João 12
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs VC
1 Ogẹn o gi họdụ akp'ọhịn isin nị Mmẹmmẹ-Nghafe ru, Jizọsị nọ jẹn Bẹtanị, iwe Lazarọsị, okẹnnyẹ hụ ọ gha ọnwụn weli.
1 Seis dias antes da Páscoa, foi Jesus a Betânia, onde vivia Lázaro, que ele ressuscitara.
2 Wẹ nọ shi ni Jesu ihiẹn-oriri ẹnyasị ahụn. Mata hụ e jẹn ozi, e buye wẹ ihiẹn-oriri ahụn; Lazarọsị rị ndị rị e sọn ẹ e ri ihiẹn-oriri.
2 Deram ali uma ceia em sua honra. Marta servia e Lázaro era um dos convivas.
3 'Ya kẹ Meri nọ wẹhẹ udẹn e shin ọhụnma ṅanranị wẹ gi osisi nadị mẹmẹ, hụn wẹ gwalẹni. Udẹn hụ k'e jun ihiẹn nọ kẹ ọgọ-nta ohu lẹ nkirishi. Ọ nọ hu ẹ ye Jesu ụkụ, gi ntutu rị a isi e fikọrị a; ishin udẹn hụ nọ kungbama ụlọ hụ ile.
3 Tomando Maria uma libra de bálsamo de nardo puro, de grande preço, ungiu os pés de Jesus e enxugou-os com seus cabelos. A casa encheu-se do perfume do bálsamo.
4 Kanị onyẹ ohu imẹ ụmụ-azụụn Jizọsị, 'ya wụ Judasị nwa Iskarọtụ (hụn jẹnkọ d'e re n'ẹ), nọ sị,
4 Mas Judas Iscariotes, um dos seus discípulos, aquele que o havia de trair, disse:
5 “Kị haịn wẹ gilẹni re udẹnni, we egho ẹ ye ndị igbẹnnyẹ? O rugụọ ihiẹn rịkẹ egho-ọrụn akp'ọhịn ọgụn-mmisẹn.”
5 Por que não se vendeu este bálsamo por trezentos denários e não se deu aos pobres?
6 (Ẹlẹ ni ndị igbẹnnyẹ rị a mkpa haịn o gi ku ihiẹnni. Kanị, onyẹ-ohin k'ọ wụ: ịya nwẹ e dọnmẹ ni Jesu wẹ egho; o werisọnmẹ egho wẹ ye ẹ dọnmẹ.)
6 Dizia isso não porque ele se interessasse pelos pobres, mas porque era ladrão e, tendo a bolsa, furtava o que nela lançavam.
7 Kanị Jizọsị nọ sị, “Hatu n'ẹ, n'o gi ẹ kwademẹ olili m.
7 Jesus disse: Deixai-a; ela guardou este perfume para o dia da minha sepultura.
8 Ụnụ lẹ ndị igbẹnnyẹ rị ogẹn ile, kanị mmẹ nwẹn esọnkọ ụnụ nọdị ogẹn ile.”
8 Pois sempre tereis convosco os pobres, mas a mim nem sempre me tereis.
9 Ndị Ju bu ọda a nụ nị Jesu rị Bẹtanị, 'ya wẹ nọ bịa ebahụn. Kanị, ẹlẹ ifiri Jesu sụọ kẹ wẹ gi bịa, kanị, wẹ chọzị nị wẹ hụn Lazarọsị, hụn ọ gha ọnwụn weli.
9 Uma grande multidão de judeus veio a saber que Jesus lá estava; e chegou, não somente por causa de Jesus, mas ainda para ver Lázaro, que ele ressuscitara.
10 'Ya ndị-isi nchụ-ẹjan nọ rimẹni Lazarọsị ngo ni wẹ gbuzi ya nwẹn,
10 Mas os príncipes dos sacerdotes resolveram tirar a vida também a Lázaro,
11 makẹlẹ ufiri ẹ kẹ ndị Ju bu ọda gi rị a jụ nke wẹ a tọ, e kwerini Jesu.
11 porque muitos judeus, por causa dele, se afastavam e acreditavam em Jesus.
