Lucas 8

Ignaciano NT (IGN_SBB) vs BKJ

Sair da comparação
1 Te táequenepa eta juca, tiyana­varepa ema Jesús, tipaicahi tayehe eta tasimu­tu­queneana avasa­re­chichana. Ticame­ta­rai­rupahi eta máechaji­riruva ema Viya eta náuchucui­rayare ena ticasi­ña­vanahi mayehe, machane­ra­na­yarehi. Náehica­pa­hivare ena dócequeneana apóstoleana.
1 E aconteceu que, depois disto, ele foi em todas cidades e aldeias, pregando e anunciando as boas novas do reino de Deus; e os doze estavam com ele,
2 Éneri­chuvare náehicapahi ena esenana máepachia­ruanahi nayehe ena éreanana tiávahá­ca­nainihi. Sutiari­hipahi esu María Magdalena, máepachiaruhi nayehe ena siétequeneana éreanana tiávahá­ca­nainihi ésu. Natiari­hi­hivare ena apamuriana esenana macana­ra­ruanahi tayehe eta apana­pa­ne­ne­ji­que­neanahi najuma­nainihi.
2 e certas mulheres, que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios,
3 Sutiari­hipahi esu Susana, ésupa esu Juana, mayena ema Chuza. (Ema Chuza, mayehehi empleado ema Herodes, téchahi tamutu eta máimaha­queneana ema Herodes.) Mavera­na­hivare ena apamuriana esenana, tiámaucha­va­napahi eta nirure, náitáti­rapahi ema Jesús, énapa ena apóstoleana.
3 e Joana, a esposa de Cuza, mordomo de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com os seus bens.
4 Te jena sácheanahi, camuriana ena achaneana tiyana­napaipa napaucha ema Jesús. ­ Tiásiha­napahi te avasareana. Te máimahapa éma ena camuri­queneana, máechaji­ca­vacapa; máimicu­tia­ra­chinapa eta máimitu­si­ra­vacahi. Ánipa máicha:
4 E tendo se ajuntado uma grande multidão, e vindo até ele de todas as cidades, ele falou por parábola:
5 —Matiarihi ema émana achane. Tévapanahi te máesane. Tásihasera, eta mapaisi­rapahi témiri­ca­pai­papuca eta evaraqui te achene. Eta nanucui­ra­pa­racahi ena achaneana, nácata­ya­capaipa eta evaraqui táemiri­rua­napahi. Táimahapa eta cáyure, tanicapa.
5 Um semeador saiu a semear a sua semente; e enquanto ele semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a devoraram.
6 Tásiha, eta apana evaraqui témiricapa te máripahi apaquehe. Tímaru­cainipa, tásihasera tájijicapa eta sache taicha muraca­pahihi eta apaquehe.
6 E outra caiu sobre a pedra, e, tendo brotado, murchou, porque não havia umidade.
7 Eta apana evaraqui témiricapa te taparereji eta itapequiji. Tiúrinainihi eta táimarusira, étasera eta itape tacachu­ricapa eta tajuru­sirahi, táemuriachapa.
7 E outra caiu entre espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Eta apana evaraqui témiricapa te tiúrina máteji. Tijuru­ca­rahihi eta táimarusira. Tiúrina­hivare eta tahi. Táijaracahi ichapemuri eta tahi —macahepa. Te títapi­ricapa ema Jesús eta máechaji­ri­si­ra­vacahi, máichavacapa: —Te evara­hapuca ecaicutiara, tavaraha eta epane­re­chi­navaya —macahepa.
8 E outra caiu em boa terra, e, crescendo, produziu fruto, a cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Tacahe, ena máimitureana nayase­recapa ema Jesús tájahapuca tacayemahi eta máimicu­ti­cha­quenehi mayehe ema tévacarahi.
9 E os seus discípulos perguntaram-no, dizendo: O que poderia ser esta parábola?
10 Émasera máichavacapa: —Ema Tata titupa­racanu nítame­ta­ca­heyare éti eta juca mapane­reruana táequene­reruana. Mavarahahi ímatie­que­nehaya éti. Énasera ena apamuriana achaneana nímicu­tia­ra­chi­na­vacahi, apaesa vahi máejera­rémahi eta nacaicu­tia­rairaya eta nasama­quenehi. Tavaraha napane­re­chi­navaya. Te vahi yátupina eta navaraira nasuapa, váhivare nacaicu­tia­raimahi eta nímitu­rapiana.
