João 11

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 O nwọn okẹnnyẹ ohu w'a kpọ Lazarọsị hụn emu rị a kụ. Onyẹ Bẹtanị, obodo Meri lẹ nwẹnẹ ẹ okpoho wụ Mata rọ.
1 Havia um homem chamado Lázaro. Ele era de Betânia, do povoado de Maria e de sua irmã Marta. E aconteceu que Lázaro ficou doente.
2 Merini wụ hụn hu udẹn e shin ọhụnma ye Di-nwọnni-ẹnyi wụ Jesu ụkụ, gi ntutu ẹ fikọrị a; nwẹnẹ ẹ wụ Lazarọsị kẹ emu rị nwan a kụ.
2 Maria, sua irmã, era a mesma que derramara perfume sobre o Senhor e lhe enxugara os pés com os cabelos.
3 'Ya umunẹ-ikpoho ẹbụọnị nọ zi ozi jẹnni Jizọsị, sị, “Di-nwọnni-ẹnyi, emu rị a kụ onyẹ ahụn ihiẹn ẹ a sụọ ị.”
3 Então as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: "Senhor, aquele a quem amas está doente".
4 Kanị, ogẹn Jizọsị gi nụ ihiẹnni, ọ nọ sị, “Emuni ẹlẹ nke ọnwụn, kama, o k'e wẹhẹni Osolobuẹ ọghọ; o jẹnkọ d'a wụ ụzọ Nwa Osolobuẹ jẹnkọ d'e gi nwọnhẹn ọghọ.”
4 Ao ouvir isso, Jesus disse: "Essa doença não acabará em morte; é para a glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por meio dela".
5 (Ihiẹn Mata lẹ nwẹnẹ-ẹ-okpoho wụ Meri lẹzi Lazarọsị a sụọkwọ Jesu asụọ.)
5 Jesus amava Marta, a irmã dela e Lázaro.
6 Ọ nụgụụ nị emu rị a kụ Lazarọsị, kugụụ ihiẹnni o ku, ọ nọ nọdịzị ebẹhụ ọ rị akpụ-ụhụọhịn ẹbụọ.
6 No entanto, quando ouviu falar que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Omẹgụụ, ọ nọ nwan sị ụmụ-azụụn a, “Nị ẹnyi kin ni azụụn si Judia.”
7 Depois disse aos seus discípulos: "Vamos voltar para a Judéia".
8 Ụmụ-azụụn a nọ sị a, “Onyẹ-nkuzi, o ke te ndị Ju chọ nị wẹ ma ị ọmụma ebẹhụ, ị chọkọ n'ị kinzi ebẹhụ?”
8 Estes disseram: "Mestre, há pouco os judeus tentaram apedrejar-te e assim mesmo vais voltar para lá? "
9 Jesu nọ sị, “Ẹlẹ mgbahunmẹ ọkụlọkụ mmẹbụọ kẹ anwụn gi a rị elu? Ndị hụn a ghahunmẹ ebe eki rị elu ara kpọgburu, makẹni wẹ gi ukpẹ ụwanị e legha ụzọ.
9 Jesus respondeu: "O dia não tem doze horas? Quem anda de dia não tropeça, pois vê a luz deste mundo.
10 Kanị ndị hụn a ghahunmẹ imẹ ukinkin a kpọgburu akpọgburu, makẹni ukpẹ a rị imẹ wẹ.”
10 Quando anda de noite, tropeça, pois nele não há luz".
11 Ogẹn o gi kugụụ ihiẹnni, ọ nọzị sị wẹ, “Ụran e buruọlẹ ọwụ ẹnyi wụ Lazarọsị, kalẹ, m jẹnkọ ebẹhụ d'a kpọtiẹn ẹ.”
11 Depois de dizer isso, prosseguiu dizendo-lhes: "Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou até lá para acordá-lo".
12 Ụmụ-azụụn a nọ sị a, “Di-nwọnni-ẹnyi, omẹni ọ rị ụran, o sikọ d'a rị mma.”
12 Seus discípulos responderam: "Senhor, se ele dorme, vai melhorar".
13 (Jizọsị gi ẹ e ku ni ọ nwụnhụngụọ, kanị wẹ rị e ro n'ọ rị e ku ụran mmaka.)
13 Jesus tinha falado de sua morte, mas os seus discípulos pensaram que ele estava falando simplesmente do sono.
14 'Ya Jizọsị nọ gwapụ wẹ, sị, “Lazarọsị a nwụnhụngụọ,
14 Então lhes disse claramente: "Lázaro morreu,
15 kanị, makẹ ufiri ụnụ, ẹfọ rị a sụọ m ụsụọ nị arị m ebahụn, makẹni o k'e mẹ ụnụ kweri. Kanị, bịa nị nwan nị ẹnyi jẹn d'e kunrun ẹ.”
