João 12

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ogẹn o gi họdụ akp'ọhịn isin nị Mmẹmmẹ-Nghafe ru, Jizọsị nọ jẹn Bẹtanị, iwe Lazarọsị, okẹnnyẹ hụ ọ gha ọnwụn weli.
1 Foi, pois, Jesus seis dias antes da páscoa a betânia, onde estava Lázaro, o que falecera, e a quem ressuscitara dentre os mortos.
2 Wẹ nọ shi ni Jesu ihiẹn-oriri ẹnyasị ahụn. Mata hụ e jẹn ozi, e buye wẹ ihiẹn-oriri ahụn; Lazarọsị rị ndị rị e sọn ẹ e ri ihiẹn-oriri.
2 Fizeram-lhe, pois, ali uma ceia, e Marta servia, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 'Ya kẹ Meri nọ wẹhẹ udẹn e shin ọhụnma ṅanranị wẹ gi osisi nadị mẹmẹ, hụn wẹ gwalẹni. Udẹn hụ k'e jun ihiẹn nọ kẹ ọgọ-nta ohu lẹ nkirishi. Ọ nọ hu ẹ ye Jesu ụkụ, gi ntutu rị a isi e fikọrị a; ishin udẹn hụ nọ kungbama ụlọ hụ ile.
3 Então Maria, tomando um arrátel de ungüento de nardo puro, de muito preço, ungiu os pés de Jesus, e enxugou-lhe os pés com os seus cabelos; e encheu-se a casa do cheiro do ungüento.
4 Kanị onyẹ ohu imẹ ụmụ-azụụn Jizọsị, 'ya wụ Judasị nwa Iskarọtụ (hụn jẹnkọ d'e re n'ẹ), nọ sị,
4 Então, um dos seus discípulos, Judas Iscariotes, filho de Simão, o que havia de traí-lo, disse:
5 “Kị haịn wẹ gilẹni re udẹnni, we egho ẹ ye ndị igbẹnnyẹ? O rugụọ ihiẹn rịkẹ egho-ọrụn akp'ọhịn ọgụn-mmisẹn.”
5 Por que não se vendeu este ungüento por trezentos dinheiros e não se deu aos pobres?
6 (Ẹlẹ ni ndị igbẹnnyẹ rị a mkpa haịn o gi ku ihiẹnni. Kanị, onyẹ-ohin k'ọ wụ: ịya nwẹ e dọnmẹ ni Jesu wẹ egho; o werisọnmẹ egho wẹ ye ẹ dọnmẹ.)
6 Ora, ele disse isto, não pelo cuidado que tivesse dos pobres, mas porque era ladrão e tinha a bolsa, e tirava o que ali se lançava.
7 Kanị Jizọsị nọ sị, “Hatu n'ẹ, n'o gi ẹ kwademẹ olili m.
7 Disse, pois, Jesus: Deixai-a; para o dia da minha sepultura guardou isto;
8 Ụnụ lẹ ndị igbẹnnyẹ rị ogẹn ile, kanị mmẹ nwẹn esọnkọ ụnụ nọdị ogẹn ile.”
8 Porque os pobres sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes.
9 Ndị Ju bu ọda a nụ nị Jesu rị Bẹtanị, 'ya wẹ nọ bịa ebahụn. Kanị, ẹlẹ ifiri Jesu sụọ kẹ wẹ gi bịa, kanị, wẹ chọzị nị wẹ hụn Lazarọsị, hụn ọ gha ọnwụn weli.
9 E muita gente dos judeus soube que ele estava ali; e foram, não só por causa de Jesus, mas também para ver a Lázaro, a quem ressuscitara dentre os mortos.
10 'Ya ndị-isi nchụ-ẹjan nọ rimẹni Lazarọsị ngo ni wẹ gbuzi ya nwẹn,
10 E os principais dos sacerdotes tomaram deliberação para matar também a Lázaro;
11 makẹlẹ ufiri ẹ kẹ ndị Ju bu ọda gi rị a jụ nke wẹ a tọ, e kwerini Jesu.
