Hebreus 6
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs ARC
1 Ya wụ, nị ẹnyi la nị nwan nkuzi ibuzọ ndịnị w'a kuzi banyeni Kraịstị, hụn ẹnyi mụgụụ tọ, jẹnshi ihun, kẹni ẹnyi hụn ụzọ ka ẹhụ imẹ okukwe. (Ẹlẹ hụn ẹnyi e gi gbemẹzi iyetọ, kuzimẹzi banyeni irogharị mẹbehi ihiẹn ndị ahụn ghalẹni e ye ndụn, lẹ ikwerini Osolobuẹ
1 Pelo que, deixando os rudimentos da doutrina de Cristo, prossigamos até a perfeição, não lançando de novo o fundamento do arrependimento de obras mortas e de fé em Deus,
2 lẹ nkuzi banyeni ụdị mirin-Chuku rị ichẹn-ichẹn lẹ ibu ẹka kwasị ịhịan lẹ ịgha ọnwụn lihi lẹ okinkin-ikpẹ itẹbitẹ.)
2 e da doutrina dos batismos, e da imposição das mãos, e da ressurreição dos mortos, e do juízo eterno.
3 Ẹghẹẹ, ẹnyi sikọ d'e jẹnshi nwan ihun—emẹni Osolobuẹ e kwerighọ.
3 E isso faremos, se Deus o permitir.
4 Makẹni, asakọ wẹ ẹka mẹ ndị hụn latọgụụ okukwe wẹ nị wẹ gbehutọzị obi wẹ, kwerizi: ndị hụn o mẹ ni Osolobuẹ e te shịapụgụọ wẹ ẹnya; a danmịngụọ wẹ oyiye elu-igwee; Mmọn-nsọ e rugụọ wẹ ẹka;
4 Porque é impossível que os que já uma vez foram iluminados, e provaram o dom celestial, e se fizeram participantes do Espírito Santo,
5 a damịngụọ wẹ oku Osolobuẹ, hụn a n'ọ rịka mma; a hụngụọ wẹ ikẹn ogẹn hụ hụn lalanị—
5 e provaram a boa palavra de Deus e as virtudes do século futuro,
6 bụ a lazịkwọ wẹ Osolobuẹ tọ!
6 e recaíram sejam outra vez renovados para arrependimento; pois assim, quanto a eles, de novo crucificam o Filho de Deus e o expõem ao vitupério.
7 Alị hụn a ra mirin hụn e zueyesọnmẹn'ẹ, e gi e mẹ ihiẹn wẹ kụn e sue, a bannị ndị kụn n'a erere, ngọzi k'ọ narịn ẹka Osolobuẹ.
7 Porque a terra que embebe a chuva que muitas vezes cai sobre ela e produz erva proveitosa para aqueles por quem é lavrada recebe a bênção de Deus;
8 Kanị, o pumẹ ogun lẹ ẹkịrịka, ọ bannị erere ọwụlẹ, lehụ nị Osolobuẹ e d'a bụ a ọnụ, ọkụn wẹ k'e gi la iwi 'ya rị e che ẹ.
8 mas a que produz espinhos e abrolhos é reprovada e perto está da maldição; o seu fim é ser queimada.
9 Kanị, umunẹ ẹnyi rị ẹnyi obi, ọsụọn'a nị ẹnyi rị e ku ẹnịna, obi ru ẹnyi alị nị nke ụnụ jẹnkọ d'a ka mma; nị nke ụnụ k'a wụ nzụọfụha lẹ ihiẹn ndị rịn'a.
9 Mas de vós, ó amados, esperamos coisas melhores e coisas que acompanham a salvação, ainda que assim falamos.
10 Makẹni, Osolobuẹ ara mẹgbu ịhịan; ọ zọkọ ọrụn ụnụ rụn lẹ ihiẹn-ọsụsụọ ụnụ gi ifiri ẹfan a ghọsị ghahanị iyeni ndị nke ẹ ẹka—hụn ụnụ rịkwọ nwan e mẹ.
10 Porque Deus não é injusto para se esquecer da vossa obra e do trabalho de amor que, para com o seu nome, mostrastes, enquanto servistes aos santos e ainda servis.
