João 1
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs ARIB
1 Ogẹn mbidọn, oku hụ rị arị; Oku hụ lẹ Osolobuẹ rị; Oku hụ wụ Osolobuẹ.
1 No princípio era o Verbo, e o Verbo estava com Deus, e o Verbo era Deus.
2 Oku ahụn lẹ Osolobuẹ rị ogẹn mbidọn.
2 Ele estava no princípio com Deus.
3 Osolobuẹ ke ihiẹn ile rịnị ghahan'a; o nwọnni ihiẹn Osolobuẹ ke hụn o kelẹni ghahan'a.
3 Todas as coisas foram feitas por intermédio dele, e sem ele nada do que foi feito se fez.
4 Imẹ ẹ kẹ ndụn rị; ndụn hụ wụ ukpẹ ịhịan ile.
4 Nele estava a vida, e a vida era a luz dos homens;
5 Ukpẹ hụ e nwun imẹ ishi, kanị ishi, mkpọkịkị, a s'ẹka tinyụn a mọbụ ghọha a.
5 a luz resplandece nas trevas, e as trevas não prevaleceram contra ela.
6 O nwọn okẹnnyẹ ohu Osolobuẹ zihẹ; ẹfan a wụ Jọnụ.
6 Houve um homem enviado de Deus, cujo nome era João.
7 Ọ bịa d'a shịa ẹri banyeni ukpẹ hụ, kẹni ịhịan ile nụ ẹri ẹ, kweri.
7 Este veio como testemunha, a fim de dar testemunho da luz, para que todos cressem por meio dele.
8 Ẹlẹ 'ya wụ ukpẹ hụ, kalẹ ọ bịa d'a shịa ẹri banyeni ukpẹ hụ.
8 Ele não era a luz, mas veio para dar testemunho da luz.
9 Onyẹ hụ wụ Ezigbo Ukpẹ hụ hụn e ye ịhịan ile ukpẹ lala imẹ ụwa ogẹn ahụn.
9 Pois a verdadeira luz, que alumia a todo homem, estava chegando ao mundo.
10 Osolobuẹ ke ụwa ghahan'a, kanị ụwa amarịnn'a ogẹn o gi bịa.
10 Estava ele no mundo, e o mundo foi feito por intermédio dele, e o mundo não o conheceu.
11 Ọ bịa d'e kunrun ndị nke ẹ, kanị ndị nke ẹ anabanhann'a.
11 Veio para o que era seu, e os seus não o receberam.
12 Kanị, ndị ile hụn nabanhan n'a, ndị ile hụn kwerini n'ẹ, o ye wẹ ikẹn ni wẹ wụrụ ụmụ Osolobuẹ:
12 Mas, a todos quantos o receberam, aos que crêem no seu nome, deu-lhes o poder de se tornarem filhos de Deus;
13 ẹlẹ ịhịan mụ wẹ; egini wẹ uche ịhịan mụ wẹ, o nwọnni okẹnnyẹ ọwụlẹ han wẹ mụ wẹ, kama, Osolobuẹ mụ wẹ.
13 os quais não nasceram do sangue, nem da vontade da carne, nem da vontade do varão, mas de Deus.
14 Oku hụ nọ hẹnrin ịhịan, ọ nọ sọn ẹnyi biri elu-ụwa. Ẹfọma lẹ ezioku jun imẹ ẹ! Ẹnyi a hụnọlẹ ọghọ a, ọghọ akpụ Nwa ohu Chuku-Nẹdi mụ.
14 E o Verbo se fez carne, e habitou entre nós, cheio de graça e de verdade; e vimos a sua glória, como a glória do unigênito do Pai.
15 Jọnụ ku banyen'ẹ, yi oro sị, “Ọnwan wụ onyẹ hụn m rị e ku ogẹn m gi sị, ‘Onyẹ hụn lalanị m mẹmẹgụụ ka m, makẹlẹ ọ rị a rị nị wẹ d'a mụ m.’ ”
15 João deu testemunho dele, e clamou, dizendo: Este é aquele de quem eu disse: O que vem depois de mim, passou adiante de mim; porque antes de mim ele já existia.
