Marcos 11

Ignaciano NT (IGN_SBB) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Tacahe, te apanapa semana tiyana­na­varepa. Tétava­ji­canaya tayehe eta avasa­re­chichana ticaijare Betfagé étapa eta Betania, te tachacaya eta cerro ticaijarehi Olivoquiji. Tiánehianapa eta te Jerusalén. Ánaqui, ema Jesús mavanecapa ena apinana máimitureana.
1 E, logo que se aproximaram de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, junto do Monte das Oliveiras, enviou dois dos seus discípulos,
2 Ánipa máicha: —Eyanayare eta te jena avasa­rechicha Betfagé. Te ítecapapa ánaqui, ímahayare ticaitihahi eta burrico. Eta jena sárare mávaeque­héchaha. Nájinaichaha ticape­rainahi. Eveja­pua­cayare, iámina­nuyare eta ani.
2 E disse-lhes: Ide à aldeia que está defronte de vós; e, logo que ali entrardes, encontrareis preso um jumentinho, sobre o qual ainda não montou homem algum; soltai-o, e trazei-mo.
3 Te natiari­hi­napuca náeñama, emeta­cayare eta nucamu­nuirahi núti. Vahi táyeréimahi vímicha­va­va­neyare —máichavacapa.
3 E, se alguém vos disser: Por que fazeis isso? dizei-lhe que o Senhor precisa dele, e logo o deixará trazer para aqui.
4 Tacahe, tiyananapa ena vanairu­canahi. Jéhesare, nachimapapa eta burrico. Ticaitihahi eta te calle te tapaja­chacaya eta peti. Tacahe, naveja­puacapa.
4 E foram, e encontraram o jumentinho preso fora da porta, entre dois caminhos, e o soltaram.
5 Náichapasera ena ticayeheana: —¿Tájaha tacayema iámayare eta viyehe burrico?
5 E alguns dos que ali estavam lhes disseram: Que fazeis, soltando o jumentinho?
6 Tacahe, najicapapa éna, nametacapa eta máimitu­rapihi ema Jesús. Tásiha, náisapapa eta námirahi eta burrico.
6 Eles, porém, disseram-lhes como Jesus lhes tinha mandado; e deixaram-nos ir.
7 Tacahe, te títeca­panapa te mávihahi ema Jesús, náepaca­mae­quechapa eta náepacuhana. Tásiha, ticaperapa ema Jesús.
7 E levaram o jumentinho a Jesus, e lançaram sobre ele as suas vestes, e assentou-se sobre ele.
8 Tacahe, tiúruji­ca­va­napaipa ena achaneana. Camuriana éna tiácapanahi, náepaca­pai­capaipa eta namuirihana eta te mayani­ha­ya­repahi éma. Ena apamuriana navehapa eta cáchipaca. Nanacavare te achene.
8 E muitos estendiam as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos das árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Ena tínapu­mi­rau­cha­na­paipahi énapa ena téquene­ha­napahi, namutu tipiara­ca­napaipa. Ánipa nacahe:
9 E aqueles que iam adiante, e os que seguiam, clamavam, dizendo: Hosana, bendito o que vem em nome do Senhor;
10 —¡Yare, Tata! ¡Píti yátupi­que­névihi Cristo, réyvihi viyehe! ¡Asulupaya! ¡Vanairu­ca­que­névihi píti me Viya! ¡Ichape eta vicuna­chiravi píti! ¡Asulupaya me Viya te anuma! ¡Viva ema Viáquenu! ¡Viva! —nacahepa.
10 Bendito o reino do nosso pai Davi, que vem em nome do Senhor. Hosana nas alturas.
11 Tacahehi eta máiteca­pirahi ema Jesús eta te Jerusalén. Matupirupa tiyanahi te Templo. Te tamutupa máimahahi, tiyanapa tichava te Betania, namutupaichu ena dóceana apóstoleana, taicha cápere­hi­chi­charipa.
11 E Jesus entrou em Jerusalém, no templo, e, tendo visto tudo em redor, como fosse já tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Te apana­varepa sache, te yáticarahi, tichava­navare te Jerusalén. Eta najuni­ji­sirahi eta Betania, técuhaipahi ema Jesús.
