Marcos 6

Ignaciano NT (IGN_SBB) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Tacahe, te apanapa sache, tiyana­varepa tipaica. Tichavapa tayehe eta mávasa Nazaret, mámamu­ri­hapaipa ena máimitureana.
1 E, partindo dali, chegou à sua terra, e os seus discípulos o seguiram.
2 Tacahe, te jena sache sávaru­mu­huquene, tiyanapa tayehe eta náuruji­si­rareva nayuja­ra­sirare ena achaneana. Tímitu­recapa. Camuriana ena tisama­ra­ra­canahi. Ichape eta tahapa­sa­mu­re­chi­ra­vacahi ena achaneana. Váhisera návara­hahini nasuapahini. Náepuru­richucha éma. Ánipa nacahe: —¿Távihapuca mavínehi eta júcana máimitu­ra­pia­na­hicacha ema máca? ¡Témuna­hi­ri­cavapa títupa­ji­jia­ca­vai­pa­hí­jicacha! ¿Távihasica macara­va­huinehi eta máichirayare eta tiárami­careana? Vivaraha vímaha víti apanava eta máichaque­nea­nahíji visamai­ri­ri­ruanahi. Taicha vímatihi ema maca. Carpinté­rochucha éma. Vímati­hivare esu maena María. Vímati­hivare ema maparape Jacobo, émapa ema José, émapa ema Judas, émapa ema Simón. Vímati­hivare ena esenana mapara­pe­na­veanahi, ticava­sanahi ani —náichacacapa.
2 E, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo- o, se admiravam, dizendo: De onde lhe vêm essas coisas? E que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 — ausente —
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, e de José, e de Judas, e de Simão? E não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Ema Jesús máimatihi eta napane­re­ruanahi. Tásiha, máichavacapa: —Tatuparaca epicau­cha­haviya vimutu viti mavaneruana ema Viya. Étisera eti nujanea­nanahi ecava­sanahi eta te juca viávasa, étipa eti nupara­pe­naveana, vahi epicau­cha­nuhini —máichavacapa.
4 E Jesus lhes dizia: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 Éma, ichape eta máramirahi eta namasua­pa­ji­raivahi éna. Eta tacahe, tájina máimere­ca­hichaini eta tiárami­ careana. Tacarichu eta macana­ra­sirahi ena nacaju­ma­queneana eta máemama­ma­há­si­ra­vacahi te mavahuana. Vahi camuria­nai­nahíni ena macana­ra­ruanahi. Ema Jesús mavanecavacapa ena dócequeneana apóstoleana napaicayare tamutu avasareana, ticametarairuanayare (Mt 10.5-15; Lc 9.1-6) Tacahe, ema Jesús tiyanapa mapaicahi eta avasareana máimitu­ca­va­capaipa ena achaneana.
5 E não podia fazer ali obras maravilhosas; somente curou alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 — ausente —
6 E estava admirado da incredulidade deles. E percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Étana sache, macuru­ji­mu­rihapa ena dócequeneana mayeheana apóstoleana. Tacahe, máijara­ca­vacapa eta náitupa­ji­jia­si­ra­vayare narata­hai­rayare náquijica ena éreanana. Tacahe, mavanecapa tiyanana eta te apana­paneana avasareana, apina­na­ya­repahi eta napaisi­ra­ya­repahi.
7 Chamou a si os doze, e começou a enviá-los de dois a dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos,
8 Matupa­racapa, ánipa máichavaca: —Tájina iámaimahi eta eyere­ruvana eta epaisiraya. Váhivare ecuama eta eniru­rucuha te alforja, étapa eta plata.
8 e ordenou-lhes que nada tomassem para o caminho, senão um bordão; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no cinto;
9 Étana­ri­chuvare iámayare eta emuiriha. Tacarichu iámaya eta eyupairiqui. Ecaepa­ru­pe­va­ya­resera.
9 mas que calçassem sandálias e que não vestissem duas túnicas.
10 Te ítecapapa tayehe eta jácani peti íteca­pihaya te jácani avasare, ánasi tayehe. Te iúchuca­yarepa eta te jena avasare, epaenumava ejunijica eta íteca­pihahi.
