João 18

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ogẹn Jesu gi mẹgụụ ekpereni, 'ya lẹ ụmụ-azụụn a nọ fetu Ọdanmgbugbu Kidrọnụ. O nwẹ ụgba rị ebẹhụ; Jesu lẹ ụmụ-azụụn a nọ banye ụgba ahụn.
1 Tendo Jesus dito essas palavras, saiu com os seus discípulos para além do ribeiro de Cedrom, onde havia um jardim, no qual ele entrou com os seus discípulos.
2 (Judasị, hụn ren'ẹ a marịnghọzị ebahụn, makẹni Jesu lẹ ụmụ-azụụn a a nọ ebẹhụ e zu mbụ-lẹ-ẹbụọ.)
2 E também Judas, que o traía, conhecia aquele lugar; porque muitas vezes Jesus se reunira ali com os seus discípulos.
3 'Ya Judasị nọ weri igunrun ndị-agha Rom lẹ ndị-ụnakpa Ụlọ-nsọ, ndị hụn ndị-isi nchụ-ẹjan lẹ ndị itu-Farisi zihẹ, banhan imẹ alị vaịnị hụ. Wẹ busọnmẹ ihiẹn-ọgụn ichẹn-ichẹn lẹ ọwa lẹ ukpẹ.
3 Tendo, então, Judas recebido um destacamento de homens e oficiais dos principais sacerdotes e fariseus, veio para ali com lanternas, e tochas, e armas.
4 Jesu a marịngụọ ihiẹn ile jẹnkọ d'e mẹ n'ẹ, 'ya ọ nọ jẹnpụha ihun, jụ wẹ, sị, “Onyẹ kẹ ụnụ rị a chọ?”
4 Jesus, portanto, sabendo todas as coisas que lhe aconteceria, saiu, e disse-lhes: A quem buscais?
5 Wẹ nọ za, sị, “Jesu, onyẹ Nazarẹtị.” Ọ nọ sị wẹ, “Mmẹ rọ.” (Judasị hụn ren'ẹ wuzoyeni wẹ ebahụn ogẹn o gi ku ihiẹnni.)
5 Eles responderam-lhe: A Jesus de Nazaré. Disse-lhes Jesus: Eu Sou Ele. E Judas, que o traía, estava também com eles.
6 Ogẹn Jesu gi sị wẹ, “Mmẹ rọ”, wẹ nọ jẹnkin azụụn, danchanrịn alị.
6 Quando, pois, lhes disse: Eu Sou Ele, eles recuaram, e caíram no chão.
7 Jizọsị nọ jụzị wẹ, sị, “Onyẹ kẹ ụnụ chọkọ?” Wẹ nọ sị, “Jizọsị onyẹ Nazarẹtị.”
7 Então, ele perguntou novamente: A quem buscais? E eles disseram: A Jesus de Nazaré.
8 Jizọsị nọ sị, “A gwagụọ m ụnụ nị mmẹ rọ. O mẹ nwan nị mmẹ kẹ ụnụ rị a chọ, nị nị ndịnị họdụnị lama.”
8 Jesus respondeu: Eu tenho dito que Eu Sou Ele; se, portanto vós me buscais, deixe-os seguir seu caminho;
9 (O ku ihiẹnni kẹni ihiẹn hụ o ku mbụ hụn ụzọ mẹzu: “Etuhuni m kaka onyẹ ohu imẹ ndị hụn i ye m.”)
9 para se cumprir a palavra que ele tinha dito: Dos que me deste nenhum deles eu perdi.
10 Ya kẹ Saịmọnụ wụ Pita, hụn bu ọpịa-agha, nọ sepụha a, banpụ odibo onyẹ-isi nchụ-ẹjan ntịn ẹka-ihiẹn. (Ẹfan odibo ahụn wụ Makusu.)
10 Então Simão Pedro, que tinha uma espada, desembainhou-a e feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha direita. E o nome do servo era Malco.