12 E, no dia seguinte, quando saíram de Betânia, teve fome.
13 Eta máimairahi tiyerehi eta étana yucuqui ticaijare higo. Ticaina­pu­cavahi ticápácaji. Tacahe, ema Jesús tiyanapa máimahapana te ticahi­hipuca. Téhesera te máiteca­pauchapa, máimahainehi tájina táhinahini. Tacarichuhi eta tapacajiana, taicha vúichaha tacahi­rai­nahini.
13 E, vendo de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se nela acharia alguma coisa; e, chegando a ela, não achou senão folhas, porque não era tempo de figos.
14 Tacahe, máichapa ema Jesús eta higo: —¡Piti pépiyainapa eta máhiri­qui­re­viyare! —macahepa. Nasama­ra­racahi ena máimitureana.
14 E Jesus, falando, disse à figueira: Nunca mais coma alguém fruto de ti. E os seus discípulos ouviram isto.
15 Tacahe, te títeca­panapa te Jerusalén, tiyana­na­varepa eta te Templo. Máimaha­rinehi ema Jesús ena achaneana tíjara­re­canahi eta sárareana, cáyureana. Ena apamuriana tivacha­re­canahi. Natiari­hivare ena títsiri­pe­re­ca­rahiana eta taplataneana eta apanapane avasareana. Tásiha, macuchu­chu­jicapa namutu. Máequehe­pui­chi­na­va­capaipa eta namesarana étapa eta nasiyana.
15 E vieram a Jerusalém; e Jesus, entrando no templo, começou a expulsar os que vendiam e compravam no templo; e derrubou as mesas dos cambiadores e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Nájinavare máisapa­que­né­nahini eta nánucu­hahini eta canchón tayehe eta Templo, námapahini jácani eta náijara­re­ruanahi.
16 E não consentia que alguém levasse algum vaso pelo templo.
17 Tásiha, máimitu­ca­vacapa ena natiari­hi­que­neanahi. Ánipa máicha: —Ema Tata Nucaiyaquene, ani macahehi eta máechaji­ri­ruvahi te Sagrada Escritura: “Eta nupena tacarichu táicuchihi eta nayuja­ra­si­rareya ena achaneana tiásihana te tamutu avasareana” macahepa. Étisera eti tiámerahiana ecasia­pavapa eta te juca. Emaepe­ra­jicapa eta tacapi­ca­huirahi. ¡Eyana iúchuca­tataji! —máichapa.
17 E os ensinava, dizendo: Não está escrito: A minha casa será chamada, por todas as nações, casa de oração? Mas vós a tendes feito covil de ladrões.
18 Ena ticatia­na­canahi ema Jesús, te nasamai­ricapa eta juca máechaji­ri­ru­vanahi, tisemanapa. Tásiha, natanucapa eta jácani náichara­si­rayare eta náimica­pa­si­ra­yarehi éma. Taicha napica­rinehi éma, taicha náimahahi tétavi­cavahi eta masuapa­ca­revahi eta nayehe ena achaneana.
18 E os escribas e príncipes dos sacerdotes, tendo ouvido isto, buscavam ocasião para o matar; pois eles o temiam, porque toda a multidão estava admirada acerca da sua doutrina.
19 Tacahe, te cápere­hi­chi­cha­rinehi, tiyana­varepa ema Jesús, tiúchuca eta te Jerusalén.
19 E, sendo já tarde, saiu para fora da cidade.
20 Tacahe, te yática­rahipa, eta nachavi­ra­varepa eta te Jerusalén, náetavi­ca­pai­pa­hivare eta yucuqui higo. Náimahainehi tiájiri­quipahi éta.
20 E eles, passando pela manhã, viram que a figueira se tinha secado desde as raízes.
21 Tacahe, téchavapa ema Pedro eta máechaji­ri­ru­vanahi ema Jesús cape sache. Tásiha, máichapa: —¡Pímaha, tata! ¡Tiájiriquipa eta higo eta pévaji­riaruhi!
21 E Pedro, lembrando-se, disse-lhe: Mestre, eis que a figueira, que tu amaldiçoaste, se secou.
22 Majicapapa ema Jesús: —Ácasiñava yátupina eta me Viya.
22 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Tende fé em Deus;
23 Jéhesare, éti apana esama­ca­re­yareva, te yátupina eta écasi­ña­vairaina eta me Viya. Tájina émaitu­caimahi. Erata­ha­yareva ecayejeca eta cerro te apachacaya, tájina iávami­ra­huimahi te esamureana.
