Hebreus 12

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ya wụ, ebe o mẹ nwan ni igunrun ndị ọshẹri han ẹnịna fihunmẹ ẹnyi lẹkẹ ọgbọ, nị ẹnyi latọ nwan ihiẹn ọwụlẹ hụn a nyịndannị ẹnyi, natọzịkwọ njọ ahụn e mẹsọnmẹ ẹnyi uke. Nị ẹnyi dikẹnmẹ, gba ọsọnị Osolobuẹ ketọnị ẹnyi,
1 Desse modo, cercados como estamos de uma tal nuvem de testemunhas, desvencilhemo-nos das cadeias do pecado. Corramos com perseverança ao combate proposto, com o olhar fixo no autor e consumador de nossa fé, Jesus.
2 bu ẹnya zinmẹ Jizọsị, hụn wụ mbidọn lẹ ọgụgụ okukwe ẹnyi; hụn gi ifiri ịghọghọ hụn rị e che n'ẹ dingbu obe hụ, legberi ifẹnrẹn rịn'a. Ọ nọdịgụọ nwan alị ẹka-nni ukpo Osolobuẹ.
2 Em vez de gozo que se lhe oferecera, ele suportou a cruz e está sentado à direita do trono de Deus.
3 Rokpọ nị onyẹni dingbu ihiẹn ahụn ile ẹka ndị-njọ—amamgbe ndụn a gụụ ụnụ mọbụ ụnụ e tuhu okukwe ụnụ.
3 Considerai, pois, atentamente aquele que sofreu tantas contrariedades dos pecadores, e não vos deixeis abater pelo desânimo.
4 Ọgụnnị ụnụ rị e che njọ, ụnụ e ke cherudẹ ẹ ebe ọ nọ napụ ụnụ ndụn ụnụ.
4 Ainda não tendes resistido até o sangue, na luta contra o pecado.
5 Ụnụ a zọgụọdẹ oku nkasị-obini Osolobuẹ ku, hụn o gi a gba ụnụ umẹ nọkẹ ụmụ a ra? Ọ sị,
5 Estais esquecidos da palavra de animação que vos é dirigida como a filhos: Filho meu, não desprezes a correção do Senhor. Não desanimes, quando repreendido por ele;
6 makẹni,
6 pois o Senhor corrige a quem ama e castiga todo aquele que reconhece por seu filho {Pr 3,11s}.
7 E digbu ni nwan afụnfụn, e weri ẹ nọkẹ ọzụnzụn. Osolobuẹ gi ẹ a ghọsị nị ụmụ a kẹ ụnụ wụ nke-esi. Elee nwa kẹ nẹdi ẹ ghalẹni e ye afụnfụn ebe ọ n'a zụn a?
7 Estais sendo provados para a vossa correção: é Deus que vos trata como filhos. Ora, qual é o filho a quem seu pai não corrige?
8 Omẹni eyeni wẹ ụnụ afụnfụn wẹ gi a zụn nwa kẹ wẹ dọn e ye onyẹ ọwụlẹ wụ nwa nke-esi, ya wụ nị ụnụ ẹlẹ ụmụ nke-esi.
8 Mas se permanecêsseis sem a correção que é comum a todos, seríeis bastardos e não filhos legítimos.
9 Ebe o mẹ ni ẹnyi a gbayeghọ ndị nẹdi ẹnyi rị elu ụwanị ogẹn wẹ gi e ye ẹnyi afụnfụn wẹ gi zụn ẹnyi, o furuni nị ẹnyi wepụha obi ẹnyi bu enwẹn ẹnyi che okpuru Nẹdi ẹnyi nke imẹ Mmọn wụ Osolobuẹ, kẹni ẹnyi hụn ụzọ nwọn ndụn?
9 Aliás, temos na terra nossos pais que nos corrigem e, no entanto, os olhamos com respeito. Com quanto mais razão nos havemos de submeter ao Pai de nossas almas, o qual nos dará a vida?
10 Ndị nẹdi ẹnyi e yeghọ ẹnyi afụnfụn ẹkẹrẹ ogẹn ebe wẹ n'a zụn ẹnyi kẹ wẹ marịnhan, kanị ya lẹ enwẹn ẹ wụ Osolobuẹ gi afụnfụn a zụn ẹnyi kẹni ọ rịnị ẹnyi mma nke-esi, kẹni ẹnyi sọn ẹ rị nsọ.
10 Os primeiros nos educaram para pouco tempo, segundo a sua própria conveniência, ao passo que este o faz para nosso bem, para nos comunicar sua santidade.
