João 12

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ogẹn o gi họdụ akp'ọhịn isin nị Mmẹmmẹ-Nghafe ru, Jizọsị nọ jẹn Bẹtanị, iwe Lazarọsị, okẹnnyẹ hụ ọ gha ọnwụn weli.
1 Seis dias antes da Páscoa, veio Jesus a Betânia, onde estava Lázaro, o que estivera morto, e a quem ele ressuscitara dos mortos.
2 Wẹ nọ shi ni Jesu ihiẹn-oriri ẹnyasị ahụn. Mata hụ e jẹn ozi, e buye wẹ ihiẹn-oriri ahụn; Lazarọsị rị ndị rị e sọn ẹ e ri ihiẹn-oriri.
2 Fizeram-lhe ali uma ceia, e Marta servia, mas Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 'Ya kẹ Meri nọ wẹhẹ udẹn e shin ọhụnma ṅanranị wẹ gi osisi nadị mẹmẹ, hụn wẹ gwalẹni. Udẹn hụ k'e jun ihiẹn nọ kẹ ọgọ-nta ohu lẹ nkirishi. Ọ nọ hu ẹ ye Jesu ụkụ, gi ntutu rị a isi e fikọrị a; ishin udẹn hụ nọ kungbama ụlọ hụ ile.
3 Então, Maria, tomando uma libra de unguento de nardo puro, caríssimo, ungiu os pés de Jesus, e limpou os pés com os seus cabelos; e a casa se encheu com o cheiro do unguento.
4 Kanị onyẹ ohu imẹ ụmụ-azụụn Jizọsị, 'ya wụ Judasị nwa Iskarọtụ (hụn jẹnkọ d'e re n'ẹ), nọ sị,
4 Então, disse um dos seus discípulos, Judas Iscariotes, filho de Simão, aquele que o havia de trair:
5 “Kị haịn wẹ gilẹni re udẹnni, we egho ẹ ye ndị igbẹnnyẹ? O rugụọ ihiẹn rịkẹ egho-ọrụn akp'ọhịn ọgụn-mmisẹn.”
5 Por que não se vendeu este unguento por trezentos denários, e não se deu aos pobres?
6 (Ẹlẹ ni ndị igbẹnnyẹ rị a mkpa haịn o gi ku ihiẹnni. Kanị, onyẹ-ohin k'ọ wụ: ịya nwẹ e dọnmẹ ni Jesu wẹ egho; o werisọnmẹ egho wẹ ye ẹ dọnmẹ.)
6 Então ele disse isso não pelo cuidado que tivesse dos pobres, mas porque era ladrão, e tinha a bolsa, e subtraía o que nela foi colocado.
7 Kanị Jizọsị nọ sị, “Hatu n'ẹ, n'o gi ẹ kwademẹ olili m.
7 Disse, pois, Jesus: Deixe-a sozinha! Para o dia do meu sepultamento o tem guardado.
8 Ụnụ lẹ ndị igbẹnnyẹ rị ogẹn ile, kanị mmẹ nwẹn esọnkọ ụnụ nọdị ogẹn ile.”
8 Porque os pobres sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes.
9 Ndị Ju bu ọda a nụ nị Jesu rị Bẹtanị, 'ya wẹ nọ bịa ebahụn. Kanị, ẹlẹ ifiri Jesu sụọ kẹ wẹ gi bịa, kanị, wẹ chọzị nị wẹ hụn Lazarọsị, hụn ọ gha ọnwụn weli.
9 Portanto, muita gente dos judeus soube que ele estava ali; e eles foram, não só por causa de Jesus, mas também para ver a Lázaro, a quem ele ressuscitara dos mortos.
10 'Ya ndị-isi nchụ-ẹjan nọ rimẹni Lazarọsị ngo ni wẹ gbuzi ya nwẹn,
10 Mas os principais sacerdotes consultaram como poderiam também matar a Lázaro,
11 makẹlẹ ufiri ẹ kẹ ndị Ju bu ọda gi rị a jụ nke wẹ a tọ, e kwerini Jesu.
11 porque por causa dele muitos dos judeus se afastaram, e creram em Jesus.
