João 20
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NVT
1 Ụzọ-ụtụntụn ụhụọhịn ibuzọ imẹ izu-ụka, ebe eki kelẹni fọngụụ, Meri onyẹ Magidala nọ jẹn ili hụ hụn nọ kẹ okporo. 'Ya k'ọ nọ hụn a nị e nupụgụọ wẹ ọmụma hụn rị ọnụ ili hụ.
1 No primeiro dia da semana, bem cedo, enquanto ainda estava escuro, Maria Madalena foi ao túmulo e viu que a pedra da entrada tinha sido removida.
2 Ọ nọ gi ọsọ jẹn d'e kunrun Saịmọnụ hụn w'a kpọ Pita lẹ nwa-azụụn ọzọ hụ ihiẹn ẹ a sụọ Jesu, sị wẹ, “E bupụgụọ wẹ Di-nwọnni-ẹnyi imẹ ili hụ bụ ẹnyi amarịn ebe wẹ buche ẹ.”
2 Correu e encontrou Simão Pedro e o outro discípulo, aquele a quem Jesus amava, e disse: “Tiraram do túmulo o corpo do Senhor, e não sabemos onde o colocaram!”.
3 'Ya kẹ Pita lẹ nwa-azụụn ọzọ hụ nọ gbashi ili hụ.
3 Pedro e o outro discípulo foram ao túmulo.
4 Nwa-azụụn hụn-ẹbọ hụ nọ gbaghafe Pita, bu ụzọ ru ebahụn.
4 Os dois corriam, mas o outro discípulo foi mais rápido que Pedro e chegou primeiro ao túmulo.
5 O hulụa alị, nyọnye imẹ ili, 'ya ọ nọ hụn ẹkwa linẹ ndị ahụn wẹ te gi kwama Jesu ebe wẹ rị alị ebẹhụ, kanị ọ banyeni imẹ ili hụ. Ili gba oghe lẹ ọmụma wẹ te gi nukin ẹ wẹ nupụgụụ|src="lb00329b.jpg" size="span" loc="JHN 20" copy="Horace Knowles; The British & Foreign Bible Society" ref="20.5"
5 Abaixou-se, olhou para dentro e viu ali as faixas de linho, mas não entrou.
6 Saịmọn' Pita hụn sọnkọ a azụụn e ru ebẹhụ, ọ nọ shi imẹ ili hụ ozigbo-ozigbo. Ọ nọ hụn ẹkwa linẹ ndị hụ alị ebẹhụ,
6 Então Simão Pedro chegou e entrou. Também viu ali as faixas de linho
7 hụnzị ẹkwa hụ te rị isi Jesu. Ẹkwa hụ te rị isi Jesu lẹ linẹ ndị ahụn arị ụzọ ohu; kama, wẹ fụma ẹkwa hụ te rị isi Jesu, bu ẹ tọ nkọ ohu.
7 e notou que o pano que cobria a cabeça de Jesus estava dobrado e colocado à parte.
8 Ya nwa-azụụn hụn-ẹbọ hụ, hụn bu ụzọ ru ili hụ nọ banyezikwọ; ọ hụn, ọ nọ kweri.
8 O discípulo que havia chegado primeiro ao túmulo também entrou, viu e creu.
9 (Ogẹn ahụn, w'e ke ghọtakwọ ihiẹn hụ Ẹhụhụọ-nsọ ku—n'o jẹnkọ d'a gha ọnwụn lihi.)
9 Pois até então não haviam compreendido as Escrituras segundo as quais era necessário que Jesus ressuscitasse dos mortos.
10 Ya ụmụ-azụụn a ndị ahụn nọ lashisọnmẹ iwe wẹ.
10 Os discípulos voltaram para casa.
11 Kanị Meri e turukwọ ihun ili hụ, a kwan ẹkwan. K'o dọn rị a kwankwọ, o hulụa alị, nyọnye imẹ ili hụ,
11 Maria estava do lado de fora do túmulo. Chorando, abaixou-se, olhou para dentro
12 ọ nọ hụn ndị mmọn-ozi ẹbụọ yi ẹkwa ọchan kẹ wẹ nọdị alị ebahụn ẹhịụ Jesu te rị, onyẹ ohu rị ibe isi ẹ, hụn-ẹbọ rị ibe ọkụ a.
