Atos 16

Eta Táurinaquene máechajiriruvahi ema Viya eta viyehe, ticaijare puito Eta Nuevo Testamento (IGNNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Tacahe, ema Pablo émapa ema Silas náejira­va­capaipa ena nachamuriana ticava­sanahi te Derbe. Tásiha, tiánucu­ha­na­varepa te Listra. Ánaqui te Listra matiarihihi ema Timoteo, suchicha esu ésuna esena israelíta, téhica­hivare ema Jesús. Émasera ema maiya, apava­sanahi griego éma. Ema maca Timoteo émari­chuvare téhicahi ema Jesús.
1 E chegou a Derbe e Listra. E eis que estava ali um certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia que era crente, mas de pai grego,
2 Éneri­chuvare, nacunachahi eta máurivahi ena machamuriana ticava­sanahi te Listra énapa ena ticava­sanahi te Iconio.
2 do qual davam bom testemunho os irmãos que estavam em Listra e em Icônio.
3 Tacahe, ema Pablo mavarahapa mámayare ema Timoteo eta napaisiraya. Tacahe, mavanecapa macamarca apaesa tacuija nacucayema ena israelítana ticava­sanahi tayehe eta napaisi­hayare. Taicha náimatihi éma eta machichairahi ema apava­sanahi.
3 Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou, por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Tacahe, tiyananapa. Náejira­va­capaipa ena nachamuriana te tamutu avasareana. Nameta­capahi éna eta táechaji­ri­ru­vapahi eta carta náimiama­re­ru­hivare ena apóstoleana énapa ena náiyarahana tiávihanahi te Jerusalén.
4 E, quando iam passando pelas cidades, lhes entregavam, para serem observados, os decretos que haviam sido estabelecidos pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém,
5 Ena nachamuriana, eta nasami­rapahi eta mametarairu ema Pablo, tétume­cha­ca­ca­napaipa eta nasuapa­ji­rai­vapahi. Tamutu sácheana ticaja­ne­mu­riá­na­páichucha ena téhica­napahi.
5 de sorte que as igrejas eram confirmadas na fé e cada dia cresciam em número.
6 Tiuri, ema Espíritu Santo mametacahi vahi nacuyana eta te tinapaicahi eta avasareana te Asia. Tásiha, náetavicapa eta avasa­re­chichana táunavanahi eta Frigia (ticaija­re­hivare Galacia).
6 E, passando pela Frígia e pela província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia.
7 — ausente —
7 E, quando chegaram a Mísia, intentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.
8 — ausente —
8 E, tendo passado por Mísia, desceram a Trôade.
9 Te jena yati, máimahapa ema Pablo te mavapure ema émana achane ticavasahi te tinapaica te Macedonia. Titupi­hahiji éma. Máichapaji eta máechaji­sirahi:
9 E Paulo teve, de noite, uma visão em que se apresentava um varão da Macedônia e lhe rogava, dizendo: Passa à Macedônia e ajuda-nos!
10 Eta máimairahi ema Pablo te mavapure eta juca, enevanepa vétupi­ri­cavapa eta viyaniraya tayehe eta Macedonia, taicha vémeteacahi eta mavarairahi ema Viya eta viyaniraya eta ánaqui, vicame­ta­rai­rui­rayare.
10 E, logo depois desta visão, procuramos partir para a Macedônia, concluindo que o Senhor nos chamava para lhes anunciarmos o evangelho.
11 Tacahe, viávacuhapa eta te puerto Troas. Viyanapa tayehe eta tiúrupuhi ticaijare Samotracia. Te apanapa sache, vítecapapa te Neápolis.
11 E, navegando de Trôade, fomos correndo em caminho direito para a Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis;
12 Viúcupaicapa viyanapa te avasare Filipos. Eta juca avasare nayehe colonia ena romanoana. Eta ichape­pa­na­hivare tayehe eta avasa­re­chichana tinapaicahi eta te tacunahu táuchusine eta sache eta Macedonia. Vinasi­panapa tayehe te jena sácheana.
12 e dali, para Filipos, que é a primeira cidade desta parte da Macedônia e é uma colônia; e estivemos alguns dias nesta cidade.
