João 18

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ogẹn Jesu gi mẹgụụ ekpereni, 'ya lẹ ụmụ-azụụn a nọ fetu Ọdanmgbugbu Kidrọnụ. O nwẹ ụgba rị ebẹhụ; Jesu lẹ ụmụ-azụụn a nọ banye ụgba ahụn.
1 Depois dessas palavras, Jesus saiu com os seus discípulos para além da torrente de Cedron, onde havia um jardim, no qual entrou com os seus discípulos.
2 (Judasị, hụn ren'ẹ a marịnghọzị ebahụn, makẹni Jesu lẹ ụmụ-azụụn a a nọ ebẹhụ e zu mbụ-lẹ-ẹbụọ.)
2 Judas, o traidor, conhecia também aquele lugar, porque Jesus ia freqüentemente para lá com os seus discípulos.
3 'Ya Judasị nọ weri igunrun ndị-agha Rom lẹ ndị-ụnakpa Ụlọ-nsọ, ndị hụn ndị-isi nchụ-ẹjan lẹ ndị itu-Farisi zihẹ, banhan imẹ alị vaịnị hụ. Wẹ busọnmẹ ihiẹn-ọgụn ichẹn-ichẹn lẹ ọwa lẹ ukpẹ.
3 Tomou então Judas a coorte e os guardas de serviço dos pontífices e dos fariseus, e chegaram ali com lanternas, tochas e armas.
4 Jesu a marịngụọ ihiẹn ile jẹnkọ d'e mẹ n'ẹ, 'ya ọ nọ jẹnpụha ihun, jụ wẹ, sị, “Onyẹ kẹ ụnụ rị a chọ?”
4 Como Jesus soubesse tudo o que havia de lhe acontecer, adiantou-se e perguntou-lhes: A quem buscais?
5 Wẹ nọ za, sị, “Jesu, onyẹ Nazarẹtị.” Ọ nọ sị wẹ, “Mmẹ rọ.” (Judasị hụn ren'ẹ wuzoyeni wẹ ebahụn ogẹn o gi ku ihiẹnni.)
5 Responderam: A Jesus de Nazaré. Sou eu, disse-lhes. {Também Judas, o traidor, estava com eles.}
6 Ogẹn Jesu gi sị wẹ, “Mmẹ rọ”, wẹ nọ jẹnkin azụụn, danchanrịn alị.
6 Quando lhes disse Sou eu, recuaram e caíram por terra.
7 Jizọsị nọ jụzị wẹ, sị, “Onyẹ kẹ ụnụ chọkọ?” Wẹ nọ sị, “Jizọsị onyẹ Nazarẹtị.”
7 Perguntou-lhes ele, pela segunda vez: A quem buscais? Disseram: A Jesus de Nazaré.
8 Jizọsị nọ sị, “A gwagụọ m ụnụ nị mmẹ rọ. O mẹ nwan nị mmẹ kẹ ụnụ rị a chọ, nị nị ndịnị họdụnị lama.”
8 Replicou Jesus: Já vos disse que sou eu. Se é, pois, a mim que buscais, deixai ir estes.
9 (O ku ihiẹnni kẹni ihiẹn hụ o ku mbụ hụn ụzọ mẹzu: “Etuhuni m kaka onyẹ ohu imẹ ndị hụn i ye m.”)
9 Assim se cumpriu a palavra que disse: Dos que me deste não perdi nenhum {Jo 17,12}.
10 Ya kẹ Saịmọnụ wụ Pita, hụn bu ọpịa-agha, nọ sepụha a, banpụ odibo onyẹ-isi nchụ-ẹjan ntịn ẹka-ihiẹn. (Ẹfan odibo ahụn wụ Makusu.)
