Marcos 6
Ignaciano NT (IGN_SBB) vs VC
1 Tacahe, te apanapa sache, tiyanavarepa tipaica. Tichavapa tayehe eta mávasa Nazaret, mámamurihapaipa ena máimitureana.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Tacahe, te jena sache sávarumuhuquene, tiyanapa tayehe eta náurujisirareva nayujarasirare ena achaneana. Tímiturecapa. Camuriana ena tisamararacanahi. Ichape eta tahapasamurechiravacahi ena achaneana. Váhisera návarahahini nasuapahini. Náepururichucha éma. Ánipa nacahe: —¿Távihapuca mavínehi eta júcana máimiturapianahicacha ema máca? ¡Témunahiricavapa títupajijiacavaipahíjicacha! ¿Távihasica macaravahuinehi eta máichirayare eta tiáramicareana? Vivaraha vímaha víti apanava eta máichaqueneanahíji visamaiririruanahi. Taicha vímatihi ema maca. Carpintérochucha éma. Vímatihivare esu maena María. Vímatihivare ema maparape Jacobo, émapa ema José, émapa ema Judas, émapa ema Simón. Vímatihivare ena esenana maparapenaveanahi, ticavasanahi ani —náichacacapa.
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 — ausente —
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Ema Jesús máimatihi eta napanereruanahi. Tásiha, máichavacapa: —Tatuparaca epicauchahaviya vimutu viti mavaneruana ema Viya. Étisera eti nujaneananahi ecavasanahi eta te juca viávasa, étipa eti nuparapenaveana, vahi epicauchanuhini —máichavacapa.
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 Éma, ichape eta máramirahi eta namasuapajiraivahi éna. Eta tacahe, tájina máimerecahichaini eta tiárami careana. Tacarichu eta macanarasirahi ena nacajumaqueneana eta máemamamahásiravacahi te mavahuana. Vahi camurianainahíni ena macanararuanahi. Ema Jesús mavanecavacapa ena dócequeneana apóstoleana napaicayare tamutu avasareana, ticametarairuanayare (Mt 10.5-15; Lc 9.1-6) Tacahe, ema Jesús tiyanapa mapaicahi eta avasareana máimitucavacapaipa ena achaneana.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 — ausente —
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Étana sache, macurujimurihapa ena dócequeneana mayeheana apóstoleana. Tacahe, máijaracavacapa eta náitupajijiasiravayare naratahairayare náquijica ena éreanana. Tacahe, mavanecapa tiyanana eta te apanapaneana avasareana, apinanayarepahi eta napaisirayarepahi.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 Matuparacapa, ánipa máichavaca: —Tájina iámaimahi eta eyereruvana eta epaisiraya. Váhivare ecuama eta enirurucuha te alforja, étapa eta plata.
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 Étanarichuvare iámayare eta emuiriha. Tacarichu iámaya eta eyupairiqui. Ecaeparupevayaresera.
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Te ítecapapa tayehe eta jácani peti ítecapihaya te jácani avasare, ánasi tayehe. Te iúchucayarepa eta te jena avasare, epaenumava ejunijica eta ítecapihahi.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Te váhipuca nacujacapahe te jácani avasare, váhivare nacuvaraha nacusamahe, iúchucavaneyare. Étatapevachavanumayaresera eta máteji te ívapeana. Táicutiarayare eta máicuñasiravacayare ema Viya taicha eta namavarairahi najacapahehini. Nutupiruva numetacahe, te táitecapa eta juicio, tiápajucavainapa eta náicuñayare. Tacachuricayare eta nacaicuñairayare ena achaneana váinarajiqueneana ticavasanaini te Sodoma étapa eta Gomorra —máichavacapa ema Jesús.
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Tacahe, tiyananapa ena dóceana. Ticametarairuana eta tacamunuirayarehi eta náeneuchiravaya ena achaneana, náinajica eta napecaturana.
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Náimijunavacapaipa ena éreanana tiávahácanahi ena achaneana. Camurianahivare ena nacanararuana tayehe eta najumanaini, nacapajasisirapahi te nachuti eta aceite.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Tacahe, ema Herodes ema aquenucahi tayehe eta Galilea masamairiricavarepa eta máichaqueneanahi ema Jesús, taicha náechajisihahi namutu ena achaneana. Nararihi ena téjecapavanahi eta napanereruana, ánipa nacahe: —Ema maca Jesús, ¿váhipuca émaina ema Juan Tícachasirícarahíni macaparuhi ema Herodes? Tichavahichupuca títareca. Étapuca tacahehi puiti maratahahi maicha eta tiáramicareana —nacahepa.
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Nararihisera ena apamuriana nacahepa: —Émapuca ema víyarahaini profeta Elías, téchepucahi. Ena apamuriana nacahepa: —Émarichuhi profeta, macutiquenehi ena náinapureanáini antivuanaini. Váhisera téchepucaimahi éma —nacahepa.
