Mateus 25

Eta Táurinaquene máechajiriruvahi ema Viya eta viyehe, ticaijare puito Eta Nuevo Testamento (IGNNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Puiti nuvaraha nímicu­ti­chi­na­heyare nayehe ena tiúchucu­hanaya ticacha­ne­nua­nayare eta néjasihaya eta návacureya, énapa ena vahi ticacha­ne­nua­naimahi. Ena nani nacutihi ena diésqueneana esena­chichana amaperuana. Ticucha­panahi ena araima­nayare, nácapi­rayare te nasamapa eta náiteca­piraya. Tiámaucha­va­va­capaipa eta namicahuana lámparinana.
1 — Então o Reino dos Céus será semelhante a dez virgens que, pegando as suas lamparinas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 — ausente —
2 Cinco delas eram imprudentes, e cinco, prudentes.
3 — ausente —
3 As imprudentes, ao pegar as suas lamparinas, não levaram óleo consigo,
4 — ausente —
4 mas as prudentes, além das lamparinas, levaram óleo nas vasilhas.
5 Tacahe, vahi náiteca­pa­va­nehini ena araimana. Navara­haipahi tímacana éna. Tavehapa eta ichapu, tímacanapa.
5 E, como o noivo estava demorando, todas ficaram sonolentas e adormeceram.
6 Tacahe, te enumuhupa yati nasamapa ema tipiaracahi. Ánipa macahe: “¡Nárajapa ena araima­nayare! ¡Yare iácapa!” nacahepa.
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: “Eis o noivo! Saiam ao encontro dele!”
7 Téchepu­canapa namutu ena esena­chichana. Náetupi­ricapa eta namicahuana.
7 — Então todas aquelas virgens se levantaram e prepararam as suas lamparinas.
8 Tásiha, ena cíncoanavare tiájicu­va­caipahi eta namicahuana. Tiyase­se­re­canapa eta aceite. Ánipa nacahe: “Ecata­ji­cahavi ecajihavi eta eyehe aceite, taicha tiájicu­va­caipahi eta juca vimícahuana, vémahae­que­ne­haipa” nacahepa.
8 E as imprudentes disseram às prudentes: “Deem a nós um pouco do óleo que vocês trouxeram, porque as nossas lamparinas estão se apagando.”
9 Énasera ena cíncoqueneana najicapapa: “Vahi víjara­ca­hémahi machu véchuriaca víti apanava. Vahi várataimahi. Tiúripana eyana evachareca eta ehacei­tena” nacahepa.
9 Mas as prudentes responderam: “Não! Porque então vai faltar tanto para nós como para vocês! Vão aos que o vendem e comprem óleo para vocês.”
10 Tásiha, tiyananapa tivacha­re­pa­na­na­yarehi eta aceite. Eta nayere­vapahi, títeca­pa­nanecha ena araima­nayare. Tisiapanapa te tajuhe te táviha­yarehi eta piesta. Náehicapa ena cíncoana natseru­vanahi te táviha­yarehi eta piesta. Tacahe, ticaeratapa eta tapaja.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam preparadas entraram com ele para a festa do casamento. E fechou-se a porta.
11 Te tiyerepa, títeca­panapa ena apamuriana esena­chichana. Náehaha­mecapa eta tapaja. Ánipa nacahe: “Tata, tata, pivejie­que­ne­hahavi. Vivaraha visiapa” nacahepa.
11 Mais tarde, chegaram as virgens imprudentes, dizendo: “Senhor, senhor, abra a porta para nós!”
12 Émasera ema araye­nayare majicapapa: “Eti, ¿nájaha­he­hipuca? Vahi nímatihe. Németeaca vahi étina tavana­ranaina eta peti” máichavacapa ema araye­na­yarehi.