10 Simão Pedro, que tinha uma espada, puxou dela e feriu o servo do sumo sacerdote, decepando-lhe a orelha direita. {O servo chamava-se Malco.}
11 Jizọsị nọ sị Pita, “Wekin ọpịa-agha ị ọnọdị a! Nị m jụ n'a rakọ m mkpu afụnfụn hụn Nẹdi m ye m?”
11 Mas Jesus disse a Pedro: Enfia a tua espada na bainha! Não hei de beber eu o cálice que o Pai me deu?
12 Ya ndị-agha Rom lẹ Onyẹ-isi-agha wẹ kanị lẹ ndị-ụnakpa ndị Ju nọ nwụnrụn Jesu, kẹn ẹ ẹgbụn.
12 Então a coorte, o tribuno e os guardas dos judeus prenderam Jesus e o ataram.
13 Wẹ nọ bu ụzọ we ẹ jẹnni Anasị. Anasị wụ nẹdi nwunyẹ Kayafasị. Kayafasị wụ onyẹ-isi nchụ-ẹjan ahụa hụ.
13 Conduziram-no primeiro a Anás, por ser sogro de Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano.
14 (Kayafasịnị wụ onyẹ hụn dụn ndị-isi ndị Ju ọdụn n'ọ kakwọ wẹ mma nị onyẹ ohu nwụndọnni ịhịan ile ọnwụn.)
14 Caifás fora quem dera aos judeus o conselho: Convém que um só homem morra em lugar do povo.
15 Saịmọnụ wụ Pita lẹ nwa-azụụn ọzọ nọ sọnmẹ Jesu. (Onyẹ-isi nchụ-ẹjan marịn nwa-azụụn ọzọ hụ amarịn, 'ya nwa-azụụn hụ nọ sọn Jesu banye imẹ ezi ọgwa onyẹ-isi nchụ-ẹjan.)
15 Simão Pedro seguia Jesus, e mais outro discípulo. Este discípulo era conhecido do sumo sacerdote e entrou com Jesus no pátio da casa do sumo sacerdote,
16 Kanị Pita abanhannị. Ya nwa-azụụn ọzọ hụ nọ kin-azụụn d'a gwa okpoho hụn rị e che nche ọnụ-mgbọn oku, webanhan Pita.
16 porém Pedro ficou de fora, à porta. Mas o outro discípulo {que era conhecido do sumo sacerdote} saiu e falou à porteira, e esta deixou Pedro entrar.
17 Okpoho ahụn rị ọnụ-mgbọn nọ sị Pita, “Y'ẹlẹ onyẹ ohu imẹ ụmụ-azụụn okẹnnyẹ hụ?” Pita nọ sị, “Mba, ẹlẹ mmẹ.”
17 A porteira perguntou a Pedro: Não és acaso também tu dos discípulos desse homem? Não o sou, respondeu ele.
18 Oyi rị a tụ; 'ya ndị idibo lẹ ndị-ụnakpa hụ nọ fịye ọkụn, fihunmẹ ọkụn hụ, a nyan a. 'Ya Pita nọ jẹn d'e sọn wẹ turu ebẹhụ, a nyan ọkụn.
18 Os servos e os guardas acenderam um fogo, porque fazia frio, e se aqueciam. Com eles estava também Pedro, de pé, aquecendo-se.
19 Ogẹn ahụn, onyẹ-isi nchụ-ẹjan hụ a jụ Jesu ajụjụ banyeni ụmụ-azụụn a lẹ nkuzi ẹ.
19 O sumo sacerdote indagou de Jesus acerca dos seus discípulos e da sua doutrina.
20 Jesu nọ sị, “Id'ẹnya ịhịan ile kẹ m nọ ku ihiẹn m ku; imẹ ụlọ-ofufe rị ichẹn-ichẹn lẹ imẹ Ụlọ-nsọ—ebe ndị Ju ile nọ e zu kẹ m nọ kuzi nkuzi m; ekutuni m ihiẹn ọwụlẹ nzuzue.
20 Jesus respondeu-lhe: Falei publicamente ao mundo. Ensinei na sinagoga e no templo, onde se reúnem os judeus, e nada falei às ocultas.