11 Jizọsị nọ sị Pita, “Wekin ọpịa-agha ị ọnọdị a! Nị m jụ n'a rakọ m mkpu afụnfụn hụn Nẹdi m ye m?”
11 Disse, então, Jesus a Pedro: Coloca a tua espada na bainha; o cálice que meu Pai me deu, não devo beber?
12 Ya ndị-agha Rom lẹ Onyẹ-isi-agha wẹ kanị lẹ ndị-ụnakpa ndị Ju nọ nwụnrụn Jesu, kẹn ẹ ẹgbụn.
12 Então, o destacamento, o capitão e os oficiais dos judeus prenderam a Jesus, e ataram-no,
13 Wẹ nọ bu ụzọ we ẹ jẹnni Anasị. Anasị wụ nẹdi nwunyẹ Kayafasị. Kayafasị wụ onyẹ-isi nchụ-ẹjan ahụa hụ.
13 e conduziram-no primeiramente a Anás, porque era o sogro de Caifás, que era o sumo sacerdote naquele ano.
14 (Kayafasịnị wụ onyẹ hụn dụn ndị-isi ndị Ju ọdụn n'ọ kakwọ wẹ mma nị onyẹ ohu nwụndọnni ịhịan ile ọnwụn.)
14 Ora, Caifás era quem tinha aconselhado aos judeus que convinha que um homem morresse pelo povo.
15 Saịmọnụ wụ Pita lẹ nwa-azụụn ọzọ nọ sọnmẹ Jesu. (Onyẹ-isi nchụ-ẹjan marịn nwa-azụụn ọzọ hụ amarịn, 'ya nwa-azụụn hụ nọ sọn Jesu banye imẹ ezi ọgwa onyẹ-isi nchụ-ẹjan.)
15 E Simão Pedro seguia a Jesus, e o mesmo fazia outro discípulo; este discípulo era conhecido do sumo sacerdote, e foi e entrou com Jesus no palácio do sumo sacerdote.
16 Kanị Pita abanhannị. Ya nwa-azụụn ọzọ hụ nọ kin-azụụn d'a gwa okpoho hụn rị e che nche ọnụ-mgbọn oku, webanhan Pita.
16 Mas Pedro ficou parado do lado de fora do portão. Saiu, então, o outro discípulo que era conhecido do sumo sacerdote, e falou àquela que guardava a porta, e trouxe Pedro.
17 Okpoho ahụn rị ọnụ-mgbọn nọ sị Pita, “Y'ẹlẹ onyẹ ohu imẹ ụmụ-azụụn okẹnnyẹ hụ?” Pita nọ sị, “Mba, ẹlẹ mmẹ.”
17 Então, a donzela que guardava a porta, disse a Pedro: Não és tu também um dos discípulos deste homem? Disse ele: Eu não sou.
18 Oyi rị a tụ; 'ya ndị idibo lẹ ndị-ụnakpa hụ nọ fịye ọkụn, fihunmẹ ọkụn hụ, a nyan a. 'Ya Pita nọ jẹn d'e sọn wẹ turu ebẹhụ, a nyan ọkụn.
18 E estavam ali os servos e os oficiais, tendo feito uma fogueira com carvão, porque fazia frio, e eles estavam se aquecendo. Também Pedro estava parado junto deles se aquecendo.
19 Ogẹn ahụn, onyẹ-isi nchụ-ẹjan hụ a jụ Jesu ajụjụ banyeni ụmụ-azụụn a lẹ nkuzi ẹ.
19 Então, o sumo sacerdote interrogou Jesus acerca dos seus discípulos, e da sua doutrina.
20 Jesu nọ sị, “Id'ẹnya ịhịan ile kẹ m nọ ku ihiẹn m ku; imẹ ụlọ-ofufe rị ichẹn-ichẹn lẹ imẹ Ụlọ-nsọ—ebe ndị Ju ile nọ e zu kẹ m nọ kuzi nkuzi m; ekutuni m ihiẹn ọwụlẹ nzuzue.