13 Te jena sache sávaru, viyanapa eta te nayuja­ra­si­rarehi te tachachacu eta avasare te tachausi eta cajacure. Véjacapa tayehe. Vicame­ta­rairupa nayehe ena esenana náuruji­ru­vanahi tayehe.
13 No dia de sábado, saímos fora das portas, para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar para oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que ali se ajuntaram.
14 Sutiarihi esu ésuna esena ticaijaruhi Lidia. Ésu, tiásihai eta avasare eta suchusinehi. Esu suca tíjara­re­carahi eta yérerucava sédana mularumeana. Ésurichu, tipicaurahi me Viya. Susama­ra­ra­caripa eta mameta­rairuhi ema Pablo. Ema Viya mavejia­sinaipa eta susamure sujaca­pi­ra­ya­repahi eta mametarairu ema Pablo.
14 E uma certa mulher, chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que servia a Deus, nos ouvia, e o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 Enevanehi ticaica­chasihi esu esena énapa namutu ena tiávihanahi te supena. Tacahe, suvarahapa tiámahavi eta te supena. Sucahepa:
15 Depois que foi batizada, ela e a sua casa, nos rogou, dizendo: Se haveis julgado que eu seja fiel ao Senhor, entrai em minha casa e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 Te apana sache, te viápecha­va­varepa viyana tayehe eta nayuja­ra­sirare, vicainunapa esu ésuna amaperu mávaháruhi ema éreana. Tijarauquihi ésu máicha. Esu suca amaperu vanaracahi. Ichape­murihi eta plata suvachanahi, suíjara­ca­pa­hisera ena suáquenuana.
16 E aconteceu que, indo nós à oração, nos saiu ao encontro uma jovem que tinha espírito de adivinhação, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.
17 Te tímaha­ha­vivare viánucuha, téhica­ha­vivare esu suca amaperu. Tipiara­capahi te véquene. Ánipa sucahe:
17 Esta, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens, que nos anunciam o caminho da salvação, são servos do Deus Altíssimo.
18 Ichapemuri eta sácheana eta suéhica­rai­ri­si­ra­havihi. Mapuñacapa ema Pablo. Téqueru­cavapa. Tásiha, máichapa ema éreana ema tiávahácahi ésu:
18 E isto fez ela por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, te mando que saias dela. E, na mesma hora, saiu.
19 Te náechapa ena suáquenuanahi, tisemanapa taicha tájinapa suviyahini eta suplata­ne­chi­ha­va­cahini. Tacahe, nacara­tacapa ema Pablo émapa ema Silas. Námapa te plaza te namirahu ena tuparai­ru­canahi.
19 E, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro estava perdida, prenderam Paulo e Silas e os levaram à praça, à presença dos magistrados.
20 — ausente —
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbaram a nossa cidade.
21 — ausente —
21 E nos expõem costumes que nos não é lícito receber nem praticar, visto que somos romanos.
22 Tacahe, ena achaneana tisemanapa nayehe ema Pablo émapa ema Silas. Tacahe, ena tuparai­rucana juéseanahi nacava­nai­ripipa naveja­mu­hia­cavaca, náestaca­vacapa te yucuquipiana.
22 E a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá- los com varas.
23 Te tamutupa eta náestasi­ra­vacahi, námapa te cárcel. Navanecapa ema nacapitara ena carceléroana máechapa­jirica muraca eta tapaja. Ema Pablo émapa ema Silas ticaeratanahi te cepo.|src="Acts 107" size="span" ref="Hch 16.23-25"
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança,
24 Te masamapa ema nacapitara eta navanai­ripihi, máimisia­pa­vacapa tayehe eta téqueneha cuarto. Máerata­pai­que­cha­vacapa te cepo. Manacapa cantavu eta tapaja.
24 o qual, tendo recebido tal ordem, os lançou no cárcere interior e lhes segurou os pés no tronco.
25 Tacahe, eta jena enumu­hu­quenepa yati, eta nacaera­tairahi ema Pablo émapa ema Silas, tijira­naichucha tiyuja­ra­ca­na­hivare me Viya. Ena apamuriana présoanahi nasama­ra­ra­caripa eta jirasare.
25 Perto da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos os escutavam.
26 Tíjahú­chavapa tiyamurica muraca eta apaquehe. Tiyamu­ricapa eta yúchamana. Tíjahú­chavapa téjiacavaca eta tapaja­curana eta cárcel. Téjapucapa eta cadenana náitihanahi ena présuana.
