João 20
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NAA
1 Ụzọ-ụtụntụn ụhụọhịn ibuzọ imẹ izu-ụka, ebe eki kelẹni fọngụụ, Meri onyẹ Magidala nọ jẹn ili hụ hụn nọ kẹ okporo. 'Ya k'ọ nọ hụn a nị e nupụgụọ wẹ ọmụma hụn rị ọnụ ili hụ.
1 No primeiro dia da semana, de madrugada, quando ainda estava escuro, Maria Madalena foi ao túmulo e viu que a pedra da entrada tinha sido removida.
2 Ọ nọ gi ọsọ jẹn d'e kunrun Saịmọnụ hụn w'a kpọ Pita lẹ nwa-azụụn ọzọ hụ ihiẹn ẹ a sụọ Jesu, sị wẹ, “E bupụgụọ wẹ Di-nwọnni-ẹnyi imẹ ili hụ bụ ẹnyi amarịn ebe wẹ buche ẹ.”
2 Então correu e foi até onde estavam Simão Pedro e o outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: — Tiraram o Senhor do túmulo, e não sabemos onde o colocaram.
3 'Ya kẹ Pita lẹ nwa-azụụn ọzọ hụ nọ gbashi ili hụ.
3 Com isso, Pedro e o outro discípulo saíram e foram até o túmulo.
4 Nwa-azụụn hụn-ẹbọ hụ nọ gbaghafe Pita, bu ụzọ ru ebahụn.
4 Ambos corriam juntos, mas o outro discípulo correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro ao túmulo.
5 O hulụa alị, nyọnye imẹ ili, 'ya ọ nọ hụn ẹkwa linẹ ndị ahụn wẹ te gi kwama Jesu ebe wẹ rị alị ebẹhụ, kanị ọ banyeni imẹ ili hụ. Ili gba oghe lẹ ọmụma wẹ te gi nukin ẹ wẹ nupụgụụ|src="lb00329b.jpg" size="span" loc="JHN 20" copy="Horace Knowles; The British & Foreign Bible Society" ref="20.5"
5 E, abaixando-se, viu os lençóis de linho, mas não entrou.
6 Saịmọn' Pita hụn sọnkọ a azụụn e ru ebẹhụ, ọ nọ shi imẹ ili hụ ozigbo-ozigbo. Ọ nọ hụn ẹkwa linẹ ndị hụ alị ebẹhụ,
6 Simão Pedro, seguindo-o, chegou e entrou no túmulo. Ele também viu os lençóis
7 hụnzị ẹkwa hụ te rị isi Jesu. Ẹkwa hụ te rị isi Jesu lẹ linẹ ndị ahụn arị ụzọ ohu; kama, wẹ fụma ẹkwa hụ te rị isi Jesu, bu ẹ tọ nkọ ohu.
7 e o lenço que tinha estado sobre a cabeça de Jesus, e que não estava com os lençóis, mas enrolado num lugar à parte.
8 Ya nwa-azụụn hụn-ẹbọ hụ, hụn bu ụzọ ru ili hụ nọ banyezikwọ; ọ hụn, ọ nọ kweri.
8 Então o outro discípulo, que havia chegado primeiro ao túmulo, também entrou. Ele viu e creu.
9 (Ogẹn ahụn, w'e ke ghọtakwọ ihiẹn hụ Ẹhụhụọ-nsọ ku—n'o jẹnkọ d'a gha ọnwụn lihi.)
9 Pois ainda não tinham compreendido a Escritura, que era necessário que ele ressuscitasse dentre os mortos.
10 Ya ụmụ-azụụn a ndị ahụn nọ lashisọnmẹ iwe wẹ.
10 E os discípulos voltaram outra vez para casa.
11 Kanị Meri e turukwọ ihun ili hụ, a kwan ẹkwan. K'o dọn rị a kwankwọ, o hulụa alị, nyọnye imẹ ili hụ,
11 Maria, no entanto, permanecia junto à entrada do túmulo, chorando. Enquanto chorava, abaixou-se e olhou para dentro do túmulo.
