Hebreus 6
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NTLH
1 Ya wụ, nị ẹnyi la nị nwan nkuzi ibuzọ ndịnị w'a kuzi banyeni Kraịstị, hụn ẹnyi mụgụụ tọ, jẹnshi ihun, kẹni ẹnyi hụn ụzọ ka ẹhụ imẹ okukwe. (Ẹlẹ hụn ẹnyi e gi gbemẹzi iyetọ, kuzimẹzi banyeni irogharị mẹbehi ihiẹn ndị ahụn ghalẹni e ye ndụn, lẹ ikwerini Osolobuẹ
1 Assim, vamos em frente a fim de chegarmos ao ensinamento de adultos, deixando para trás as primeiras lições da mensagem de Cristo. Nós não vamos colocar de novo as bases dessa mensagem, isto é, a necessidade de abandonar uma vida inútil e de crer em Deus;
2 lẹ nkuzi banyeni ụdị mirin-Chuku rị ichẹn-ichẹn lẹ ibu ẹka kwasị ịhịan lẹ ịgha ọnwụn lihi lẹ okinkin-ikpẹ itẹbitẹ.)
2 o ensinamento a respeito dos batismos e da cerimônia de pôr as mãos sobre os cristãos; e a ressurreição dos mortos e o julgamento eterno.
3 Ẹghẹẹ, ẹnyi sikọ d'e jẹnshi nwan ihun—emẹni Osolobuẹ e kwerighọ.
3 Vamos em frente! E, se Deus quiser, é isso o que faremos.
4 Makẹni, asakọ wẹ ẹka mẹ ndị hụn latọgụụ okukwe wẹ nị wẹ gbehutọzị obi wẹ, kwerizi: ndị hụn o mẹ ni Osolobuẹ e te shịapụgụọ wẹ ẹnya; a danmịngụọ wẹ oyiye elu-igwee; Mmọn-nsọ e rugụọ wẹ ẹka;
4 Como é que as pessoas que abandonaram a fé podem se arrepender de novo? Elas já estavam na luz de Deus. Já haviam experimentado o dom do céu e recebido a sua parte do Espírito Santo.
5 a damịngụọ wẹ oku Osolobuẹ, hụn a n'ọ rịka mma; a hụngụọ wẹ ikẹn ogẹn hụ hụn lalanị—
5 Já haviam conhecido por experiência que a palavra de Deus é boa e tinham experimentado os poderes do mundo que há de vir.
6 bụ a lazịkwọ wẹ Osolobuẹ tọ!
6 Mas depois abandonaram a fé. É impossível levar essas pessoas a se arrependerem de novo, pois estão crucificando outra vez o Filho de Deus e zombando publicamente dele.
7 Alị hụn a ra mirin hụn e zueyesọnmẹn'ẹ, e gi e mẹ ihiẹn wẹ kụn e sue, a bannị ndị kụn n'a erere, ngọzi k'ọ narịn ẹka Osolobuẹ.
7 Deus abençoa a terra que recebe a chuva, a qual muitas vezes cai sobre ela e produz plantas úteis para aqueles que trabalham nela.
8 Kanị, o pumẹ ogun lẹ ẹkịrịka, ọ bannị erere ọwụlẹ, lehụ nị Osolobuẹ e d'a bụ a ọnụ, ọkụn wẹ k'e gi la iwi 'ya rị e che ẹ.
8 Mas a terra que produz mato e espinhos não serve para nada; ela corre o perigo de ser amaldiçoada por Deus e acaba sendo queimada.
9 Kanị, umunẹ ẹnyi rị ẹnyi obi, ọsụọn'a nị ẹnyi rị e ku ẹnịna, obi ru ẹnyi alị nị nke ụnụ jẹnkọ d'a ka mma; nị nke ụnụ k'a wụ nzụọfụha lẹ ihiẹn ndị rịn'a.
9 Porém, ainda que falemos dessa maneira, meus queridos irmãos, estamos certos de que vocês têm as melhores bênçãos que vêm da salvação.
10 Makẹni, Osolobuẹ ara mẹgbu ịhịan; ọ zọkọ ọrụn ụnụ rụn lẹ ihiẹn-ọsụsụọ ụnụ gi ifiri ẹfan a ghọsị ghahanị iyeni ndị nke ẹ ẹka—hụn ụnụ rịkwọ nwan e mẹ.
10 Deus não é injusto. Ele não esquece o trabalho que vocês fizeram nem o amor que lhe mostraram na ajuda que deram e ainda estão dando aos seus irmãos na fé.