23 Porque em verdade vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, tudo o que disser lhe será feito.
24 Tacahe, numetacahe eta juca: Te eyasea­capuca ema Viya eta jácani, ecasiñava mayehe. Vahi ecueñamava eta ejaca­pi­rayare. Tásiha, tíjara­cahéna éma tamutu eta eyasea­ruanaya.
24 Por isso vos digo que todas as coisas que pedirdes, orando, crede receber, e tê-las-eis.
25 Éneri­chuvare, eta eyuja­ra­siraina, eperdonacha éti nácani náejeca­pa­va­quenehi eta eyehe. Eperdo­na­chavaca apaesa maperdo­na­cha­hevare eta éjeca­pi­ravana ema Tata Ecaiyaquene te anuma.
25 E, quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que vosso Pai, que está nos céus, vos perdoe as vossas ofensas.
26 Téhesera vahi eperdo­nachahi, váhivare tiperdo­na­cha­hemahi eta éjeca­pi­ravana ema Tata Ecaiyaquene te anuma —macahepa ema Jesús.
26 Mas, se vós não perdoardes, também vosso Pai, que está nos céus, vos não perdoará as vossas ofensas.
27 Tiuri, títeca­pa­na­varepa eta te Jerusalén. Natupi­ru­varepa tiyanana te Templo. Te mapairi­ri­jue­charipa ema Jesús eta Templo, napauchapa ena ticatia­na­canahi éma.
27 E tornaram a Jerusalém, e, andando ele pelo templo, os principais dos sacerdotes, e os escribas, e os anciãos, se aproximaram dele.
28 Nayase­recapa éma, ánipa naicha: —Píti, vahi vitupa­ra­ru­vi­nahini víti eta píchirahi eta júcana. ¿Nájahasica tímitu­cavihi? ¿Nájaha titupa­ra­ca­vianahi eta juca píchaque­neanahi? —náichapa.
28 E lhe disseram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? ou quem te deu tal autoridade para fazer estas coisas?
29 Tacahe, majicapapa éma: —Núti apanava nuvaraha nuyase­recahe. Ejica­pa­nu­ya­resera apaesa numetacahe eta nucatu­pa­ra­hairahi eta níchirahi eta júcana.
29 Mas Jesus, respondendo, disse-lhes: Também eu vos perguntarei uma coisa, e respondei-me; e então vos direi com que autoridade faço estas coisas:
30 ¿Nájahapuca tivanecahi ema Juan eta máitesirahi máicacha­si­ri­si­rayare? ¿Émapuca ema Viya tivanecahi, émaji­va­hipuca eta máitesirahi? Ejicapanu —máichavacapa.
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? respondei-me.
31 Váhisera náiturue­que­ne­hahini eta najica­pi­ra­yarehi. Tiácapae­ma­ji­ri­ca­canapa, ánipa nacahe: —¿Tájahasica vicaye­mayare eta vijica­pi­rayare ema maca? Te vémuna­hacava vicha: “Mavaneruhi ema Viya”, ema macahé­na­papuca: “Tásiha, ¿váhiyapa esuapahini éma?”
31 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que o não crestes?
32 Váhivare táurica víchahini: “Émaji­vaichucha eta máitesirahi”. ¿Tájahapuca vicaye­mayare eta vijica­pi­rayare? —náechaji­ri­cacapa. Nacahehi éna, taicha napica­racahi eta jácani náichara­si­ra­hipuca ena apamuriana achaneana, taicha namutuhi náimijachahi ema Juan profeta­quenehi yátupiquene mavaneruhi ema Viya.
32 Se, porém, dissermos: Dos homens, tememos o povo. Porque todos sustentavam que João verdadeiramente era profeta.
33 Tacahe, najicapapa ema Jesús: —Vahi vecha víti —nacahepa. Ema Jesús máichavarepa: —Éneri­chuvare núti, vahi numeta­ca­hemahi nájahapuca ema titupa­ra­canuhi —máichavacapa.
33 E, respondendo, disseram a Jesus: Não sabemos. E Jesus lhes replicou: Também eu vos não direi com que autoridade faço estas coisas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.