João 19

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ya Paịleti nọ weri Jesu, we ẹ ye ndị-agha, wẹ nọ gbu ẹ mkpịnsịn.
1 Nisso, pois, Pilatos tomou a Jesus, e mandou açoitá-lo.
2 Ndị-agha hụ nọ gi mkpịnsịn ogun rịsọnmẹ kpa okpu-eze, bu ẹ che ẹ isi; e yimẹ w'ẹ ẹwuru e nwun ufie-rọnị, ufie-rọnị.
2 E os soldados, tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha sobre a cabeça, e lhe vestiram um manto de púrpura;
3 Wẹ nọ bịa d'e kunrun ẹ mgbe ole-lẹ-ole, a sị, “Isi i chei, eze ndị Ju!” E jẹnburu w'ẹ, a fịan a ihiẹn.
3 e chegando-se a ele, diziam: Salve, rei dos judeus! e davam-lhe bofetadas.
4 Paịleti nọ jẹnzi d'a gwa wẹ, sị, “Lee ẹ, m jẹnkọ d'e wepụha nị ụnụ 'ya, nị ụnụ marịn nị ahụnnị m njọ o mẹ!”
4 Então Pilatos saiu outra vez, e disse-lhes: Eis aqui vo-lo trago fora, para que saibais que não acho nele crime algum.
5 Ya Jizọsị nọ pụha: o kpuhụ okpu ogun; o yihụ ẹwuru pọpụ hụ wẹ yimẹ ẹ. Paịleti nọ sị wẹ, “Lee ni okẹnnyẹ hụ ebeni!”
5 Saiu, pois, Jesus, trazendo a coroa de espinhos e o manto de púrpura. E disse-lhes Pilatos: Eis o homem!
6 Ogẹn ndị-isi nchụ-ẹjan lẹ ụnakpa Ụlọ-nsọ gi hụn a, wẹ nọ yi, “Kpọgbu ẹ! Kpọgbu ẹ!” Paịleti nọ sị wẹ, “Weri n'ẹ nwan, nị ụnụ gi ẹka ụnụ kpọgbu ẹ; nị ahụnnị m eje-ihiẹn o mẹ hụn m sikọ d'e gi ma a ikpe.”
6 Quando o viram os principais sacerdotes e os guardas, clamaram, dizendo: Crucifica-o! Crucifica-o! Disse-lhes Pilatos: Tomai-o vós, e crucificai-o; porque nenhum crime acho nele.
7 Ndị-ndu ndị-Ju nọ za, sị, “Ẹnyi nwọnghọ Iwu. Iwu ẹnyi sị n'o furu hụn a nwụnnị, makẹni o weri enwẹn ẹ n'ọ wụ Nwa Osolobuẹ.”
7 Responderam-lhe os judeus: Nós temos uma lei, e segundo esta lei ele deve morrer, porque se fez Filho de Deus.
8 Ogẹn Paịleti gi nụ hụnnị, egun nọ tụkarịd'a k'ọ tụhan a mbụ.
8 Ora, Pilatos, quando ouviu esta palavra, mais atemorizado ficou;
9 Ọ nọ shizi imẹ ọgwa a d'a jụ Jesu ajụjụ, sị, “Elebe k'ị gha bịa?” Kanị Jesu ashịarịn'a.
9 e entrando outra vez no pretório, perguntou a Jesus: Donde és tu? Mas Jesus não lhe deu resposta.
10 Paịleti nọ sị a, “Ị rị a gba m nkịntịn? Y'a marịn nị m nwọn ikẹn hụn m'e gi hatu i lẹ hụn m'e gi kpọgbu i?”
10 Disse-lhe, então, Pilatos: Não me respondes? não sabes que tenho autoridade para te soltar, e autoridade para te crucificar?
11 Jesu nọ shịarị a, sị, “O nwọnni ikẹn i nwọn ebe m rị wezụka nị Osolobuẹ gha elu ye 'y'ẹ. Ya wụ, onyẹ hụ bu m che ẹka ị mẹ njọ kanị.”
11 Respondeu-lhe Jesus: Nenhuma autoridade terias sobre mim, se de cima não te fora dado; por isso aquele que me entregou a ti, maior pecado tem.
12 Gha ogẹn Paịleti gi nụ hụnnị jẹnmẹ, ọ nọ mẹmẹ n'ọ hatu Jizọsị ye; kalẹ, igunrun hụ nọ yi oro, sị, “I hatu okẹnnyẹni ye, 'ya wụ nị y'ẹlẹ ọwụ eze-kanị wụ Siza; makẹlẹ, onyẹ ọwụlẹ weri enwẹn ẹ n'ọ wụ eze rị a lụsọn Siza ọgụn!”
