Hebreus 12
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs BKJ
1 Ya wụ, ebe o mẹ nwan ni igunrun ndị ọshẹri han ẹnịna fihunmẹ ẹnyi lẹkẹ ọgbọ, nị ẹnyi latọ nwan ihiẹn ọwụlẹ hụn a nyịndannị ẹnyi, natọzịkwọ njọ ahụn e mẹsọnmẹ ẹnyi uke. Nị ẹnyi dikẹnmẹ, gba ọsọnị Osolobuẹ ketọnị ẹnyi,
1 Portanto, visto que nós também estamos rodeados de uma tão grande nuvem de testemunhas, deixemos de lado todo o peso, e o pecado que tão de perto nos rodeia, e corramos com paciência a corrida que está proposta diante de nós.
2 bu ẹnya zinmẹ Jizọsị, hụn wụ mbidọn lẹ ọgụgụ okukwe ẹnyi; hụn gi ifiri ịghọghọ hụn rị e che n'ẹ dingbu obe hụ, legberi ifẹnrẹn rịn'a. Ọ nọdịgụọ nwan alị ẹka-nni ukpo Osolobuẹ.
2 Olhando para Jesus, o autor e consumador da nossa fé, o qual, pela alegria que lhe foi proposta, suportou a cruz, desprezando a desonra, e está assentado à destra do trono de Deus.
3 Rokpọ nị onyẹni dingbu ihiẹn ahụn ile ẹka ndị-njọ—amamgbe ndụn a gụụ ụnụ mọbụ ụnụ e tuhu okukwe ụnụ.
3 Considerai, pois, aquele que suportou tais contradições dos pecadores contra si mesmo, a fim de que não fiqueis exaustos e desencorajados em vossas mentes.
4 Ọgụnnị ụnụ rị e che njọ, ụnụ e ke cherudẹ ẹ ebe ọ nọ napụ ụnụ ndụn ụnụ.
4 Vós ainda não resististes até ao sangue, lutando contra o pecado.
5 Ụnụ a zọgụọdẹ oku nkasị-obini Osolobuẹ ku, hụn o gi a gba ụnụ umẹ nọkẹ ụmụ a ra? Ọ sị,
5 E vos esquecestes da exortação que vos fala, como a filhos: Filho meu, não desprezes o castigo do Senhor, e não desfaleças quando fores repreendido por ele.
6 makẹni,
6 Pois aquele a quem o Senhor ama também castiga, e açoita a cada filho que recebe.
7 E digbu ni nwan afụnfụn, e weri ẹ nọkẹ ọzụnzụn. Osolobuẹ gi ẹ a ghọsị nị ụmụ a kẹ ụnụ wụ nke-esi. Elee nwa kẹ nẹdi ẹ ghalẹni e ye afụnfụn ebe ọ n'a zụn a?
7 Se suportais o castigo, Deus vos trata como filhos; pois, qual é o filho a quem o pai não castigue?
8 Omẹni eyeni wẹ ụnụ afụnfụn wẹ gi a zụn nwa kẹ wẹ dọn e ye onyẹ ọwụlẹ wụ nwa nke-esi, ya wụ nị ụnụ ẹlẹ ụmụ nke-esi.
8 Mas se ficais sem castigo, do qual todos são feitos participantes, então sois bastardos, e não filhos.
9 Ebe o mẹ ni ẹnyi a gbayeghọ ndị nẹdi ẹnyi rị elu ụwanị ogẹn wẹ gi e ye ẹnyi afụnfụn wẹ gi zụn ẹnyi, o furuni nị ẹnyi wepụha obi ẹnyi bu enwẹn ẹnyi che okpuru Nẹdi ẹnyi nke imẹ Mmọn wụ Osolobuẹ, kẹni ẹnyi hụn ụzọ nwọn ndụn?
9 Além do mais, tivemos pais segundo a carne, que nos corrigiram, e nós lhes prestamos reverência; não devemos então nos sujeitar muito mais ao Pai dos espíritos, e viver?
10 Ndị nẹdi ẹnyi e yeghọ ẹnyi afụnfụn ẹkẹrẹ ogẹn ebe wẹ n'a zụn ẹnyi kẹ wẹ marịnhan, kanị ya lẹ enwẹn ẹ wụ Osolobuẹ gi afụnfụn a zụn ẹnyi kẹni ọ rịnị ẹnyi mma nke-esi, kẹni ẹnyi sọn ẹ rị nsọ.
10 Porque aqueles, verdadeiramente, por um tempo, nos corrigiam como bem lhes parecia; mas este, para nossa vantagem, para que possamos ser participantes de sua santidade.
