Hebreus 12
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NAA
1 Ya wụ, ebe o mẹ nwan ni igunrun ndị ọshẹri han ẹnịna fihunmẹ ẹnyi lẹkẹ ọgbọ, nị ẹnyi latọ nwan ihiẹn ọwụlẹ hụn a nyịndannị ẹnyi, natọzịkwọ njọ ahụn e mẹsọnmẹ ẹnyi uke. Nị ẹnyi dikẹnmẹ, gba ọsọnị Osolobuẹ ketọnị ẹnyi,
1 Portanto, também nós, visto que temos a rodear-nos tão grande nuvem de testemunhas, livremo-nos de todo peso e do pecado que tão firmemente se apega a nós e corramos com perseverança a carreira que nos está proposta,
2 bu ẹnya zinmẹ Jizọsị, hụn wụ mbidọn lẹ ọgụgụ okukwe ẹnyi; hụn gi ifiri ịghọghọ hụn rị e che n'ẹ dingbu obe hụ, legberi ifẹnrẹn rịn'a. Ọ nọdịgụọ nwan alị ẹka-nni ukpo Osolobuẹ.
2 olhando firmemente para o Autor e Consumador da fé, Jesus, o qual, em troca da alegria que lhe estava proposta, suportou a cruz, sem se importar com a vergonha, e agora está sentado à direita do trono de Deus.
3 Rokpọ nị onyẹni dingbu ihiẹn ahụn ile ẹka ndị-njọ—amamgbe ndụn a gụụ ụnụ mọbụ ụnụ e tuhu okukwe ụnụ.
3 Portanto, pensem naquele que suportou tamanha oposição dos pecadores contra si mesmo, para que vocês não se cansem nem desanimem.
4 Ọgụnnị ụnụ rị e che njọ, ụnụ e ke cherudẹ ẹ ebe ọ nọ napụ ụnụ ndụn ụnụ.
4 Na luta contra o pecado, vocês ainda não resistiram até o sangue.
5 Ụnụ a zọgụọdẹ oku nkasị-obini Osolobuẹ ku, hụn o gi a gba ụnụ umẹ nọkẹ ụmụ a ra? Ọ sị,
5 E vocês se esqueceram da exortação que lhes é dirigida, como a filhos: “Filho meu, não despreze a correção que vem do Senhor, nem desanime quando você é repreendido por ele;
6 makẹni,
6 porque o Senhor corrige a quem ama e castiga todo filho a quem aceita.”
7 E digbu ni nwan afụnfụn, e weri ẹ nọkẹ ọzụnzụn. Osolobuẹ gi ẹ a ghọsị nị ụmụ a kẹ ụnụ wụ nke-esi. Elee nwa kẹ nẹdi ẹ ghalẹni e ye afụnfụn ebe ọ n'a zụn a?
7 É para disciplina que vocês perseveram. Deus os trata como filhos. E qual é o filho a quem o pai não corrige?
8 Omẹni eyeni wẹ ụnụ afụnfụn wẹ gi a zụn nwa kẹ wẹ dọn e ye onyẹ ọwụlẹ wụ nwa nke-esi, ya wụ nị ụnụ ẹlẹ ụmụ nke-esi.
8 Mas, se estão sem essa correção, da qual todos se tornaram participantes, então vocês são bastardos e não filhos.
9 Ebe o mẹ ni ẹnyi a gbayeghọ ndị nẹdi ẹnyi rị elu ụwanị ogẹn wẹ gi e ye ẹnyi afụnfụn wẹ gi zụn ẹnyi, o furuni nị ẹnyi wepụha obi ẹnyi bu enwẹn ẹnyi che okpuru Nẹdi ẹnyi nke imẹ Mmọn wụ Osolobuẹ, kẹni ẹnyi hụn ụzọ nwọn ndụn?
9 Além disso, tínhamos os nossos pais humanos, que nos corrigiam, e nós os respeitávamos. Será que, então, não nos sujeitaremos muito mais ao Pai espiritual, para vivermos?
10 Ndị nẹdi ẹnyi e yeghọ ẹnyi afụnfụn ẹkẹrẹ ogẹn ebe wẹ n'a zụn ẹnyi kẹ wẹ marịnhan, kanị ya lẹ enwẹn ẹ wụ Osolobuẹ gi afụnfụn a zụn ẹnyi kẹni ọ rịnị ẹnyi mma nke-esi, kẹni ẹnyi sọn ẹ rị nsọ.
10 Pois eles nos corrigiam por pouco tempo, segundo melhor lhes parecia; Deus, porém, nos disciplina para o nosso próprio bem, a fim de sermos participantes da sua santidade.