12 Ogẹn eki gi fọn, igunrun hi-ogbe hụn bịa Mmẹmmẹ-Nghafe nọ nụ nị Jesu lala Jerusalẹm.
12 No dia seguinte, uma grande multidão que tinha vindo à festa em Jerusalém ouviu dizer que Jesus se ia aproximando.
13 'Ya wẹ nọ werisọnmẹ iguru, jẹn d'e kunrun ẹ. Ya wẹ nọ yimẹ,
13 Saíram-lhe ao encontro com ramos de palmas, exclamando: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor, o rei de Israel!
14 Jesu nọ chọrị nwa jaki, nyinrin ẹ jẹnmẹ, nọkẹ kẹ Ẹkụkwọ-nsọ dọn ku—Ẹhụhụọ-nsọ sị,
14 Tendo Jesus encontrado um jumentinho, montou nele, segundo o que está escrito:
15 “Obodo Zayọnụ, a tụlẹ egun!
15 Não temas, filha de Sião, eis que vem o teu rei montado num filho de jumenta {Zc 9,9}.
16 Ụmụ-azụụn Jesu a ghọtanị ihiẹnni ogẹn hụ, kanị, ogẹn Jesu gi nwẹringụụ ọghọ, wẹ nọ nyanhan nị Ẹkụkwọ-nsọ ku ihiẹnni banyen'ẹ, nyanhanzịkwọ nị wẹ mẹ n'ẹ ihiẹn ndịnị.
16 Os seus discípulos a princípio não compreendiam essas coisas, mas, quando Jesus foi glorificado, então se lembraram de que isto estava escrito a seu respeito e de que assim lho fizeram.
17 Ndị rị igunrun ahụn wẹ lẹ Jizọsị wị ogẹn o gi gha ili kpọpụha Lazarọsị, ogẹn o gi gha imẹ ọnwụn weli ẹ, hụ a gwasọnmẹ ndị ọzọ ihiẹn mẹni.
17 A multidão, pois, que se achava com ele, quando chamara Lázaro do sepulcro e o ressuscitara, aclamava-o.
18 'Ya haịn igunrun hụ gi bịa d'e kunrun ẹ—makẹni wẹ nụ n'ọ rụn ọrụn-atụmẹnyanị.
18 Por isso o povo lhe saía ao encontro, porque tinha ouvido que Jesus fizera aquele milagre.
19 'Ya ndị Itu-Farisi nọ sị ibe wẹ, “Ụnụ hụ a hụn a?! Ihiẹn ile ẹnyi rị e mẹ a rị a danye kaka! Lee nwan, ụwa ile e sọnmẹgụọ a!”
19 Mas os fariseus disseram entre si: Vede! Nada adiantamos! Reparai que todo mundo corre após ele!
20 Ogẹn hụ, o nwẹ ndị Griki hụn rị ndị jẹn Jerusalẹm d'e fe ofufe ogẹn mmẹmmẹ hụ.
20 Havia alguns gregos entre os que subiram para adorar durante a festa.
21 Wẹ nọ jẹn d'e kunrun Filipu hụn wụ onyẹ obodo Bẹsaịda rị imẹ Galili. Wẹ nọ sị a, “Di-ọkpa, ẹnyi chọ nị ẹnyi hụn Jesu.”
21 Estes se aproximaram de Filipe {aquele de Betsaida da Galiléia} e rogaram-lhe: Senhor, quiséramos ver Jesus.
22 Filipu nọ jẹn d'a gwa Andụrụ, ya wẹ ẹbụbụọ nọ wịrị jẹnmẹ d'a gwa Jesu.
22 Filipe foi e falou com André. Então André e Filipe o disseram ao Senhor.
23 Jesu nọ za wẹ, sị, “Ogẹn e rugụọ hụn w'e gi ye Nwa nke Ịhịan ọghọ.
23 Respondeu-lhes Jesus: É chegada a hora para o Filho do Homem ser glorificado.
24 M rị a gwa ụnụ ezioku, akpụrụ-ọka nọdị nke ẹ akarịkọ ohu sụọ wezụka n'ọ dan alị nwụnhụn. Ọ nwụnhụn, 'ya wụ ọ mị mkpụrụ ọda-ọda.
24 Em verdade, em verdade vos digo: se o grão de trigo, caído na terra, não morrer, fica só; se morrer, produz muito fruto.
25 Nke ndị hụ ndụn wẹ ka wẹ mkpa, ndụn wẹ sikọ d'e tuhunahịn wẹ; kanị, nke ndị hụ o mẹ ni ndụn wẹ akanị wẹ mkpa elu ụwanị, ndụn wẹ k'a rịnị wẹ—e nwẹ wẹ ndụn itẹbitẹ.