12 Daí em diante Pilatos procurava soltá-lo; mas os judeus clamaram: Se soltares a este, não és amigo de César; todo aquele que se faz rei é contra César.
13 Ogẹn Paịleti gi nụ oku ndịnị, ọ nọ wepụha Jizọsị ihun-ezi, nọdị alị elu Oche Okinkin-ikpe elu Mgba-nkpo w'a kpọ “Mgba-nkpo Ọmụma.” (Kanị “Gabata” kẹ w'a kpọ a ọnụ Hibru hụn wụ asụsụ ndị Ju).
13 Pilatos, pois, quando ouviu isto, trouxe Jesus para fora e sentou-se no tribunal, no lugar chamado Pavimento, e em hebraico Gabatá.
14 Ụhụọhịn hụ wụ ụhụọhịn wẹ gi a kwademẹ Mmẹmmẹ-Nghafe. O rumẹ ogẹn anwụn gi a rị isi, Paịleti nọ sị ndị Ju, “Lee ni eze ụnụ!”
14 Ora, era a preparação da páscoa, e cerca da hora sexta. E disse aos judeus: Eis o vosso rei.
15 Wẹ nọ yi oro, sị, “Gbu ẹ! Gbu ẹ! Kpọgbu ẹ!” Paịleti nọ jụ wẹ, sị, “Ụnụ chọ nị m kpọgbu eze ụnụ?” Ndị-isi nchụ-ẹjan nọ shịarị a, sị, “Siza, eze Rom, 'ya sụọ wụ eze ẹnyi nwọn!”
15 Mas eles clamaram: Tira-o! tira-o! crucifica-o! Disse-lhes Pilatos: Hei de crucificar o vosso rei? responderam, os principais sacerdotes: Não temos rei, senão César.
16 Ya Paịleti nọ we Jesu ye ndị-agha d'a kpọgbu.
16 Então lho entregou para ser crucificado.
17 Ọ nọ buru obe gha imẹ obodo ahụn pụ, si ebe w'a kpọ “Ebe-Okpokom'isi.” (“Gọgọta kẹ w'a kpọ a ọnụ Hibru hụn wụ asụsụ ndị-Ju”)
17 Tomaram, pois, a Jesus; e ele, carregando a sua própria cruz, saiu para o lugar chamado Caveira, que em hebraico se chama Gólgota,
18 Ebẹhụ kẹ wẹ nọ kpọma a elu-obe; wẹ kpọmazịkwọ ikẹnnyẹ ẹbụọ elu obe ichẹn-ichẹn che n'ẹ, onyẹ ohu rị azụụnnị, onyẹ ohu rị azụụnnị, Jizọsị rị etintin wẹ.
18 onde o crucificaram, e com ele outros dois, um de cada lado, e Jesus no meio.
19 Paịleti nọ de ihiẹn buche elu obe hụ. Ihiẹn o de wụ, “Jesu onyẹ Nazarẹtị, eze ndị Ju.”
19 E Pilatos escreveu também um título, e o colocou sobre a cruz; e nele estava escrito: JESUS O NAZARENO, O REI DOS JUDEUS.
20 Ndị bu ọda gụn a, makẹni ebahụn wẹ nọ kpọgbu Jesu nọkunmẹ imẹ obodo hụ lẹzi makẹni wẹ gi asụsụ ndị Ju wụ Hibru lẹ asụsụ ndị Rom wụ Latịnị lẹ asụsụ Griki hụn alị ichẹn-ichẹn a sụ ogẹn hụ de ihiẹn hụ.
20 Muitos dos judeus, pois, leram este título; porque o lugar onde Jesus foi crucificado era próximo da cidade; e estava escrito em hebraico, latim e grego.
21 Ndị-isi nchụ-ẹjan ndị-Ju nọ sị Paịleti, “Edelẹ ẹ ‘Eze ndị Ju,’ kama, de ‘Okẹnnyẹni sị, “Mmẹ wụ eze ndị Ju.” ’ ”
21 Diziam então a Pilatos os principais sacerdotes dos judeus: Não escrevas: O rei dos judeus; mas que ele disse: Sou rei dos judeus.