11 Porque muitos dos judeus, por causa dele, iam e criam em Jesus.
12 Ogẹn eki gi fọn, igunrun hi-ogbe hụn bịa Mmẹmmẹ-Nghafe nọ nụ nị Jesu lala Jerusalẹm.
12 No dia seguinte, ouvindo uma grande multidão, que viera à festa, que Jesus vinha a Jerusalém,
13 'Ya wẹ nọ werisọnmẹ iguru, jẹn d'e kunrun ẹ. Ya wẹ nọ yimẹ,
13 Tomaram ramos de palmeiras, e saíram-lhe ao encontro, e clamavam: Hosana! Bendito o Rei de Israel que vem em nome do Senhor.
14 Jesu nọ chọrị nwa jaki, nyinrin ẹ jẹnmẹ, nọkẹ kẹ Ẹkụkwọ-nsọ dọn ku—Ẹhụhụọ-nsọ sị,
14 E achou Jesus um jumentinho, e assentou-se sobre ele, como está escrito:
15 “Obodo Zayọnụ, a tụlẹ egun!
15 Não temas, ó filha de Sião; eis que o teu Rei vem assentado sobre o filho de uma jumenta.
16 Ụmụ-azụụn Jesu a ghọtanị ihiẹnni ogẹn hụ, kanị, ogẹn Jesu gi nwẹringụụ ọghọ, wẹ nọ nyanhan nị Ẹkụkwọ-nsọ ku ihiẹnni banyen'ẹ, nyanhanzịkwọ nị wẹ mẹ n'ẹ ihiẹn ndịnị.
16 Os seus discípulos, porém, não entenderam isto no princípio; mas, quando Jesus foi glorificado, então se lembraram de que isto estava escrito dele, e que isto lhe fizeram.
17 Ndị rị igunrun ahụn wẹ lẹ Jizọsị wị ogẹn o gi gha ili kpọpụha Lazarọsị, ogẹn o gi gha imẹ ọnwụn weli ẹ, hụ a gwasọnmẹ ndị ọzọ ihiẹn mẹni.
17 A multidão, pois, que estava com ele quando Lázaro foi chamado da sepultura, testificava que ele o ressuscitara dentre os mortos.
18 'Ya haịn igunrun hụ gi bịa d'e kunrun ẹ—makẹni wẹ nụ n'ọ rụn ọrụn-atụmẹnyanị.
18 Por isso a multidão lhe saiu ao encontro, porque tinham ouvido que ele fizera este sinal.
19 'Ya ndị Itu-Farisi nọ sị ibe wẹ, “Ụnụ hụ a hụn a?! Ihiẹn ile ẹnyi rị e mẹ a rị a danye kaka! Lee nwan, ụwa ile e sọnmẹgụọ a!”
19 Disseram, pois, os fariseus entre si: Vedes que nada aproveitais? Eis que toda a gente vai após ele.
20 Ogẹn hụ, o nwẹ ndị Griki hụn rị ndị jẹn Jerusalẹm d'e fe ofufe ogẹn mmẹmmẹ hụ.
20 Ora, havia alguns gregos, entre os que tinham subido a adorar no dia da festa.
21 Wẹ nọ jẹn d'e kunrun Filipu hụn wụ onyẹ obodo Bẹsaịda rị imẹ Galili. Wẹ nọ sị a, “Di-ọkpa, ẹnyi chọ nị ẹnyi hụn Jesu.”
21 Estes, pois, dirigiram-se a Filipe, que era de Betsaida da Galiléia, e rogaram-lhe, dizendo: Senhor, queríamos ver a Jesus.
22 Filipu nọ jẹn d'a gwa Andụrụ, ya wẹ ẹbụbụọ nọ wịrị jẹnmẹ d'a gwa Jesu.
22 Filipe foi dizê-lo a André, e então André e Filipe o disseram a Jesus.
23 Jesu nọ za wẹ, sị, “Ogẹn e rugụọ hụn w'e gi ye Nwa nke Ịhịan ọghọ.
23 E Jesus lhes respondeu, dizendo: É chegada a hora em que o Filho do homem há de ser glorificado.
24 M rị a gwa ụnụ ezioku, akpụrụ-ọka nọdị nke ẹ akarịkọ ohu sụọ wezụka n'ọ dan alị nwụnhụn. Ọ nwụnhụn, 'ya wụ ọ mị mkpụrụ ọda-ọda.
24 Na verdade, na verdade vos digo que, se o grão de trigo, caindo na terra, não morrer, fica ele só; mas se morrer, dá muito fruto.
