João 19
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NAA
1 Ya Paịleti nọ weri Jesu, we ẹ ye ndị-agha, wẹ nọ gbu ẹ mkpịnsịn.
1 Por isso, Pilatos tomou Jesus e mandou açoitá-lo.
2 Ndị-agha hụ nọ gi mkpịnsịn ogun rịsọnmẹ kpa okpu-eze, bu ẹ che ẹ isi; e yimẹ w'ẹ ẹwuru e nwun ufie-rọnị, ufie-rọnị.
2 Os soldados teceram uma coroa de espinhos e a puseram na cabeça de Jesus. Também o vestiram com um manto de púrpura.
3 Wẹ nọ bịa d'e kunrun ẹ mgbe ole-lẹ-ole, a sị, “Isi i chei, eze ndị Ju!” E jẹnburu w'ẹ, a fịan a ihiẹn.
3 Chegavam-se a ele e diziam: — Salve, rei dos judeus! E davam-lhe bofetadas.
4 Paịleti nọ jẹnzi d'a gwa wẹ, sị, “Lee ẹ, m jẹnkọ d'e wepụha nị ụnụ 'ya, nị ụnụ marịn nị ahụnnị m njọ o mẹ!”
4 Pilatos saiu outra vez e disse aos judeus: — Eis que eu o apresento a vocês, para que saibam que não encontro nele crime algum.
5 Ya Jizọsị nọ pụha: o kpuhụ okpu ogun; o yihụ ẹwuru pọpụ hụ wẹ yimẹ ẹ. Paịleti nọ sị wẹ, “Lee ni okẹnnyẹ hụ ebeni!”
5 Então Jesus saiu, trazendo a coroa de espinhos e o manto de púrpura. E Pilatos lhes disse: — Eis o homem!
6 Ogẹn ndị-isi nchụ-ẹjan lẹ ụnakpa Ụlọ-nsọ gi hụn a, wẹ nọ yi, “Kpọgbu ẹ! Kpọgbu ẹ!” Paịleti nọ sị wẹ, “Weri n'ẹ nwan, nị ụnụ gi ẹka ụnụ kpọgbu ẹ; nị ahụnnị m eje-ihiẹn o mẹ hụn m sikọ d'e gi ma a ikpe.”
6 Quando viram Jesus, os principais sacerdotes e os seus guardas gritaram: — Crucifique! Crucifique! Pilatos repetiu: — Levem-no daqui vocês mesmos e o crucifiquem, porque eu não encontro nele crime algum.
7 Ndị-ndu ndị-Ju nọ za, sị, “Ẹnyi nwọnghọ Iwu. Iwu ẹnyi sị n'o furu hụn a nwụnnị, makẹni o weri enwẹn ẹ n'ọ wụ Nwa Osolobuẹ.”
7 Os judeus responderam: — Temos uma lei e, segundo essa lei, ele deve morrer, porque se fez Filho de Deus.
8 Ogẹn Paịleti gi nụ hụnnị, egun nọ tụkarịd'a k'ọ tụhan a mbụ.
8 Pilatos, ouvindo tal declaração, ficou ainda mais atemorizado
9 Ọ nọ shizi imẹ ọgwa a d'a jụ Jesu ajụjụ, sị, “Elebe k'ị gha bịa?” Kanị Jesu ashịarịn'a.
9 e, entrando outra vez no Pretório, perguntou a Jesus: — De onde você é? Mas Jesus não lhe deu resposta.
10 Paịleti nọ sị a, “Ị rị a gba m nkịntịn? Y'a marịn nị m nwọn ikẹn hụn m'e gi hatu i lẹ hụn m'e gi kpọgbu i?”
10 Então Pilatos o advertiu: — Você não me responde? Não sabe que tenho autoridade tanto para soltar você como para crucificá-lo?
11 Jesu nọ shịarị a, sị, “O nwọnni ikẹn i nwọn ebe m rị wezụka nị Osolobuẹ gha elu ye 'y'ẹ. Ya wụ, onyẹ hụ bu m che ẹka ị mẹ njọ kanị.”
11 Jesus respondeu:
12 Gha ogẹn Paịleti gi nụ hụnnị jẹnmẹ, ọ nọ mẹmẹ n'ọ hatu Jizọsị ye; kalẹ, igunrun hụ nọ yi oro, sị, “I hatu okẹnnyẹni ye, 'ya wụ nị y'ẹlẹ ọwụ eze-kanị wụ Siza; makẹlẹ, onyẹ ọwụlẹ weri enwẹn ẹ n'ọ wụ eze rị a lụsọn Siza ọgụn!”