16 Makẹ ihiẹn ahụn jun imẹ ẹ, ẹnyi hụ e nwẹhẹn ngọzi mmagi-mmagi.
16 Pois todos nós recebemos da sua plenitude, e graça sobre graça.
17 Wẹ ye Iwu ghahanị Mozizi; kanị ẹfọma lẹ ezioku ghaha ẹka Jesu Kristi.
17 Porque a lei foi dada por meio de Moisés; a graça e a verdade vieram por Jesus Cristo.
18 O nwọnni onyẹ hụntu Osolobuẹ, kanị akpụ Nwa ohu ọ mụ sụọ, hụn wụ Osolobuẹ, hụn nọkunmẹ n'ẹ, e mẹgụọ ẹnyi marịn a.
18 Ninguém jamais viu a Deus. O Deus unigênito, que está no seio do Pai, esse o deu a conhecer.
19 Ọnwan wụ ẹri Jọnụ shịa ogẹn ndị-ndu ndị Ju gi gha Jerusalẹm zihẹ ndị nchụ-ẹjan lẹ ndị Livaị d'a jụ a, sị, “Onyẹ k'ị wụ?”
19 E este foi o testemunho de João, quando os judeus lhe enviaram de Jerusalém sacerdotes e levitas para que lhe perguntassem: Quem és tu?
20 Jọnụ a ghọrịnị; mba, o kupụ a, sị, “Ẹlẹ m Kraịstị Onyẹ Nzụọpụha hụ Osolobuẹ Tumẹ.” Ọ ghọrịnị.
20 Ele, pois, confessou e não negou; sim, confessou: Eu não sou o Cristo.
21 Wẹ nọzị jụ a, sị, “Onyẹ k'ị wụ? Ịyụ wụ Ẹlaịja?”
21 Ao que lhe perguntaram: Pois que? És tu Elias? Respondeu ele: Não sou. És tu o profeta? E respondeu: Não.
22 Wẹ nọ sị a, “Onyẹ k'ị wụ nwan? Gwa ẹnyi kẹni ẹnyi marịn ihiẹn ẹnyi sikọ d'a gwa ndị zihẹ ni ẹnyi. K'i jẹnkọ d'e ku banyeni enwẹn i?”
22 Disseram-lhe, pois: Quem és? para podermos dar resposta aos que nos enviaram; que dizes de ti mesmo?
23 Ọ nọ gi ihiẹn onyẹ-amụma wụ Azaya ku za wẹ, sị,
23 Respondeu ele: Eu sou a voz do que clama no deserto: Endireitai o caminho do Senhor, como disse o profeta Isaías.
24 Ndị Itu ndị Farisi hụn rị imẹ ndị hụ wẹ zi
24 E os que tinham sido enviados eram dos fariseus.
25 nọ jụ a, sị, “Kị haịn nwan i gi e mẹ mirin-Chuku mbụnị y'ẹlẹ Mezaya mọbụ Ẹlaịja mọbụ Onyẹ-amụma hụ pụ-ichẹn?”
25 Então lhe perguntaram: Por que batizas, pois, se tu não és o Cristo, nem Elias, nem o profeta?
26 Jọnụ nọ za wẹ, sị, “M gi mirin mmaka e mẹ mirin-Chuku, kanị o nwọn onyẹ rị imẹ ụnụ hụn ụnụ marịnlẹni.
26 Respondeu-lhes João: Eu batizo em água; no meio de vós está um a quem vós não conheceis.
27 Ịya wụ onyẹ hụ lalanị m mẹmẹgụụ. Erudẹni m onyẹ sikọ d'a tọpụ akpụkpọ-ụkụ a.”
27 aquele que vem depois de mim, de quem eu não sou digno de desatar a correia da alparca.
28 Ọnwan mẹ imẹ Bẹtanị, nfetu Jọdanị, ebe Jọnụ nọ e mẹ mirin-Chuku.