12 Mas o noivo respondeu: “Em verdade lhes digo que não as conheço.”
13 Tacahe, ema Jesús máichahavipa:
13 Portanto, vigiem, porque vocês não sabem o dia nem a hora.
14 Puiti nuvaraha nímicu­ti­chinahe tayehe eta níjara­si­raheya eti nuchanerana eta evacu­recana taicha eta táurirahi eta ecaema­ta­nea­si­ranuhi. Matiarihi ema achane rico. Tiyana­yarehi te apana avasare. Máichuha­vacapa ena mapanana mamusurana. Máijaracapa eta maplatane.
14 — Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 Ema achane máimati­vacahi eta náechema­raivahi ena mamusurana. Ema émana máijaracapa cinco millone. Ema apana máijaracapa apina millone. Ema apana máijaracapa étana millone. Nacaeja­pa­cayare eta plata. Tásiha, ema rico tiyanapa te macaiju­he­yarehi te apana avasare.
15 A um deu cinco talentos, a outro deu dois e a outro deu um, de acordo com a capacidade de cada um deles; e então partiu.
16 Tacahe, ema tijacapahi eta cinco millone, macaema­ta­neacapa eta plata. Macaeja­pacapa eta plata. Diez millonepa maicha eta maplatane eta macaeja­pa­sirahi.
16 O servo que tinha recebido cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Ema apana, ema tijacapahi eta apina millone, éneri­chu­varepa macaeja­pacapa eta plata. Títuca­vavare éma eta cuatro millone eta plata.
17 Do mesmo modo, o que tinha recebido dois ganhou outros dois.
18 Émasera ema tijacapahi eta étanaichu millone, vaipa macaeja­pa­cahini eta plata. Máecarapa eta plata, mapisirahi eta macaete­hahini.
18 Mas o servo que tinha recebido um talento, saindo, fez um buraco na terra e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 Tiyere eta mapairi­ri­sirahi ema náejaharu. Téhesera te tichavapa, mayase­re­ca­vacapa eta plata máijara­ruanahi éma.
19 — Depois de muito tempo, o senhor daqueles servos voltou e fez um ajuste de contas com eles.
20 Tacahe, tínapucapa ema tijacapahi eta cinco millone. Máijaracapa ema máquenu eta máiturevahi. Ánipa macahe: “Tata, píti píjara­canuhi cinco millone eta plata. Júcahisera cinco millonevare eta táejapa­si­rahi”.
20 Aproximando-se o que tinha recebido cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: “O senhor me confiou cinco talentos; eis aqui outros cinco que ganhei.”
21 Ema máejaharu majicapapa: “Tiuri, nuchicha. Tájina táichava. Tétavicava eta piúriva. Pítauchahi eta picaema­ta­nea­sirahi eta nuplatane. Puiti vahi támapu­ru­jimahi eta piúrivahi tayehe eta juca ánimu­ri­chichahi níjara­ruvihi. Nutupa­ra­ca­vinapa eta camuriquene. Puiti pisiapainapa eta nuyehe. Piúrisa­mu­re­rea­ca­vái­napa”.
21 O senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
22 Tásiha, títeca­pa­varepa ema apana ema tijacapahi eta apina millone eta plata. Máichavarepa: “Tata, júcahi eta apina millone eta plata píjara­runuhi. Júcahivare eta apinavare millone eta táejapa­si­rahi”.
22 — E, aproximando-se também o que tinha recebido dois talentos, disse: “O senhor me confiou dois talentos; eis aqui outros dois que ganhei.”
23 Ema máejaharu majica­pa­varepa: “Tiuri, nuchicha. Tétavicava eta piúriva píti apana. Puiti, váhivare támapu­ru­jimahi eta piúrivahi tayehe eta juca ánimu­ri­chichahi níjara­ruvihi. Nutupa­ra­ca­vinapa eta camuri­pa­naquene. Puiti pisiapainapa eta nuyehe. Piúrisa­mu­re­rea­ca­vái­napa”.
23 Então o senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
24 Tásiha, títeca­pa­varepa ema tijacapahi eta étana millone. Máichapa ema máejaharu: “Tata, núti nímativihi eta pimaja­pa­nu­raivahi. Pivere­ji­ca­nu­yarehi eta táejapa­si­ra­yarehi eta piplatane. Pítaha­ca­nu­ya­rehiva eta némata­ne­vachahi.
