João 1
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NTLH
1 Ogẹn mbidọn, oku hụ rị arị; Oku hụ lẹ Osolobuẹ rị; Oku hụ wụ Osolobuẹ.
1 No começo aquele que é a Palavra já existia. Ele estava com Deus e era Deus.
2 Oku ahụn lẹ Osolobuẹ rị ogẹn mbidọn.
2 Desde o princípio, a Palavra estava com Deus.
3 Osolobuẹ ke ihiẹn ile rịnị ghahan'a; o nwọnni ihiẹn Osolobuẹ ke hụn o kelẹni ghahan'a.
3 Por meio da Palavra, Deus fez todas as coisas, e nada do que existe foi feito sem ela.
4 Imẹ ẹ kẹ ndụn rị; ndụn hụ wụ ukpẹ ịhịan ile.
4 A Palavra era a fonte da vida, e essa vida trouxe a luz para todas as pessoas.
5 Ukpẹ hụ e nwun imẹ ishi, kanị ishi, mkpọkịkị, a s'ẹka tinyụn a mọbụ ghọha a.
5 A luz brilha na escuridão, e a escuridão não conseguiu apagá-la.
6 O nwọn okẹnnyẹ ohu Osolobuẹ zihẹ; ẹfan a wụ Jọnụ.
6 Houve um homem chamado João, que foi enviado por Deus
7 Ọ bịa d'a shịa ẹri banyeni ukpẹ hụ, kẹni ịhịan ile nụ ẹri ẹ, kweri.
7 para falar a respeito da luz. Ele veio para que por meio dele todos pudessem ouvir a mensagem e crer nela.
8 Ẹlẹ 'ya wụ ukpẹ hụ, kalẹ ọ bịa d'a shịa ẹri banyeni ukpẹ hụ.
8 João não era a luz, mas veio para falar a respeito da luz,
9 Onyẹ hụ wụ Ezigbo Ukpẹ hụ hụn e ye ịhịan ile ukpẹ lala imẹ ụwa ogẹn ahụn.
9 a luz verdadeira que veio ao mundo e ilumina todas as pessoas.
10 Osolobuẹ ke ụwa ghahan'a, kanị ụwa amarịnn'a ogẹn o gi bịa.
10 A Palavra estava no mundo, e por meio dela Deus fez o mundo, mas o mundo não a conheceu.
11 Ọ bịa d'e kunrun ndị nke ẹ, kanị ndị nke ẹ anabanhann'a.
11 Aquele que é a Palavra veio para o seu próprio país, mas o seu povo não o recebeu.
12 Kanị, ndị ile hụn nabanhan n'a, ndị ile hụn kwerini n'ẹ, o ye wẹ ikẹn ni wẹ wụrụ ụmụ Osolobuẹ:
12 Porém alguns creram nele e o receberam, e a estes ele deu o direito de se tornarem filhos de Deus.
13 ẹlẹ ịhịan mụ wẹ; egini wẹ uche ịhịan mụ wẹ, o nwọnni okẹnnyẹ ọwụlẹ han wẹ mụ wẹ, kama, Osolobuẹ mụ wẹ.
13 Eles não se tornaram filhos de Deus pelos meios naturais, isto é, não nasceram como nascem os filhos de um pai humano; o próprio Deus é quem foi o Pai deles.
14 Oku hụ nọ hẹnrin ịhịan, ọ nọ sọn ẹnyi biri elu-ụwa. Ẹfọma lẹ ezioku jun imẹ ẹ! Ẹnyi a hụnọlẹ ọghọ a, ọghọ akpụ Nwa ohu Chuku-Nẹdi mụ.
14 A Palavra se tornou um ser humano e morou entre nós, cheia de amor e de verdade. E nós vimos a revelação da sua natureza divina, natureza que ele recebeu como Filho único do Pai.
15 Jọnụ ku banyen'ẹ, yi oro sị, “Ọnwan wụ onyẹ hụn m rị e ku ogẹn m gi sị, ‘Onyẹ hụn lalanị m mẹmẹgụụ ka m, makẹlẹ ọ rị a rị nị wẹ d'a mụ m.’ ”
15 João disse o seguinte a respeito de Jesus: — Este é aquele de quem eu disse: “Ele vem depois de mim, mas é mais importante do que eu, pois antes de eu nascer ele já existia.”