26 E, de repente, sobreveio um tão grande terremoto, que os alicerces do cárcere se moveram, e logo se abriram todas as portas, e foram soltas as prisões de todos.
27 Téjamiu­chavapa ema nacapitara ena carceléroana. Máimaharine eta tapajana téjiaca­va­ca­ripahi. Máimijachapa nájina­ripahi ena présoanahi. Tásiha, mavehapa eta mayehe espada. Mavarahapa ticapa­ca­va­ya­rehini táichavenehi eta mapisirahi.
27 Acordando o carcereiro e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e quis matar-se, cuidando que os presos já tinham fugido.
28 Émasera ema Pablo mapiaracapa:
28 Mas Paulo clamou com grande voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos.
29 Tacahe, ema nacapitara tiyase­se­recapa eta namica­huyare. Tisiapapa máimamu­ri­ha­yarehi éna. Tiyaya­ca­re­painecha eta mapisi­rapahi. Tépuyucapa te namirahu ema Pablo émapa ema Silas.
29 E, pedindo luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas.
30 Máichuha­vacapa éna, mámapa te mapena. Mayase­re­ca­vacapa:
30 E, tirando-os para fora, disse: Senhores, que é necessário que eu faça para me salvar?
31 Éna najicapapa:
31 E eles disseram: Crê no Senhor Jesus Cristo e serás salvo, tu e a tua casa.
32 Tacahe, náimitucapa éma eta máechaji­riruva ema Viya, énapa namutu ena tiávihanahi te mapena.
32 E lhe pregaram a palavra do Senhor e a todos os que estavam em sua casa.
33 Étarichu jena yati ema nacapitara masipa­si­na­vacapa eta najarana ema Pablo émapa ema Silas. Tacahe, ticaica­chasipa éma, esu mayena, ena machicha­naveana, énapa ena apamuriana tiávihanahi te mapena.
33 E, tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes os vergões; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 Te táequenepa eta juca, mámamu­ri­ha­varepa te mapena. Máenica­vacapa. Tiúrisa­mu­reripa éma, énapa namutu ena tiávihanahi te mapena, eta macuchu­cui­ra­va­cayare ema Viya eta nasuapiraipa.
34 Então, levando-os a sua casa, lhes pôs a mesa; e, na sua crença em Deus, alegrou-se com toda a sua casa.
35 Te las nuévepa sache, ena juéseanahi navanecapa ena nasunta­rurana nacuchu­pa­na­va­ca­yarehi ena náerata­ruanahi.
35 E, sendo já dia, os magistrados mandaram quadrilheiros, dizendo: Soltai aqueles homens.
36 Tacahe, ema nacapitara ena cárceléroana máichapa ema Pablo:
36 O carcereiro anunciou a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que vos soltasse; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Émasera ema Pablo máechaji­ca­vacapa ena suntaruana. Máichapa:
37 Mas Paulo replicou: Açoitaram-nos publicamente, e, sem sermos condenados, sendo homens romanos, nos lançaram na prisão, e agora, encobertamente, nos lançam fora? Não será assim; mas venham eles mesmos e tirem-nos para fora.
38 Tacahe, tichavanapa ena vanairucana. Nametacapa ena juéseana eta máechaji­riruva ema Pablo. Ichaperine tipicana ena juéseana eta nasamirahi tavana­ra­nairahi eta Roma.
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras; e eles temeram, ouvindo que eram romanos.
39 Tacahe, tiyananapa ena juéseana nacuchupana. Tiperdo­na­cha­vanapa nayehe. Náichapa:
39 Então, vindo, lhes dirigiram súplicas; e, tirando-os para fora, lhes pediram que saíssem da cidade.
40 Tacahe, te tiúchucanapa te cárcel ema Pablo émapa ema Silas, tiyananapa tichavana te supena esu Lidia, viávihahi víti. Vicuru­jicapa ena vichamuriana. Tásiha, náetume­cha­vacapa, náimitu­si­ra­numapa eta náimiya­na­vachucha eta nasuapa­ji­raivaina mayehe ema Viya. Tásiha, tiyananapa.
40 E, saindo da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e depois partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.