24 — Chegando, por fim, o que tinha recebido um talento, disse: “Sabendo que o senhor é um homem severo, que colhe onde não plantou e ajunta onde não espalhou,
25 Eta nupisirahi nácaete­hahini eta piplatane, nécarapa. Puiti, júcahi nímichava tamutu eta piplatane”.
25 fiquei com medo e escondi o seu talento na terra; aqui está o que é seu.”
26 Ema máejaharu majicapapa: “Tétavicava eta pisunsuva, piti plújutataji. Te pímati­nu­hipuca eta numaja­pa­nu­raivahi, nítaharahi eta apaema­ta­nevacha, téhevare pímijachahi nuvere­ji­ca­viyare eta táejapa­si­ra­yarehi eta níjara­ruvihi nuplatane;
26 Mas o senhor respondeu: “Servo mau e preguiçoso! Você sabia que eu colho onde não plantei e ajunto onde não espalhei?
27 váhiyapa pinacapaini te banco eta nuplatane. Puiti váequenei­pahini puiti eta táejaha­ca­ri­pahini eta nuchavi­rai­pahi”.
27 Então você devia ter entregado o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.”
28 Tásiha, máichavacapa ena apamuriana mamusurana natiari­hi­que­neanahi: “Everejica ema mácatataji eta plata. Íjaraca ema ticayehehi eta diez millone.
28 — “Portanto, tirem dele o talento e deem ao que tem dez.
29 Taicha, mácani máiturue­que­nehahi eta macaema­tanea­sirava, tatupa­racahi eta nímica­ta­siraya. Ticaye­heyare camuripana. Énasera nácani vahi náiture­que­ne­hahini eta nacaema­ta­nea­sirava, ticave­re­ji­ca­sia­na­yarehi eta náijara­ca­sianahi.
29 Porque a todo o que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Émechareca muraca ema maca musu máurira­ha­tataji. Vahi ecujapanu, tayanapane máiyahai­nepuca, macapi­ti­quia­he­cha­vai­nepuca. Tásiha, iáquijica eta te cuarto tamapi­cu­ju­he­que­ne­pa­nahi” macahepa ema achane rico.
30 Quanto ao servo inútil, lancem-no para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.”
31 — ausente —
31 — Quando o Filho do Homem vier na sua majestade e todos os anjos com ele, então se assentará no trono da sua glória.
32 — ausente —
32 Todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa as ovelhas dos cabritos:
33 — ausente —
33 porá as ovelhas à sua direita e os cabritos, à sua esquerda.
34 Tásiha, nuti Rey ánipa níchayare ena nuchanerana tiáviha­na­yarehi te nuvaure: “Yare, eti iúrica­ca­reanahi manere­ji­ruanahi ema Tata. Níjara­ca­hénapa eta etupa­ra­hayare, ícuchihi mayehe ema Tata acane te tépana­vainapa eta apaquehe.
34 — Então o Rei dirá aos que estiverem à sua direita: “Venham, benditos de meu Pai! Venham herdar o Reino que está preparado para vocês desde a fundação do mundo.
35 Taicha te ímahanuhi eta nécuavahi, éti énicanuhi. Numaunepahi, éti íjara­canuhi néra eta une. Tájina níteca­pi­hahini te nupaisi­hapahi, éti íjara­canuhi eta níteca­pi­hayare.
35 Porque tive fome, e vocês me deram de comer; tive sede, e vocês me deram de beber; eu era forasteiro, e vocês me hospedaram;
36 Tájina numuiri­hai­na­pahini, éti emuria­chanuhi. Nucajumahi, éti ípucha­pa­nanuhi. Nucaeratahi te cárcel, éti ejira­pa­na­nu­hi­vare”.
36 eu estava nu, e vocês me vestiram; enfermo, e me visitaram; preso, e foram me ver.”