22 Paịleti nọ shịarị, sị, “E degụọ m ihiẹn m de.”
22 Respondeu Pilatos: O que escrevi, escrevi.
23 Ndị-agha hụ a kpọmagụụ Jesu elu-obe, wẹ nọ kịrị ẹkwa ndị o yi kebe wẹ ụzọ ẹnọ, onyẹ-onyẹ nọ weri ụzọ ohu-ohu. Nke ẹfẹ tueni o yiye enu ẹ, hụn nwọnlẹni ebe wẹ gi wegbama a makẹni ibe ẹkwa ohu rọchanrịn, gha elu d'e ru alị,
23 Tendo, pois, os soldados crucificado a Jesus, tomaram as suas vestes, e fizeram delas quatro partes, para cada soldado uma parte. Tomaram também a túnica; ora a túnica não tinha costura, sendo toda tecida de alto a baixo.
24 ndị-agha ndị hụ a sị ibe wẹ, “Ẹnyi etikakọ n'a; nị ẹnyi tụ nkpọ gi marịn onyẹ sikọ d'e weri n'ẹ.” Ọnwan mẹ kẹni ihiẹn Ẹhụhụọ-nsọ ku hụn ụzọ mẹzu, Ẹkụkwọ-nsọ sị,
24 Pelo que disseram uns aos outros: Não a rasguemos, mas lancemos sortes sobre ela, para ver de quem será {para que se cumprisse a escritura que diz: Repartiram entre si as minhas vestes, e lançaram sortes}. E, de fato, os soldados assim fizeram.
25 Ndị wuzo ẹhụ obe Jesu ogẹn ahụn wụ nnẹ ẹ, nwẹnẹ nnẹ ẹ okpoho, Meri nwunyẹ Klopasị lẹ Meri onyẹ Magidala.
25 Estavam em pé, junto à cruz de Jesus, sua mãe, e a irmã de sua mãe, e Maria, mulher de Clôpas, e Maria Madalena.
26 Jesu a hụn nnẹ ẹ lẹ nwa-azụụn hụ ihiẹn ẹ a sụọ Jesu kẹ wẹ turu ebẹhụ, ọ nọ sị nnẹ ẹ, “Okpoho, hụnnị wụ nwa ị.”
26 Ora, Jesus, vendo ali sua mãe, e ao lado dela o discípulo a quem ele amava, disse a sua mãe: Mulher, eis aí o teu filho.
27 Ọ nọzị sị nwa-azụụn a ahụn, “Hụnnị wụ nnẹ i.” Ya nwa-azụụn hụ nọ gha ẹrịra weri nnẹ Jesu si iwe 'ya wụ nwa-azụụn, nnẹ Jesu nọ du ẹ biri.
27 Então disse ao discípulo: Eis aí tua mãe. E desde aquela hora o discípulo a recebeu em sua casa.
28 Omẹgụụ, makẹni Jesu a marịngụọ nị ihiẹn ile e mẹchanrịngụọ, ọ nọ sị, “Ẹgụn mirin rị a gụn m.” O ku okuni n'o gi mẹzu ihiẹn Ẹkụkwọ-nsọ ku.
28 Depois, sabendo Jesus que todas as coisas já estavam consumadas, para que se cumprisse a Escritura, disse: Tenho sede.
29 Ite ohu manya rụ-ụka jun rị ebahụn; 'ya wẹ nọ weri ẹru suye imẹ manya hụ, gi mkpịnsịn ihiẹn-akụnkụn w'a kpọ haịsopu wesi ẹ elu, su ẹ ụgb'ọnụ.
29 Estava ali um vaso cheio de vinagre. Puseram, pois, numa cana de hissopo uma esponja ensopada de vinagre, e lha chegaram à boca.
30 Manyanị a bangụụ Jizọsị ọnụ, ọ nọ sị, “Ọ gụgụọ!” Ya ọ nọ bu isi kọma alị, nwụnhụn.
30 Então Jesus, depois de ter tomado o vinagre, disse: está consumado. E, inclinando a cabeça, entregou o espírito.
31 Makẹni Ụhụọhịn Nkwademẹ Izu-ikẹn rọ—ndị-ndu ndị Ju achọnị nị wẹ latọ ẹhịụ ndị ahụn elu-obe ebẹhụ, ebe o mẹ ni Ụhụọhịn-Izu-ikẹn hụ lalanị arịkẹnmẹkẹ nsọ. 'Ya wẹ nọ sị Paịleti 'ya sị ndị-agha a kpagisọnmẹ ndị hụ wẹ kpọma elu obe ụkụ, kẹni wẹ butusọnmẹ ẹhụ wẹ enu obe.
31 Ora, os judeus, como era a preparação, e para que no sábado não ficassem os corpos na cruz, pois era grande aquele dia de sábado, rogaram a Pilatos que se lhes quebrassem as pernas, e fossem tirados dali.
