João 19

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ya Paịleti nọ weri Jesu, we ẹ ye ndị-agha, wẹ nọ gbu ẹ mkpịnsịn.
1 Então, pois, Pilatos tomou a Jesus, e o açoitou.
2 Ndị-agha hụ nọ gi mkpịnsịn ogun rịsọnmẹ kpa okpu-eze, bu ẹ che ẹ isi; e yimẹ w'ẹ ẹwuru e nwun ufie-rọnị, ufie-rọnị.
2 E os soldados, entrelaçando uma coroa de espinhos, puseram-lha sobre a sua cabeça, e eles colocaram-lhe um manto de púrpura.
3 Wẹ nọ bịa d'e kunrun ẹ mgbe ole-lẹ-ole, a sị, “Isi i chei, eze ndị Ju!” E jẹnburu w'ẹ, a fịan a ihiẹn.
3 E diziam: Salve, Rei dos Judeus! E eles golpearam-lhe com as suas mãos.
4 Paịleti nọ jẹnzi d'a gwa wẹ, sị, “Lee ẹ, m jẹnkọ d'e wepụha nị ụnụ 'ya, nị ụnụ marịn nị ahụnnị m njọ o mẹ!”
4 Então, Pilatos saiu outra vez, e disse-lhes: Eis que vo-lo trago para vocês, para que saibais que não acho nele nenhuma culpa.
5 Ya Jizọsị nọ pụha: o kpuhụ okpu ogun; o yihụ ẹwuru pọpụ hụ wẹ yimẹ ẹ. Paịleti nọ sị wẹ, “Lee ni okẹnnyẹ hụ ebeni!”
5 Saiu então Jesus, vestido com o manto de púrpura e a coroa de espinhos. E disse-lhes Pilatos: Eis o homem!
6 Ogẹn ndị-isi nchụ-ẹjan lẹ ụnakpa Ụlọ-nsọ gi hụn a, wẹ nọ yi, “Kpọgbu ẹ! Kpọgbu ẹ!” Paịleti nọ sị wẹ, “Weri n'ẹ nwan, nị ụnụ gi ẹka ụnụ kpọgbu ẹ; nị ahụnnị m eje-ihiẹn o mẹ hụn m sikọ d'e gi ma a ikpe.”
6 Quando os principais sacerdotes e os oficiais o viram, gritaram, dizendo: Crucifica-o, crucifica-o. Disse-lhes Pilatos: Tomai-o vós, e crucificai-o, porque nenhuma culpa eu acho nele.
7 Ndị-ndu ndị-Ju nọ za, sị, “Ẹnyi nwọnghọ Iwu. Iwu ẹnyi sị n'o furu hụn a nwụnnị, makẹni o weri enwẹn ẹ n'ọ wụ Nwa Osolobuẹ.”
7 Responderam-lhe os judeus: Nós temos uma lei, e, segundo a nossa lei, ele deve morrer, porque ele se fez Filho de Deus.
8 Ogẹn Paịleti gi nụ hụnnị, egun nọ tụkarịd'a k'ọ tụhan a mbụ.
8 E Pilatos, quando ouviu essa palavra, ele ficou mais atemorizado;
9 Ọ nọ shizi imẹ ọgwa a d'a jụ Jesu ajụjụ, sị, “Elebe k'ị gha bịa?” Kanị Jesu ashịarịn'a.
9 e entrou outra vez na sala de julgamento, e disse a Jesus: De onde és tu? Mas Jesus não lhe deu resposta.
10 Paịleti nọ sị a, “Ị rị a gba m nkịntịn? Y'a marịn nị m nwọn ikẹn hụn m'e gi hatu i lẹ hụn m'e gi kpọgbu i?”
10 Disse-lhe, então, Pilatos: Tu não falas comigo? Não sabes tu que tenho poder para te crucificar, e tenho poder para te soltar?
11 Jesu nọ shịarị a, sị, “O nwọnni ikẹn i nwọn ebe m rị wezụka nị Osolobuẹ gha elu ye 'y'ẹ. Ya wụ, onyẹ hụ bu m che ẹka ị mẹ njọ kanị.”
11 Jesus respondeu: Tu não poderias ter poder contra mim, se de cima não te fora dado; por isso aquele que me entregou a ti, maior pecado tem.
12 Gha ogẹn Paịleti gi nụ hụnnị jẹnmẹ, ọ nọ mẹmẹ n'ọ hatu Jizọsị ye; kalẹ, igunrun hụ nọ yi oro, sị, “I hatu okẹnnyẹni ye, 'ya wụ nị y'ẹlẹ ọwụ eze-kanị wụ Siza; makẹlẹ, onyẹ ọwụlẹ weri enwẹn ẹ n'ọ wụ eze rị a lụsọn Siza ọgụn!”