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Émasera ema Herodes, eta masamairirisirahi, macahepa: —Németeacahi ema maca émaripa ema Juan, ema nímiyuchatipiquenurehi, téchepucahipuca te máecari —macahepa.
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 Eta macapasirahi ema Herodes ema Juan, ani tacahe eta táichararacavahi: Te jena año, ema Herodes mavehahi esu Herodías, esu machinenahi, mayenahi ema maparape Felipe. Máiminajicapa ema suima. Tacahe, ema Juan macajachavacapa éna eta naviracacairahi. Étapa tímicatichahi ema Juan, sucatichapa esu Herodías. Tásiha, ema Herodes máeratacapa te cárcel ema Juan, macavanairipipa náitiaca te carenapi.
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 — ausente —
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 Esu Herodías, tétavicava eta sucatichirahi ema Juan. Suvarahahi sucapaca éma.
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 Váhisera suratahahini, taicha matsirihacahi mapicauchahi ema Herodes ema Juan, taicha máechahi tétavicava eta máurivahi ema Juan. Máimatihivare eta mavaneruhi ema Viya. Eta tacahehi, macatiuchahi éma apaesa tacuija suícharaca ésu. Táitusiava, ema Herodes máuricapa masamararacahi eta máimiturapiana ema Juan; váhisera máituruequenehahini tájahapuca máichararacavayarehi.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Tacahe, eta te jena yati ticaijaremuhupa ema Herodes, sucamapurapa esu Herodías eta máepiyasirahi eta ichape piesta ema Herodes. Máichuhapa ena máevanachana énapa ena oficiáleana, énapa ena ticaimahaqueneana ticavasanahi tayehe eta Galilea.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Te tinicanapa téranapa, esu suchicha esu Herodías tisiapapa eta te návihahi ena achaneana. Esenachicharipa ésu. Tírimaicapa te namirahu. Ema Herodes máuricainehi ichape, énapa ena machimarana.
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Tacahe, ema Herodes máichapa ésu: —Nujuracha te pimirahu. Piyaseacanu tájahapuca eta pivarahaquenéna. Núti níjaracaviyare jácani piyasearunuyare, tayanapane vácuticaca eta nímahaqueneana —máichapa ésu.
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Tacahe, tiyanapa tiúchucapa esu amaperu. Suyaserepanapa esu suena, ánipa suícha: —¿Tájahapuca eta nuyaseacaini eñi ñina Herodes? —sucahepa. Tásiha, suíchapa esu suena: —Píyaseacaya eta ñichuti eñi Juan, puítinarichu ñíjaracavi —suíchapa.
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Enurujipa tichava tisiapa esu amaperu eta te mávihahi ema aquenuca Herodes. Suyaseacapa éma, ánipa suicha: —Nuvaraha píjaracanu puítinarichu eta ñichuti eñi Juan eñi tícachasiricarahi. Píjaracanu te curuja —suíchapa.
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Tásiha, eta masamirahi eta juca suyasearuhi ema rey Herodes, ichaperinehi eta mapanereresirahi. Váhisera mávarahahini mavayuacahini ésu táicha nasamaripahi ena machimarana eta máijarasirayarehi eta suyasearuyarehi ésu.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Tacahe, enurujipa mavaneca ema suntaru eta te cárcel. Mayuchatipiquenuhapana ema Juan. Tacahe, mámapaipahi eta machutini te curuja. Máijaracapa esu esena amaperu. Tásiha, suíjarapanapa esu suena.
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 — ausente —
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Te nasamairiricapa ena máimitureana ema Juan, tiyananapa náepanapa eta máquehéni, náecarapanapa.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Tacahe, tichavanapa tiúrujicavana ena apóstoleana mayehe ema Jesús. Nametacapa tamutu eta náichaqueneanapahi étapa eta najacapirahi ena achaneana eta náimiturapianahi.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Tacahe, máichavacapa ema Jesús: —Tiuri. Tájina táichava. Puiti viyana vácarichu eta te mávapahi apaesa vinaraca ánipina —máichavacapa. Taicha vahi téjiacavana ena achaneana. Tévachajiricacanahi tiyanana. Vahi náitujicavahini nanicanumahini ena apóstoleana émapa ema Jesús.
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Tacahe, tiyananapa te pacure, tiávacuhanapa. Nacaijuhepa te mávapahi apaquehe.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Énasera ena achaneana nanecapaichucha eta nayanirahi. Camurianahi ena tímatianahi. Tacahe, tiyananapa tijunapanapaipa, nametapanayarehi ena apamuriana achaneana. Tásiha, tiúrujicavanapa ena tiásihana te tamutu avasareana.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Te tiúcupaicapa ema Jesús, máimahapa ena camuriqueneana achaneana natiarihiripahi. Tétavicavainehi eta majapanuiravacahi, taicha nacutihi eta uvesana nájina tijaneacaina. Tacahe, máimitumuriharipa. Camuri eta máimiturapiana. Tiuna eta máimitusiravacahi.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Te cáperehipa, ena máimitureana napauchapa éma. Náichapa: —Cáperehipa juca sache. Tiyerehivacahi eta pétiana.
