Hebreus 6
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs VC
1 Ya wụ, nị ẹnyi la nị nwan nkuzi ibuzọ ndịnị w'a kuzi banyeni Kraịstị, hụn ẹnyi mụgụụ tọ, jẹnshi ihun, kẹni ẹnyi hụn ụzọ ka ẹhụ imẹ okukwe. (Ẹlẹ hụn ẹnyi e gi gbemẹzi iyetọ, kuzimẹzi banyeni irogharị mẹbehi ihiẹn ndị ahụn ghalẹni e ye ndụn, lẹ ikwerini Osolobuẹ
1 Pelo que, transpondo os ensinamentos elementares da doutrina de Cristo, procuremos alcançar-lhe a plenitude. Não queremos agora insistir nas noções fundamentais da conversão, da renúncia ao pecado, da fé em Deus,
2 lẹ nkuzi banyeni ụdị mirin-Chuku rị ichẹn-ichẹn lẹ ibu ẹka kwasị ịhịan lẹ ịgha ọnwụn lihi lẹ okinkin-ikpẹ itẹbitẹ.)
2 a doutrina dos vários batismos, da imposição das mãos, da ressurreição dos mortos e do julgamento eterno.
3 Ẹghẹẹ, ẹnyi sikọ d'e jẹnshi nwan ihun—emẹni Osolobuẹ e kwerighọ.
3 Isto faremos, se Deus o permitir.
4 Makẹni, asakọ wẹ ẹka mẹ ndị hụn latọgụụ okukwe wẹ nị wẹ gbehutọzị obi wẹ, kwerizi: ndị hụn o mẹ ni Osolobuẹ e te shịapụgụọ wẹ ẹnya; a danmịngụọ wẹ oyiye elu-igwee; Mmọn-nsọ e rugụọ wẹ ẹka;
4 Porque aqueles que foram uma vez iluminados saborearam o dom celestial, participaram dos dons do Espírito Santo,
5 a damịngụọ wẹ oku Osolobuẹ, hụn a n'ọ rịka mma; a hụngụọ wẹ ikẹn ogẹn hụ hụn lalanị—
5 experimentaram a doçura da palavra de Deus e as maravilhas do mundo vindouro e, apesar disso, caíram na apostasia,
6 bụ a lazịkwọ wẹ Osolobuẹ tọ!
6 é impossível que se renovem outra vez para a penitência, visto que, da sua parte, crucificaram de novo o Filho de Deus e publicamente o escarneceram.
7 Alị hụn a ra mirin hụn e zueyesọnmẹn'ẹ, e gi e mẹ ihiẹn wẹ kụn e sue, a bannị ndị kụn n'a erere, ngọzi k'ọ narịn ẹka Osolobuẹ.
7 O terreno que recebe chuvas freqüentes e fornece ao agricultor boas searas, é abençoado por Deus.
8 Kanị, o pumẹ ogun lẹ ẹkịrịka, ọ bannị erere ọwụlẹ, lehụ nị Osolobuẹ e d'a bụ a ọnụ, ọkụn wẹ k'e gi la iwi 'ya rị e che ẹ.
8 O que produz só espinhos e abrolhos, é abandonado, não demora que será amaldiçoado e acabará sendo incendiado.
9 Kanị, umunẹ ẹnyi rị ẹnyi obi, ọsụọn'a nị ẹnyi rị e ku ẹnịna, obi ru ẹnyi alị nị nke ụnụ jẹnkọ d'a ka mma; nị nke ụnụ k'a wụ nzụọfụha lẹ ihiẹn ndị rịn'a.
9 Embora vos falemos desse modo, caríssimos, temos a melhor idéia a vosso respeito e de vossa salvação.
10 Makẹni, Osolobuẹ ara mẹgbu ịhịan; ọ zọkọ ọrụn ụnụ rụn lẹ ihiẹn-ọsụsụọ ụnụ gi ifiri ẹfan a ghọsị ghahanị iyeni ndị nke ẹ ẹka—hụn ụnụ rịkwọ nwan e mẹ.
10 Deus não é injusto e não esquecerá vossas obras e a caridade que mostrastes por amor de seu nome, vós que servistes e continuais a servir os santos.