32 'Ya kẹ ndị-agha hụ nọ jẹnmẹ d'a kpagisọnmẹ ikẹnnyẹ ndị hụ wẹ kpọgbu wẹ lẹ Jesu ụkụ—a kpagi wẹ nke onyẹ ibuzọ, kpagizịkwọ nke hụn-ẹbọ.
32 Foram então os soldados e, na verdade, quebraram as pernas ao primeiro e ao outro que com ele fora crucificado;
33 Kanị ogẹn wẹ gi ru ebe Jesu rị, a hụn wẹ n'ọ nwụnhụngụọlẹ, 'ya wẹ nọlẹni kpagi ẹ ụkụ.
33 mas vindo a Jesus, e vendo que já estava morto, não lhe quebraram as pernas;
34 Kama, onyẹ ohu imẹ ndị-agha hụ nọ dụn Jesu obo ẹkụnkụn, ẹdeke lẹ mirin nọ gbapụha.
34 contudo um dos soldados lhe furou o lado com uma lança, e logo saiu sangue e água.
35 (Onyẹ hụ hụn kẹ ihiẹnni mẹ e kugụọ a, kẹni ụnụ lẹ enwẹn ụnụ hụn ụzọ kweri. Ihiẹn o ku wụ ezioku; ọ marịnghọ nị ezioku rọ).
35 E é quem viu isso que dá testemunho, e o seu testemunho é verdadeiro; e sabe que diz a verdade, para que também vós creiais.
36 Ihiẹn ndịnị mẹ kẹni ihiẹn Ẹkụkwọ-nsọ ku hụn ụzọ mẹzu: Ẹhụhụọ-nsọ sị, “O nwọnni akpụ ọkpụkpụ a ohu hụn jẹnkọ d'a kpagini.”
36 Porque isto aconteceu para que se cumprisse a escritura: Nenhum dos seus ossos será quebrado.
37 Ẹkụkwọ-nsọ e kugụọzị ebe ọzọ, sị, “Wẹ jẹnkọ d'a gba onyẹ hụ wẹ dụn ihiẹn ilee.”
37 Também há outra escritura que diz: Olharão para aquele que traspassaram.
38 Omẹgụụ, Josẹfụ, onyẹ obodo Arịmatịa, nọ jẹn d'a sị Paịleti 'ya buye ẹ ẹhụ Jizọsị (Josẹfụ gi nzuzue e sọn ụzọ Jesu makẹni egun ndị-ndu ndị Ju rị a tụ a). Paịleti nọ kweri, sị a d'e buru ẹhụ Jesu; 'ya ọ nọ jẹn d'e buru ẹ.
38 Depois disto, José de Arimatéia, que era discípulo de Jesus, embora oculto por medo dos judeus, rogou a Pilatos que lhe permitisse tirar o corpo de Jesus; e Pilatos lho permitiu. Então foi e o tirou.
39 Nikodimọsị hụn bịa d'e kunrun Jizọsị imẹ ukinkin ogẹn mbụ nọ sọnmẹ Josẹfụ. Nikodimọsị wẹhẹ udẹn e shin ọhụnma wẹ gi ẹhụhụọ maa lẹ alo mẹmẹ, hụn nyịnkarị nkirishi ẹkpa nnu.
39 E Nicodemos, aquele que anteriormente viera ter com Jesus de noite, foi também, levando cerca de cem libras duma mistura de mirra e aloés.
40 Ikẹnnyẹ ẹbụọ hụ nọ buru ẹhụ Jesu, gi ẹkwa linẹ fụgbamẹ 'ya lẹ ihiẹn ndị ahụn e shin ọhụnma—rịkẹ kẹ ndị Ju dọn a kwama ozun wẹ k'e li.
40 Tomaram, pois, o corpo de Jesus, e o envolveram em panos de linho com as especiarias, como os judeus costumavam fazer na preparação para a sepultura.
41 O nwọn ụgba rị ebahụn wẹ nọ gbu Jesu; ili-okporo ọhụn wẹ kelẹni liyetu ịhịan rị imẹ ụgba hụ.
41 No lugar onde Jesus foi crucificado havia um jardim, e nesse jardim um sepulcro novo, em que ninguém ainda havia sido posto.
42 Makẹni Ụhụọhịn hụ ndị Ju gi a kwademẹ Izu-ikẹn a gụmagụọ bụ ili hụ rị nsue, wẹ nọ gwẹrụ bu ẹhụ Jesu che ili ahụn rị ebẹhụ.
42 Ali, pois, por ser a véspera do sábado dos judeus, e por estar perto aquele sepulcro, puseram a Jesus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.