João 18

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ogẹn Jesu gi mẹgụụ ekpereni, 'ya lẹ ụmụ-azụụn a nọ fetu Ọdanmgbugbu Kidrọnụ. O nwẹ ụgba rị ebẹhụ; Jesu lẹ ụmụ-azụụn a nọ banye ụgba ahụn.
1 Tendo Jesus dito isto, saiu com os seus discípulos para além do ribeiro de Cedrom, onde havia um horto, no qual ele entrou e seus discípulos.
2 (Judasị, hụn ren'ẹ a marịnghọzị ebahụn, makẹni Jesu lẹ ụmụ-azụụn a a nọ ebẹhụ e zu mbụ-lẹ-ẹbụọ.)
2 E Judas, que o traía, também conhecia aquele lugar, porque Jesus muitas vezes se ajuntava ali com os seus discípulos.
3 'Ya Judasị nọ weri igunrun ndị-agha Rom lẹ ndị-ụnakpa Ụlọ-nsọ, ndị hụn ndị-isi nchụ-ẹjan lẹ ndị itu-Farisi zihẹ, banhan imẹ alị vaịnị hụ. Wẹ busọnmẹ ihiẹn-ọgụn ichẹn-ichẹn lẹ ọwa lẹ ukpẹ.
3 Tendo, pois, Judas recebido a coorte e oficiais dos principais sacerdotes e fariseus, veio para ali com lanternas, e archotes e armas.
4 Jesu a marịngụọ ihiẹn ile jẹnkọ d'e mẹ n'ẹ, 'ya ọ nọ jẹnpụha ihun, jụ wẹ, sị, “Onyẹ kẹ ụnụ rị a chọ?”
4 Sabendo, pois, Jesus todas as coisas que sobre ele haviam de vir, adiantou-se, e disse-lhes: A quem buscais?
5 Wẹ nọ za, sị, “Jesu, onyẹ Nazarẹtị.” Ọ nọ sị wẹ, “Mmẹ rọ.” (Judasị hụn ren'ẹ wuzoyeni wẹ ebahụn ogẹn o gi ku ihiẹnni.)
5 Responderam-lhe: A Jesus Nazareno. Disse-lhes Jesus: Sou eu. E Judas, que o traía, estava com eles.
6 Ogẹn Jesu gi sị wẹ, “Mmẹ rọ”, wẹ nọ jẹnkin azụụn, danchanrịn alị.
6 Quando, pois, lhes disse: Sou eu, recuaram, e caíram por terra.
7 Jizọsị nọ jụzị wẹ, sị, “Onyẹ kẹ ụnụ chọkọ?” Wẹ nọ sị, “Jizọsị onyẹ Nazarẹtị.”
7 Tornou-lhes, pois, a perguntar: A quem buscais? E eles disseram: A Jesus Nazareno.
8 Jizọsị nọ sị, “A gwagụọ m ụnụ nị mmẹ rọ. O mẹ nwan nị mmẹ kẹ ụnụ rị a chọ, nị nị ndịnị họdụnị lama.”
8 Jesus respondeu: Já vos disse que sou eu; se, pois, me buscais a mim, deixai ir estes;
9 (O ku ihiẹnni kẹni ihiẹn hụ o ku mbụ hụn ụzọ mẹzu: “Etuhuni m kaka onyẹ ohu imẹ ndị hụn i ye m.”)
9 Para que se cumprisse a palavra que tinha dito: Dos que me deste nenhum deles perdi.
10 Ya kẹ Saịmọnụ wụ Pita, hụn bu ọpịa-agha, nọ sepụha a, banpụ odibo onyẹ-isi nchụ-ẹjan ntịn ẹka-ihiẹn. (Ẹfan odibo ahụn wụ Makusu.)
10 Então Simão Pedro, que tinha espada, desembainhou-a, e feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha direita. E o nome do servo era Malco.