16 Makẹ ihiẹn ahụn jun imẹ ẹ, ẹnyi hụ e nwẹhẹn ngọzi mmagi-mmagi.
16 Porque todos nós temos sido abençoados com as riquezas do seu amor, com bênçãos e mais bênçãos.
17 Wẹ ye Iwu ghahanị Mozizi; kanị ẹfọma lẹ ezioku ghaha ẹka Jesu Kristi.
17 A lei foi dada por meio de Moisés, mas o amor e a verdade vieram por meio de Jesus Cristo.
18 O nwọnni onyẹ hụntu Osolobuẹ, kanị akpụ Nwa ohu ọ mụ sụọ, hụn wụ Osolobuẹ, hụn nọkunmẹ n'ẹ, e mẹgụọ ẹnyi marịn a.
18 Ninguém nunca viu Deus. Somente o Filho único, que é Deus e está ao lado do Pai, foi quem nos mostrou quem é Deus.
19 Ọnwan wụ ẹri Jọnụ shịa ogẹn ndị-ndu ndị Ju gi gha Jerusalẹm zihẹ ndị nchụ-ẹjan lẹ ndị Livaị d'a jụ a, sị, “Onyẹ k'ị wụ?”
19 Os líderes judeus enviaram de Jerusalém alguns sacerdotes e levitas para perguntarem a João quem ele era.
20 Jọnụ a ghọrịnị; mba, o kupụ a, sị, “Ẹlẹ m Kraịstị Onyẹ Nzụọpụha hụ Osolobuẹ Tumẹ.” Ọ ghọrịnị.
20 João afirmou claramente: — Eu não sou o
21 Wẹ nọzị jụ a, sị, “Onyẹ k'ị wụ? Ịyụ wụ Ẹlaịja?”
21 Eles tornaram a perguntar: — Então, quem é você? Você é Elias? — Não, eu não sou! — respondeu João. — Você é o — Não! — respondeu ele.
22 Wẹ nọ sị a, “Onyẹ k'ị wụ nwan? Gwa ẹnyi kẹni ẹnyi marịn ihiẹn ẹnyi sikọ d'a gwa ndị zihẹ ni ẹnyi. K'i jẹnkọ d'e ku banyeni enwẹn i?”
22 Aí eles disseram a João: — Diga quem é você para podermos levar uma resposta aos que nos enviaram. O que é que você diz a respeito de você mesmo?
23 Ọ nọ gi ihiẹn onyẹ-amụma wụ Azaya ku za wẹ, sị,
23 João respondeu, citando o profeta Isaías: — “Eu sou aquele que grita assim no deserto: preparem o caminho para o Senhor passar.”
24 Ndị Itu ndị Farisi hụn rị imẹ ndị hụ wẹ zi
24 Os que foram enviados eram do grupo dos fariseus ;
25 nọ jụ a, sị, “Kị haịn nwan i gi e mẹ mirin-Chuku mbụnị y'ẹlẹ Mezaya mọbụ Ẹlaịja mọbụ Onyẹ-amụma hụ pụ-ichẹn?”
25 eles perguntaram a João: — Se você não é o Messias, nem Elias, nem o Profeta que estamos esperando, por que é que você batiza?
26 Jọnụ nọ za wẹ, sị, “M gi mirin mmaka e mẹ mirin-Chuku, kanị o nwọn onyẹ rị imẹ ụnụ hụn ụnụ marịnlẹni.
26 João respondeu: — Eu batizo com água, mas no meio de vocês está alguém que vocês não conhecem.
27 Ịya wụ onyẹ hụ lalanị m mẹmẹgụụ. Erudẹni m onyẹ sikọ d'a tọpụ akpụkpọ-ụkụ a.”
27 Ele vem depois de mim, mas eu não mereço a honra de desamarrar as correias das sandálias dele.
28 Ọnwan mẹ imẹ Bẹtanị, nfetu Jọdanị, ebe Jọnụ nọ e mẹ mirin-Chuku.