21 K'ị rị nwan a jụnị m ajụjụ? Jụ ndị hụn nụ ihiẹn m ku, a marịngụọ wẹ ihiẹn m ku.”
21 Por que me perguntas? Pergunta àqueles que ouviram o que lhes disse. Estes sabem o que ensinei.
22 Ogẹn Jesu gi ku ihiẹnni, ụnakpa ohu turu ẹhụ ebahụn nọ fịan Jesu ihiẹn, sị, “Ẹrịra kẹ ya a gwa onyẹ-isi nchụ-ẹjan oku!”
22 A estas palavras, um dos guardas presentes deu uma bofetada em Jesus, dizendo: É assim que respondes ao sumo sacerdote?
23 Jesu nọ sị a, “Omẹni o nwọn eje-oku m ku, gwa ịhịan ile rị ebeni ihiẹn ọ wụ; kanị, mbụnị ezioku kẹ m ku, k'ị fịanị m ihiẹn?”
23 Replicou-lhe Jesus: Se falei mal, prova-o, mas se falei bem, por que me bates?
24 Ya Anasị nọ si wẹ weri ya lẹ ẹgbụn hụ wẹ kẹn ẹ jẹnni Kayafasị onyẹ-isi nchụ-ẹjan.
24 {Anás enviou-o preso ao sumo sacerdote Caifás.}
25 Pita turukwọ ebẹhụ a nyan ọkụn. 'Ya ndị ọzọ nọ sị, “Y'ẹlẹ onyẹ ohu imẹ ụmụ-azụụn okẹnnyẹ hụ?” Kanị, Pita nọ ghọrị, sị, “Mba, ẹlẹ mmẹ.”
25 Simão Pedro estava lá se aquecendo. Perguntaram-lhe: Não és porventura, também tu, dos seus discípulos? Negou-o, dizendo: Não!
26 Onyẹ ohu imẹ ndị idibo onyẹ-isi nchụ-ẹjan, hụn wụ nwẹnẹ okẹnnyẹ hụ Pita banpụ ntịn nọ sị Pita, “Ahụnnị m 'yụ nị 'ya imẹ ụgba ahụn?”
26 Disse-lhe um dos servos do sumo sacerdote, parente daquele a quem Pedro cortara a orelha: Não te vi eu com ele no horto?
27 Pita nọ ghọrịzị. Ozigbo, ọkpa nọ kwan.
27 Mas Pedro negou-o outra vez, e imediatamente o galo cantou.
28 Ụzọ-ụtụntụn biribiri, wẹ nọ gha iwe Kayafasị weri Jizọsị si imẹ ọgwa Gọvanọ hụn rị a kịnị. Kanị, abanyeni wẹ imẹ ọgwa hụ, makẹni achọnị wẹ nị wẹ mẹrụ enwẹn wẹ, kẹni wẹ hụn ụzọ ri Oriri-Nghafe hụ.
28 Da casa de Caifás conduziram Jesus ao pretório. Era de manhã cedo. Mas os judeus não entraram no pretório, para não se contaminarem e poderem comer a Páscoa.
29 'Ya Paịleti nọ jẹnburu wẹ ezi, sị, “Elee ikpe kẹ ụnụ rị e kpe okẹnnyẹni?”
29 Saiu, por isso, Pilatos para ter com eles, e perguntou: Que acusação trazeis contra este homem?
30 Wẹ nọ sị a, “Omẹni okẹnnyẹni ẹlẹ eje-ịhịan, ẹnyi eke wẹhẹni i y'ẹ.”
30 Responderam-lhe: Se este não fosse malfeitor, não o teríamos entregue a ti.
31 Paịleti nọ sị wẹ, “Weri n'ẹ, nị ụnụ lẹ enwẹn ụnụ d'e gi iwu ụnụ kin ẹ ikpe.” Ndị-ndu ndị Ju nọ sị a, “Iwu ụnụ tini ẹnyi sị ẹnyi egbulẹ onyẹ ọwụlẹ.”