12 e viu dois anjos vestidos de branco, sentados à cabeceira e aos pés do lugar onde tinha estado o corpo de Jesus.
13 Wẹ nọ jụ a, sị, “Okpoho, k'ị rị a kwannị?” Ọ nọ shịarị wẹ, sị, “E wepụgụọ wẹ Di-nwọnni-m, bụ a marịn m ebe wẹ buche ẹ!”
13 Os anjos lhe perguntaram: “Mulher, por que você está chorando?”. Ela respondeu: “Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o colocaram”.
14 Ogẹn o gi kugụụ ihiẹnni, ọ nọ gbehutọ, hụn Jesu k'o turu ebẹhụ, kanị ọ marịn nị Jesu rọ.
14 Então, ao virar-se para sair, viu alguém em pé. Era Jesus, mas ela não o reconheceu.
15 Jesu nọ jụ a, sị “Okpoho, k'ị rị a kwannị? Onyẹ k'ị rị a chọ?” Meri ro ni onyẹ hụn e lefụ ugbo-nta hụ ẹnya rọ, 'ya ọ nọ sị a, “Di-ọkpa, ọwụnị 'yụ bupụ a, gwa m ebe i buche ẹ, m k'e jẹn d'e buru ẹ.”
15 “Mulher, por que está chorando?”, perguntou ele. “A quem você procura?” Pensando que fosse o jardineiro, ela disse: “Se o senhor o levou embora, diga-me onde o colocou, e eu irei buscá-lo”.
16 Jizọsị nọ hị a, “Meri!” Meri nọ gbehutọ bu ihun zinmẹ ẹ, gi asụsụ Hibru yi, “Raboni!” (Raboni wụ Onyẹ-nkuzi asụsụ ndị Ju)
16 “Maria!”, disse Jesus. Ela se voltou para ele e exclamou: “Rabôni!” (que, em aramaico, quer dizer “Mestre!”).
17 Jesu nọ sị a, “Ekwọndọnlẹ m ẹka, makẹni m'e ke jẹn elu-igwee d'e kunrun Chuku-Nẹdi. Ka jẹn d'e kunrun umunẹ m, y'a sị wẹ, ‘M lakọ elu-igwee d'e kunrun Nẹdi m hụn wụzị Nẹdi ụnụ, Osolobuẹ m hụn wụzị Osolobuẹ ụnụ.’ ”
17 Jesus lhe disse: “Não se agarre a mim, pois ainda não subi ao Pai. Mas vá procurar meus irmãos e diga-lhes: ‘Eu vou subir para meu Pai e Pai de vocês, para meu Deus e Deus de vocês’”.
18 'Ya kẹ Meri onyẹ Magidala nọ jẹn d'a gwa ụmụ-azụụn Jesu, sị, “A hụngụọ m Di-nwọnni-ẹnyi!” Ya k'ọ nọzị gwachanrịn wẹ ihiẹn ndị hụ ọ gwa a.
18 Maria Madalena encontrou os discípulos e lhes disse: “Vi o Senhor!”. Então contou o que Jesus havia falado.
19 Ẹnyasị ụhụọhịn hụ, hụn wụ ụhụọhịn ibuzọ imẹ izu-ụka, ụmụ-azụụn Jesu nọ kpọkin enwẹn wẹ ye ebe wẹ rị makẹni egun ndị-ndu ndị-Ju rị a tụ wẹ. Ya Jesu nọ nwọnpụha idẹnmizi d'e turu imẹ igunrun wẹ, sị, “Udọn 'ya rị nị ụnụ.”
19 Ao entardecer daquele primeiro dia da semana, os discípulos estavam reunidos com as portas trancadas, por medo dos líderes judeus. De repente, Jesus surgiu no meio deles e disse: “Paz seja com vocês!”.
20 Ogẹn o gi kugụụ ihiẹnni, ọ nọ ghọsị wẹ ẹka a ẹbụọ lẹ ẹkụnkụn a. Ogẹn ụmụ-azụụn a gi hụn Di-nwọnni-ẹnyi, ịghọghọ e jun wẹ obi.