25 Nke ndị hụ ndụn wẹ ka wẹ mkpa, ndụn wẹ sikọ d'e tuhunahịn wẹ; kanị, nke ndị hụ o mẹ ni ndụn wẹ akanị wẹ mkpa elu ụwanị, ndụn wẹ k'a rịnị wẹ—e nwẹ wẹ ndụn itẹbitẹ.
25 Quem ama a sua vida perdê-la-á, e quem neste mundo odeia a sua vida, guardá-la-á para a vida eterna.
26 Onyẹ ọwụlẹ hụn chọ n'ọ gba nị m odibo jẹnkọ d'e sọnrịrị m, kẹni odibo m hụn ụzọ sọn m nọdị ebe m rị; Nẹdi m jẹnkọ d'e ye onyẹ ọwụlẹ gba nị m odibo ọghọ.”
26 Se alguém me serve, siga-me, e onde eu estiver, ali estará também o meu servo. E, se alguém me servir, meu Pai o honrará.
27 “Obi rị nwan e feri m. Kẹ m k'e ku nwan? Nị m sị, ‘Baba, anịlẹ ogẹn-afụnfụnnị bịa nị m’? Mba! Makẹni, 'ya haịn m gi rị ebeni—m bịa kẹni m hụn ụzọ ta afụnfụnnị.
27 Agora a minha alma está perturbada; e que direi eu? Pai, salva-me desta hora; mas para isto vim a esta hora.
28 Baba, ye ẹfan ị ọghọ!” 'Ya kẹ olu nọ gha elu-igwee sị, “E yegụọlẹ m ẹfan m ọghọ. M jẹnkọ d'e yezi ẹ ọghọ.”
28 Pai, glorifica o teu nome. Então veio uma voz do céu que dizia: Já o tenho glorificado, e outra vez o glorificarei.
29 Igunrun ahụn rị ebẹhụ nụ olu hụ. Ndị hụ sị akpabọ rọ, ndị ọzọ sị mmọn-ozi a gwaọl'a oku!
29 Ora, a multidão que ali estava, e que a ouvira, dizia que havia sido um trovão. Outros diziam: Um anjo lhe falou.
30 Kanị, Jesu nọ sị wẹ, “Ẹlẹ ufiri m kẹ olu hụ gi bịa, kalẹ ufiri ụnụ.
30 Respondeu Jesus, e disse: Não veio esta voz por amor de mim, mas por amor de vós.
31 Kikẹnni kẹ wẹ jẹnkọ d'a ma ụwanị ikpe; kikẹnni kẹ wẹ sikọ d'a chụpụ onyẹ hụn a kị ụwanị.
31 Agora é o juízo deste mundo; agora será expulso o príncipe deste mundo.
32 Mmẹ nwẹn, ogẹn wẹ k'e gi gha alị wesi m enu, m jẹnkọ d'a dọhanị enwẹn m ịhịan ile.”
32 E eu, quando for levantado da terra, todos atrairei a mim.
33 (O gi ihiẹnni o ku ghọsị ụdị ọnwụn o jẹnkọ d'a nwụn.)
33 E dizia isto, significando de que morte havia de morrer.
34 Igunrun hụ nọ sị a, “Iwu ẹnyi gwa ẹnyi nị Kraịstị, Onyẹ Hụ Osolobuẹ Tumẹ, jẹnkọ d'a rị ndụn jẹnrin ejẹn. Kị ị rị a sịnị nị wẹ sikọ d'e wesi Nwa nke Ịhịan elu? Onyẹ wụ Nwa nke Ịhịannị?”
34 Respondeu-lhe a multidão: Nós temos ouvido da lei, que o Cristo permanece para sempre; e como dizes tu que convém que o Filho do homem seja levantado? Quem é esse Filho do homem?
35 Jesu nọ sị wẹ, “Ukpẹ jẹnkọ d'e sọnzi ụnụ nọdịzị ẹkẹrẹ sụọ. A gha nị ogẹnni ụnụ nwọn ukpẹ, amamgbe ishi e kunrun ụnụ. Makẹni, onyẹ hụn a gha imẹ ishi, imẹ mkpọkịkị, amarịnkọ ebe o jẹnkọ.
35 Disse-lhes, pois, Jesus: A luz ainda está convosco por um pouco de tempo. Andai enquanto tendes luz, para que as trevas não vos apanhem; pois quem anda nas trevas não sabe para onde vai.
36 'Ya wụ, kwerini ni ukpẹ ogẹnni ụnụ nwọn ukpẹ, kẹni ụnụ hụn ụzọ wụrụ ụmụ ukpẹ.”