12 Daí em diante Pilatos procurava soltá-lo; mas os judeus gritavam, dizendo: Se tu deixares este homem ir, não és amigo de César; todo aquele que se faz rei fala contra César!
13 Ogẹn Paịleti gi nụ oku ndịnị, ọ nọ wepụha Jizọsị ihun-ezi, nọdị alị elu Oche Okinkin-ikpe elu Mgba-nkpo w'a kpọ “Mgba-nkpo Ọmụma.” (Kanị “Gabata” kẹ w'a kpọ a ọnụ Hibru hụn wụ asụsụ ndị Ju).
13 Ouvindo, então, Pilatos esse dito, ele trouxe Jesus para fora e sentou-se no assento de julgamento, no lugar que é chamado Pavimento, mas, em hebraico, Gábata.
14 Ụhụọhịn hụ wụ ụhụọhịn wẹ gi a kwademẹ Mmẹmmẹ-Nghafe. O rumẹ ogẹn anwụn gi a rị isi, Paịleti nọ sị ndị Ju, “Lee ni eze ụnụ!”
14 E era a preparação da páscoa, e cerca da hora sexta; e ele disse aos judeus: Eis o vosso Rei!
15 Wẹ nọ yi oro, sị, “Gbu ẹ! Gbu ẹ! Kpọgbu ẹ!” Paịleti nọ jụ wẹ, sị, “Ụnụ chọ nị m kpọgbu eze ụnụ?” Ndị-isi nchụ-ẹjan nọ shịarị a, sị, “Siza, eze Rom, 'ya sụọ wụ eze ẹnyi nwọn!”
15 Mas eles gritavam: Fora com ele, fora com ele, crucifica-o. Disse-lhes Pilatos: Eu devo crucificar o vosso Rei? Responderam os principais sacerdotes: Nós não temos rei, senão César.
16 Ya Paịleti nọ we Jesu ye ndị-agha d'a kpọgbu.
16 Então, entregou-lho para que fosse crucificado. E eles tomaram a Jesus, e o levaram.
17 Ọ nọ buru obe gha imẹ obodo ahụn pụ, si ebe w'a kpọ “Ebe-Okpokom'isi.” (“Gọgọta kẹ w'a kpọ a ọnụ Hibru hụn wụ asụsụ ndị-Ju”)
17 E, carregando ele a sua cruz, saiu para um lugar chamado o lugar de uma caveira, que é chamado em hebraico Gólgota;
18 Ebẹhụ kẹ wẹ nọ kpọma a elu-obe; wẹ kpọmazịkwọ ikẹnnyẹ ẹbụọ elu obe ichẹn-ichẹn che n'ẹ, onyẹ ohu rị azụụnnị, onyẹ ohu rị azụụnnị, Jizọsị rị etintin wẹ.
18 onde o crucificaram, e com ele outros dois, um de cada lado, e Jesus no meio.
19 Paịleti nọ de ihiẹn buche elu obe hụ. Ihiẹn o de wụ, “Jesu onyẹ Nazarẹtị, eze ndị Ju.”
19 E Pilatos escreveu um título, e pô-lo em cima da cruz. E nele estava escrito: JESUS DE NAZARÉ, O REI DOS JUDEUS.
20 Ndị bu ọda gụn a, makẹni ebahụn wẹ nọ kpọgbu Jesu nọkunmẹ imẹ obodo hụ lẹzi makẹni wẹ gi asụsụ ndị Ju wụ Hibru lẹ asụsụ ndị Rom wụ Latịnị lẹ asụsụ Griki hụn alị ichẹn-ichẹn a sụ ogẹn hụ de ihiẹn hụ.
20 Muitos dos judeus leram este título, porque o lugar onde Jesus foi crucificado era próximo da cidade; e estava escrito em hebraico, e grego, e latim.
21 Ndị-isi nchụ-ẹjan ndị-Ju nọ sị Paịleti, “Edelẹ ẹ ‘Eze ndị Ju,’ kama, de ‘Okẹnnyẹni sị, “Mmẹ wụ eze ndị Ju.” ’ ”
21 Então, diziam os principais sacerdotes dos judeus a Pilatos: Não escrevas: O Rei dos Judeus, mas que ele disse: Eu sou Rei dos Judeus.
