Atos 16
Eta Táurinaquene máechajiriruvahi ema Viya eta viyehe, ticaijare puito Eta Nuevo Testamento (IGNNT) vs VC
1 Tacahe, ema Pablo émapa ema Silas náejiravacapaipa ena nachamuriana ticavasanahi te Derbe. Tásiha, tiánucuhanavarepa te Listra. Ánaqui te Listra matiarihihi ema Timoteo, suchicha esu ésuna esena israelíta, téhicahivare ema Jesús. Émasera ema maiya, apavasanahi griego éma. Ema maca Timoteo émarichuvare téhicahi ema Jesús.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 Énerichuvare, nacunachahi eta máurivahi ena machamuriana ticavasanahi te Listra énapa ena ticavasanahi te Iconio.
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 Tacahe, ema Pablo mavarahapa mámayare ema Timoteo eta napaisiraya. Tacahe, mavanecapa macamarca apaesa tacuija nacucayema ena israelítana ticavasanahi tayehe eta napaisihayare. Taicha náimatihi éma eta machichairahi ema apavasanahi.
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 Tacahe, tiyananapa. Náejiravacapaipa ena nachamuriana te tamutu avasareana. Nametacapahi éna eta táechajiriruvapahi eta carta náimiamareruhivare ena apóstoleana énapa ena náiyarahana tiávihanahi te Jerusalén.
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Ena nachamuriana, eta nasamirapahi eta mametarairu ema Pablo, tétumechacacanapaipa eta nasuapajiraivapahi. Tamutu sácheana ticajanemuriánapáichucha ena téhicanapahi.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 Tiuri, ema Espíritu Santo mametacahi vahi nacuyana eta te tinapaicahi eta avasareana te Asia. Tásiha, náetavicapa eta avasarechichana táunavanahi eta Frigia (ticaijarehivare Galacia).
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 — ausente —
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 — ausente —
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 Te jena yati, máimahapa ema Pablo te mavapure ema émana achane ticavasahi te tinapaica te Macedonia. Titupihahiji éma. Máichapaji eta máechajisirahi:
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 Eta máimairahi ema Pablo te mavapure eta juca, enevanepa vétupiricavapa eta viyaniraya tayehe eta Macedonia, taicha vémeteacahi eta mavarairahi ema Viya eta viyaniraya eta ánaqui, vicametarairuirayare.
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 Tacahe, viávacuhapa eta te puerto Troas. Viyanapa tayehe eta tiúrupuhi ticaijare Samotracia. Te apanapa sache, vítecapapa te Neápolis.
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 Viúcupaicapa viyanapa te avasare Filipos. Eta juca avasare nayehe colonia ena romanoana. Eta ichapepanahivare tayehe eta avasarechichana tinapaicahi eta te tacunahu táuchusine eta sache eta Macedonia. Vinasipanapa tayehe te jena sácheana.
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 Te jena sache sávaru, viyanapa eta te nayujarasirarehi te tachachacu eta avasare te tachausi eta cajacure. Véjacapa tayehe. Vicametarairupa nayehe ena esenana náurujiruvanahi tayehe.
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 Sutiarihi esu ésuna esena ticaijaruhi Lidia. Ésu, tiásihai eta avasare eta suchusinehi. Esu suca tíjararecarahi eta yérerucava sédana mularumeana. Ésurichu, tipicaurahi me Viya. Susamararacaripa eta mametarairuhi ema Pablo. Ema Viya mavejiasinaipa eta susamure sujacapirayarepahi eta mametarairu ema Pablo.
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Enevanehi ticaicachasihi esu esena énapa namutu ena tiávihanahi te supena. Tacahe, suvarahapa tiámahavi eta te supena. Sucahepa:
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 Te apana sache, te viápechavavarepa viyana tayehe eta nayujarasirare, vicainunapa esu ésuna amaperu mávaháruhi ema éreana. Tijarauquihi ésu máicha. Esu suca amaperu vanaracahi. Ichapemurihi eta plata suvachanahi, suíjaracapahisera ena suáquenuana.