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 Tacahe, táuricapa pimetacavaca ena achaneana nayanapa, navachareca eta nanica te jácani isanitiana, avasarechichanapuca te vichacayarahanahi. Taicha ani, tájina naviyaimahi eta nanicahini —náichapa.
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Majicapapasera éma: —Íjaraca étina eta nanica. Éna náichavare: —¿Pivarahapuca viyana vivachareca eta pan? Tacamunuhi vácayehehini eta camuri plata apaesa námutupaini vítaparahahini vénicahini apaesainahini návaminahini. ¡Vahi taratahahini eta dies mil páneana! —nacahepa.
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Tacahe, mayaserecapa ema Jesús: —¿Áyana eta pan ecayehe puiti? Eyana ímaha. Te náechapa, nametacapa: —Cíncochichaichu eta pan, apiquipa eta jima jitaruca —nacahepa.
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Tacahe, macavanairipipa náejahahacapaicahini namutu te muíjipahi, náijamuripaichuhi.
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Tacahe, téjahapaicanapa ena achaneana. Náijamuripaichuhi eta náejasirahi. Cincuentanapahi, ciéntoanapahi.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Tacahe, ema Jesús mavehapa eta cíncoquene pan étapa eta apiqui jima. Máesenicapa eta te anuma. Mahasulupayachapa ema Viya. Mayuvetutujicapa eta pan, tásiha máijaracapa ena apóstoleana. Éna, náijaracapa ena achaneana. Énerichuvare mayuvetutuhesinavare eta apiqui jima. Tisimurivacapaipa eta náijaraca.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Tacahe, námutu tinicana, tisatueanapa.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 Tásiha, nacaemacharichahavare eta doce saye ichapehiana táinicachavacaichahava eta náemacharajiana eta pan étapa eta jima.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Camuriana ena máeniruanahi. Te nataracu, natiarihihi ena cinco mílqueneana ajairana.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Te tamutupa, enevanepa mavanecahi ema Jesús tiávacuhana eta te pacure ena máimitureana. Tínapucanayarehi tiánuecana te apachara eta te avasare Betsaida. Émasera ema Jesús manasiyarehi máevatamurihanumayarehi ena achaneana. Tásiha, tiyananapa ena máimitureana.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Tacahe, te tamutupa eta macametavairahi ema Jesús nayehe ena achaneana, tiyanapa tiápanahi tayehe eta anuquehe mari. Tiyujaracayarehi tayehe.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 Tacahe, te tiúyatipa jena yati, ema Jesús manasirichaha macarichuhi eta te anuquehe mari. Ena máimitureana itupierecanaipa tayehe eta cáquiure.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 Tásiha, tachimaracavacapa eta muraca técaticava, nácapaquihapaipahi. Te tijararahipa, ema Jesús máimahapa eta nanausirapahi muraca. Tacahe, tiyanapa macapayamuriha. Mapaicaecapaipa eta une. Máetavicavacapaipasera.
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 Éna máimitureana tipicanarinehi eta náimairahi eta mapaicaesirapahi eta une, náimijachaipahi cunare.
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 Tipiararecanapa namutu eta náimairahi. Máechajicavanepasera éma. Ánipa maicha: —Vahi ecupica. Nútichucha. Étumechava —máichavacapa.
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Tacahe, mapauchapa éna. Tiávacuhapa nayehe. Tacahe, tíjahúchavapa tíchecapa eta técaticava. Náramirinehi ichape ena máimitureana.
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 Taicha vuíchaha nacaicutiarahini eta tacayemaquenehi eta macaejapasirahi eta pan, eta táimereuchirahi éma eta vanairucairahi me Viya. Muracasamuremurianarichaha.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Tacahe, te apanapa sache, tiápechavanavarepa tiánuecana eta cáquiure. Títecapanapa eta te avasare ticaijare Genesaret.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Te tiúcupaicanapa, náitiacapa eta napacure. Ena natiarihiqueneanahi náimativanepa ema Jesús.
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 Tásiha, tiyananapa tijunapana timetajiricanayarehi tayehe tamutu eta avasarechichana tachacayarahanahi. Tacahe, tiúrujicavanapahi ena achaneana te jácani máitecapihapahi ema Jesús. Námavacapaipahi eta te áchuji ena nacajumaqueneana.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Énerichuvare, te jácani mayanihapahi te acheneana téhepuca cálleana, nanaquipaicapahi ena nacajumaqueneana. Tacahe, nayaseacapahi éma máisapirainahíni náemamajiaca eta tacheyarapi eta mamuiriha. Tacahe, nácani témamajiacanapahi, enevanepaipa tinaracanapahi.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.