22 Paịleti nọ shịarị, sị, “E degụọ m ihiẹn m de.”
22 Respondeu Pilatos: O que eu escrevi, eu escrevi.
23 Ndị-agha hụ a kpọmagụụ Jesu elu-obe, wẹ nọ kịrị ẹkwa ndị o yi kebe wẹ ụzọ ẹnọ, onyẹ-onyẹ nọ weri ụzọ ohu-ohu. Nke ẹfẹ tueni o yiye enu ẹ, hụn nwọnlẹni ebe wẹ gi wegbama a makẹni ibe ẹkwa ohu rọchanrịn, gha elu d'e ru alị,
23 Então os soldados, tendo crucificado a Jesus, tomaram as suas vestes, e fizeram quatro partes, para cada soldado uma parte, e também sua túnica; mas a túnica era sem costura, toda tecida de alto a baixo.
24 ndị-agha ndị hụ a sị ibe wẹ, “Ẹnyi etikakọ n'a; nị ẹnyi tụ nkpọ gi marịn onyẹ sikọ d'e weri n'ẹ.” Ọnwan mẹ kẹni ihiẹn Ẹhụhụọ-nsọ ku hụn ụzọ mẹzu, Ẹkụkwọ-nsọ sị,
24 Portanto, eles disseram entre si: Não a rasguemos, mas lancemos a sorte sobre ela, para ver de quem será; para que possa se cumprir a escritura, que diz: Eles repartiram entre si as minhas vestes, e sobre a minha túnica lançaram a sorte. Os soldados, pois, fizeram essas coisas.
25 Ndị wuzo ẹhụ obe Jesu ogẹn ahụn wụ nnẹ ẹ, nwẹnẹ nnẹ ẹ okpoho, Meri nwunyẹ Klopasị lẹ Meri onyẹ Magidala.
25 E, junto à cruz de Jesus, estavam em pé sua mãe, e a irmã de sua mãe, Maria, mulher de Cléofas, e Maria Madalena.
26 Jesu a hụn nnẹ ẹ lẹ nwa-azụụn hụ ihiẹn ẹ a sụọ Jesu kẹ wẹ turu ebẹhụ, ọ nọ sị nnẹ ẹ, “Okpoho, hụnnị wụ nwa ị.”
26 Ora, Jesus, vendo ali sua mãe, e ao lado dela o discípulo a quem ele amava, ele disse à sua mãe: Mulher, eis o teu filho!
27 Ọ nọzị sị nwa-azụụn a ahụn, “Hụnnị wụ nnẹ i.” Ya nwa-azụụn hụ nọ gha ẹrịra weri nnẹ Jesu si iwe 'ya wụ nwa-azụụn, nnẹ Jesu nọ du ẹ biri.
27 Então ele disse ao discípulo: Eis a tua mãe! E desde aquela hora o discípulo a recebeu em sua própria casa.
28 Omẹgụụ, makẹni Jesu a marịngụọ nị ihiẹn ile e mẹchanrịngụọ, ọ nọ sị, “Ẹgụn mirin rị a gụn m.” O ku okuni n'o gi mẹzu ihiẹn Ẹkụkwọ-nsọ ku.
28 Depois disso, sabendo Jesus que todas as coisas já estavam terminadas, para que pudesse se cumprir a escritura, disse: Tenho sede.
29 Ite ohu manya rụ-ụka jun rị ebahụn; 'ya wẹ nọ weri ẹru suye imẹ manya hụ, gi mkpịnsịn ihiẹn-akụnkụn w'a kpọ haịsopu wesi ẹ elu, su ẹ ụgb'ọnụ.
29 Ora, estava ali um vaso cheio de vinagre; e embeberam uma esponja de vinagre, e pondo-a sobre um hissopo, a colocaram na sua boca.
30 Manyanị a bangụụ Jizọsị ọnụ, ọ nọ sị, “Ọ gụgụọ!” Ya ọ nọ bu isi kọma alị, nwụnhụn.
30 Quando Jesus tomou o vinagre, disse: Está consumado; e ele, inclinando a cabeça, entregou o espírito.
31 Makẹni Ụhụọhịn Nkwademẹ Izu-ikẹn rọ—ndị-ndu ndị Ju achọnị nị wẹ latọ ẹhịụ ndị ahụn elu-obe ebẹhụ, ebe o mẹ ni Ụhụọhịn-Izu-ikẹn hụ lalanị arịkẹnmẹkẹ nsọ. 'Ya wẹ nọ sị Paịleti 'ya sị ndị-agha a kpagisọnmẹ ndị hụ wẹ kpọma elu obe ụkụ, kẹni wẹ butusọnmẹ ẹhụ wẹ enu obe.
31 Os judeus, pois, porque era a preparação, para que os corpos não ficassem na cruz no dia do shabat, (porque foi aquele shabat um grande dia), pediram a Pilatos que se lhes quebrassem as pernas, e que fossem tirados dali.