11 Jizọsị nọ sị Pita, “Wekin ọpịa-agha ị ọnọdị a! Nị m jụ n'a rakọ m mkpu afụnfụn hụn Nẹdi m ye m?”
11 Mas Jesus disse a Pedro: Põe a tua espada na bainha; não beberei eu o cálice que o Pai me deu?
12 Ya ndị-agha Rom lẹ Onyẹ-isi-agha wẹ kanị lẹ ndị-ụnakpa ndị Ju nọ nwụnrụn Jesu, kẹn ẹ ẹgbụn.
12 Então a coorte, e o tribuno, e os servos dos judeus prenderam a Jesus e o maniataram.
13 Wẹ nọ bu ụzọ we ẹ jẹnni Anasị. Anasị wụ nẹdi nwunyẹ Kayafasị. Kayafasị wụ onyẹ-isi nchụ-ẹjan ahụa hụ.
13 E conduziram-no primeiramente a Anás, por ser sogro de Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano.
14 (Kayafasịnị wụ onyẹ hụn dụn ndị-isi ndị Ju ọdụn n'ọ kakwọ wẹ mma nị onyẹ ohu nwụndọnni ịhịan ile ọnwụn.)
14 Ora, Caifás era quem tinha aconselhado aos judeus que convinha que um homem morresse pelo povo.
15 Saịmọnụ wụ Pita lẹ nwa-azụụn ọzọ nọ sọnmẹ Jesu. (Onyẹ-isi nchụ-ẹjan marịn nwa-azụụn ọzọ hụ amarịn, 'ya nwa-azụụn hụ nọ sọn Jesu banye imẹ ezi ọgwa onyẹ-isi nchụ-ẹjan.)
15 E Simão Pedro e outro discípulo seguiam a Jesus. E este discípulo era conhecido do sumo sacerdote, e entrou com Jesus na sala do sumo sacerdote.
16 Kanị Pita abanhannị. Ya nwa-azụụn ọzọ hụ nọ kin-azụụn d'a gwa okpoho hụn rị e che nche ọnụ-mgbọn oku, webanhan Pita.
16 E Pedro estava da parte de fora, à porta. Saiu então o outro discípulo que era conhecido do sumo sacerdote, e falou à porteira, levando Pedro para dentro.
17 Okpoho ahụn rị ọnụ-mgbọn nọ sị Pita, “Y'ẹlẹ onyẹ ohu imẹ ụmụ-azụụn okẹnnyẹ hụ?” Pita nọ sị, “Mba, ẹlẹ mmẹ.”
17 Então a porteira disse a Pedro: Não és tu também dos discípulos deste homem? Disse ele: Não sou.
18 Oyi rị a tụ; 'ya ndị idibo lẹ ndị-ụnakpa hụ nọ fịye ọkụn, fihunmẹ ọkụn hụ, a nyan a. 'Ya Pita nọ jẹn d'e sọn wẹ turu ebẹhụ, a nyan ọkụn.
18 Ora, estavam ali os servos e os servidores, que tinham feito brasas, e se aquentavam, porque fazia frio; e com eles estava Pedro, aquentando-se também.
19 Ogẹn ahụn, onyẹ-isi nchụ-ẹjan hụ a jụ Jesu ajụjụ banyeni ụmụ-azụụn a lẹ nkuzi ẹ.
19 E o sumo sacerdote interrogou Jesus acerca dos seus discípulos e da sua doutrina.
20 Jesu nọ sị, “Id'ẹnya ịhịan ile kẹ m nọ ku ihiẹn m ku; imẹ ụlọ-ofufe rị ichẹn-ichẹn lẹ imẹ Ụlọ-nsọ—ebe ndị Ju ile nọ e zu kẹ m nọ kuzi nkuzi m; ekutuni m ihiẹn ọwụlẹ nzuzue.
20 Jesus lhe respondeu: Eu falei abertamente ao mundo; eu sempre ensinei na sinagoga e no templo, onde os judeus sempre se ajuntam, e nada disse em oculto.