28 Estas coisas aconteceram em Betânia, além do Jordão, onde João estava batizando.
29 Eki e fọn, ọ nọ hụn Jizọsị k'ọ lala ebe ọ rị, Jọnụ nọ sị, “Lee n'ẹ! Ọnwan wụ Nwa-ebulu Osolobuẹ hụn e wepụ njọ ụwa!
29 No dia seguinte João viu a Jesus, que vinha para ele, e disse: Eis o Cordeiro de Deus, que tira o pecado do mundo.
30 'Ya wụ onyẹ m rị e ku ogẹn m gi sị, ‘Omẹgụụ, okẹnnyẹ ohu kanị m lala; ịya ka m makẹni ọ rị a-rị nị wẹ d'a mụ m.
30 este é aquele de quem eu disse: Depois de mim vem um varão que passou adiante de mim, porque antes de mim ele já existia.
31 E te marịn m'a, kanị m rị e gi mirin e mẹ mirin-Chuku kẹni ndị Izrẹlụ marịn a.’ ”
31 Eu não o conhecia; mas, para que ele fosse manifestado a Israel, é que vim batizando em água.
32 Jọnụ nọ shịa ẹri, sị, “M hụn Mmọn-nsọ k'o gi ụdị nduru gha elu-igwee hidanla, nọkwasị a.
32 E João deu testemunho, dizendo: Vi o Espírito descer do céu como pomba, e repousar sobre ele.
33 E te marịn m'a, kanị onyẹ hụn zi ni m sị m, ‘Onyẹ i jẹnkọ d'a hụn kẹ Mmọn-nsọ hidan d'a nọkwasị a d'e sọn ẹ nọdị, ịya wụ onyẹ hụ jẹnkọ d'e gi Mmọn-nsọ mẹ ịhịan mirin-Chuku.’
33 Eu não o conhecia; mas o que me enviou a batizar em água, esse me disse: Aquele sobre quem vires descer o Espírito, e sobre ele permanecer, esse é o que batiza no Espírito Santo.
34 A hụnọlẹ m'a; e kuọlẹ m nị ịya wụ Onyẹ Hụ Osolobuẹ Tumẹ.”
34 Eu mesmo vi e já vos dei testemunho de que este é o Filho de Deus.
35 Eki e fọn, Jọnụ nị ụmụ-azụụn a ẹbụọ wuzo,
35 No dia seguinte João estava outra vez ali, com dois dos seus discípulos
36 'ya Jọnụ nọ hụn Jesu k'ọ ghafekọ, ọ nọ sị, “Lẹhụ Nwa-ebulu Osolobuẹ!”
36 e, olhando para Jesus, que passava, disse: Eis o Cordeiro de Deus!
37 Ụmụ-azụụn Jọnụ ẹbụọ ahụn a nụ k'o ku ihiẹnni, wẹ nọ sọnmẹ Jesu.
37 Aqueles dois discípulos ouviram-no dizer isto, e seguiram a Jesus.
38 Ogẹn Jesu gi gbehutọ, ọ hụn wẹ kẹ wẹ rị e sọn ẹ, ọ nọ sị wẹ, “K'ị ụnụ rị a chọ?” Wẹ nọ za, sị, “Rabaị, elebe k'i bi?” (“Rabaị” wụ “onyẹ-nkuzi.”)
38 Voltando-se Jesus e vendo que o seguiam, perguntou-lhes: Que buscais? Disseram-lhe eles: rabi {que, traduzido, quer dizer Mestre}, onde pousas?
39 Ọ nọ sị wẹ, “Bịa nị d'e lee ẹ.” Wẹ nọ jẹn d'a hụn ebe o bi; ihiẹn rịkẹ ọkụlọkụ ẹnọ efinnaị rị a kụ ogẹn hụ; wẹ nọ du ẹ nọdịchanrịn ụhụọhịn hụ.
39 Respondeu-lhes: Vinde, e vereis. Foram, pois, e viram onde pousava; e passaram o dia com ele; era cerca da hora décima.
40 Onyẹ ohu imẹ ụmụ-azụụn ẹbụọnị nụ ihiẹn Jọnụ ku sọnmẹ Jesu wụ Andụrụ nwẹnẹ Saịmọnụ Pita.
40 André, irmão de Simão Pedro, era um dos dois que ouviram João falar, e que seguiram a Jesus.
41 Ọ nọ bu ụzọ chọjẹn nwẹnẹ ẹ wụ Saịmọnụ, sị a, “Ẹnyi a hụnọlẹ Onyẹ Hụ Osolobuẹ Tumẹ wụ Kraịstị.”