37 Tásiha, ena níchuha­que­neanahi tijica­pa­nua­nainapa: “Tata, ¿tájamuhu vímahavihi pécuhapahi, tásiha vénicavipa? ¿Tájamu­huvare vímahavihi pimaunepahi, tásiha víti vésichavipa eta une?
37 — Então os justos perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome e lhe demos de comer? Ou com sede e lhe demos de beber?
38 ¿Tájamu­huvare vímahavihi te pipaisirana tájina píteca­pi­hahini, tásiha, víti víjara­cavipa eta píteca­pihahi? Váhivare vímaha­vihini mamuria­re­vi­nahini, tásiha víti vimuria­chavipa.
38 E quando foi que vimos o senhor como forasteiro e o hospedamos? Ou nu e o vestimos?
39 ¿Tájamu­hu­va­re­hipuca picajumahi, tásiha víti vípucha­pa­navipa? ¿Tájamu­hu­va­re­hipuca picaeratahi, tásiha víti véjira­pa­navipa?” náichanupa.
39 E quando foi que vimos o senhor enfermo ou preso e fomos visitá-lo?”
40 Tásiha, nuti Rey nujica­pai­na­varepa: “Nutupiruva numetacahe: Nútira íjara­canuhi tamutu eta ejapa­nu­raivahi, ímica­ta­si­ra­vacahi ena echamuriana nuchane­ra­na­hivare, ena nani namaesa­cha­que­neanahi najaca­pahini ena apamuriana ena achaneana” níchavacapa.
40 — O Rei, respondendo, lhes dirá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o fizeram a um destes meus pequeninos irmãos, foi a mim que o fizeram.”
41 Tásiha, ena tiávihanahi te sapa, níchava­cainapa: “Étisera évuisiha te numirahu, eti masuapa­ji­rai­rahana ecaviu­re­vanahi. Eyana tayehe eta yucu, acane­va­cahéna eta ecaicuñaira eta emuruiraya, máicuchihi ema iáquenuhi ema Váinaraji énapa ena majupahana ángeleanainihi.
41 — Então o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: “Afastem-se de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Taicha te nécuhapahi, éti vahi íjara­ca­nuhini eta nunica. Numaunepahi, váhivare ésicha­nuhini une.
42 Porque tive fome, e vocês não me deram de comer; tive sede, e vocês não me deram de beber;
43 Étaripa te nupaisi­ra­napahi, váhivare íjara­ca­nuhini eta níteca­pi­hahini. Néchuri­havare eta numuiriha, váhivare íjara­ca­nuhini numuiri­hai­nahini. Nucaju­ma­hivare, nucaera­tavare, váhivare éjira­pa­na­nu­hini” níchava­cainapa éna.
43 sendo forasteiro, vocês não me hospedaram; estando nu, vocês não me vestiram; achando-me enfermo e preso, vocês não foram me ver.”
44 Tacahe, éna náichanupa: “Tátachicha, ¿tájamuhu vímahavihi pécuhapahi, pimaunepahi, pipairi­ri­capahi, mamuria­revihi, picaju­mapahi, picaeratahi, eta jácani vimáimi­ca­ta­si­rá­vi­hipuca?”
44 — E eles lhe perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não o socorremos?”
45 Nuti Rey nujica­pai­na­varepa: “Nutupiruva numetacahe: Éti, vahi ejapa­nu­nuhini, taicha vahi ájapa­nu­va­cahini apaesai­nahini ena nani nuchanerana emaesacha­que­nea­nahi”.
45 — Então o Rei responderá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o deixaram de fazer a um destes mais pequeninos, foi a mim que o deixaram de fazer.”
46 Emutu éti eyanayare tayehe eta ecaicu­ñai­yayare máitava­cayare. Énasera ena nunere­jiruana, matapi­ra­va­reanahi. Námava­cainapa tayehe eta táurivayare eta náitaresira, máitava­ca­ca­yareva.
46 E estes irão para o castigo eterno, porém os justos irão para a vida eterna.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.