15 e para o bem de vocês estou contente por não ter estado lá, para que vocês creiam. Mas, vamos até ele".
16 Tamọsị (hụn w'a kpọ Ejimẹ) nọ sị ụmụ-azụụn ibe ẹ, “Nị ẹnyi nwẹn jẹnzi, kẹni ẹnyi sọn onyẹ-nkuzi nwụn!”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: "Vamos também para morrermos com ele".
17 Ogẹn Jizọsị gi ru ebahụn, ọ nọ hụn a nị Lazarọsị a rịọlẹ imẹ ili kete akpụ-ụhụọhịn ẹnọ.
17 Ao chegar, Jesus verificou que Lázaro já estava no sepulcro havia quatro dias.
18 Bẹtanị nọkunmẹ Jerusalẹm, ẹgbata wẹ wụ ihiẹn rịkẹ maịlị ẹbụọ.
18 Betânia distava cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 Ndị Ju bu ọda a ghaọlẹ Jerusalẹm bịa d'e kunrun Meri lẹ Mata nị wẹ rọkọ wẹ obi makẹ ọnwụn nwẹnẹ-wẹ-okẹnnyẹ.
19 e muitos judeus tinham ido visitar Marta e Maria para confortá-las pela perda do irmão.
20 Ogẹn Mata gi nụ nị Jizọsị lala, ọ nọ jẹnmẹ d'e kunrun ẹ, kanị Meri nọdị alị imẹ ụlọ.
20 Quando Marta ouviu que Jesus estava chegando, foi encontrá-lo, mas Maria ficou em casa.
21 Mata nọ sị Jesu, “Di-nwọnni-ẹnyi, omẹni i te rị ebeni, nwẹnẹ m e ke nwụn.
21 Disse Marta a Jesus: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido.
22 Kanị a marịnghọ m nị kẹ kikẹnni ọ nwụnhụgụụ, Osolobuẹ jẹnkọ d'e ye i ihiẹn ọwụlẹ ị rịọ a.”
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus te dará tudo o que pedires".
23 Jizọsị nọ sị a, “Nwẹnẹ i jẹnkọ d'a gha ọnwụn lihizi.”
23 Disse-lhe Jesus: "O seu irmão vai ressuscitar".
24 Mata nọ sị a, “A marịnghọ m n'o jẹnkọ d'e lihi ogẹn ndị nwụnnị sikọ d'e gi lihi Ụhụọhịn-ikpazụụn.”
24 Marta respondeu: "Eu sei que ele vai ressuscitar na ressurreição, no último dia".
25 Jizọsị nọ sị a, “Mmẹ wụ onyẹ hụn e weli ndị nwụnnị; mmẹ wụ onyẹ hụn e ye ndụn. Ndị hụn kwerini ni m, ọ sụọ n'a nị wẹ nwụnhụn anwụnhụn, wẹ sikọ d'a rị ndụn;
25 Disse-lhe Jesus: "Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 onyẹ ọwụlẹ rị ndụn hụn kwerini ni m anwụnkọ, kaka. Y'e gighọ a dọn?”
26 e quem vive e crê em mim, não morrerá eternamente. Você crê nisso? "
27 Mata nọ za a, sị, “Ẹghẹẹ Di-nwọnni-ẹnyi, e kwerighọ m nị 'yụ wụ Onyẹ Hụ Osolobuẹ Tumẹ, Nwa Osolobuẹ, hụn wẹ rị e lee ẹnya a n'ọ lala imẹ ụwa.”
27 Ela lhe respondeu: "Sim, Senhor, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo".
28 Ogẹn Mata gi kugụụ ihiẹnni, ọ nọ kin-azụụn d'a kpọ nwẹnẹ ẹ wụ Meri. Ọ nọ kagwa a, sị, “Onyẹ-nkuzi rị ebeni, ọ rị a kpọ ị.”
28 E depois de dizer isso, foi para casa e, chamando à parte Maria, disse-lhe: "O Mestre está aqui e está chamando você".
29 Ogẹn o gi nụ ihiẹnni, ọ nọ lihi ọtọ ozigbo, jẹn d'e kunrun ẹ.
29 Ao ouvir isso, Maria levantou-se depressa e foi ao encontro dele.
30 Ogẹn hụ Jesu e ke banye imẹ obodo hụ—echẹn k'ọ rịkwọ ebe Mata nọ kunrun ẹ.
30 Jesus ainda não tinha entrado no povoado, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Ndị Ju ahụn wẹ lẹ Meri rị imẹ ụlọ rị a rọkọ a obi a hụn Meri k'o lihi ọtọ ozigbo pụ, wẹ nọ sọnmẹ ẹ makẹni wẹ ro n'o jẹnkọ ili hụ d'a kwan ẹkwan.