25 Quem ama a sua vida, perdê-la-á; mas quem odeia a sua vida neste mundo, conservá-la-á para a vida eterna.
26 Onyẹ ọwụlẹ hụn chọ n'ọ gba nị m odibo jẹnkọ d'e sọnrịrị m, kẹni odibo m hụn ụzọ sọn m nọdị ebe m rị; Nẹdi m jẹnkọ d'e ye onyẹ ọwụlẹ gba nị m odibo ọghọ.”
26 Se alguém me quer servir, siga-me; e, onde eu estiver, estará ali também o meu servo. Se alguém me serve, meu Pai o honrará.
27 “Obi rị nwan e feri m. Kẹ m k'e ku nwan? Nị m sị, ‘Baba, anịlẹ ogẹn-afụnfụnnị bịa nị m’? Mba! Makẹni, 'ya haịn m gi rị ebeni—m bịa kẹni m hụn ụzọ ta afụnfụnnị.
27 Presentemente, a minha alma está perturbada. Mas que direi?... Pai, salva-me desta hora... Mas é exatamente para isso que vim a esta hora.
28 Baba, ye ẹfan ị ọghọ!” 'Ya kẹ olu nọ gha elu-igwee sị, “E yegụọlẹ m ẹfan m ọghọ. M jẹnkọ d'e yezi ẹ ọghọ.”
28 Pai, glorifica o teu nome! Nisto veio do céu uma voz: Já o glorifiquei e tornarei a glorificá-lo.
29 Igunrun ahụn rị ebẹhụ nụ olu hụ. Ndị hụ sị akpabọ rọ, ndị ọzọ sị mmọn-ozi a gwaọl'a oku!
29 Ora, a multidão que ali estava, ao ouvir isso, dizia ter havido um trovão. Outros replicavam: Um anjo falou-lhe.
30 Kanị, Jesu nọ sị wẹ, “Ẹlẹ ufiri m kẹ olu hụ gi bịa, kalẹ ufiri ụnụ.
30 Jesus disse: Essa voz não veio por mim, mas sim por vossa causa.
31 Kikẹnni kẹ wẹ jẹnkọ d'a ma ụwanị ikpe; kikẹnni kẹ wẹ sikọ d'a chụpụ onyẹ hụn a kị ụwanị.
31 Agora é o juízo deste mundo; agora será lançado fora o príncipe deste mundo.
32 Mmẹ nwẹn, ogẹn wẹ k'e gi gha alị wesi m enu, m jẹnkọ d'a dọhanị enwẹn m ịhịan ile.”
32 E quando eu for levantado da terra, atrairei todos os homens a mim.
33 (O gi ihiẹnni o ku ghọsị ụdị ọnwụn o jẹnkọ d'a nwụn.)
33 Dizia, porém, isto, significando de que morte havia de morrer.
34 Igunrun hụ nọ sị a, “Iwu ẹnyi gwa ẹnyi nị Kraịstị, Onyẹ Hụ Osolobuẹ Tumẹ, jẹnkọ d'a rị ndụn jẹnrin ejẹn. Kị ị rị a sịnị nị wẹ sikọ d'e wesi Nwa nke Ịhịan elu? Onyẹ wụ Nwa nke Ịhịannị?”
34 A multidão respondeu-lhe: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre. Como dizes tu: Importa que o Filho do Homem seja levantado? Quem é esse Filho do Homem?
35 Jesu nọ sị wẹ, “Ukpẹ jẹnkọ d'e sọnzi ụnụ nọdịzị ẹkẹrẹ sụọ. A gha nị ogẹnni ụnụ nwọn ukpẹ, amamgbe ishi e kunrun ụnụ. Makẹni, onyẹ hụn a gha imẹ ishi, imẹ mkpọkịkị, amarịnkọ ebe o jẹnkọ.
35 Respondeu-lhes Jesus: Ainda por pouco tempo a luz estará em vosso meio. Andai enquanto tendes a luz, para que as trevas não vos surpreendam; e quem caminha nas trevas não sabe para onde vai.
36 'Ya wụ, kwerini ni ukpẹ ogẹnni ụnụ nwọn ukpẹ, kẹni ụnụ hụn ụzọ wụrụ ụmụ ukpẹ.”