10 E dizia-lhes: Na casa em que entrardes, ficai nela até partirdes dali.
11 Te váhipuca nacuja­capahe te jácani avasare, váhivare nacuvaraha nacusamahe, iúchuca­va­neyare. Étata­pe­va­cha­va­nu­ma­ya­resera eta máteji te ívapeana. Táicutia­rayare eta máicuña­si­ra­va­cayare ema Viya taicha eta namava­rairahi najaca­pa­hehini. Nutupiruva numetacahe, te táitecapa eta juicio, tiápaju­ca­vainapa eta náicuñayare. Tacachu­ri­cayare eta nacaicu­ñai­rayare ena achaneana váinara­ji­queneana ticava­sanaini te Sodoma étapa eta Gomorra —máichavacapa ema Jesús.
11 E, quando alguns vos não receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade vos digo que haverá mais tolerância no Dia do Juízo para Sodoma e Gomorra do que para os daquela cidade.
12 Tacahe, tiyananapa ena dóceana. Ticame­ta­rairuana eta tacamu­nui­ra­yarehi eta náeneuchi­ravaya ena achaneana, náinajica eta napeca­turana.
12 E, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse.
13 Náimiju­na­va­capaipa ena éreanana tiávahá­canahi ena achaneana. Camuria­na­hivare ena nacana­raruana tayehe eta najumanaini, nacapa­ja­si­si­rapahi te nachuti eta aceite.
13 E expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Tacahe, ema Herodes ema aquenucahi tayehe eta Galilea masamai­ri­ri­ca­varepa eta máichaque­neanahi ema Jesús, taicha náechaji­sihahi namutu ena achaneana. Nararihi ena téjeca­pa­vanahi eta napane­reruana, ánipa nacahe: —Ema maca Jesús, ¿váhipuca émaina ema Juan Tícacha­si­rí­ca­rahíni macaparuhi ema Herodes? Tichava­hi­chupuca títareca. Étapuca tacahehi puiti maratahahi maicha eta tiárami­careana —nacahepa.
14 E ouviu isso o rei Herodes (porque o nome de Jesus se tornara notório) e disse: João, o que batizava, ressuscitou dos mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Narari­hisera ena apamuriana nacahepa: —Émapuca ema víyarahaini profeta Elías, téchepucahi. Ena apamuriana nacahepa: —Émarichuhi profeta, macuti­quenehi ena náinapu­reanáini antivuanaini. Váhisera téchepu­caimahi éma —nacahepa.
15 Outros diziam: É Elias. E diziam outros: É um profeta ou como um dos profetas.
16 Émasera ema Herodes, eta masamai­ri­ri­sirahi, macahepa: —Németeacahi ema maca émaripa ema Juan, ema nímiyu­cha­ti­pi­que­nurehi, téchepu­ca­hipuca te máecari —macahepa.
16 Herodes, porém, ouvindo isso, disse: Este é João, que mandei degolar; ressuscitou dos mortos.
17 Eta macapa­sirahi ema Herodes ema Juan, ani tacahe eta táichara­ra­cavahi: Te jena año, ema Herodes mavehahi esu Herodías, esu machinenahi, mayenahi ema maparape Felipe. Máimina­jicapa ema suima. Tacahe, ema Juan macaja­cha­vacapa éna eta navira­ca­cairahi. Étapa tímica­tichahi ema Juan, sucatichapa esu Herodías. Tásiha, ema Herodes máeratacapa te cárcel ema Juan, macava­nai­ripipa náitiaca te carenapi.
17 Porquanto o mesmo Herodes mandara prender a João e encerrá-lo manietado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão, porquanto tinha casado com ela.
18 — ausente —
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Esu Herodías, tétavicava eta sucati­chirahi ema Juan. Suvarahahi sucapaca éma.
19 E Herodias o espiava e queria matá-lo, mas não podia;
20 Váhisera surata­hahini, taicha matsiri­hacahi mapicauchahi ema Herodes ema Juan, taicha máechahi tétavicava eta máurivahi ema Juan. Máimati­hivare eta mavaneruhi ema Viya. Eta tacahehi, macatiuchahi éma apaesa tacuija suícharaca ésu. Táitusiava, ema Herodes máuricapa masama­ra­racahi eta máimitu­rapiana ema Juan; váhisera máiturue­que­ne­hahini tájahapuca máichara­ra­ca­va­yarehi.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo; e guardava-o com segurança e fazia muitas coisas, atendendo-o, e de boa vontade o ouvia.