11 Afụnfụn w'e ye ịhịan wẹ gha a zụn a ra sụọ ụsụọ ogẹn hụ ịhịan gi rị imẹ ẹ, ụfụ k'ọ fụ. Kanị, omẹgụụ, ọ mịpụha nị ndị wẹ gi ẹ zụn mkpụrụ, hụn wụ udọn lẹ ibi kẹ Chuku chọ.
11 Porém, nenhum castigo parece ser prazeroso para o castigado, mas angustiante; contudo, posteriormente, produz um fruto pacífico de justiça para aqueles exercitados por ele.
12 Gbakẹnmẹ ni nwan ẹka, ụnụ a gbakẹnmẹzịkwọ mkpụ-ụkụ ndị ahụn rị a ma nni.
12 Portanto, levantai as mãos que se encontram cansadas, e os joelhos fracos.
13 Kwa nị nị nwan ọkụ ụnụ ụzọ zinrinni, kẹni ụkụ rịlẹni ikẹn hụn ụzọ dịnhịn, amamgbe ọ kwapụ.
13 E fazei caminhos retos para os vossos pés, para que o que manqueja não se desvie para fora do caminho, mas que seja curado.
14 A lịlịma nị nị udọn a rị ẹgbata ụnụ lẹ onyẹ ọwụlẹ lẹ ni ụnụ a rịzịkwọ nsọ, makẹni onyẹ rịlẹni nsọ ahụnkọ Onyẹ-nwọnni-ẹnyi.
14 Segui a paz com todos os homens, e a santidade, sem a qual nenhum homem verá o Senhor.
15 Hụn n'a n'o nwọnni onyẹ ẹfọma Osolobuẹ fie; nị ize arịnị imẹ igunrun ụnụ, buhẹ nsọngbu, mẹrụ ndị bu ọda—ẹrịra mkpọgụn dọn e suepụha.
15 Examinando diligentemente para que nenhum homem fracasse da graça de Deus; para que nenhuma raiz de amargura, brotando, vos perturbe, e por ela muitos sejam contaminados.
16 Hụnzịkwọ n'a nị o nwọnni onyẹ rị a ghẹrẹni, mọbụ onyẹ nọkẹ Isọ—hụn nwọnlẹni ihiẹn ọ kpọ ihiẹn Osolobuẹ, hụn gi ifiri ọkwa ihiẹn-oriri ohu repụ ọnọdị nwa-ibuzọ ọ wụ.
16 E não haja algum fornicário ou pessoa profana, como Esaú, que por um bocado de alimento vendeu o seu direito de primogenitura.
17 Ụnụ a marịnghọ nị omẹgụụ, ọ nọ chọ nị o nwọnhẹn ngọzi hụ, kanị a jụ w'a; ọ sanị ẹka gbehutọ ihiẹn, ọsụọn'a n'o gi ẹnya-mirin chọ ngọzi hụ.
17 Porque bem sabeis que, posteriormente, querendo ele ainda herdar a bênção, foi rejeitado, porque não achou espaço para arrependimento, embora tivesse buscado cuidadosamente entre lágrimas.
18 Makẹni, ẹlẹ ihiẹn wẹ a saẹka e mẹtụ ẹka kẹ ụnụ bịa d'e kunrun—nọkẹ kẹ ụmụ Izrẹlụ dọn bịa Ugu Saịnaị; ẹlẹ okẹn ọkụn rị e nwunni lẹ ishi lẹ ebe wẹ nọ a kwan “okokoko!”; ẹlẹ okẹn ufere rị a kpọnị.
18 Porque não chegastes a um monte que possa ser tocado, queimado com fogo, nem ao negrume, à escuridão, e à tempestade,
19 Ẹlẹ olu opi rị a hannị lẹ olu rị e ku ihiẹn o mẹ ni ndị nụn'a nọ rịọma nị asa wẹ ẹka nụzị—
19 e ao som de uma trombeta, e à voz das palavras, a qual os que a ouviram pediram que se lhes não falasse mais.
20 makẹni obi wẹ asanị ẹka bu iwu o ti: nị, “Ihiẹn ọwụlẹ ẹhụ a mẹtụ ugu hụ, wẹ magbu ẹ, ọsụọn'a nị anụ rọ”!
20 (Porque não podiam suportar o que se lhes ordenava, e se até um animal tocar o monte, será apedrejado ou transpassado com um dardo.
21 Ihiẹn ile wẹ rị a hụn a wụkẹnmẹkẹ ihiẹn egun, nke wụ nị, Mozizi lẹ enwẹn ẹ nọdẹ sị, “Egun rị a tụ m, ẹhụ rị a ma m nni!”