36 Enquanto tendes luz, crede na luz, para que sejais filhos da luz. Estas coisas disse Jesus e, retirando-se, escondeu-se deles.
37 Ọsụọn'a nị Jesu rụnchanrịn ọrụn-atụmẹnya bu ọda id'ẹnya wẹ, ekwerini ni wẹ ẹ,
37 E, ainda que tinha feito tantos sinais diante deles, não criam nele;
38 kẹni ihiẹn onyẹ-amụma wụ Azaya ku hụn ụzọ mẹzu: Azaya sị,
38 Para que se cumprisse a palavra do profeta Isaías, que diz: Senhor, quem creu na nossa pregação? E a quem foi revelado o braço do Senhor?
39 Asanị wẹ ẹka kweri, makẹni, rịkẹ kẹ Azaya dọnzi ku ẹ,
39 Por isso não podiam crer, entào Isaías disse outra vez:
40 “Chuku e mẹgụọ ẹnya kpu wẹ ishi,
40 Cegou-lhes os olhos, e endureceu-lhes o coração, A fim de que não vejam com os olhos, e compreendam no coração, E se convertam, E eu os cure.
41 Azaya ku ihiẹnni makẹni ọ hụn ọghọ Jizọsị, ọ nọ ku banyeni ọghọ a.
41 Isaías disse isto quando viu a sua glória e falou dele.
42 K'osilẹrị, ndị bu ọda hụn rịdẹ imẹ ndị-ndu wẹ kwerini Jesu ekweri. Kanị, egun ndị Itu-Farisi anịnị wẹ ku ẹ ebe ịhịan rị, amamgbe wẹ a chụpụ wẹ imẹ ụlọ-ofufe.
42 Apesar de tudo, até muitos dos principais creram nele; mas não o confessavam por causa dos fariseus, para não serem expulsos da sinagoga.
43 “Ọjịja-mma ịhịan k'a ja wẹ ka wẹ a sụọ karị hụn Osolobuẹ k'a ja wẹ.”
43 Porque amavam mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Jesu nọ weshi olu elu, sị, “Onyẹ ọwụlẹ hụn kwerini ni m ẹlẹ mmẹ k'o kwerini, kanị onyẹ hụn zihẹni m k'o kwerini.
44 E Jesus clamou, e disse: Quem crê em mim, crê, não em mim, mas naquele que me enviou.
45 Onyẹ ọwụlẹ hụn nị m, a hụngụọ onyẹ hụn zihẹ ni m.
45 E quem me vê a mim, vê aquele que me enviou.
46 M banhan imẹ ụwa d'a wụ ukpẹ, amamgbe ndị hụn kwerini ni m a tọ imẹ ishi, imẹ mkpọkịkị.
46 Eu sou a luz que vim ao mundo, para que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 Onyẹ nụ ihiẹn m ku bụ o mẹ n'ẹ, amakọ m'a ikpe. Makẹni, abịanị m d'a ma ụwa ikpe, kama, m bịa d'a zụọpụha a.
47 E se alguém ouvir as minhas palavras, e não crer, eu não o julgo; porque eu vim, não para julgar o mundo, mas para salvar o mundo.
48 Onyẹ hụn jụ nị m, hụn kwerilẹni oku m, nwọn onyẹ k'a ma a ikpe: ihiẹn hụn m ku, ya jẹnkọ d'a ma a ikpe Ụhụọhịn-ikpazụụn.
48 Quem me rejeitar a mim, e não receber as minhas palavras, já tem quem o julgue; a palavra que tenho pregado, essa o há de julgar no último dia.
49 Makẹni, ẹlẹ m gi uche m e ku, kanị Nẹdi m hụn zihẹni m ye m iwu ihiẹn m sikọ d'a sị lẹ ihiẹn m sikọ d'e ku.
49 Porque eu não tenho falado de mim mesmo; mas o Pai, que me enviou, ele me deu mandamento sobre o que hei de dizer e sobre o que hei de falar.
50 A marịnghọ m nị iwu ẹ e ye ndụn itẹbitẹ. 'Ya wụ, ihiẹn m'e ku wụchanrịn ihiẹn Chuku-Nẹdi sị m ku.”
50 E sei que o seu mandamento é a vida eterna. Portanto, o que eu falo, falo-o como o Pai mo tem dito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.