21 Tacahe, eta te jena yati ticaija­re­muhupa ema Herodes, sucama­purapa esu Herodías eta máepiya­sirahi eta ichape piesta ema Herodes. Máichuhapa ena máevanachana énapa ena oficiáleana, énapa ena ticaima­ha­queneana ticava­sanahi tayehe eta Galilea.
21 E, chegando uma ocasião favorável em que Herodes, no dia do seu aniversário, dava uma ceia aos grandes, e tribunos, e príncipes da Galileia,
22 Te tinicanapa téranapa, esu suchicha esu Herodías tisiapapa eta te návihahi ena achaneana. Esena­chi­charipa ésu. Tírimaicapa te namirahu. Ema Herodes máuricainehi ichape, énapa ena machimarana.
22 entrou a filha da mesma Herodias, e dançou, e agradou a Herodes e aos que estavam com ele à mesa. Disse, então, o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Tacahe, ema Herodes máichapa ésu: —Nujuracha te pimirahu. Piyaseacanu tájahapuca eta pivara­ha­quenéna. Núti níjara­ca­viyare jácani piyasea­ru­nuyare, tayanapane vácuticaca eta nímaha­queneana —máichapa ésu.
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, até metade do meu reino.
24 Tacahe, tiyanapa tiúchucapa esu amaperu. Suyase­re­panapa esu suena, ánipa suícha: —¿Tájahapuca eta nuyaseacaini eñi ñina Herodes? —sucahepa. Tásiha, suíchapa esu suena: —Píyaseacaya eta ñichuti eñi Juan, puítinarichu ñíjaracavi —suíchapa.
24 E, saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? E ela disse: A cabeça de João Batista.
25 Enurujipa tichava tisiapa esu amaperu eta te mávihahi ema aquenuca Herodes. Suyaseacapa éma, ánipa suicha: —Nuvaraha píjaracanu puítinarichu eta ñichuti eñi Juan eñi tícacha­si­ri­carahi. Píjaracanu te curuja —suíchapa.
25 E, entrando apressadamente, pediu ao rei, dizendo: Quero que, imediatamente, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 Tásiha, eta masamirahi eta juca suyasearuhi ema rey Herodes, ichape­rinehi eta mapane­re­re­sirahi. Váhisera mávara­hahini mavayua­cahini ésu táicha nasama­ripahi ena machimarana eta máijara­si­ra­yarehi eta suyasea­ru­yarehi ésu.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Tacahe, enurujipa mavaneca ema suntaru eta te cárcel. Mayucha­ti­pi­que­nu­hapana ema Juan. Tacahe, mámapaipahi eta machutini te curuja. Máijaracapa esu esena amaperu. Tásiha, suíjara­panapa esu suena.
27 E, enviando logo o rei o executor, mandou que lhe trouxessem ali a cabeça de João. E ele foi e degolou-o na prisão.
28 — ausente —
28 E trouxe a cabeça num prato e deu-a à jovem, e esta a deu à sua mãe.
29 Te nasamai­ri­ricapa ena máimitureana ema Juan, tiyananapa náepanapa eta máquehéni, náecara­panapa.
29 E os seus discípulos, tendo ouvido isso, foram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Tacahe, tichavanapa tiúruji­cavana ena apóstoleana mayehe ema Jesús. Nametacapa tamutu eta náichaque­nea­napahi étapa eta najaca­pirahi ena achaneana eta náimitu­ra­pianahi.
30 E os apóstolos ajuntaram-se a Jesus e contaram-lhe tudo, tanto o que tinham feito como o que tinham ensinado.
31 Tacahe, máichavacapa ema Jesús: —Tiuri. Tájina táichava. Puiti viyana vácarichu eta te mávapahi apaesa vinaraca ánipina —máichavacapa. Taicha vahi téjiacavana ena achaneana. Tévacha­ji­ri­ca­canahi tiyanana. Vahi náituji­ca­vahini nanica­nu­mahini ena apóstoleana émapa ema Jesús.