12 A partir desse momento, Pilatos queria soltá-lo, mas os judeus gritavam: — Se você soltar este homem, não é amigo de César! Todo aquele que se faz rei é contra César!
13 Ogẹn Paịleti gi nụ oku ndịnị, ọ nọ wepụha Jizọsị ihun-ezi, nọdị alị elu Oche Okinkin-ikpe elu Mgba-nkpo w'a kpọ “Mgba-nkpo Ọmụma.” (Kanị “Gabata” kẹ w'a kpọ a ọnụ Hibru hụn wụ asụsụ ndị Ju).
13 Quando Pilatos ouviu essas palavras, trouxe Jesus para fora e sentou-se no tribunal, no lugar chamado Pavimento, em hebraico Gabatá.
14 Ụhụọhịn hụ wụ ụhụọhịn wẹ gi a kwademẹ Mmẹmmẹ-Nghafe. O rumẹ ogẹn anwụn gi a rị isi, Paịleti nọ sị ndị Ju, “Lee ni eze ụnụ!”
14 E era a preparação da Páscoa, por volta do meio-dia. E Pilatos disse aos judeus: — Eis aqui o rei de vocês.
15 Wẹ nọ yi oro, sị, “Gbu ẹ! Gbu ẹ! Kpọgbu ẹ!” Paịleti nọ jụ wẹ, sị, “Ụnụ chọ nị m kpọgbu eze ụnụ?” Ndị-isi nchụ-ẹjan nọ shịarị a, sị, “Siza, eze Rom, 'ya sụọ wụ eze ẹnyi nwọn!”
15 Eles, porém, clamavam: — Fora! Fora! Crucifique-o! Então Pilatos perguntou: — Devo crucificar o rei de vocês? Os principais sacerdotes responderam: — Não temos rei, senão César!
16 Ya Paịleti nọ we Jesu ye ndị-agha d'a kpọgbu.
16 Então Pilatos entregou Jesus para ser crucificado, e eles o levaram.
17 Ọ nọ buru obe gha imẹ obodo ahụn pụ, si ebe w'a kpọ “Ebe-Okpokom'isi.” (“Gọgọta kẹ w'a kpọ a ọnụ Hibru hụn wụ asụsụ ndị-Ju”)
17 Jesus, carregando ele mesmo a sua cruz, saiu para o lugar chamado Calvário, Gólgota em hebraico.
18 Ebẹhụ kẹ wẹ nọ kpọma a elu-obe; wẹ kpọmazịkwọ ikẹnnyẹ ẹbụọ elu obe ichẹn-ichẹn che n'ẹ, onyẹ ohu rị azụụnnị, onyẹ ohu rị azụụnnị, Jizọsị rị etintin wẹ.
18 Ali o crucificaram e com ele outros dois, um de cada lado, e Jesus no meio.
19 Paịleti nọ de ihiẹn buche elu obe hụ. Ihiẹn o de wụ, “Jesu onyẹ Nazarẹtị, eze ndị Ju.”
19 Pilatos escreveu também um título e o colocou no alto da cruz. E o que estava escrito era: “ Jesus Nazareno, o Rei dos Judeus ”.
20 Ndị bu ọda gụn a, makẹni ebahụn wẹ nọ kpọgbu Jesu nọkunmẹ imẹ obodo hụ lẹzi makẹni wẹ gi asụsụ ndị Ju wụ Hibru lẹ asụsụ ndị Rom wụ Latịnị lẹ asụsụ Griki hụn alị ichẹn-ichẹn a sụ ogẹn hụ de ihiẹn hụ.
20 Muitos judeus leram este título, porque o lugar em que Jesus havia sido crucificado era perto da cidade; e estava escrito em hebraico, latim e grego.
21 Ndị-isi nchụ-ẹjan ndị-Ju nọ sị Paịleti, “Edelẹ ẹ ‘Eze ndị Ju,’ kama, de ‘Okẹnnyẹni sị, “Mmẹ wụ eze ndị Ju.” ’ ”
21 Os principais sacerdotes dos judeus disseram a Pilatos: — Não escreva: “Rei dos judeus”, e sim: “Ele disse: Sou o rei dos judeus.”