11 Afụnfụn w'e ye ịhịan wẹ gha a zụn a ra sụọ ụsụọ ogẹn hụ ịhịan gi rị imẹ ẹ, ụfụ k'ọ fụ. Kanị, omẹgụụ, ọ mịpụha nị ndị wẹ gi ẹ zụn mkpụrụ, hụn wụ udọn lẹ ibi kẹ Chuku chọ.
11 Na verdade, toda disciplina, ao ser aplicada, não parece ser motivo de alegria, mas de tristeza. Porém, mais tarde, produz fruto pacífico aos que têm sido por ela exercitados, fruto de justiça.
12 Gbakẹnmẹ ni nwan ẹka, ụnụ a gbakẹnmẹzịkwọ mkpụ-ụkụ ndị ahụn rị a ma nni.
12 Por isso, levantem as mãos cansadas e fortaleçam os joelhos vacilantes.
13 Kwa nị nị nwan ọkụ ụnụ ụzọ zinrinni, kẹni ụkụ rịlẹni ikẹn hụn ụzọ dịnhịn, amamgbe ọ kwapụ.
13 Façam caminhos retos para os seus pés, para que o manco não se desvie, mas seja curado.
14 A lịlịma nị nị udọn a rị ẹgbata ụnụ lẹ onyẹ ọwụlẹ lẹ ni ụnụ a rịzịkwọ nsọ, makẹni onyẹ rịlẹni nsọ ahụnkọ Onyẹ-nwọnni-ẹnyi.
14 Procurem viver em paz com todos e busquem a santificação, sem a qual ninguém verá o Senhor.
15 Hụn n'a n'o nwọnni onyẹ ẹfọma Osolobuẹ fie; nị ize arịnị imẹ igunrun ụnụ, buhẹ nsọngbu, mẹrụ ndị bu ọda—ẹrịra mkpọgụn dọn e suepụha.
15 Cuidem para que ninguém fique afastado da graça de Deus, e que nenhuma raiz de amargura, brotando, cause perturbação, e, por meio dela, muitos sejam contaminados.
16 Hụnzịkwọ n'a nị o nwọnni onyẹ rị a ghẹrẹni, mọbụ onyẹ nọkẹ Isọ—hụn nwọnlẹni ihiẹn ọ kpọ ihiẹn Osolobuẹ, hụn gi ifiri ọkwa ihiẹn-oriri ohu repụ ọnọdị nwa-ibuzọ ọ wụ.
16 E cuidem para que não haja nenhum impuro ou profano, como foi Esaú, o qual, por um prato de comida, vendeu o seu direito de primogenitura.
17 Ụnụ a marịnghọ nị omẹgụụ, ọ nọ chọ nị o nwọnhẹn ngọzi hụ, kanị a jụ w'a; ọ sanị ẹka gbehutọ ihiẹn, ọsụọn'a n'o gi ẹnya-mirin chọ ngọzi hụ.
17 Vocês sabem também que, posteriormente, querendo herdar a bênção, foi rejeitado, pois não achou lugar de arrependimento, embora, com lágrimas, o tivesse buscado.
18 Makẹni, ẹlẹ ihiẹn wẹ a saẹka e mẹtụ ẹka kẹ ụnụ bịa d'e kunrun—nọkẹ kẹ ụmụ Izrẹlụ dọn bịa Ugu Saịnaị; ẹlẹ okẹn ọkụn rị e nwunni lẹ ishi lẹ ebe wẹ nọ a kwan “okokoko!”; ẹlẹ okẹn ufere rị a kpọnị.
18 Ora, vocês não chegaram ao fogo palpável e aceso, à escuridão, às trevas, à tempestade,
19 Ẹlẹ olu opi rị a hannị lẹ olu rị e ku ihiẹn o mẹ ni ndị nụn'a nọ rịọma nị asa wẹ ẹka nụzị—
19 ao toque da trombeta e ao som de palavras tais, que aqueles que ouviram isso pediram que não lhes fosse dito mais nada,
20 makẹni obi wẹ asanị ẹka bu iwu o ti: nị, “Ihiẹn ọwụlẹ ẹhụ a mẹtụ ugu hụ, wẹ magbu ẹ, ọsụọn'a nị anụ rọ”!
20 pois já não suportavam o que lhes era ordenado: “Até um animal, se tocar o monte, será apedrejado.”
21 Ihiẹn ile wẹ rị a hụn a wụkẹnmẹkẹ ihiẹn egun, nke wụ nị, Mozizi lẹ enwẹn ẹ nọdẹ sị, “Egun rị a tụ m, ẹhụ rị a ma m nni!”