11 Kanị, ẹnyi chọkẹnmẹ nị onyẹ ọwụlẹ imẹ ụnụ kwọnkẹnmẹ adụdụ ohu hụ d'e ru njẹndemẹ, kẹni ihiẹn ụnụ rị a tụ ẹnya a hụn ụzọ mẹzu;
11 Desejamos, apenas, que ponhais todo o empenho em guardar intata a vossa esperança até o fim,
12 amamgbe ụnụ a lama nzụnzụn imẹ okukwẹ ọnụ; kama, nị ụnụ e sọn nzọm'ọkụ ndị hụn gi okukwe lẹ ndidi nwọnhẹn ihiẹn ndị hụn Osolobuẹ kwe nkwa a.
12 e que, longe de vos tornardes negligentes, sejais imitadores daqueles que pela fé e paciência se tornam herdeiros das promessas.
13 Ogẹn Osolobuẹ gi kwe Ebraham nkwa, ebe o mẹ ni o nwọnni onyẹ ka Osolobuẹ, Osolobuẹ nọ kun enwẹn ẹ, sị,
13 Quando Deus fez a promessa a Abraão, como não houvesse ninguém maior por quem jurar, jurou por si mesmo,
14 “Ezioku-ezioku, m jẹnkọ d'a gọzi i ọhụnma-ọhụnma, mẹ ụmụ ị ba ụba.”
14 dizendo: Em verdade eu te abençoarei, e multiplicarei a tua posteridade {Gn 22,16s}.
15 Ebraham nọ gichanrịn ndidi cheri; o mẹgụụ, ọ nọ nwọnhẹn ihiẹn hụ Osolobuẹ kwe ẹ nkwa.
15 E Abraão, esperando com paciência, alcançou a realização da promessa.
16 Ịhịan e kun ihiẹn kanị wẹ; ịhịan kunhụ ihiẹn wẹ e kun gi ghọsị nị k'o dọn ku ẹ k'ọ rị, oku e bi.
16 Os homens, com efeito, juram por quem é maior do que eles, e o juramento serve de garantia e põe fim a toda controvérsia.
17 Ẹrịrazịkwọ, ogẹn Osolobuẹ gi chọ n'ọ ghọsị ndị o kwe nkwa n'o gbehutọkọ ihiẹn o bu obi, ọ nọ kun enwẹn ẹ yen'ẹ, gi ẹ ghọsị n'o sikọ d'e mẹrịrị a:
17 Por isso, querendo Deus mostrar mais seguramente aos herdeiros da promessa a imutabilidade da sua resolução, interpôs o juramento.
18 kẹni o gi ihiẹn ẹbụọ hụn ghalẹni e gbehutọ —ya wụ nkwa a lẹ okunkun ahụn o kun enwẹn ẹ—, hụn a ghọsị nị Osolobuẹ asaẹka tụ ntụ, gbakẹnmẹ ẹnyi ndị gbabọn ni n'ẹ umẹ, kẹni ẹnyi hụn ụzọ kwọnkẹnmẹ olile-ẹnya hụ ọ sị ẹnyi nwọn.
18 Por este ato duplamente irrevogável, pelo qual o próprio Deus se proibia de desdizer-se, encontramos motivo de profunda consolação, nós que pusemos nossa perspectiva em alcançar a esperança proposta.
19 Olile-ẹnyanị wụ agbụn zeni, hụn furu wẹ gi e dọn ẹnya, hụn k'e kwọndọn ẹnyi, che ẹnyi—agbụn hụn wẹ gi limẹ umẹ-ndụn ẹnyi. Olile-ẹnyanị e we ẹnyi a ghafe ẹkwa mgbọnbepụ hụ, e weban ẹnyi imẹ-imẹ ebẹhụ Osolobuẹ rị;
19 Esperança esta que seguramos qual âncora de nossa alma, firme e sólida, e que penetra até além do véu, no santuário
20 ebẹhụ Jesu burugụụ nị ẹnyi ụzọ banye makẹ ufiri ẹnyi—makẹni ọ wụrụgụọ onyẹ-isi nchụ-ẹjan jẹnrin ejẹn, ụdị nke Mẹkizẹdẹkị.
20 onde Jesus entrou por nós como precursor, Pontífice eterno, segundo a ordem de Melquisedec.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.