22 Paịleti nọ shịarị, sị, “E degụọ m ihiẹn m de.”
22 Pilatos respondeu: — O que escrevi escrevi.
23 Ndị-agha hụ a kpọmagụụ Jesu elu-obe, wẹ nọ kịrị ẹkwa ndị o yi kebe wẹ ụzọ ẹnọ, onyẹ-onyẹ nọ weri ụzọ ohu-ohu. Nke ẹfẹ tueni o yiye enu ẹ, hụn nwọnlẹni ebe wẹ gi wegbama a makẹni ibe ẹkwa ohu rọchanrịn, gha elu d'e ru alị,
23 Os soldados, pois, quando crucificaram Jesus, pegaram as roupas dele e dividiram em quatro partes, uma parte para cada soldado; e pegaram também a túnica. A túnica, porém, era sem costura, toda tecida de alto a baixo.
24 ndị-agha ndị hụ a sị ibe wẹ, “Ẹnyi etikakọ n'a; nị ẹnyi tụ nkpọ gi marịn onyẹ sikọ d'e weri n'ẹ.” Ọnwan mẹ kẹni ihiẹn Ẹhụhụọ-nsọ ku hụn ụzọ mẹzu, Ẹkụkwọ-nsọ sị,
24 Por isso, os soldados disseram uns aos outros: — Não a rasguemos, mas vamos tirar a sorte para ver quem ficará com ela. Isso aconteceu para que se cumprisse a Escritura, que diz: “Repartiram entre si as minhas roupas e sobre a minha túnica lançaram sortes.” E foi isso que os soldados fizeram.
25 Ndị wuzo ẹhụ obe Jesu ogẹn ahụn wụ nnẹ ẹ, nwẹnẹ nnẹ ẹ okpoho, Meri nwunyẹ Klopasị lẹ Meri onyẹ Magidala.
25 E junto à cruz estavam a mãe de Jesus, a irmã dela, Maria, mulher de Clopas, e Maria Madalena.
26 Jesu a hụn nnẹ ẹ lẹ nwa-azụụn hụ ihiẹn ẹ a sụọ Jesu kẹ wẹ turu ebẹhụ, ọ nọ sị nnẹ ẹ, “Okpoho, hụnnị wụ nwa ị.”
26 Vendo Jesus a sua mãe e junto dela o discípulo amado, disse:
27 Ọ nọzị sị nwa-azụụn a ahụn, “Hụnnị wụ nnẹ i.” Ya nwa-azụụn hụ nọ gha ẹrịra weri nnẹ Jesu si iwe 'ya wụ nwa-azụụn, nnẹ Jesu nọ du ẹ biri.
27 Depois, disse ao discípulo: Dessa hora em diante, o discípulo a tomou para casa.
28 Omẹgụụ, makẹni Jesu a marịngụọ nị ihiẹn ile e mẹchanrịngụọ, ọ nọ sị, “Ẹgụn mirin rị a gụn m.” O ku okuni n'o gi mẹzu ihiẹn Ẹkụkwọ-nsọ ku.
28 Depois, vendo Jesus que tudo já estava consumado, para que se cumprisse a Escritura, disse:
29 Ite ohu manya rụ-ụka jun rị ebahụn; 'ya wẹ nọ weri ẹru suye imẹ manya hụ, gi mkpịnsịn ihiẹn-akụnkụn w'a kpọ haịsopu wesi ẹ elu, su ẹ ụgb'ọnụ.
29 Estava ali um vaso cheio de vinagre. Embeberam de vinagre uma esponja e, fixando-a num caniço de hissopo, aproximaram a esponja da boca de Jesus.
30 Manyanị a bangụụ Jizọsị ọnụ, ọ nọ sị, “Ọ gụgụọ!” Ya ọ nọ bu isi kọma alị, nwụnhụn.
30 Quando Jesus tomou o vinagre, disse: E, inclinando a cabeça, entregou o espírito.
31 Makẹni Ụhụọhịn Nkwademẹ Izu-ikẹn rọ—ndị-ndu ndị Ju achọnị nị wẹ latọ ẹhịụ ndị ahụn elu-obe ebẹhụ, ebe o mẹ ni Ụhụọhịn-Izu-ikẹn hụ lalanị arịkẹnmẹkẹ nsọ. 'Ya wẹ nọ sị Paịleti 'ya sị ndị-agha a kpagisọnmẹ ndị hụ wẹ kpọma elu obe ụkụ, kẹni wẹ butusọnmẹ ẹhụ wẹ enu obe.
31 Então, para que os corpos não ficassem na cruz durante o sábado, visto que era o dia da preparação e era grande o dia daquele sábado, os judeus pediram a Pilatos que fossem quebradas as pernas dos crucificados e fossem tirados das cruzes.