11 Afụnfụn w'e ye ịhịan wẹ gha a zụn a ra sụọ ụsụọ ogẹn hụ ịhịan gi rị imẹ ẹ, ụfụ k'ọ fụ. Kanị, omẹgụụ, ọ mịpụha nị ndị wẹ gi ẹ zụn mkpụrụ, hụn wụ udọn lẹ ibi kẹ Chuku chọ.
11 E verdade que toda correção parece, de momento, antes motivo de pesar que de alegria. Mais tarde, porém, granjeia aos que por ela se exercitaram o melhor fruto de justiça e de paz.
12 Gbakẹnmẹ ni nwan ẹka, ụnụ a gbakẹnmẹzịkwọ mkpụ-ụkụ ndị ahụn rị a ma nni.
12 Levantai, pois, vossas mãos fatigadas e vossos joelhos trêmulos {Is 35,3}.
13 Kwa nị nị nwan ọkụ ụnụ ụzọ zinrinni, kẹni ụkụ rịlẹni ikẹn hụn ụzọ dịnhịn, amamgbe ọ kwapụ.
13 Dirigi os vossos passos pelo caminho certo. Os que claudicam tornem ao bom caminho e não se desviem.
14 A lịlịma nị nị udọn a rị ẹgbata ụnụ lẹ onyẹ ọwụlẹ lẹ ni ụnụ a rịzịkwọ nsọ, makẹni onyẹ rịlẹni nsọ ahụnkọ Onyẹ-nwọnni-ẹnyi.
14 Procurai a paz com todos e ao mesmo tempo a santidade, sem a qual ninguém pode ver o Senhor.
15 Hụn n'a n'o nwọnni onyẹ ẹfọma Osolobuẹ fie; nị ize arịnị imẹ igunrun ụnụ, buhẹ nsọngbu, mẹrụ ndị bu ọda—ẹrịra mkpọgụn dọn e suepụha.
15 Estai alerta para que ninguém deixe passar a graça de Deus, e para que não desponte nenhuma planta amarga, capaz de estragar e contaminar a massa inteira.
16 Hụnzịkwọ n'a nị o nwọnni onyẹ rị a ghẹrẹni, mọbụ onyẹ nọkẹ Isọ—hụn nwọnlẹni ihiẹn ọ kpọ ihiẹn Osolobuẹ, hụn gi ifiri ọkwa ihiẹn-oriri ohu repụ ọnọdị nwa-ibuzọ ọ wụ.
16 Que não haja entre vós ninguém sensual nem profanador como Esaú, que, por um prato de comida, vendeu o seu direito de primogenitura.
17 Ụnụ a marịnghọ nị omẹgụụ, ọ nọ chọ nị o nwọnhẹn ngọzi hụ, kanị a jụ w'a; ọ sanị ẹka gbehutọ ihiẹn, ọsụọn'a n'o gi ẹnya-mirin chọ ngọzi hụ.
17 E sabeis que, desejando ele em seguida receber a bênção do herdeiro, lhe foi recusada. E não bastaram todas as súplicas e lágrimas para que seu pai mudasse de sentimento...
18 Makẹni, ẹlẹ ihiẹn wẹ a saẹka e mẹtụ ẹka kẹ ụnụ bịa d'e kunrun—nọkẹ kẹ ụmụ Izrẹlụ dọn bịa Ugu Saịnaị; ẹlẹ okẹn ọkụn rị e nwunni lẹ ishi lẹ ebe wẹ nọ a kwan “okokoko!”; ẹlẹ okẹn ufere rị a kpọnị.
18 Em verdade, não vos aproximastes de uma montanha palpável, invadida por fogo violento, nuvem, trevas, tempestade,
19 Ẹlẹ olu opi rị a hannị lẹ olu rị e ku ihiẹn o mẹ ni ndị nụn'a nọ rịọma nị asa wẹ ẹka nụzị—
19 som da trombeta e aquela voz tão terrível que os que a ouviram suplicaram que ela não lhes falasse mais.
20 makẹni obi wẹ asanị ẹka bu iwu o ti: nị, “Ihiẹn ọwụlẹ ẹhụ a mẹtụ ugu hụ, wẹ magbu ẹ, ọsụọn'a nị anụ rọ”!
20 Estavam verdadeiramente aterrados por esta ordem: Todo aquele que tocar a montanha, mesmo que seja um animal, será apedrejado {Ex 19,12}.
21 Ihiẹn ile wẹ rị a hụn a wụkẹnmẹkẹ ihiẹn egun, nke wụ nị, Mozizi lẹ enwẹn ẹ nọdẹ sị, “Egun rị a tụ m, ẹhụ rị a ma m nni!”