31 Quando notaram que ela se levantou depressa e saiu, os judeus, que a estavam confortando em casa, seguiram-na, supondo que ela ia ao sepulcro, para ali chorar.
32 Ogẹn Meri gi ru ebẹhụ Jizọsị rị, hụn Jizọsị, ọ nọ dann'a alị, sị a, “Di-nwọnni-ẹnyi, omẹni i te rị ebeni, nwẹnẹ m e ke te nwụn!”
32 Chegando ao lugar onde Jesus estava e vendo-o, Maria prostrou-se aos seus pés e disse: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido".
33 Ogẹn Jizọsị gi hụn a k'ọ rị a kwan ẹkwan, hụnzị ndị Ju ndị 'ya lẹ wẹ wị kẹ wẹ rị a kwan, ọ nọ mẹtụ a obi ọda-ọda, fụtụ a.
33 Ao ver chorando Maria e os judeus que a acompanhavam, Jesus agitou-se no espírito e perturbou-se.
34 Ọ nọ sị wẹ, “Elebe kẹ ụnụ liye ẹ?” Wẹ nọ sị a, “Di-nwọnni-ẹnyi, bịa d'e lee ẹ.”
34 "Onde o colocaram? ", perguntou ele. "Vem e vê, Senhor", responderam eles.
35 Jizọsị nọ kwan ẹkwan.
35 Jesus chorou.
36 'Ya ndị Ju ahụn nọ sị, “Euu, lee kẹ ihiẹn ẹ sụọhan a!”
36 Então os judeus disseram: "Vejam como ele o amava! "
37 Kanị ndị hụ imẹ wẹ nọ sị, “Onyẹni shịapụ ẹnya onyẹ ẹnya-ishi, o ke sa ẹka gbọndọn okẹnnyẹni anwụnlẹ?”
37 Mas alguns deles disseram: "Ele, que abriu os olhos do cego, não poderia ter impedido que este homem morresse? "
38 O mẹtụkẹnmẹzi Jesu obi, ọ nọ bịa ebe ili hụ rị. Ili hụ wụ okporo hụn wẹ gi ọmụma hi-ogbe nukin ọnụ a.
38 Jesus, outra vez profundamente comovido, foi até o sepulcro. Era uma gruta com uma pedra colocada à entrada.
39 Jizọsị nọ sị, “Nupụ nị ọmụma hụ.”
39 "Tirem a pedra", disse ele. Disse Marta, irmã do morto: "Senhor, ele já cheira mal, pois já faz quatro dias".
40 Jizọsị nọ sị a, “Agwanị m'ị n'i jẹnkọ d'a hụn kẹ Osolobuẹ hihan ogbe omẹni y'e kwerighọ?”
40 Disse-lhe Jesus: "Não lhe falei que, se você cresse, veria a glória de Deus? "
41 E nupụ wẹ ọmụma hụ, Jizọsị nọ wesi ẹnya elu, sị, “E kele m'i Baba, makẹni y'a nụgụọ ekpere m,
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para cima e disse: "Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 a marịngụọ m nị y'a nụ ekpere m ogẹn ile, kanị ifiri ndịnị rị ebeni kẹ m gi ku ihiẹnni, kẹni wẹ kweri nị 'yụ zihẹ m.”
42 Eu sabia que sempre me ouves, mas disse isso por causa do povo que está aqui, para que creia que tu me enviaste".
43 Ogẹn o gi kugụụ ihiẹnni, ọ nọ gi okẹn olu yi oro, sị, “Lazarọsị, pụha!”
43 Depois de dizer isso, Jesus bradou em alta voz: "Lázaro, venha para fora! "
44 Okẹnnyẹ nwẹn nwụnnị nọ pụha, ẹkwa wẹ gi li ẹ a fụkpumẹ ẹ: ohu fụkpumẹ ọkụ lẹ ẹka, ohu fụkpumẹzi ẹ ihun. Jizọsị nọ sị wẹ, “Tọpụ n'a n'o jẹnmẹ.” Okẹnnyẹ nwẹn nwụnnị nọ pụha!|src="DN00459b.jpg" size="col" loc="JHN 11" copy="Darwin Dunham; United Bible Societies" ref="11.43-44"
44 O morto saiu, com as mãos e os pés envolvidos em faixas de linho, e o rosto envolto num pano. Disse-lhes Jesus: "Tirem as faixas dele e deixem-no ir".
45 Ndị bu ọda imẹ ndị Ju ahụn bịa d'a hụn Meri, a hụn ihiẹn ndị Jesu mẹ, wẹ nọ kweri n'ẹ.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus fizera, creram nele.