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, a um lugar deserto, e repousai um pouco. Porque havia muitos que iam, e vinham, e não tinham tempo para comer.
32 Tacahe, tiyananapa te pacure, tiávacu­hanapa. Nacaijuhepa te mávapahi apaquehe.
32 E foram sós num barco para um lugar deserto.
33 Énasera ena achaneana naneca­paichucha eta nayanirahi. Camurianahi ena tímatianahi. Tacahe, tiyananapa tijuna­pa­napaipa, nameta­pa­na­yarehi ena apamuriana achaneana. Tásiha, tiúruji­ca­vanapa ena tiásihana te tamutu avasareana.
33 E a multidão viu-os partir, e muitos os conheceram, e correram para lá, a pé, de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles, e aproximavam-se deles.
34 Te tiúcupaicapa ema Jesús, máimahapa ena camuri­queneana achaneana natiari­hi­ripahi. Tétavi­ca­vainehi eta majapa­nui­ra­vacahi, taicha nacutihi eta uvesana nájina tijaneacaina. Tacahe, máimitu­mu­ri­haripa. Camuri eta máimitu­rapiana. Tiuna eta máimitu­si­ra­vacahi.
34 E Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e teve compaixão deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Te cáperehipa, ena máimitureana napauchapa éma. Náichapa: —Cáperehipa juca sache. Tiyere­hi­vacahi eta pétiana.
35 E, como o dia fosse já muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele e lhe disseram: O lugar é deserto, e o dia está já muito adiantado;
36 Tacahe, táuricapa pimeta­cavaca ena achaneana nayanapa, navachareca eta nanica te jácani isanitiana, avasa­re­chi­cha­napuca te vichaca­ya­ra­hanahi. Taicha ani, tájina naviyaimahi eta nanicahini —náichapa.
36 despede-os, para que vão aos campos e aldeias circunvizinhas e comprem pão para si, porque não têm o que comer.
37 Majica­pa­pasera éma: —Íjaraca étina eta nanica. Éna náichavare: —¿Pivara­hapuca viyana vivachareca eta pan? Tacamunuhi vácaye­hehini eta camuri plata apaesa námutupaini vítapa­ra­hahini vénicahini apaesai­nahini návami­nahini. ¡Vahi tarata­hahini eta dies mil páneana! —nacahepa.
37 Ele, porém, respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Iremos nós e compraremos duzentos dinheiros de pão para lhes darmos de comer?
38 Tacahe, mayase­recapa ema Jesús: —¿Áyana eta pan ecayehe puiti? Eyana ímaha. Te náechapa, nametacapa: —Cíncochichaichu eta pan, apiquipa eta jima jitaruca —nacahepa.
38 E ele disse-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. E, sabendo-o eles, disseram: Cinco pães e dois peixes.
39 Tacahe, macava­nai­ripipa náejaha­ha­ca­pai­cahini namutu te muíjipahi, náijamu­ri­paichuhi.
39 E ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em grupos, sobre a erva verde.
40 Tacahe, téjaha­pai­canapa ena achaneana. Náijamu­ri­paichuhi eta náejasirahi. Cincuenta­napahi, ciéntoanapahi.
40 E assentaram-se repartidos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 Tacahe, ema Jesús mavehapa eta cíncoquene pan étapa eta apiqui jima. Máesenicapa eta te anuma. Mahasu­lu­pa­yachapa ema Viya. Mayuve­tu­tu­jicapa eta pan, tásiha máijaracapa ena apóstoleana. Éna, náijaracapa ena achaneana. Éneri­chuvare mayuve­tu­tu­he­si­navare eta apiqui jima. Tisimu­ri­va­capaipa eta náijaraca.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, e abençoou, e partiu os pães, e deu- os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles. E repartiu os dois peixes por todos.
42 Tacahe, námutu tinicana, tisatueanapa.
42 E todos comeram e ficaram fartos,
43 Tásiha, nacaema­cha­ri­cha­havare eta doce saye ichapehiana táinica­cha­va­cai­chahava eta náemacha­rajiana eta pan étapa eta jima.
43 e levantaram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Camuriana ena máeniruanahi. Te nataracu, natiarihihi ena cinco mílqueneana ajairana.