28 Isso aconteceu no povoado de Betânia, no lado leste do rio Jordão, onde João estava batizando.
29 Eki e fọn, ọ nọ hụn Jizọsị k'ọ lala ebe ọ rị, Jọnụ nọ sị, “Lee n'ẹ! Ọnwan wụ Nwa-ebulu Osolobuẹ hụn e wepụ njọ ụwa!
29 No dia seguinte, João viu Jesus vindo na direção dele e disse: — Aí está o Cordeiro de Deus, que tira o pecado do mundo!
30 'Ya wụ onyẹ m rị e ku ogẹn m gi sị, ‘Omẹgụụ, okẹnnyẹ ohu kanị m lala; ịya ka m makẹni ọ rị a-rị nị wẹ d'a mụ m.
30 Eu estava falando a respeito dele quando disse: “Depois de mim vem um homem que é mais importante do que eu, pois antes de eu nascer ele já existia.”
31 E te marịn m'a, kanị m rị e gi mirin e mẹ mirin-Chuku kẹni ndị Izrẹlụ marịn a.’ ”
31 Eu mesmo não sabia quem ele era, mas vim, batizando com água para que o povo de Israel saiba quem ele é.
32 Jọnụ nọ shịa ẹri, sị, “M hụn Mmọn-nsọ k'o gi ụdị nduru gha elu-igwee hidanla, nọkwasị a.
32 João continuou: — Eu vi o Espírito descer do céu como uma pomba e parar sobre ele.
33 E te marịn m'a, kanị onyẹ hụn zi ni m sị m, ‘Onyẹ i jẹnkọ d'a hụn kẹ Mmọn-nsọ hidan d'a nọkwasị a d'e sọn ẹ nọdị, ịya wụ onyẹ hụ jẹnkọ d'e gi Mmọn-nsọ mẹ ịhịan mirin-Chuku.’
33 Eu não sabia quem ele era, mas Deus, que me mandou batizar com água, me disse: “Você vai ver o Espírito descer e parar sobre um homem. Esse é quem batiza com o Espírito Santo.”
34 A hụnọlẹ m'a; e kuọlẹ m nị ịya wụ Onyẹ Hụ Osolobuẹ Tumẹ.”
34 E eu vi isso e por esse motivo tenho declarado que ele é o Filho de Deus.
35 Eki e fọn, Jọnụ nị ụmụ-azụụn a ẹbụọ wuzo,
35 No dia seguinte, João estava outra vez ali com dois dos seus discípulos.
36 'ya Jọnụ nọ hụn Jesu k'ọ ghafekọ, ọ nọ sị, “Lẹhụ Nwa-ebulu Osolobuẹ!”
36 Quando viu Jesus passar, disse: — Aí está o Cordeiro de Deus!
37 Ụmụ-azụụn Jọnụ ẹbụọ ahụn a nụ k'o ku ihiẹnni, wẹ nọ sọnmẹ Jesu.
37 Quando os dois discípulos de João ouviram isso, saíram seguindo Jesus.
38 Ogẹn Jesu gi gbehutọ, ọ hụn wẹ kẹ wẹ rị e sọn ẹ, ọ nọ sị wẹ, “K'ị ụnụ rị a chọ?” Wẹ nọ za, sị, “Rabaị, elebe k'i bi?” (“Rabaị” wụ “onyẹ-nkuzi.”)
38 Então Jesus olhou para trás, viu que eles o seguiam e perguntou: Eles perguntaram: — Rabi, onde é que o senhor mora? (“Rabi” quer dizer “mestre”.)
39 Ọ nọ sị wẹ, “Bịa nị d'e lee ẹ.” Wẹ nọ jẹn d'a hụn ebe o bi; ihiẹn rịkẹ ọkụlọkụ ẹnọ efinnaị rị a kụ ogẹn hụ; wẹ nọ du ẹ nọdịchanrịn ụhụọhịn hụ.
39 — Venham ver! — disse Jesus. Então eles foram, viram onde Jesus estava morando e ficaram com ele o resto daquele dia. Isso aconteceu mais ou menos às quatro horas da tarde.