21 Na verdade, o espetáculo era tão horrível, que Moisés disse: “Estou apavorado e trêmulo!”
22 Mba! Ugu Zayọnụ kẹ ụnụ bịa, obodo uku Osolobuẹ rị ndụn, Jerusalẹm hụn rị elu-igwee; ụnụ bịa d'e kunrun igunrun ndị mmọn-ozi wẹ ghalẹni a sa ẹka a gụn; ụnụ bịa d'e kunrun ndị rị e mẹ mmẹmmẹ, a ghọghọ.
22 Pelo contrário, vocês chegaram ao monte Sião e à cidade do Deus vivo, a Jerusalém celestial, e a milhares de anjos. Vocês chegaram à assembleia festiva,
23 Ụnụ a bịagụọ d'e kunrun igunrun ụmụ ibuzọ Osolobuẹ, hụn wẹ deye ẹfan wẹ elu-igwee. Ụnụ a bịagụọ d'e kunrun Osolobuẹ hụn wụ ọka-ikpe ịhịan ile. Ụnụ a bịagụọ d'e kunrun ndị bi elu kẹ Osolobuẹ dọn chọ hụn Osolobuẹ mẹgụụ nwan mmọn wẹ zu oke.
23 a igreja dos primogênitos arrolados nos céus. Vocês chegaram a Deus, o Juiz de todos, e aos espíritos dos justos aperfeiçoados,
24 Jizọsị kẹ ụnụ bịa d'e kunrun, onyẹ hụn e wegbama Osolobuẹ lẹ ịhịan imẹ nkwerigbama ọhụn. Ụnụ a bịagụọ d'e kunrun ẹdeke-nfesọnmẹ ahụn hụn rị e ku ihiẹn ka mma karị mmẹgwarị ahụn ẹdeke Ebẹlụ sị wẹ mẹgwarị, makẹni ọnwan sị gbagharị.
24 e a Jesus, o Mediador da nova aliança, e ao sangue da aspersão, que fala melhor do que o sangue de Abel.
25 Hụnkwọ n'a nwan nị ụnụ apanị oku Osolobuẹ, onyẹ ahụn rị a gwa ụnụ oku ogẹnni. Makẹni, omẹni awanahịnnị wẹ ogẹn hụ wẹ gi pa oku Mozizi hụn nọ elu-ụwanị ogẹn ahụn a dọ wẹ ẹka-ntịn, ẹnyi asakọkwọ ẹka wanahịn kaka, omẹni ẹnyi a pa oku Osolobuẹ hụn gha elu-igwee a dọ ẹnyi ẹka-ntịn.
25 Tenham cuidado e não se recusem a ouvir aquele que fala. Pois, se os que se recusaram a ouvir quem divinamente os advertia na terra não escaparam, muito menos escaparemos nós, se nos desviarmos daquele que dos céus nos adverte.
26 Ogẹn hụ, ụwa kẹ olu ẹ zinzin; kanị, ogẹnni, o kwegụọ nkwa, sị, “M k'e zinzinzi ihiẹn ile: ẹlẹzi ụwa sụọ kẹ m sikọ nwan d'e zinzin, m k'e zinzinzikwọ elu-igwere ile lẹ ihiẹn rịn'a.”
26 Naquele tempo, a voz dele abalou a terra, mas agora ele promete, dizendo: “Mais uma vez eu farei tremer não só a terra, mas também o céu.”
27 Okuni o ku: “M k'e zinzinzi” rị a ghọsị nị Osolobuẹ sikọ d'e wepụ ihiẹn ndị hụ wẹ a sa ẹka e zinzinfụ, ya wụ ihiẹn wẹ ke eke, kẹni ọ hụn ụzọ họdụ hụn wẹ ghalẹni a saẹka e mẹhunmẹ.
27 Ora, as palavras “mais uma vez” significam a remoção dessas coisas abaladas, ou seja, das coisas criadas, para que permaneçam as coisas que não podem ser abaladas.
28 Ebe o mẹ nwan nị ẹnyi rị e nwọnhẹn alị-eze hụn wẹ ghalẹni a saẹka e mẹhunmẹ, nị ẹnyi gi nwan ekele lẹ egun lẹ ẹhụ-ọmụma-nni fe Osolobuẹ ofufe furu hụn ọ nabanhan;
28 Por isso, recebendo nós um Reino inabalável, retenhamos a graça, pela qual sirvamos a Deus de modo agradável, com reverência e temor.
29 makẹni ezioku-ezioku, Chuku ẹnyi wụ ọkụn hụn e bu ihiẹn e ri.
29 Porque o nosso Deus é fogo consumidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.