11 Kanị, ẹnyi chọkẹnmẹ nị onyẹ ọwụlẹ imẹ ụnụ kwọnkẹnmẹ adụdụ ohu hụ d'e ru njẹndemẹ, kẹni ihiẹn ụnụ rị a tụ ẹnya a hụn ụzọ mẹzu;
11 Mas desejamos que cada um de vós mostre o mesmo cuidado até ao fim, para completa certeza da esperança;
12 amamgbe ụnụ a lama nzụnzụn imẹ okukwẹ ọnụ; kama, nị ụnụ e sọn nzọm'ọkụ ndị hụn gi okukwe lẹ ndidi nwọnhẹn ihiẹn ndị hụn Osolobuẹ kwe nkwa a.
12 para que vos não façais negligentes, mas sejais imitadores dos que, pela fé e paciência, herdam as promessas.
13 Ogẹn Osolobuẹ gi kwe Ebraham nkwa, ebe o mẹ ni o nwọnni onyẹ ka Osolobuẹ, Osolobuẹ nọ kun enwẹn ẹ, sị,
13 Porque, quando Deus fez a promessa a Abraão, como não tinha outro maior por quem jurasse, jurou por si mesmo,
14 “Ezioku-ezioku, m jẹnkọ d'a gọzi i ọhụnma-ọhụnma, mẹ ụmụ ị ba ụba.”
14 dizendo: Certamente, abençoando, te abençoarei e, multiplicando, te multiplicarei.
15 Ebraham nọ gichanrịn ndidi cheri; o mẹgụụ, ọ nọ nwọnhẹn ihiẹn hụ Osolobuẹ kwe ẹ nkwa.
15 E assim, esperando com paciência, alcançou a promessa.
16 Ịhịan e kun ihiẹn kanị wẹ; ịhịan kunhụ ihiẹn wẹ e kun gi ghọsị nị k'o dọn ku ẹ k'ọ rị, oku e bi.
16 Porque os homens certamente juram por alguém superior a eles, e o juramento para confirmação é, para eles, o fim de toda contenda.
17 Ẹrịrazịkwọ, ogẹn Osolobuẹ gi chọ n'ọ ghọsị ndị o kwe nkwa n'o gbehutọkọ ihiẹn o bu obi, ọ nọ kun enwẹn ẹ yen'ẹ, gi ẹ ghọsị n'o sikọ d'e mẹrịrị a:
17 Pelo que, querendo Deus mostrar mais abundantemente a imutabilidade do seu conselho aos herdeiros da promessa, se interpôs com juramento,
18 kẹni o gi ihiẹn ẹbụọ hụn ghalẹni e gbehutọ —ya wụ nkwa a lẹ okunkun ahụn o kun enwẹn ẹ—, hụn a ghọsị nị Osolobuẹ asaẹka tụ ntụ, gbakẹnmẹ ẹnyi ndị gbabọn ni n'ẹ umẹ, kẹni ẹnyi hụn ụzọ kwọnkẹnmẹ olile-ẹnya hụ ọ sị ẹnyi nwọn.
18 para que por duas coisas imutáveis, nas quais é impossível que Deus minta, tenhamos a firme consolação, nós, os que pomos o nosso refúgio em reter a esperança proposta;
19 Olile-ẹnyanị wụ agbụn zeni, hụn furu wẹ gi e dọn ẹnya, hụn k'e kwọndọn ẹnyi, che ẹnyi—agbụn hụn wẹ gi limẹ umẹ-ndụn ẹnyi. Olile-ẹnyanị e we ẹnyi a ghafe ẹkwa mgbọnbepụ hụ, e weban ẹnyi imẹ-imẹ ebẹhụ Osolobuẹ rị;
19 a qual temos como âncora da alma segura e firme e que penetra até ao interior do véu,
20 ebẹhụ Jesu burugụụ nị ẹnyi ụzọ banye makẹ ufiri ẹnyi—makẹni ọ wụrụgụọ onyẹ-isi nchụ-ẹjan jẹnrin ejẹn, ụdị nke Mẹkizẹdẹkị.
20 onde Jesus, nosso precursor, entrou por nós, feito eternamente sumo sacerdote, segundo a ordem de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.