31 Disse, então, Pilatos: Tomai-o e julgai-o vós mesmos segundo a vossa lei. Responderam-lhe os judeus: Não nos é permitido matar ninguém.
32 (Hụnnị kẹ ihiẹn Jesu ku banyeni ụdị ọnwụn o jẹnkọ d'a nwụn gi mẹzu.)
32 Assim se cumpria a palavra com a qual Jesus indicou de que gênero de morte havia de morrer {Mt 20,19}.
33 Paịleti nọ sizị imẹ ọgwa a, zi wẹ kpọ Jesu; ya ọ nọ jụma Jesu, “Ịyụ wụ eze ndị Ju?”
33 Pilatos entrou no pretório, chamou Jesus e perguntou-lhe: És tu o rei dos judeus?
34 Jesu nọ sị a, “Uche i k'i gidẹ nwan a jụ ajụjụnị ra ndị ọzọ gwa ị oku m?”
34 Jesus respondeu: Dizes isso por ti mesmo, ou foram outros que to disseram de mim?
35 Paịleti nọ sị a, “I rodẹ ni m wụ onyẹ Ju ra? Ndị Ju ibe i lẹ ndị-isi nchụ-ẹjan we i che m ẹka; k'i mẹ?”
35 Disse Pilatos: Acaso sou eu judeu? A tua nação e os sumos sacerdotes entregaram-te a mim. Que fizeste?
36 Jesu nọ sị, “Alị-eze m ẹlẹ nke ụwanị. Omẹni alị-eze m te wụ nke ụwanị, nkẹ ndị m rị a kị a lụ ọgụn gi gbọndọn wẹ ebulẹ m che ẹka ndị-ndu ndị Ju. Mba, alị-eze m ẹlẹ nke ebeni.”
36 Respondeu Jesus: O meu Reino não é deste mundo. Se o meu Reino fosse deste mundo, os meus súditos certamente teriam pelejado para que eu não fosse entregue aos judeus. Mas o meu Reino não é deste mundo.
37 'Ya Paịleti nọ jụ a, sị, “Eze k'ị wụ nwan?” Jizọsị nọ shịarị a, sị, “Ịyụ ku ni m wụ eze. M bịa d'a shịanị ezioku ẹri: ifiri ẹ kẹ wẹ gi mụ m; ịya haịn m gi bịa imẹ ụwa. Onyẹ ọwụlẹ hụn wụ nke ezioku e gọn ntịn oku m.”
37 Perguntou-lhe então Pilatos: És, portanto, rei? Respondeu Jesus: Sim, eu sou rei. É para dar testemunho da verdade que nasci e vim ao mundo. Todo o que é da verdade ouve a minha voz.
38 Paịleti nọ jụ a, sị, “Kị wụ ezioku?”
38 Disse-lhe Pilatos: Que é a verdade?... Falando isso, saiu de novo, foi ter com os judeus e disse-lhes: Não acho nele crime algum.
39 Kanị, kẹ omẹnalị ụnụ dọn rị, m'a hatu ni ụnụ onyẹ-ngan ohu ogẹn Mmẹmmẹ-Nghafe ọwụlẹ; ụnụ a chọghọ nị m hatu ni ụnụ Eze ndị Ju?”
39 Mas é costume entre vós que pela Páscoa vos solte um preso. Quereis, pois, que vos solte o rei dos judeus?
40 Wẹ nọ yi oro, shịarị a, sị, “Mba, ẹlẹ ịya! Barabasị kẹ ẹnyi chọ!” (Barabasịnị rị ndị a lụsọn ndị Rom rị a kịnị.)
40 Então todos gritaram novamente e disseram: Não! A este não! Mas a Barrabás! {Barrabás era um salteador.}

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.