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 Te tamutupa, enevanepa mavanecahi ema Jesús tiávacuhana eta te pacure ena máimitureana. Tínapu­ca­na­yarehi tiánuecana te apachara eta te avasare Betsaida. Émasera ema Jesús manasi­yarehi máevata­mu­ri­ha­nu­ma­yarehi ena achaneana. Tásiha, tiyananapa ena máimitureana.
45 E logo obrigou os seus discípulos a subir para o barco, e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Tacahe, te tamutupa eta macame­ta­vairahi ema Jesús nayehe ena achaneana, tiyanapa tiápanahi tayehe eta anuquehe mari. Tiyuja­ra­ca­yarehi tayehe.
46 E, tendo-os despedido, foi ao monte para orar.
47 Tacahe, te tiúyatipa jena yati, ema Jesús manasi­richaha macarichuhi eta te anuquehe mari. Ena máimitureana itupie­re­canaipa tayehe eta cáquiure.
47 E, sobrevindo a tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 Tásiha, tachima­ra­ca­vacapa eta muraca técaticava, nácapa­qui­ha­paipahi. Te tijara­rahipa, ema Jesús máimahapa eta nanausi­rapahi muraca. Tacahe, tiyanapa macapa­ya­muriha. Mapaicae­capaipa eta une. Máetavi­ca­va­ca­pai­pasera.
48 E, vendo que se fatigavam a remar, porque o vento lhes era contrário, perto da quarta vigília da noite, aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar adiante deles,
49 Éna máimitureana tipica­na­rinehi eta náimairahi eta mapaicae­si­rapahi eta une, náimija­chaipahi cunare.
49 mas, quando eles o viram andar sobre o mar, pensaram que era um fantasma e deram grandes gritos.
50 Tipiara­re­canapa namutu eta náimairahi. Máechaji­ca­va­ne­pasera éma. Ánipa maicha: —Vahi ecupica. Nútichucha. Étumechava —máichavacapa.
50 Porque todos o viram e perturbaram-se; mas logo falou com eles e disse-lhes: Tende bom ânimo, sou eu; não temais.
51 Tacahe, mapauchapa éna. Tiávacuhapa nayehe. Tacahe, tíjahú­chavapa tíchecapa eta técaticava. Nárami­rinehi ichape ena máimitureana.
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento se aquietou; e, entre si, ficaram muito assombrados e maravilhados,
52 Taicha vuíchaha nacaicu­tia­rahini eta tacaye­ma­quenehi eta macaeja­pa­sirahi eta pan, eta táimereu­chirahi éma eta vanairu­cairahi me Viya. Muraca­sa­mu­re­mu­ria­na­richaha.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 Tacahe, te apanapa sache, tiápecha­va­na­varepa tiánuecana eta cáquiure. Títeca­panapa eta te avasare ticaijare Genesaret.
53 E, quando já estavam no outro lado, dirigiram-se à terra de Genesaré e ali atracaram.
54 Te tiúcupai­canapa, náitiacapa eta napacure. Ena natiari­hi­que­neanahi náimati­vanepa ema Jesús.
54 E, saindo eles do barco, logo o reconheceram;
55 Tásiha, tiyananapa tijunapana timeta­ji­ri­ca­na­yarehi tayehe tamutu eta avasa­re­chichana tachaca­ya­ra­hanahi. Tacahe, tiúruji­ca­va­napahi ena achaneana te jácani máiteca­pi­hapahi ema Jesús. Námava­ca­paipahi eta te áchuji ena nacaju­ma­queneana.
55 e, percorrendo toda a terra em redor, começaram a trazer em leitos, onde quer que sabiam que ele estava, os que se achavam enfermos.
56 Éneri­chuvare, te jácani mayani­hapahi te acheneana téhepuca cálleana, nanaqui­pai­capahi ena nacaju­ma­queneana. Tacahe, nayasea­capahi éma máisapi­rai­nahíni náemamajiaca eta tacheyarapi eta mamuiriha. Tacahe, nácani témama­jia­ca­napahi, eneva­nepaipa tinara­ca­napahi.
56 E, onde quer que entrava, ou em cidade, ou em aldeias, ou no campo, apresentavam os enfermos nas praças e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste, e todos os que lhe tocavam saravam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.