21 K'ị rị nwan a jụnị m ajụjụ? Jụ ndị hụn nụ ihiẹn m ku, a marịngụọ wẹ ihiẹn m ku.”
21 Para que me perguntas a mim? Pergunta aos que ouviram o que é que lhes ensinei; eis que eles sabem o que eu lhes tenho dito.
22 Ogẹn Jesu gi ku ihiẹnni, ụnakpa ohu turu ẹhụ ebahụn nọ fịan Jesu ihiẹn, sị, “Ẹrịra kẹ ya a gwa onyẹ-isi nchụ-ẹjan oku!”
22 E, tendo dito isto, um dos servidores que ali estavam, deu uma bofetada em Jesus, dizendo: Assim respondes ao sumo sacerdote?
23 Jesu nọ sị a, “Omẹni o nwọn eje-oku m ku, gwa ịhịan ile rị ebeni ihiẹn ọ wụ; kanị, mbụnị ezioku kẹ m ku, k'ị fịanị m ihiẹn?”
23 Respondeu-lhe Jesus: Se falei mal, dá testemunho do mal; e, se bem, por que me feres?
24 Ya Anasị nọ si wẹ weri ya lẹ ẹgbụn hụ wẹ kẹn ẹ jẹnni Kayafasị onyẹ-isi nchụ-ẹjan.
24 E Anás mandou-o, maniatado, ao sumo sacerdote Caifás.
25 Pita turukwọ ebẹhụ a nyan ọkụn. 'Ya ndị ọzọ nọ sị, “Y'ẹlẹ onyẹ ohu imẹ ụmụ-azụụn okẹnnyẹ hụ?” Kanị, Pita nọ ghọrị, sị, “Mba, ẹlẹ mmẹ.”
25 E Simão Pedro estava ali, e aquentava-se. Disseram-lhe, pois: Não és também tu um dos seus discípulos? Ele negou, e disse: Não sou.
26 Onyẹ ohu imẹ ndị idibo onyẹ-isi nchụ-ẹjan, hụn wụ nwẹnẹ okẹnnyẹ hụ Pita banpụ ntịn nọ sị Pita, “Ahụnnị m 'yụ nị 'ya imẹ ụgba ahụn?”
26 E um dos servos do sumo sacerdote, parente daquele a quem Pedro cortara a orelha, disse: Não te vi eu no horto com ele?
27 Pita nọ ghọrịzị. Ozigbo, ọkpa nọ kwan.
27 E Pedro negou outra vez, e logo o galo cantou.
28 Ụzọ-ụtụntụn biribiri, wẹ nọ gha iwe Kayafasị weri Jizọsị si imẹ ọgwa Gọvanọ hụn rị a kịnị. Kanị, abanyeni wẹ imẹ ọgwa hụ, makẹni achọnị wẹ nị wẹ mẹrụ enwẹn wẹ, kẹni wẹ hụn ụzọ ri Oriri-Nghafe hụ.
28 Depois levaram Jesus da casa de Caifás para a audiência. E era pela manhã cedo. E não entraram na audiência, para não se contaminarem, mas poderem comer a páscoa.
29 'Ya Paịleti nọ jẹnburu wẹ ezi, sị, “Elee ikpe kẹ ụnụ rị e kpe okẹnnyẹni?”
29 Então Pilatos saiu fora e disse-lhes: Que acusação trazeis contra este homem?
30 Wẹ nọ sị a, “Omẹni okẹnnyẹni ẹlẹ eje-ịhịan, ẹnyi eke wẹhẹni i y'ẹ.”
30 Responderam, e disseram-lhe: Se este não fosse malfeitor, não to entregaríamos.
31 Paịleti nọ sị wẹ, “Weri n'ẹ, nị ụnụ lẹ enwẹn ụnụ d'e gi iwu ụnụ kin ẹ ikpe.” Ndị-ndu ndị Ju nọ sị a, “Iwu ụnụ tini ẹnyi sị ẹnyi egbulẹ onyẹ ọwụlẹ.”