11 Kanị, ẹnyi chọkẹnmẹ nị onyẹ ọwụlẹ imẹ ụnụ kwọnkẹnmẹ adụdụ ohu hụ d'e ru njẹndemẹ, kẹni ihiẹn ụnụ rị a tụ ẹnya a hụn ụzọ mẹzu;
11 O nosso profundo desejo é que cada um de vocês continue com entusiasmo até o fim, para que, de fato, recebam o que esperam.
12 amamgbe ụnụ a lama nzụnzụn imẹ okukwẹ ọnụ; kama, nị ụnụ e sọn nzọm'ọkụ ndị hụn gi okukwe lẹ ndidi nwọnhẹn ihiẹn ndị hụn Osolobuẹ kwe nkwa a.
12 Não queremos que se tornem preguiçosos, mas que sejam como os que creem e têm paciência, para que assim recebam o que Deus prometeu.
13 Ogẹn Osolobuẹ gi kwe Ebraham nkwa, ebe o mẹ ni o nwọnni onyẹ ka Osolobuẹ, Osolobuẹ nọ kun enwẹn ẹ, sị,
13 Deus fez a promessa a Abraão e jurou cumpri-la. E, como não havia ninguém maior do que ele mesmo, Deus jurou pelo seu próprio nome.
14 “Ezioku-ezioku, m jẹnkọ d'a gọzi i ọhụnma-ọhụnma, mẹ ụmụ ị ba ụba.”
14 Ele disse a Abraão: “Eu prometo que abençoarei você ricamente e lhe darei muitos descendentes.”
15 Ebraham nọ gichanrịn ndidi cheri; o mẹgụụ, ọ nọ nwọnhẹn ihiẹn hụ Osolobuẹ kwe ẹ nkwa.
15 Abraão teve paciência e por isso recebeu o que Deus havia prometido.
16 Ịhịan e kun ihiẹn kanị wẹ; ịhịan kunhụ ihiẹn wẹ e kun gi ghọsị nị k'o dọn ku ẹ k'ọ rị, oku e bi.
16 Quando alguém jura, usa o nome de uma pessoa que é maior do que ele, e o juramento acaba com qualquer discussão.
17 Ẹrịrazịkwọ, ogẹn Osolobuẹ gi chọ n'ọ ghọsị ndị o kwe nkwa n'o gbehutọkọ ihiẹn o bu obi, ọ nọ kun enwẹn ẹ yen'ẹ, gi ẹ ghọsị n'o sikọ d'e mẹrịrị a:
17 Deus quis deixar bem claro aos que iam receber o que ele havia prometido que jamais mudaria a sua decisão. Por isso, junto com a promessa, fez o juramento.
18 kẹni o gi ihiẹn ẹbụọ hụn ghalẹni e gbehutọ —ya wụ nkwa a lẹ okunkun ahụn o kun enwẹn ẹ—, hụn a ghọsị nị Osolobuẹ asaẹka tụ ntụ, gbakẹnmẹ ẹnyi ndị gbabọn ni n'ẹ umẹ, kẹni ẹnyi hụn ụzọ kwọnkẹnmẹ olile-ẹnya hụ ọ sị ẹnyi nwọn.
18 Portanto, há duas coisas que não podem ser mudadas, e a respeito delas Deus não pode mentir. E assim nós, que encontramos segurança nele, nos sentimos muito encorajados a nos manter firmes na esperança que nos foi dada.
19 Olile-ẹnyanị wụ agbụn zeni, hụn furu wẹ gi e dọn ẹnya, hụn k'e kwọndọn ẹnyi, che ẹnyi—agbụn hụn wẹ gi limẹ umẹ-ndụn ẹnyi. Olile-ẹnyanị e we ẹnyi a ghafe ẹkwa mgbọnbepụ hụ, e weban ẹnyi imẹ-imẹ ebẹhụ Osolobuẹ rị;
19 Essa esperança mantém segura e firme a nossa vida, assim como a âncora mantém seguro o barco. Ela passa pela cortina do templo do céu e entra no Lugar Santíssimo celestial.
20 ebẹhụ Jesu burugụụ nị ẹnyi ụzọ banye makẹ ufiri ẹnyi—makẹni ọ wụrụgụọ onyẹ-isi nchụ-ẹjan jẹnrin ejẹn, ụdị nke Mẹkizẹdẹkị.
20 Foi lá que, para o nosso bem, Jesus entrou antes de nós. E ele se tornou para sempre o Grande Sacerdote , na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.