12 Ogẹn eki gi fọn, igunrun hi-ogbe hụn bịa Mmẹmmẹ-Nghafe nọ nụ nị Jesu lala Jerusalẹm.
12 No dia seguinte, a grande multidão que tinha vindo à festa, ouvindo dizer que Jesus vinha a Jerusalém,
13 'Ya wẹ nọ werisọnmẹ iguru, jẹn d'e kunrun ẹ. Ya wẹ nọ yimẹ,
13 tomaram ramos de palmeiras, e saíram-lhe ao encontro, e clamavam: Hosana! Abençoado é o Rei de Israel que vem em nome do Senhor.
14 Jesu nọ chọrị nwa jaki, nyinrin ẹ jẹnmẹ, nọkẹ kẹ Ẹkụkwọ-nsọ dọn ku—Ẹhụhụọ-nsọ sị,
14 E Jesus, tendo encontrado um jumentinho, assentou-se sobre ele, como está escrito:
15 “Obodo Zayọnụ, a tụlẹ egun!
15 Não temas, filha de Sião; eis que o teu Rei vem, assentado sobre um potro de jumenta.
16 Ụmụ-azụụn Jesu a ghọtanị ihiẹnni ogẹn hụ, kanị, ogẹn Jesu gi nwẹringụụ ọghọ, wẹ nọ nyanhan nị Ẹkụkwọ-nsọ ku ihiẹnni banyen'ẹ, nyanhanzịkwọ nị wẹ mẹ n'ẹ ihiẹn ndịnị.
16 Os seus discípulos, porém, a princípio não entenderam essas coisas; mas, quando Jesus foi glorificado, então eles se lembraram de que estas coisas estavam escritas a respeito dele, e que eles tinham feito essas coisas para ele.
17 Ndị rị igunrun ahụn wẹ lẹ Jizọsị wị ogẹn o gi gha ili kpọpụha Lazarọsị, ogẹn o gi gha imẹ ọnwụn weli ẹ, hụ a gwasọnmẹ ndị ọzọ ihiẹn mẹni.
17 A multidão, pois, que estava com ele quando chamou a Lázaro para fora da sepultura, testemunhava que ele o ressuscitara dos mortos.
18 'Ya haịn igunrun hụ gi bịa d'e kunrun ẹ—makẹni wẹ nụ n'ọ rụn ọrụn-atụmẹnyanị.
18 Por causa disso, também a multidão lhe saiu ao encontro, porque eles tinham ouvido que ele fizera este milagre.
19 'Ya ndị Itu-Farisi nọ sị ibe wẹ, “Ụnụ hụ a hụn a?! Ihiẹn ile ẹnyi rị e mẹ a rị a danye kaka! Lee nwan, ụwa ile e sọnmẹgụọ a!”
19 Disseram, então, os fariseus entre si: Percebestes que nada conseguis fazer? Eis que o mundo vai após ele.
20 Ogẹn hụ, o nwẹ ndị Griki hụn rị ndị jẹn Jerusalẹm d'e fe ofufe ogẹn mmẹmmẹ hụ.
20 E havia alguns gregos entre os que tinham subido para adorar na festa;
21 Wẹ nọ jẹn d'e kunrun Filipu hụn wụ onyẹ obodo Bẹsaịda rị imẹ Galili. Wẹ nọ sị a, “Di-ọkpa, ẹnyi chọ nị ẹnyi hụn Jesu.”
21 estes, pois, vieram a Filipe, que era de Betsaida da Galileia, e rogaram-lhe, dizendo: Senhor, queríamos ver a Jesus.
22 Filipu nọ jẹn d'a gwa Andụrụ, ya wẹ ẹbụbụọ nọ wịrị jẹnmẹ d'a gwa Jesu.
22 Filipe veio e contou para André; e novamente André e Filipe disseram a Jesus.
23 Jesu nọ za wẹ, sị, “Ogẹn e rugụọ hụn w'e gi ye Nwa nke Ịhịan ọghọ.
23 E Jesus lhes respondeu, dizendo: É chegada a hora em que o Filho do homem será glorificado.
24 M rị a gwa ụnụ ezioku, akpụrụ-ọka nọdị nke ẹ akarịkọ ohu sụọ wezụka n'ọ dan alị nwụnhụn. Ọ nwụnhụn, 'ya wụ ọ mị mkpụrụ ọda-ọda.
24 Na verdade, na verdade eu vos digo: Se o grão de trigo, caindo na terra, não morrer, permanece só; mas, se morrer, dá muito fruto.