21 E tão terrível era o espetáculo, que Moisés exclamou: Eu tremo de pavor {Dt 9,19}.
22 Mba! Ugu Zayọnụ kẹ ụnụ bịa, obodo uku Osolobuẹ rị ndụn, Jerusalẹm hụn rị elu-igwee; ụnụ bịa d'e kunrun igunrun ndị mmọn-ozi wẹ ghalẹni a sa ẹka a gụn; ụnụ bịa d'e kunrun ndị rị e mẹ mmẹmmẹ, a ghọghọ.
22 Vós, ao contrário, vos aproximastes da montanha de Sião, da cidade do Deus vivo, da Jerusalém celestial, das miríades de anjos,
23 Ụnụ a bịagụọ d'e kunrun igunrun ụmụ ibuzọ Osolobuẹ, hụn wẹ deye ẹfan wẹ elu-igwee. Ụnụ a bịagụọ d'e kunrun Osolobuẹ hụn wụ ọka-ikpe ịhịan ile. Ụnụ a bịagụọ d'e kunrun ndị bi elu kẹ Osolobuẹ dọn chọ hụn Osolobuẹ mẹgụụ nwan mmọn wẹ zu oke.
23 da assembléia festiva dos primeiros inscritos no livro dos céus, e de Deus, juiz universal, e das almas dos justos que chegaram à perfeição,
24 Jizọsị kẹ ụnụ bịa d'e kunrun, onyẹ hụn e wegbama Osolobuẹ lẹ ịhịan imẹ nkwerigbama ọhụn. Ụnụ a bịagụọ d'e kunrun ẹdeke-nfesọnmẹ ahụn hụn rị e ku ihiẹn ka mma karị mmẹgwarị ahụn ẹdeke Ebẹlụ sị wẹ mẹgwarị, makẹni ọnwan sị gbagharị.
24 enfim, de Jesus, o mediador da Nova Aliança, e do sangue da aspersão, que fala com mais eloqüência que o sangue de Abel.
25 Hụnkwọ n'a nwan nị ụnụ apanị oku Osolobuẹ, onyẹ ahụn rị a gwa ụnụ oku ogẹnni. Makẹni, omẹni awanahịnnị wẹ ogẹn hụ wẹ gi pa oku Mozizi hụn nọ elu-ụwanị ogẹn ahụn a dọ wẹ ẹka-ntịn, ẹnyi asakọkwọ ẹka wanahịn kaka, omẹni ẹnyi a pa oku Osolobuẹ hụn gha elu-igwee a dọ ẹnyi ẹka-ntịn.
25 Guardai-vos, pois, de recusar ouvir aquele que fala. Porque, se não escaparam do castigo aqueles que dele se desviaram, quando lhes falava na terra, muito menos escaparemos nós, se o repelirmos, quando nos fala desde o céu.
26 Ogẹn hụ, ụwa kẹ olu ẹ zinzin; kanị, ogẹnni, o kwegụọ nkwa, sị, “M k'e zinzinzi ihiẹn ile: ẹlẹzi ụwa sụọ kẹ m sikọ nwan d'e zinzin, m k'e zinzinzikwọ elu-igwere ile lẹ ihiẹn rịn'a.”
26 Depois de ter outrora abalado a terra pela sua voz, ele hoje nos faz esta solene declaração: Ainda uma vez por todas moverei, não só a terra, mas também o céu {Ag 2,6}.
27 Okuni o ku: “M k'e zinzinzi” rị a ghọsị nị Osolobuẹ sikọ d'e wepụ ihiẹn ndị hụ wẹ a sa ẹka e zinzinfụ, ya wụ ihiẹn wẹ ke eke, kẹni ọ hụn ụzọ họdụ hụn wẹ ghalẹni a saẹka e mẹhunmẹ.
27 As palavras ainda uma vez indicam o desaparecimento do que é caduco, do que foi criado, para que só subsista o que é imutável.
28 Ebe o mẹ nwan nị ẹnyi rị e nwọnhẹn alị-eze hụn wẹ ghalẹni a saẹka e mẹhunmẹ, nị ẹnyi gi nwan ekele lẹ egun lẹ ẹhụ-ọmụma-nni fe Osolobuẹ ofufe furu hụn ọ nabanhan;
28 sim, possuindo nós um reino inabalável, dediquemos a Deus um reconhecimento que lhe torne agradável o nosso culto com temor e respeito.
29 makẹni ezioku-ezioku, Chuku ẹnyi wụ ọkụn hụn e bu ihiẹn e ri.
29 Porque nosso Deus é um fogo devorador {Dt 4,24}.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.