẹ imẹ Jerusalẹm ogẹn Mmẹmmẹ-Nghafe (makẹni wẹ nwẹn e jẹnghọzị mmẹmmẹ hụ).
45 Quando chegou à Galiléia, os galileus deram-lhe boas-vindas. Eles tinham visto tudo o que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa da Páscoa, pois também haviam estado lá.
46 Ọ nọ bịazị obodo Kana hụn rị imẹ Galili ebe ọ nọ gi mirin hẹnrin manya.
46 Mais uma vez, ele visitou Caná da Galiléia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Ogẹn okẹnnyẹ hụ gi nụ nị Jizọsị a ghagụọ Judia kinhẹn Galili, ọ nọ buru ẹ, rịọ a 'ya bịa d'a zụọ nwa a makẹni o d'a nwụn.
47 Quando ele ouviu falar que Jesus tinha chegado à Galiléia, vindo da Judéia, procurou-o e suplicou-lhe que fosse curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 'Ya Jesu nọ sị a, “Manị ụnụ hụn ahịma lẹ ihiẹn atụmẹnya, ụnụ ekwerikọ.”
48 Disse-lhe Jesus: "Se vocês não virem sinais e maravilhas, nunca crerão".
49 Onyẹ-isi ọrụn hụ nọ sị a, “Di-ọkpa bịa ndọ-o, nwa m gini d'a nwụn.”
49 O oficial do rei disse: "Senhor, vem, antes que o meu filho morra".
50 Jizọsị nọ sị a, “Lama, nwa ị jẹnkọ d'a rị ndụn.” Okẹnnyẹ hụ nọ kweri oku Jizọsị gwa a, ọ nọ lama.
50 Jesus respondeu: "Pode ir. O seu filho continuará vivo". O homem confiou na palavra de Jesus e partiu.
51 Ebe ọ lakọ, ndị idibo ẹ nọ kunrun ẹ; wẹ nọ gwa a nị nwa a hụ a rịgụọ mma.
51 Estando ele ainda a caminho, seus servos vieram ao seu encontro com notícias de que o menino estava vivo.
52 Ọ nọ jụ wẹ kẹ ẹlẹ ogẹn k'o gi rịma mma. Wẹ nọ sị a, “Ọkụlọkụ ohu efinnaị ụnyanhụn kẹ ẹhụ-ọkụn hụ gi hapụ a.”
52 Quando perguntou a que horas o seu filho tinha melhorado, eles lhe disseram: "A febre o deixou ontem, à uma hora da tarde".
53 Nẹdi ẹ nọ nyanhan nị ogẹn hụ kẹ Jizọsị gi sị a, “Nwa ị jẹnkọ d'a rị ndụn.” Ifiri ẹ, kẹ ya lẹ enwẹn ẹ kẹ ikpun-ụlọ a nọ kwerini Jesu.
53 Então o pai percebeu que aquela fora exatamente a hora em que Jesus lhe dissera: "O seu filho continuará vivo". Assim, creram ele e todos os de sua casa.
54 Ọnwan wụ ọrụn-atụmẹnya nke ẹbụọ Jesu rụn ogẹn o gi ghagụụ Judia bịa Galili.
54 Esse foi o segundo sinal miraculoso que Jesus realizou, depois que veio da Judéia para a Galiléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.