41 Ele achou primeiro a seu irmão Simão, e disse-lhe: Havemos achado o Messias {que, traduzido, quer dizer Cristo}.
42 Andụrụ nọ weri Pita d'e kunrun Jizọsị. Jizọs' e lee Pita, ọ nọ sị a, “'Yụ wụ Saịmọnụ nwa Jọnụ. Ẹfan ị jẹnkọ d'a wụ Kẹfasị.” (Anị ẹfannị asụsụ Griki wụ Pita, 'ya wụ “ọmụma.”)
42 E o levou a Jesus. Jesus, fixando nele o olhar, disse: Tu és Simão, filho de João, tu serás chamado Cefas {que quer dizer Pedro}.
43 Eki e fọn, Jesu chọ n'o jẹn Galili; ọ hụn Filipu, ọ nọ sị a, “Sọnmẹ m.”
43 No dia seguinte Jesus resolveu partir para a Galiléia, e achando a Felipe disse-lhe: Segue-me.
44 (Filipu wụ onyẹ Bẹsaịda, obodo Andụrụ lẹ Pita.)
44 Ora, Felipe era de Betsaida, cidade de André e de Pedro.
45 Filipu a hụn Natanẹlụ, ọ nọ sị a, “Ẹnyi a hụnọlẹ onyẹ hụ Mozizi de banyen'ẹ imẹ Iwu, hụn ndị-amụma dezikwọ banyen'ẹ—Jesu onyẹ Nazarẹtị nwa Josẹfụ rọ.”
45 Felipe achou a Natanael, e disse-lhe: Acabamos de achar aquele de quem escreveram Moisés na lei, e os profetas: Jesus de Nazaré, filho de José.
46 Natanẹlụ nọ sị a, “Nị ihiẹn ọwụlẹ rị mma s'ẹka gha Nazarẹtị pụha?” Filipu nọ sị a, “Bịa d'e lee.”
46 Perguntou-lhe Natanael: Pode haver coisa bem vinda de Nazaré? Disse-lhe Felipe: Vem e vê.
47 Ogẹn Jizọsị gi hụn Natanẹlụ k'ọ lala ebe ọ rị, ọ nọ sị, “Ọnwan wụchanrịn onyẹ Izrẹlụ hụn nwọnlẹni ẹro!”
47 Jesus, vendo Natanael aproximar-se dele, disse a seu respeito: Eis um verdadeiro israelita, em quem não há dolo!
48 Natanẹlụ nọ jụ a, sị, “Nanị k'i dọn marịn m?”
48 Perguntou-lhe Natanael: Donde me conheces? Respondeu-lhe Jesus: Antes que Felipe te chamasse, eu te vi, quando estavas debaixo da figueira.
49 Natanẹlụ nọ sị, “Onyẹ-nkuzi, eziẹ ịyụ wụ Nwa Osolobuẹ; ịyụ wụ Eze ndị Izrẹlụ!”
49 Respondeu-lhe Natanael: Rabi, tu és o Filho de Deus, tu és rei de Israel.
50 Jizọsị nọ sị a, “Y'e kweriọlẹ makẹni m gwa ị hụ nị m hụn ị okpuru osisi figi?! Ị jẹnkọ d'a hụn ihiẹn ndị ka ọnwan!”
50 Ao que lhe disse Jesus: Porque te disse: Vi-te debaixo da figueira, crês? coisas maiores do que estas verás.
51 Ọ nọ sị wẹ, “M rị a gwa ụnụ ezioku, ụnụ sikọ d'a hụn kẹ elu-igwee kpupụ, hụn kẹ ndị mmọn-ozi Osolobuẹ rị e jẹnjẹn, e jẹnlụa d'e kunrun Nwa nke Ịhịan.”
51 E acrescentou: Em verdade, em verdade vos digo que vereis o céu aberto, e os anjos de Deus subindo e descendo sobre o Filho do homem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.