36 Enquanto tendes a luz, crede na luz, e assim vos tornareis filhos da luz. Jesus disse essas coisas, retirou-se e ocultou-se longe deles.
37 Ọsụọn'a nị Jesu rụnchanrịn ọrụn-atụmẹnya bu ọda id'ẹnya wẹ, ekwerini ni wẹ ẹ,
37 Embora tivesse feito tantos milagres na presença deles, não acreditavam nele.
38 kẹni ihiẹn onyẹ-amụma wụ Azaya ku hụn ụzọ mẹzu: Azaya sị,
38 Assim se cumpria o oráculo do profeta Isaías: Senhor, quem creu em nossa pregação? E a quem foi revelado o braço do Senhor {Is 53,1}?
39 Asanị wẹ ẹka kweri, makẹni, rịkẹ kẹ Azaya dọnzi ku ẹ,
39 Aliás, não podiam crer, porque outra vez disse Isaías:
40 “Chuku e mẹgụọ ẹnya kpu wẹ ishi,
40 Ele cegou-lhes os olhos, endureceu-lhes o coração, para que não vejam com os olhos nem entendam com o coração e se convertam e eu os sare {Is 6,10}.
41 Azaya ku ihiẹnni makẹni ọ hụn ọghọ Jizọsị, ọ nọ ku banyeni ọghọ a.
41 Assim se exprimiu Isaías, quando teve a visão de sua glória e dele falou.
42 K'osilẹrị, ndị bu ọda hụn rịdẹ imẹ ndị-ndu wẹ kwerini Jesu ekweri. Kanị, egun ndị Itu-Farisi anịnị wẹ ku ẹ ebe ịhịan rị, amamgbe wẹ a chụpụ wẹ imẹ ụlọ-ofufe.
42 Não obstante, também muitos dos chefes creram nele, mas por causa dos fariseus não o manifestavam, para não serem expulsos da sinagoga.
43 “Ọjịja-mma ịhịan k'a ja wẹ ka wẹ a sụọ karị hụn Osolobuẹ k'a ja wẹ.”
43 Assim preferiram a glória dos homens àquela que vem de Deus.
44 Jesu nọ weshi olu elu, sị, “Onyẹ ọwụlẹ hụn kwerini ni m ẹlẹ mmẹ k'o kwerini, kanị onyẹ hụn zihẹni m k'o kwerini.
44 Entretanto, Jesus exclamou em voz alta: Aquele que crê em mim, crê não em mim, mas naquele que me enviou;
45 Onyẹ ọwụlẹ hụn nị m, a hụngụọ onyẹ hụn zihẹ ni m.
45 e aquele que me vê, vê aquele que me enviou.
46 M banhan imẹ ụwa d'a wụ ukpẹ, amamgbe ndị hụn kwerini ni m a tọ imẹ ishi, imẹ mkpọkịkị.
46 Eu vim como luz ao mundo; assim, todo aquele que crer em mim não ficará nas trevas.
47 Onyẹ nụ ihiẹn m ku bụ o mẹ n'ẹ, amakọ m'a ikpe. Makẹni, abịanị m d'a ma ụwa ikpe, kama, m bịa d'a zụọpụha a.
47 Se alguém ouve as minhas palavras e não as guarda, eu não o condenarei, porque não vim para condenar o mundo, mas para salvá-lo.
48 Onyẹ hụn jụ nị m, hụn kwerilẹni oku m, nwọn onyẹ k'a ma a ikpe: ihiẹn hụn m ku, ya jẹnkọ d'a ma a ikpe Ụhụọhịn-ikpazụụn.
48 Quem me despreza e não recebe as minhas palavras, tem quem o julgue; a palavra que anunciei julgá-lo-á no último dia.
49 Makẹni, ẹlẹ m gi uche m e ku, kanị Nẹdi m hụn zihẹni m ye m iwu ihiẹn m sikọ d'a sị lẹ ihiẹn m sikọ d'e ku.
49 Em verdade, não falei por mim mesmo, mas o Pai, que me enviou, ele mesmo me prescreveu o que devo dizer e o que devo ensinar.
50 A marịnghọ m nị iwu ẹ e ye ndụn itẹbitẹ. 'Ya wụ, ihiẹn m'e ku wụchanrịn ihiẹn Chuku-Nẹdi sị m ku.”
50 E sei que o seu mandamento é vida eterna. Portanto, o que digo, digo-o segundo me falou o Pai.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.