21 E tão terrível era a visão, que Moisés disse: Tenho pavor e tremo).
22 Mba! Ugu Zayọnụ kẹ ụnụ bịa, obodo uku Osolobuẹ rị ndụn, Jerusalẹm hụn rị elu-igwee; ụnụ bịa d'e kunrun igunrun ndị mmọn-ozi wẹ ghalẹni a sa ẹka a gụn; ụnụ bịa d'e kunrun ndị rị e mẹ mmẹmmẹ, a ghọghọ.
22 Mas chegastes ao monte Sião, e à cidade do Deus vivo, à Jerusalém celestial, e a uma companhia incontável de anjos;
23 Ụnụ a bịagụọ d'e kunrun igunrun ụmụ ibuzọ Osolobuẹ, hụn wẹ deye ẹfan wẹ elu-igwee. Ụnụ a bịagụọ d'e kunrun Osolobuẹ hụn wụ ọka-ikpe ịhịan ile. Ụnụ a bịagụọ d'e kunrun ndị bi elu kẹ Osolobuẹ dọn chọ hụn Osolobuẹ mẹgụụ nwan mmọn wẹ zu oke.
23 à igreja e assembleia geral dos primogênitos, que estão inscritos no céu, e a Deus, o juiz de todos, e aos espíritos dos homens justos aperfeiçoados;
24 Jizọsị kẹ ụnụ bịa d'e kunrun, onyẹ hụn e wegbama Osolobuẹ lẹ ịhịan imẹ nkwerigbama ọhụn. Ụnụ a bịagụọ d'e kunrun ẹdeke-nfesọnmẹ ahụn hụn rị e ku ihiẹn ka mma karị mmẹgwarị ahụn ẹdeke Ebẹlụ sị wẹ mẹgwarị, makẹni ọnwan sị gbagharị.
24 e a Jesus, o mediador de um novo pacto, e ao sangue da aspersão, que comunica algo melhor do que aquele de Abel.
25 Hụnkwọ n'a nwan nị ụnụ apanị oku Osolobuẹ, onyẹ ahụn rị a gwa ụnụ oku ogẹnni. Makẹni, omẹni awanahịnnị wẹ ogẹn hụ wẹ gi pa oku Mozizi hụn nọ elu-ụwanị ogẹn ahụn a dọ wẹ ẹka-ntịn, ẹnyi asakọkwọ ẹka wanahịn kaka, omẹni ẹnyi a pa oku Osolobuẹ hụn gha elu-igwee a dọ ẹnyi ẹka-ntịn.
25 Vede que não rejeiteis ao que fala; porque, se aqueles que rejeitaram o que na terra lhes falava não escaparam, muito menos nós escaparemos, se nos desviarmos daquele que nos fala lá de cima, nos céus;
26 Ogẹn hụ, ụwa kẹ olu ẹ zinzin; kanị, ogẹnni, o kwegụọ nkwa, sị, “M k'e zinzinzi ihiẹn ile: ẹlẹzi ụwa sụọ kẹ m sikọ nwan d'e zinzin, m k'e zinzinzikwọ elu-igwere ile lẹ ihiẹn rịn'a.”
26 a voz do qual moveu a terra, mas agora prometeu, dizendo: Ainda uma vez sacudirei, não apenas a terra, mas também o céu.
27 Okuni o ku: “M k'e zinzinzi” rị a ghọsị nị Osolobuẹ sikọ d'e wepụ ihiẹn ndị hụ wẹ a sa ẹka e zinzinfụ, ya wụ ihiẹn wẹ ke eke, kẹni ọ hụn ụzọ họdụ hụn wẹ ghalẹni a saẹka e mẹhunmẹ.
27 E esta palavra: Ainda uma vez mais, significa a remoção das coisas móveis, como as coisas que são criadas, para que as coisas que são imóveis permaneçam.
28 Ebe o mẹ nwan nị ẹnyi rị e nwọnhẹn alị-eze hụn wẹ ghalẹni a saẹka e mẹhunmẹ, nị ẹnyi gi nwan ekele lẹ egun lẹ ẹhụ-ọmụma-nni fe Osolobuẹ ofufe furu hụn ọ nabanhan;
28 Portanto, tendo recebido um reino que não pode ser removido, retenhamos a graça, pela qual podemos servir a Deus de forma aceitável, com reverência e temor divino.
29 makẹni ezioku-ezioku, Chuku ẹnyi wụ ọkụn hụn e bu ihiẹn e ri.
29 Porque o nosso Deus é um fogo consumidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.