12 ọ nọ hụn ndị mmọn-ozi ẹbụọ yi ẹkwa ọchan kẹ wẹ nọdị alị ebahụn ẹhịụ Jesu te rị, onyẹ ohu rị ibe isi ẹ, hụn-ẹbọ rị ibe ọkụ a.
12 Ela viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde o corpo de Jesus tinha sido colocado, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Wẹ nọ jụ a, sị, “Okpoho, k'ị rị a kwannị?” Ọ nọ shịarị wẹ, sị, “E wepụgụọ wẹ Di-nwọnni-m, bụ a marịn m ebe wẹ buche ẹ!”
13 Então eles perguntaram: — Mulher, por que você está chorando? Ela respondeu: — Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 Ogẹn o gi kugụụ ihiẹnni, ọ nọ gbehutọ, hụn Jesu k'o turu ebẹhụ, kanị ọ marịn nị Jesu rọ.
14 Depois de dizer isso, ela se virou para trás e viu Jesus em pé, mas não reconheceu que era Jesus.
15 Jesu nọ jụ a, sị “Okpoho, k'ị rị a kwannị? Onyẹ k'ị rị a chọ?” Meri ro ni onyẹ hụn e lefụ ugbo-nta hụ ẹnya rọ, 'ya ọ nọ sị a, “Di-ọkpa, ọwụnị 'yụ bupụ a, gwa m ebe i buche ẹ, m k'e jẹn d'e buru ẹ.”
15 Jesus lhe perguntou: Ela, supondo que ele fosse o jardineiro, respondeu: — Se o senhor o tirou daqui, diga-me onde o colocou, e eu o levarei.
16 Jizọsị nọ hị a, “Meri!” Meri nọ gbehutọ bu ihun zinmẹ ẹ, gi asụsụ Hibru yi, “Raboni!” (Raboni wụ Onyẹ-nkuzi asụsụ ndị Ju)
16 Jesus disse: Ela, voltando-se, lhe disse, em hebraico: — Raboni! (“Raboni” quer dizer “Mestre”.)
17 Jesu nọ sị a, “Ekwọndọnlẹ m ẹka, makẹni m'e ke jẹn elu-igwee d'e kunrun Chuku-Nẹdi. Ka jẹn d'e kunrun umunẹ m, y'a sị wẹ, ‘M lakọ elu-igwee d'e kunrun Nẹdi m hụn wụzị Nẹdi ụnụ, Osolobuẹ m hụn wụzị Osolobuẹ ụnụ.’ ”
17 Jesus continuou:
18 'Ya kẹ Meri onyẹ Magidala nọ jẹn d'a gwa ụmụ-azụụn Jesu, sị, “A hụngụọ m Di-nwọnni-ẹnyi!” Ya k'ọ nọzị gwachanrịn wẹ ihiẹn ndị hụ ọ gwa a.
18 Então Maria Madalena foi e anunciou aos discípulos: — Eu vi o Senhor! E contava que Jesus lhe tinha dito essas coisas.
19 Ẹnyasị ụhụọhịn hụ, hụn wụ ụhụọhịn ibuzọ imẹ izu-ụka, ụmụ-azụụn Jesu nọ kpọkin enwẹn wẹ ye ebe wẹ rị makẹni egun ndị-ndu ndị-Ju rị a tụ wẹ. Ya Jesu nọ nwọnpụha idẹnmizi d'e turu imẹ igunrun wẹ, sị, “Udọn 'ya rị nị ụnụ.”
19 Ao cair da tarde daquele dia, o primeiro da semana, estando trancadas as portas da casa onde estavam os discípulos, com medo dos judeus, Jesus veio e se pôs no meio deles, dizendo:
20 Ogẹn o gi kugụụ ihiẹnni, ọ nọ ghọsị wẹ ẹka a ẹbụọ lẹ ẹkụnkụn a. Ogẹn ụmụ-azụụn a gi hụn Di-nwọnni-ẹnyi, ịghọghọ e jun wẹ obi.