25 Nke ndị hụ ndụn wẹ ka wẹ mkpa, ndụn wẹ sikọ d'e tuhunahịn wẹ; kanị, nke ndị hụ o mẹ ni ndụn wẹ akanị wẹ mkpa elu ụwanị, ndụn wẹ k'a rịnị wẹ—e nwẹ wẹ ndụn itẹbitẹ.
25 Quem ama a sua vida perdê-la-á, e quem neste mundo odeia a sua vida, guardá-la-á para a vida eterna.
26 Onyẹ ọwụlẹ hụn chọ n'ọ gba nị m odibo jẹnkọ d'e sọnrịrị m, kẹni odibo m hụn ụzọ sọn m nọdị ebe m rị; Nẹdi m jẹnkọ d'e ye onyẹ ọwụlẹ gba nị m odibo ọghọ.”
26 Se algum homem me serve, siga-me; e onde eu estiver, ali estará também o meu servo; se algum homem me servir, meu Pai o honrará.
27 “Obi rị nwan e feri m. Kẹ m k'e ku nwan? Nị m sị, ‘Baba, anịlẹ ogẹn-afụnfụnnị bịa nị m’? Mba! Makẹni, 'ya haịn m gi rị ebeni—m bịa kẹni m hụn ụzọ ta afụnfụnnị.
27 Agora a minha alma está perturbada; e que direi eu? Pai, salva-me desta hora; mas para esta hora é que eu vim.
28 Baba, ye ẹfan ị ọghọ!” 'Ya kẹ olu nọ gha elu-igwee sị, “E yegụọlẹ m ẹfan m ọghọ. M jẹnkọ d'e yezi ẹ ọghọ.”
28 Pai, glorifica o teu nome. Então, veio uma voz do céu, dizendo: Eu já o tenho glorificado, e novamente o glorificarei.
29 Igunrun ahụn rị ebẹhụ nụ olu hụ. Ndị hụ sị akpabọ rọ, ndị ọzọ sị mmọn-ozi a gwaọl'a oku!
29 A multidão, pois, que ali estava e que a ouvira, dizia ter sido um trovão; outros diziam: Um anjo lhe falou.
30 Kanị, Jesu nọ sị wẹ, “Ẹlẹ ufiri m kẹ olu hụ gi bịa, kalẹ ufiri ụnụ.
30 Jesus respondeu e disse: Não veio esta voz por minha causa, mas por causa de vós.
31 Kikẹnni kẹ wẹ jẹnkọ d'a ma ụwanị ikpe; kikẹnni kẹ wẹ sikọ d'a chụpụ onyẹ hụn a kị ụwanị.
31 Agora é o juízo deste mundo; agora será expulso o príncipe deste mundo.
32 Mmẹ nwẹn, ogẹn wẹ k'e gi gha alị wesi m enu, m jẹnkọ d'a dọhanị enwẹn m ịhịan ile.”
32 E eu, quando for levantado da terra, todos os homens atrairei a mim.
33 (O gi ihiẹnni o ku ghọsị ụdị ọnwụn o jẹnkọ d'a nwụn.)
33 E dizia isto, significando de que morte ele deveria morrer.
34 Igunrun hụ nọ sị a, “Iwu ẹnyi gwa ẹnyi nị Kraịstị, Onyẹ Hụ Osolobuẹ Tumẹ, jẹnkọ d'a rị ndụn jẹnrin ejẹn. Kị ị rị a sịnị nị wẹ sikọ d'e wesi Nwa nke Ịhịan elu? Onyẹ wụ Nwa nke Ịhịannị?”
34 Respondeu-lhe a multidão: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre; e como dizes tu: É necessário que o Filho do homem seja levantado? Quem é esse Filho do homem?
35 Jesu nọ sị wẹ, “Ukpẹ jẹnkọ d'e sọnzi ụnụ nọdịzị ẹkẹrẹ sụọ. A gha nị ogẹnni ụnụ nwọn ukpẹ, amamgbe ishi e kunrun ụnụ. Makẹni, onyẹ hụn a gha imẹ ishi, imẹ mkpọkịkị, amarịnkọ ebe o jẹnkọ.
35 Então, Jesus disse-lhes: Ainda por um pouco de tempo a luz está convosco. Andai enquanto tendes luz, para que as trevas não venham sobre vós, pois quem anda nas trevas não sabe para onde vai.
36 'Ya wụ, kwerini ni ukpẹ ogẹnni ụnụ nwọn ukpẹ, kẹni ụnụ hụn ụzọ wụrụ ụmụ ukpẹ.”