40 Onyẹ ohu imẹ ụmụ-azụụn ẹbụọnị nụ ihiẹn Jọnụ ku sọnmẹ Jesu wụ Andụrụ nwẹnẹ Saịmọnụ Pita.
40 André, irmão de Simão Pedro, era um dos dois homens que tinham ouvido João falar a respeito de Jesus e por isso o haviam seguido.
41 Ọ nọ bu ụzọ chọjẹn nwẹnẹ ẹ wụ Saịmọnụ, sị a, “Ẹnyi a hụnọlẹ Onyẹ Hụ Osolobuẹ Tumẹ wụ Kraịstị.”
41 A primeira coisa que André fez foi procurar o seu irmão Simão e dizer a ele: — Achamos o
42 Andụrụ nọ weri Pita d'e kunrun Jizọsị. Jizọs' e lee Pita, ọ nọ sị a, “'Yụ wụ Saịmọnụ nwa Jọnụ. Ẹfan ị jẹnkọ d'a wụ Kẹfasị.” (Anị ẹfannị asụsụ Griki wụ Pita, 'ya wụ “ọmụma.”)
42 Então André levou o seu irmão a Jesus. Jesus olhou para Simão e disse:
43 Eki e fọn, Jesu chọ n'o jẹn Galili; ọ hụn Filipu, ọ nọ sị a, “Sọnmẹ m.”
43 No dia seguinte, Jesus resolveu ir para a região da Galileia. Antes de ir, foi procurar Filipe e disse:
44 (Filipu wụ onyẹ Bẹsaịda, obodo Andụrụ lẹ Pita.)
44 Filipe era de Betsaida, de onde eram também André e Pedro.
45 Filipu a hụn Natanẹlụ, ọ nọ sị a, “Ẹnyi a hụnọlẹ onyẹ hụ Mozizi de banyen'ẹ imẹ Iwu, hụn ndị-amụma dezikwọ banyen'ẹ—Jesu onyẹ Nazarẹtị nwa Josẹfụ rọ.”
45 Filipe foi procurar Natanael e disse: — Achamos aquele a respeito de quem Moisés escreveu no
46 Natanẹlụ nọ sị a, “Nị ihiẹn ọwụlẹ rị mma s'ẹka gha Nazarẹtị pụha?” Filipu nọ sị a, “Bịa d'e lee.”
46 Natanael perguntou: — E será que pode sair alguma coisa boa de Nazaré? — Venha ver! — respondeu Filipe.
47 Ogẹn Jizọsị gi hụn Natanẹlụ k'ọ lala ebe ọ rị, ọ nọ sị, “Ọnwan wụchanrịn onyẹ Izrẹlụ hụn nwọnlẹni ẹro!”
47 Quando Jesus viu Natanael chegando, disse a respeito dele:
48 Natanẹlụ nọ jụ a, sị, “Nanị k'i dọn marịn m?”
48 Então Natanael perguntou a Jesus: — De onde o senhor me conhece? Jesus respondeu:
49 Natanẹlụ nọ sị, “Onyẹ-nkuzi, eziẹ ịyụ wụ Nwa Osolobuẹ; ịyụ wụ Eze ndị Izrẹlụ!”
49 Então Natanael exclamou: — Mestre, o senhor é o Filho de Deus! O senhor é o Rei de Israel!
50 Jizọsị nọ sị a, “Y'e kweriọlẹ makẹni m gwa ị hụ nị m hụn ị okpuru osisi figi?! Ị jẹnkọ d'a hụn ihiẹn ndị ka ọnwan!”
50 Jesus respondeu:
51 Ọ nọ sị wẹ, “M rị a gwa ụnụ ezioku, ụnụ sikọ d'a hụn kẹ elu-igwee kpupụ, hụn kẹ ndị mmọn-ozi Osolobuẹ rị e jẹnjẹn, e jẹnlụa d'e kunrun Nwa nke Ịhịan.”
51 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês verão o céu aberto e os anjos de Deus subindo e descendo sobre o
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.