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 Te tímahahavivare viánucuha, téhicahavivare esu suca amaperu. Tipiaracapahi te véquene. Ánipa sucahe:
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 Ichapemuri eta sácheana eta suéhicarairisirahavihi. Mapuñacapa ema Pablo. Téquerucavapa. Tásiha, máichapa ema éreana ema tiávahácahi ésu:
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 Te náechapa ena suáquenuanahi, tisemanapa taicha tájinapa suviyahini eta suplatanechihavacahini. Tacahe, nacaratacapa ema Pablo émapa ema Silas. Námapa te plaza te namirahu ena tuparairucanahi.
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 — ausente —
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 — ausente —
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 Tacahe, ena achaneana tisemanapa nayehe ema Pablo émapa ema Silas. Tacahe, ena tuparairucana juéseanahi nacavanairipipa navejamuhiacavaca, náestacavacapa te yucuquipiana.
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 Te tamutupa eta náestasiravacahi, námapa te cárcel. Navanecapa ema nacapitara ena carceléroana máechapajirica muraca eta tapaja. Ema Pablo émapa ema Silas ticaeratanahi te cepo.|src="Acts 107" size="span" ref="Hch 16.23-25"
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Te masamapa ema nacapitara eta navanairipihi, máimisiapavacapa tayehe eta téqueneha cuarto. Máeratapaiquechavacapa te cepo. Manacapa cantavu eta tapaja.
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 Tacahe, eta jena enumuhuquenepa yati, eta nacaeratairahi ema Pablo émapa ema Silas, tijiranaichucha tiyujaracanahivare me Viya. Ena apamuriana présoanahi nasamararacaripa eta jirasare.
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 Tíjahúchavapa tiyamurica muraca eta apaquehe. Tiyamuricapa eta yúchamana. Tíjahúchavapa téjiacavaca eta tapajacurana eta cárcel. Téjapucapa eta cadenana náitihanahi ena présuana.
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 Téjamiuchavapa ema nacapitara ena carceléroana. Máimaharine eta tapajana téjiacavacaripahi. Máimijachapa nájinaripahi ena présoanahi. Tásiha, mavehapa eta mayehe espada. Mavarahapa ticapacavayarehini táichavenehi eta mapisirahi.
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 Émasera ema Pablo mapiaracapa:
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 Tacahe, ema nacapitara tiyaseserecapa eta namicahuyare. Tisiapapa máimamurihayarehi éna. Tiyayacarepainecha eta mapisirapahi. Tépuyucapa te namirahu ema Pablo émapa ema Silas.
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 Máichuhavacapa éna, mámapa te mapena. Mayaserecavacapa:
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 Éna najicapapa:
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 Tacahe, náimitucapa éma eta máechajiriruva ema Viya, énapa namutu ena tiávihanahi te mapena.
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 Étarichu jena yati ema nacapitara masipasinavacapa eta najarana ema Pablo émapa ema Silas. Tacahe, ticaicachasipa éma, esu mayena, ena machichanaveana, énapa ena apamuriana tiávihanahi te mapena.
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 Te táequenepa eta juca, mámamurihavarepa te mapena. Máenicavacapa. Tiúrisamureripa éma, énapa namutu ena tiávihanahi te mapena, eta macuchucuiravacayare ema Viya eta nasuapiraipa.
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 Te las nuévepa sache, ena juéseanahi navanecapa ena nasuntarurana nacuchupanavacayarehi ena náerataruanahi.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 Tacahe, ema nacapitara ena cárceléroana máichapa ema Pablo:
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 Émasera ema Pablo máechajicavacapa ena suntaruana. Máichapa:
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 Tacahe, tichavanapa ena vanairucana. Nametacapa ena juéseana eta máechajiriruva ema Pablo. Ichaperine tipicana ena juéseana eta nasamirahi tavanaranairahi eta Roma.
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 Tacahe, tiyananapa ena juéseana nacuchupana. Tiperdonachavanapa nayehe. Náichapa:
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 Tacahe, te tiúchucanapa te cárcel ema Pablo émapa ema Silas, tiyananapa tichavana te supena esu Lidia, viávihahi víti. Vicurujicapa ena vichamuriana. Tásiha, náetumechavacapa, náimitusiranumapa eta náimiyanavachucha eta nasuapajiraivaina mayehe ema Viya. Tásiha, tiyananapa.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.