20 Jesus lhe respondeu: Eu falei abertamente ao mundo; eu sempre ensinei na sinagoga e no templo, onde os judeus sempre se reúnem, e eu nada falei em oculto.
21 K'ị rị nwan a jụnị m ajụjụ? Jụ ndị hụn nụ ihiẹn m ku, a marịngụọ wẹ ihiẹn m ku.”
21 Por que me interrogas? Pergunta aos que me ouviram o que lhes falei; eis que eles sabem o que eu disse.
22 Ogẹn Jesu gi ku ihiẹnni, ụnakpa ohu turu ẹhụ ebahụn nọ fịan Jesu ihiẹn, sị, “Ẹrịra kẹ ya a gwa onyẹ-isi nchụ-ẹjan oku!”
22 E, havendo ele falado isso, um dos oficiais que ali estavam bateu em Jesus com a palma da sua mão, dizendo: Assim que tu respondes ao sumo sacerdote?
23 Jesu nọ sị a, “Omẹni o nwọn eje-oku m ku, gwa ịhịan ile rị ebeni ihiẹn ọ wụ; kanị, mbụnị ezioku kẹ m ku, k'ị fịanị m ihiẹn?”
23 Respondeu-lhe Jesus: Se eu falei mal, dá testemunho do mal; mas, se bem, porque tu me feres?
24 Ya Anasị nọ si wẹ weri ya lẹ ẹgbụn hụ wẹ kẹn ẹ jẹnni Kayafasị onyẹ-isi nchụ-ẹjan.
24 Então, Anás o enviara, manietado, ao sumo sacerdote Caifás.
25 Pita turukwọ ebẹhụ a nyan ọkụn. 'Ya ndị ọzọ nọ sị, “Y'ẹlẹ onyẹ ohu imẹ ụmụ-azụụn okẹnnyẹ hụ?” Kanị, Pita nọ ghọrị, sị, “Mba, ẹlẹ mmẹ.”
25 E Simão Pedro estava ali se aquecendo. Disseram-lhe, então: Não és também tu um dos seus discípulos? Ele negou e disse: Não sou eu.
26 Onyẹ ohu imẹ ndị idibo onyẹ-isi nchụ-ẹjan, hụn wụ nwẹnẹ okẹnnyẹ hụ Pita banpụ ntịn nọ sị Pita, “Ahụnnị m 'yụ nị 'ya imẹ ụgba ahụn?”
26 E um dos servos do sumo sacerdote, parente daquele a quem Pedro cortara a orelha, disse: Eu não te vi no jardim com ele?
27 Pita nọ ghọrịzị. Ozigbo, ọkpa nọ kwan.
27 Pedro, então, negou outra vez, e imediatamente o galo cantou.
28 Ụzọ-ụtụntụn biribiri, wẹ nọ gha iwe Kayafasị weri Jizọsị si imẹ ọgwa Gọvanọ hụn rị a kịnị. Kanị, abanyeni wẹ imẹ ọgwa hụ, makẹni achọnị wẹ nị wẹ mẹrụ enwẹn wẹ, kẹni wẹ hụn ụzọ ri Oriri-Nghafe hụ.
28 Então eles conduziram Jesus de Caifás para a sala de julgamento, e era cedo, e eles não entraram na sala de julgamento, para não se contaminarem, mas poderem comer a Páscoa.
29 'Ya Paịleti nọ jẹnburu wẹ ezi, sị, “Elee ikpe kẹ ụnụ rị e kpe okẹnnyẹni?”
29 Então chegou Pilatos diante deles, e disse-lhes: Que acusação trazeis contra este homem?
30 Wẹ nọ sị a, “Omẹni okẹnnyẹni ẹlẹ eje-ịhịan, ẹnyi eke wẹhẹni i y'ẹ.”
30 Eles responderam e disseram-lhe: Se este não fosse malfeitor, nós não o entregaríamos para ti.
31 Paịleti nọ sị wẹ, “Weri n'ẹ, nị ụnụ lẹ enwẹn ụnụ d'e gi iwu ụnụ kin ẹ ikpe.” Ndị-ndu ndị Ju nọ sị a, “Iwu ụnụ tini ẹnyi sị ẹnyi egbulẹ onyẹ ọwụlẹ.”