32 'Ya kẹ ndị-agha hụ nọ jẹnmẹ d'a kpagisọnmẹ ikẹnnyẹ ndị hụ wẹ kpọgbu wẹ lẹ Jesu ụkụ—a kpagi wẹ nke onyẹ ibuzọ, kpagizịkwọ nke hụn-ẹbọ.
32 Foram então os soldados, e quebraram as pernas do primeiro, e do outro que com ele fora crucificado.
33 Kanị ogẹn wẹ gi ru ebe Jesu rị, a hụn wẹ n'ọ nwụnhụngụọlẹ, 'ya wẹ nọlẹni kpagi ẹ ụkụ.
33 Mas, vindo a Jesus, e vendo-o já morto, eles não quebraram as suas pernas.
34 Kama, onyẹ ohu imẹ ndị-agha hụ nọ dụn Jesu obo ẹkụnkụn, ẹdeke lẹ mirin nọ gbapụha.
34 Mas, um dos soldados lhe perfurou o lado com uma lança, e imediatamente saiu sangue e água.
35 (Onyẹ hụ hụn kẹ ihiẹnni mẹ e kugụọ a, kẹni ụnụ lẹ enwẹn ụnụ hụn ụzọ kweri. Ihiẹn o ku wụ ezioku; ọ marịnghọ nị ezioku rọ).
35 E aquele que o viu testificou, e o seu testemunho é verdadeiro; e ele sabe que é verdade o que diz, para que também vós o creiais.
36 Ihiẹn ndịnị mẹ kẹni ihiẹn Ẹkụkwọ-nsọ ku hụn ụzọ mẹzu: Ẹhụhụọ-nsọ sị, “O nwọnni akpụ ọkpụkpụ a ohu hụn jẹnkọ d'a kpagini.”
36 Pois estas coisas foram feitas, para que se cumprisse a escritura: Nenhum dos seus ossos será quebrado.
37 Ẹkụkwọ-nsọ e kugụọzị ebe ọzọ, sị, “Wẹ jẹnkọ d'a gba onyẹ hụ wẹ dụn ihiẹn ilee.”
37 E outra vez diz a escritura: Eles olharão para o qual perfuraram.
38 Omẹgụụ, Josẹfụ, onyẹ obodo Arịmatịa, nọ jẹn d'a sị Paịleti 'ya buye ẹ ẹhụ Jizọsị (Josẹfụ gi nzuzue e sọn ụzọ Jesu makẹni egun ndị-ndu ndị Ju rị a tụ a). Paịleti nọ kweri, sị a d'e buru ẹhụ Jesu; 'ya ọ nọ jẹn d'e buru ẹ.
38 E depois disso, José de Arimateia, sendo discípulo de Jesus, mas em secreto, por medo dos judeus, pediu a Pilatos que lhe permitisse tirar o corpo de Jesus; e Pilatos o deixou. Portanto, ele foi e tomou o corpo de Jesus.
39 Nikodimọsị hụn bịa d'e kunrun Jizọsị imẹ ukinkin ogẹn mbụ nọ sọnmẹ Josẹfụ. Nikodimọsị wẹhẹ udẹn e shin ọhụnma wẹ gi ẹhụhụọ maa lẹ alo mẹmẹ, hụn nyịnkarị nkirishi ẹkpa nnu.
39 E foi também Nicodemos, aquele que antes viera ter com Jesus de noite, trazendo uma mistura de mirra e aloés, pesando cerca de cem libras.
40 Ikẹnnyẹ ẹbụọ hụ nọ buru ẹhụ Jesu, gi ẹkwa linẹ fụgbamẹ 'ya lẹ ihiẹn ndị ahụn e shin ọhụnma—rịkẹ kẹ ndị Ju dọn a kwama ozun wẹ k'e li.
40 Eles tomaram então o corpo de Jesus, e o envolveram em panos de linho com as especiarias, de acordo com os costumes judaicos de sepultamento.
41 O nwọn ụgba rị ebahụn wẹ nọ gbu Jesu; ili-okporo ọhụn wẹ kelẹni liyetu ịhịan rị imẹ ụgba hụ.
41 Ora, no lugar onde ele fora crucificado havia um jardim, e nesse jardim, um sepulcro novo, em que nenhum homem havia sido colocado.
42 Makẹni Ụhụọhịn hụ ndị Ju gi a kwademẹ Izu-ikẹn a gụmagụọ bụ ili hụ rị nsue, wẹ nọ gwẹrụ bu ẹhụ Jesu che ili ahụn rị ebẹhụ.
42 Eles colocaram Jesus ali, por ser dia da preparação dos judeus, e visto que o sepulcro ficava perto.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.