36 Enquanto tendes luz, crede na luz, para que sejais filhos da luz. Essas coisas disse Jesus e retirou-se, escondendo-se deles.
37 Ọsụọn'a nị Jesu rụnchanrịn ọrụn-atụmẹnya bu ọda id'ẹnya wẹ, ekwerini ni wẹ ẹ,
37 Mas, apesar de ter feito tantos milagres diante deles, não criam nele;
38 kẹni ihiẹn onyẹ-amụma wụ Azaya ku hụn ụzọ mẹzu: Azaya sị,
38 para que se cumprisse a palavra do profeta Isaías, que diz: Senhor, quem tem acreditado em nosso relato? E a quem foi revelado o braço do Senhor?
39 Asanị wẹ ẹka kweri, makẹni, rịkẹ kẹ Azaya dọnzi ku ẹ,
39 Por isso, eles não podiam crer, pelo que Isaías disse outra vez:
40 “Chuku e mẹgụọ ẹnya kpu wẹ ishi,
40 Ele cegou-lhes os olhos, e endureceu-lhes o coração, para que eles não vejam com seus olhos, nem compreendam no seu coração, e se convertam, e eu os cure.
41 Azaya ku ihiẹnni makẹni ọ hụn ọghọ Jizọsị, ọ nọ ku banyeni ọghọ a.
41 Essas coisas disse Isaías quando ele viu a sua glória, e dele falou.
42 K'osilẹrị, ndị bu ọda hụn rịdẹ imẹ ndị-ndu wẹ kwerini Jesu ekweri. Kanị, egun ndị Itu-Farisi anịnị wẹ ku ẹ ebe ịhịan rị, amamgbe wẹ a chụpụ wẹ imẹ ụlọ-ofufe.
42 Contudo, muitos dentre os principais governantes creram nele; mas por causa dos fariseus não o confessavam, para não serem colocados para fora da sinagoga;
43 “Ọjịja-mma ịhịan k'a ja wẹ ka wẹ a sụọ karị hụn Osolobuẹ k'a ja wẹ.”
43 porque eles amavam mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Jesu nọ weshi olu elu, sị, “Onyẹ ọwụlẹ hụn kwerini ni m ẹlẹ mmẹ k'o kwerini, kanị onyẹ hụn zihẹni m k'o kwerini.
44 Jesus clamou e disse: Quem crê em mim, crê, não em mim, mas naquele que me enviou.
45 Onyẹ ọwụlẹ hụn nị m, a hụngụọ onyẹ hụn zihẹ ni m.
45 E quem me vê, vê aquele que me enviou.
46 M banhan imẹ ụwa d'a wụ ukpẹ, amamgbe ndị hụn kwerini ni m a tọ imẹ ishi, imẹ mkpọkịkị.
46 Eu vim como luz para o mundo, para que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 Onyẹ nụ ihiẹn m ku bụ o mẹ n'ẹ, amakọ m'a ikpe. Makẹni, abịanị m d'a ma ụwa ikpe, kama, m bịa d'a zụọpụha a.
47 E se algum homem ouvir as minhas palavras, e não crer, eu não o julgo; porque eu não vim para julgar o mundo, mas para salvar o mundo.
48 Onyẹ hụn jụ nị m, hụn kwerilẹni oku m, nwọn onyẹ k'a ma a ikpe: ihiẹn hụn m ku, ya jẹnkọ d'a ma a ikpe Ụhụọhịn-ikpazụụn.
48 Quem me rejeitar, e não receber as minhas palavras, já tem quem o julgue; a palavra que eu tenho falado, essa o julgará no último dia.
49 Makẹni, ẹlẹ m gi uche m e ku, kanị Nẹdi m hụn zihẹni m ye m iwu ihiẹn m sikọ d'a sị lẹ ihiẹn m sikọ d'e ku.
49 Porque eu não tenho falado de mim mesmo, mas o Pai, que me enviou, ele me deu um mandamento quanto ao que dizer e como falar.
50 A marịnghọ m nị iwu ẹ e ye ndụn itẹbitẹ. 'Ya wụ, ihiẹn m'e ku wụchanrịn ihiẹn Chuku-Nẹdi sị m ku.”
50 E sei que o seu mandamento é vida eterna; portanto, as coisas que eu digo, conforme me disse o Pai, assim eu digo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.