20 E, dizendo isso, lhes mostrou as mãos e o lado. Então os discípulos se alegraram ao ver o Senhor.
21 Jizọsị nọzị nwan sị wẹ, “Udọn 'ya rịnị ụnụ. Kẹ Chuku-Nẹdi dọn zi m kẹ m rị nwan e zi ụnụ.”
21 E Jesus lhes disse outra vez:
22 O kugụụ ihiẹnni, ọ nọ horokpu wẹ, sị, “Narịn nị Mmọn-nsọ.
22 E, havendo dito isso, soprou sobre eles e disse-lhes:
23 Ụnụ gbagharị ịhịan njọ wẹ, Osolobuẹ a gbagharị wẹ ya; omẹni ụnụ agbagharịnị wẹ njọ wẹ, Osolobuẹ agbagharịkọ wẹ.”
23 Se de alguns vocês perdoarem os pecados, são-lhes perdoados; mas, se os retiverem, são retidos.
24 Tamọsị (hụn w'a kpọ Ejimẹ), hụn wụ onyẹ ohu imẹ wẹ mmẹbụọ, arị imẹ wẹ ogẹn Jesu gi bịa.
24 Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando Jesus veio.
25 'Ya ụmụ-azụụn ibe ẹ nọ sị a, “Ẹnyi a hụngụọ Di-nwọnni-ẹnyi.” Kanị Tamọsị nọ sị wẹ, “Manị m hụn ebe wẹ dụsọnmẹ ẹ ntu ndị hụ ẹka ẹbụọ, bu mkpịnsịn-ẹka m che ebe ntu ndị hụ rụsọnmẹ ẹ ẹhụ ẹka ẹbụọ, e bu m ẹka che ẹkụnkụn a—ekwerikọ m!”
25 Então os outros discípulos disseram a Tomé: — Vimos o Senhor. Mas ele respondeu: — Se eu não vir o sinal dos pregos nas mãos dele, ali não puser o dedo e não puser a minha mão no lado dele, de modo nenhum acreditarei.
26 Hụn mẹ ẹ izu-ụka, ụmụ-azụụn Jesu rịzị imẹ ụlọ; uwẹ lẹ Tamọsị rị. Ụzọ kpọkin akpọkin, kanị Jesu nọ nwọnpụha, turu imẹ igunrun wẹ, sị, “Udọn 'ya rịnị ụnụ.”
26 Passados oito dias, os discípulos de Jesus estavam outra vez reunidos, e Tomé estava com eles. Estando as portas trancadas, Jesus veio, pôs-se no meio deles e disse:
27 'Ya ọ nọ sị Tamọsị, “Bu mkpịnsịn-ẹka ị che ebeni, lee ẹka m ẹbụọ; tịnpụ nwan ẹka ị buche m ẹkụnkụn. Arụzịlẹ ụka; kweri!”
27 E logo disse a Tomé:
28 Tamọsị nọ za a, sị, “Di-nwọnni-m lẹ Chuku m!”
28 Ao que Tomé lhe respondeu: — Senhor meu e Deus meu!
29 Jesu nọ sị a, “I kweri makẹlẹ y'a hụngụọ m? Ngọzi wụ nke ndị hụn kelẹni hụn bụ e kweri wẹ.”
29 Jesus lhe disse:
30 O nwẹghọzị ọrụn-atụmẹnya ndị ọzọ bu ọda wẹ deyelẹni imẹ ẹkụkwọnị hụn Jesu rụnzị idẹnya ụmụ-azụụn a.
30 Na verdade, Jesus fez diante dos seus discípulos muitos outros sinais que não estão escritos neste livro.
31 Kanị, wẹ deye ndịnị kẹni ụnụ hụn ụzọ kweri nị Jesu wụ Kraịstị, Nwa Osolobuẹ, Onyẹ Hụ Osolobuẹ Tumẹ; lẹ ni ụnụ gi ẹfan a nwọn ndụn ghahanị ikwerinin'ẹ.
31 Estes, porém, foram registrados para que vocês creiam que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenham vida em seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.