31 Disse-lhes, pois, Pilatos: Levai-o vós, e julgai-o segundo a vossa lei. Disseram-lhe então os judeus: A nós não nos é lícito matar pessoa alguma.
32 (Hụnnị kẹ ihiẹn Jesu ku banyeni ụdị ọnwụn o jẹnkọ d'a nwụn gi mẹzu.)
32 (Para que se cumprisse a palavra que Jesus tinha dito, significando de que morte havia de morrer).
33 Paịleti nọ sizị imẹ ọgwa a, zi wẹ kpọ Jesu; ya ọ nọ jụma Jesu, “Ịyụ wụ eze ndị Ju?”
33 Tornou, pois, a entrar Pilatos na audiência, e chamou a Jesus, e disse-lhe: Tu és o Rei dos Judeus?
34 Jesu nọ sị a, “Uche i k'i gidẹ nwan a jụ ajụjụnị ra ndị ọzọ gwa ị oku m?”
34 Respondeu-lhe Jesus: Tu dizes isso de ti mesmo, ou disseram-to outros de mim?
35 Paịleti nọ sị a, “I rodẹ ni m wụ onyẹ Ju ra? Ndị Ju ibe i lẹ ndị-isi nchụ-ẹjan we i che m ẹka; k'i mẹ?”
35 Pilatos respondeu: Porventura sou eu judeu? A tua nação e os principais dos sacerdotes entregaram-te a mim. Que fizeste?
36 Jesu nọ sị, “Alị-eze m ẹlẹ nke ụwanị. Omẹni alị-eze m te wụ nke ụwanị, nkẹ ndị m rị a kị a lụ ọgụn gi gbọndọn wẹ ebulẹ m che ẹka ndị-ndu ndị Ju. Mba, alị-eze m ẹlẹ nke ebeni.”
36 Respondeu Jesus: O meu reino não é deste mundo; se o meu reino fosse deste mundo, pelejariam os meus servos, para que eu não fosse entregue aos judeus; mas agora o meu reino não é daqui.
37 'Ya Paịleti nọ jụ a, sị, “Eze k'ị wụ nwan?” Jizọsị nọ shịarị a, sị, “Ịyụ ku ni m wụ eze. M bịa d'a shịanị ezioku ẹri: ifiri ẹ kẹ wẹ gi mụ m; ịya haịn m gi bịa imẹ ụwa. Onyẹ ọwụlẹ hụn wụ nke ezioku e gọn ntịn oku m.”
37 Disse-lhe, pois, Pilatos: Logo tu és rei? Jesus respondeu: Tu dizes que eu sou rei. Eu para isso nasci, e para isso vim ao mundo, a fim de dar testemunho da verdade. Todo aquele que é da verdade ouve a minha voz.
38 Paịleti nọ jụ a, sị, “Kị wụ ezioku?”
38 Disse-lhe Pilatos: Que é a verdade? E, dizendo isto, tornou a ir ter com os judeus, e disse-lhes: Não acho nele crime algum.
39 Kanị, kẹ omẹnalị ụnụ dọn rị, m'a hatu ni ụnụ onyẹ-ngan ohu ogẹn Mmẹmmẹ-Nghafe ọwụlẹ; ụnụ a chọghọ nị m hatu ni ụnụ Eze ndị Ju?”
39 Mas vós tendes por costume que eu vos solte alguém pela páscoa. Quereis, pois, que vos solte o Rei dos Judeus?
40 Wẹ nọ yi oro, shịarị a, sị, “Mba, ẹlẹ ịya! Barabasị kẹ ẹnyi chọ!” (Barabasịnị rị ndị a lụsọn ndị Rom rị a kịnị.)
40 Então todos tornaram a clamar, dizendo: Este não, mas Barrabás. E Barrabás era um salteador.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.