20 Enquanto falava, mostrou-lhes as feridas nas mãos e no lado. Eles se encheram de alegria quando viram o Senhor.
21 Jizọsị nọzị nwan sị wẹ, “Udọn 'ya rịnị ụnụ. Kẹ Chuku-Nẹdi dọn zi m kẹ m rị nwan e zi ụnụ.”
21 Mais uma vez, ele disse: “Paz seja com vocês! Assim como o Pai me enviou, eu os envio”.
22 O kugụụ ihiẹnni, ọ nọ horokpu wẹ, sị, “Narịn nị Mmọn-nsọ.
22 Então soprou sobre eles e disse: “Recebam o Espírito Santo.
23 Ụnụ gbagharị ịhịan njọ wẹ, Osolobuẹ a gbagharị wẹ ya; omẹni ụnụ agbagharịnị wẹ njọ wẹ, Osolobuẹ agbagharịkọ wẹ.”
23 Se vocês perdoarem os pecados de alguém, eles estarão perdoados. Se não perdoarem, eles não estarão perdoados”.
24 Tamọsị (hụn w'a kpọ Ejimẹ), hụn wụ onyẹ ohu imẹ wẹ mmẹbụọ, arị imẹ wẹ ogẹn Jesu gi bịa.
24 Um dos Doze, Tomé, apelidado de Gêmeo, não estava com os outros quando Jesus surgiu no meio deles.
25 'Ya ụmụ-azụụn ibe ẹ nọ sị a, “Ẹnyi a hụngụọ Di-nwọnni-ẹnyi.” Kanị Tamọsị nọ sị wẹ, “Manị m hụn ebe wẹ dụsọnmẹ ẹ ntu ndị hụ ẹka ẹbụọ, bu mkpịnsịn-ẹka m che ebe ntu ndị hụ rụsọnmẹ ẹ ẹhụ ẹka ẹbụọ, e bu m ẹka che ẹkụnkụn a—ekwerikọ m!”
25 Eles lhe disseram: “Vimos o Senhor!”. Ele, porém, respondeu: “Não acreditarei se não vir as marcas dos pregos em suas mãos e não puser meus dedos nelas e minha mão na marca em seu lado”.
26 Hụn mẹ ẹ izu-ụka, ụmụ-azụụn Jesu rịzị imẹ ụlọ; uwẹ lẹ Tamọsị rị. Ụzọ kpọkin akpọkin, kanị Jesu nọ nwọnpụha, turu imẹ igunrun wẹ, sị, “Udọn 'ya rịnị ụnụ.”
26 Oito dias depois, os discípulos estavam juntos novamente e, dessa vez, Tomé estava com eles. As portas estavam trancadas, mas, de repente, como antes, Jesus surgiu no meio deles. “Paz seja com vocês!”, disse ele.
27 'Ya ọ nọ sị Tamọsị, “Bu mkpịnsịn-ẹka ị che ebeni, lee ẹka m ẹbụọ; tịnpụ nwan ẹka ị buche m ẹkụnkụn. Arụzịlẹ ụka; kweri!”
27 Então, disse a Tomé: “Ponha seu dedo aqui, e veja minhas mãos. Ponha sua mão na marca em meu lado. Não seja incrédulo. Creia!”.
28 Tamọsị nọ za a, sị, “Di-nwọnni-m lẹ Chuku m!”
28 “Meu Senhor e meu Deus!”, disse Tomé.
29 Jesu nọ sị a, “I kweri makẹlẹ y'a hụngụọ m? Ngọzi wụ nke ndị hụn kelẹni hụn bụ e kweri wẹ.”
29 Então Jesus lhe disse: “Você crê porque me viu. Felizes são aqueles que creem sem ver”.
30 O nwẹghọzị ọrụn-atụmẹnya ndị ọzọ bu ọda wẹ deyelẹni imẹ ẹkụkwọnị hụn Jesu rụnzị idẹnya ụmụ-azụụn a.
30 Os discípulos viram Jesus fazer muitos outros sinais além dos que se encontram registrados neste livro.
31 Kanị, wẹ deye ndịnị kẹni ụnụ hụn ụzọ kweri nị Jesu wụ Kraịstị, Nwa Osolobuẹ, Onyẹ Hụ Osolobuẹ Tumẹ; lẹ ni ụnụ gi ẹfan a nwọn ndụn ghahanị ikwerinin'ẹ.
31 Estes, porém, estão registrados para que vocês creiam que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo nele, tenham vida pelo poder do seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.