46 Kanị ndị hụ imẹ wẹ nọ jẹn d'e kunrun ndị Itu-Farisi, gwa wẹ ihiẹn Jizọsị mẹ.
46 Mas alguns deles foram contar aos fariseus o que Jesus tinha feito.
47 'Ya ndị Itu-Farisi lẹ ndị-isi nchụ-ẹjan nọ kpọ Ọgwa Ndị-isi Nkịkwama, sị, “Kị ẹnyi jẹnkọ nwan d'e mẹ? Lee ni ọrụn-atụmẹnya ile okẹnnyẹni rị a rụn!
47 Então os chefes dos sacerdotes e os fariseus convocaram uma reunião do Sinédrio. "O que estamos fazendo? ", perguntaram eles. "Aí está esse homem realizando muitos sinais miraculosos.
48 Omẹni ẹnyi a nị a rụnsọnmẹ ẹnịna, ịhịan ile jẹnkọ d'e kweri n'ẹ; ogẹn hụ, ndị Rom rị a kịnị ẹnyi sikọ d'a bịa d'e mẹ ihiẹn banyen'ẹ, wẹ sikọ d'e tikpọ Ụlọ-nsọ ẹnyi lẹ alị ẹnyi!”
48 Se o deixarmos, todos crerão nele, e então os romanos virão e tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação".
49 Ya kẹ onyẹ ohu imẹ wẹ ẹfan a wụ Kayafasị, hụn wụ onyẹ-isi nchụ-ẹjan ahụa hụ, nọ sị wẹ, “Ụnụ a marịn ihiẹn kaka!
49 Então um deles, chamado Caifás, que naquele ano era o sumo sacerdote, tomou a palavra e disse: "Nada sabeis!
50 Ụnụ a marịn n'ọ ka ụnụ mma nị onyẹ ohu nwụndọnni ịhịan ile, karị nị ndị alị ẹnyi ile a la iwi?”
50 Não percebeis que vos é melhor que morra um homem pelo povo, e que não pereça toda a nação".
51 (Kanị, ezioku rị n'a wụ nị ebe o mẹ ni Kayafasị wụ onyẹ-isi nchụ-ẹjan ahụa hụ, amụma k'o bu ihiẹn hụ—nị Jesu jẹnkọ d'a nwụnnị ndị Ju ọnwụn; bụ ọ marịn nị amụma k'o bu.
51 Ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação judaica,
52 Ẹlẹdẹ ndị Ju sụọ k'o k'a nwụnnị, kanị, kẹni o gizi ọnwụn a wegbama ndị nke Osolobuẹ ile rịsọnmẹ ebe ile.)
52 e não somente por aquela nação, mas também pelos filhos de Deus que estão espalhados, para reuni-los num povo.
53 Gha ụhụọhịn hụ jẹnmẹ, ndị-ndu ndị Ju nọ tụma iroro kẹ w'e dọn gbu Jesu.
53 E daquele dia em diante, resolveram tirar-lhe a vida.
54 Ufiri ẹ, Jesu akpazịnị ebe ịhịan rị imẹ Judia, kama ọ nọ gha ebẹhụ pụ, shi obodo ohu w'a kpọ Ifrem, hụn rị ẹgbẹrẹ nọkunmẹ atụ—ịya lẹ ụmụ-azụụn a nọ nọdị ebẹhụ.
54 Por essa razão, Jesus não andava mais publicamente entre os judeus. Ao invés disso, retirou-se para uma região próxima do deserto, para um povoado chamado Efraim, onde ficou com os seus discípulos.
55 Ogẹn Mmẹmmẹ-Nghafe e rumẹ, ndị bu ọda nọ ghasọnmẹ alị ọfịa si Jerusalẹm d'e mẹ omẹnalị w'e gi e dọn enwẹn wẹ nsọ, hụn wẹ gi a kwademẹ mmẹmmẹ hụ.
55 Ao se aproximar a Páscoa judaica, muitos foram daquela região para Jerusalém a fim de participarem das purificações cerimoniais antes da Páscoa.
56 Wẹ hụ a chọ Jesu, a jụ ibe wẹ ebẹhụ wẹ wuzo imẹ Ụlọ-nsọ, sị, “K'i ro? Ọ bịakọdẹ mmẹmmẹni ra?”
56 Continuavam procurando Jesus e, no templo, perguntavam uns aos outros: "O que vocês acham? Será que ele virá à festa? "
57 Ogẹn hụ, ndị-isi nchụ-ẹjan lẹ ndị Itu-Farisi e yegụọ wẹ iwu banyeni Jesu: nị ọwụnị onyẹ ọwụlẹ marịn ebe ọ rị, 'ya bịa d'a gwa wẹ, kẹni wẹ hụn ụzọ nwụnrụn a.
57 Mas os chefes dos sacerdotes e os fariseus tinham ordenado que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse, para que o pudessem prender.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.