32 'Ya kẹ ndị-agha hụ nọ jẹnmẹ d'a kpagisọnmẹ ikẹnnyẹ ndị hụ wẹ kpọgbu wẹ lẹ Jesu ụkụ—a kpagi wẹ nke onyẹ ibuzọ, kpagizịkwọ nke hụn-ẹbọ.
32 Os soldados quebraram as pernas dos homens que tinham sido crucificados com Jesus, primeiro de um, depois do outro.
33 Kanị ogẹn wẹ gi ru ebe Jesu rị, a hụn wẹ n'ọ nwụnhụngụọlẹ, 'ya wẹ nọlẹni kpagi ẹ ụkụ.
33 Quando, porém, chegaram a Jesus, vendo que já estava morto, não lhe quebraram as pernas.
34 Kama, onyẹ ohu imẹ ndị-agha hụ nọ dụn Jesu obo ẹkụnkụn, ẹdeke lẹ mirin nọ gbapụha.
34 Mas um dos soldados lhe abriu o lado com uma lança, e logo saiu sangue e água.
35 (Onyẹ hụ hụn kẹ ihiẹnni mẹ e kugụọ a, kẹni ụnụ lẹ enwẹn ụnụ hụn ụzọ kweri. Ihiẹn o ku wụ ezioku; ọ marịnghọ nị ezioku rọ).
35 Aquele que viu isso dá testemunho, e o testemunho dele é verdadeiro. E ele sabe que diz a verdade, para que também vocês creiam.
36 Ihiẹn ndịnị mẹ kẹni ihiẹn Ẹkụkwọ-nsọ ku hụn ụzọ mẹzu: Ẹhụhụọ-nsọ sị, “O nwọnni akpụ ọkpụkpụ a ohu hụn jẹnkọ d'a kpagini.”
36 E isso aconteceu para que se cumprisse a Escritura: “Nenhum dos seus ossos será quebrado.”
37 Ẹkụkwọ-nsọ e kugụọzị ebe ọzọ, sị, “Wẹ jẹnkọ d'a gba onyẹ hụ wẹ dụn ihiẹn ilee.”
37 E outra vez diz a Escritura: “Olharão para aquele a quem traspassaram.”
38 Omẹgụụ, Josẹfụ, onyẹ obodo Arịmatịa, nọ jẹn d'a sị Paịleti 'ya buye ẹ ẹhụ Jizọsị (Josẹfụ gi nzuzue e sọn ụzọ Jesu makẹni egun ndị-ndu ndị Ju rị a tụ a). Paịleti nọ kweri, sị a d'e buru ẹhụ Jesu; 'ya ọ nọ jẹn d'e buru ẹ.
38 Depois disso, José de Arimateia, que era discípulo de Jesus — ainda que em segredo, porque tinha medo dos judeus —, pediu a Pilatos permissão para tirar o corpo de Jesus. E Pilatos deu permissão. Então José de Arimateia foi e retirou o corpo de Jesus.
39 Nikodimọsị hụn bịa d'e kunrun Jizọsị imẹ ukinkin ogẹn mbụ nọ sọnmẹ Josẹfụ. Nikodimọsị wẹhẹ udẹn e shin ọhụnma wẹ gi ẹhụhụọ maa lẹ alo mẹmẹ, hụn nyịnkarị nkirishi ẹkpa nnu.
39 E Nicodemos, aquele que anteriormente tinha ido falar com Jesus à noite, também foi, levando cerca de trinta e cinco quilos de um composto de mirra e aloés.
40 Ikẹnnyẹ ẹbụọ hụ nọ buru ẹhụ Jesu, gi ẹkwa linẹ fụgbamẹ 'ya lẹ ihiẹn ndị ahụn e shin ọhụnma—rịkẹ kẹ ndị Ju dọn a kwama ozun wẹ k'e li.
40 Tomaram, pois, o corpo de Jesus e o envolveram em lençóis com os óleos aromáticos, como é costume entre os judeus na preparação para o sepultamento.
41 O nwọn ụgba rị ebahụn wẹ nọ gbu Jesu; ili-okporo ọhụn wẹ kelẹni liyetu ịhịan rị imẹ ụgba hụ.
41 No lugar onde Jesus foi crucificado havia um jardim; neste jardim havia um túmulo novo, no qual ninguém ainda tinha sido colocado.
42 Makẹni Ụhụọhịn hụ ndị Ju gi a kwademẹ Izu-ikẹn a gụmagụọ bụ ili hụ rị nsue, wẹ nọ gwẹrụ bu ẹhụ Jesu che ili ahụn rị ebẹhụ.
42 Ali, por causa da preparação dos judeus e porque o túmulo ficava perto, colocaram o corpo de Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.