31 Disse-lhes, então, Pilatos: Levai-o vós e julgai-o segundo a vossa lei. Disseram-lhe, então, os judeus: Não nos é lícito matar homem algum;
32 (Hụnnị kẹ ihiẹn Jesu ku banyeni ụdị ọnwụn o jẹnkọ d'a nwụn gi mẹzu.)
32 para que se cumprisse a palavra que Jesus tinha dito, significando de que morte havia de morrer.
33 Paịleti nọ sizị imẹ ọgwa a, zi wẹ kpọ Jesu; ya ọ nọ jụma Jesu, “Ịyụ wụ eze ndị Ju?”
33 Então Pilatos entrou novamente na sala de julgamento, e chamou a Jesus, e disse-lhe: És tu o Rei dos Judeus?
34 Jesu nọ sị a, “Uche i k'i gidẹ nwan a jụ ajụjụnị ra ndị ọzọ gwa ị oku m?”
34 Respondeu-lhe Jesus: Dizes estas coisas de ti mesmo, ou foram os outros que te contaram de mim?
35 Paịleti nọ sị a, “I rodẹ ni m wụ onyẹ Ju ra? Ndị Ju ibe i lẹ ndị-isi nchụ-ẹjan we i che m ẹka; k'i mẹ?”
35 Pilatos respondeu: Eu sou um judeu? A tua própria nação e os principais sacerdotes entregaram-te a mim, o que tu fizeste?
36 Jesu nọ sị, “Alị-eze m ẹlẹ nke ụwanị. Omẹni alị-eze m te wụ nke ụwanị, nkẹ ndị m rị a kị a lụ ọgụn gi gbọndọn wẹ ebulẹ m che ẹka ndị-ndu ndị Ju. Mba, alị-eze m ẹlẹ nke ebeni.”
36 Respondeu Jesus: O meu reino não é deste mundo; se o meu reino fosse deste mundo, então os meus servos lutariam, para que eu não fosse entregue aos judeus; mas agora o meu reino não é daqui.
37 'Ya Paịleti nọ jụ a, sị, “Eze k'ị wụ nwan?” Jizọsị nọ shịarị a, sị, “Ịyụ ku ni m wụ eze. M bịa d'a shịanị ezioku ẹri: ifiri ẹ kẹ wẹ gi mụ m; ịya haịn m gi bịa imẹ ụwa. Onyẹ ọwụlẹ hụn wụ nke ezioku e gọn ntịn oku m.”
37 Disse-lhe, então, Pilatos: Então és tu um rei? Jesus respondeu: Tu dizes que eu sou rei. Eu para isso nasci, e para isso vim ao mundo, a fim de dar testemunho da verdade. Todo aquele que é da verdade ouve a minha voz.
38 Paịleti nọ jụ a, sị, “Kị wụ ezioku?”
38 Disse-lhe Pilatos: O que é a verdade? E, dizendo isso, ele foi novamente até os judeus e disse-lhes: Eu não acho nenhuma culpa nele.
39 Kanị, kẹ omẹnalị ụnụ dọn rị, m'a hatu ni ụnụ onyẹ-ngan ohu ogẹn Mmẹmmẹ-Nghafe ọwụlẹ; ụnụ a chọghọ nị m hatu ni ụnụ Eze ndị Ju?”
39 Mas vós tendes por costume que eu vos solte alguém por ocasião da páscoa; quereis, então, que vos solte o REI DOS JUDEUS?
40 Wẹ nọ yi oro, shịarị a, sị, “Mba, ẹlẹ ịya! Barabasị kẹ ẹnyi chọ!” (Barabasịnị rị ndị a lụsọn ndị Rom rị a kịnị.)
40 Então, todos gritaram novamente, dizendo: Este homem não, mas Barrabás. Ora, Barrabás era um ladrão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.