10 E ele disse: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros por parábolas, para que vendo, eles não possam enxergar; e ouvindo, eles não possam compreender.
11 Étara eta juca tacaye­ma­quenehi: Eta evaraqui tímicu­ti­ji­ri­cavahi eta máechaji­riruva ema Viya eta nímitu­ra­pianahi.
11 Ora, a parábola é esta: A semente é a palavra de Deus.
12 Natiarihi ena achaneana nasama­ri­pa­hinéni eta nímitu­ra­pianahi, émasera ema Váinaraji vahi máisapahini tánasihini te nasamureana. Enevanehi macami­ti­si­cavaca eta nasama­quenehi, mamava­rairahi nacasi­ña­nuhini apaesa nucuchu­cu­ha­va­ca­ya­rehini. Éna, nacutihi eta máteji muracapahi te achene.
12 E os que estão à beira do caminho são os que ouvem; então vem o diabo, e tira a palavra de seus corações, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Natiari­hivare ena apamuriana achaneana, nacutihi eta máteji máripahi. Te nasama­raraca eta nímitu­rapiana, nasuapa, tiúrisa­mu­rea­na­rinehi. Váhisera narata­hahini nacara­va­huhini yátupi­nahíni. Vahi nácutihíni eta evaraqui tiúparehi. Ánipirichu eta náehisirahi. Tínaji­ca­va­návane taicha eta náimairavahi eta nacata­ji­vairahi.
13 E aqueles sobre pedra são os que, ouvindo recebem a palavra com alegria; mas não têm raiz, os quais creem por algum tempo, e no tempo da tentação se dispersam.
14 Natiari­hivare ena apamuriana achaneana nacuti eta máteji te távihahi eta itapequiji. Éneri­chuvare nasama­ra­ra­ca­hinéni eta nímitu­rapiana. Napane­ré­que­ne­ha­hinéni, tahapa­pi­ri­ca­va­ca­hisera eta jácani táichara­ca­vayare eta náitaresira. Váhivare náinaji­cahíni eta tacaeña­ma­ra­si­ravaca eta tájipa­racana, étapa eta navarairahi tirrico­chavana. Váhivare náinaji­cahini eta náichirahi eta tamauri­queneana. Tamutu eta juca táemeta­vicahi eta navarairahi téhicanuana. Tamapu­rujihi eta najaca­pirahi eta nímitu­rapiana. Tájina vahi nacaema­ta­nea­cahini ema Viya.
14 E a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram, e indo adiante, são sufocados pelos cuidados e riquezas e deleites desta vida, e não dão fruto com perfeição.
15 Natiari­hisera ena apamuriana achaneana nacutihi eta tiúrina máteji. Éna, nasama­ra­racahi eta nímitu­rapiana, náunacahi yátupi te nasamureana. Tájinavare náichira­vai­nahíni eta náehisi­ranuhi. Ichape eta nacaema­ta­nea­sirahi ema Viya. Vahi nayacu­jimahi.
15 Mas a da boa terra, estes são os que, tendo ouvido a palavra de coração sincero e bom, guardam-na e produzem fruto com perseverança.
16 Ánivare macahe: —Súnsuanahi nácani tiyusta­canahi eta lámpara namica­hu­yarehi, tásihasera, najiha­pai­ca­pa­pucaini, nanaca­va­re­pucaini te tápecu eta náetsatsame náimasirare. Vahi tamicau­chaimahi. Tacamunuhi nanaca­yarehi te anuquehe. Jéhesare ticaeche­ra­sa­re­yarepa tamutu apaesa nácani tisiapa­napahi, tímairi­ri­ca­na­ya­repahi.
16 Nenhum homem, acendendo uma candeia, a cobre com um vaso, ou a põe debaixo da cama; mas a coloca no castiçal, para que os que entram vejam a luz.
17 Tayana­pa­nepuca ticayu­mu­ru­quianahi, tamutu­ya­re­hisera ticaechera jácani tayumu­ru­re­vanahi. Tájina tépacu­chaimahi jácani najajai­rai­ru­vanahi. Tamutu­yarehi téchacareya.
17 Porque não há nada em secreto, que não será manifesto; nem alguma coisa oculta, que não se tornará conhecida e venha à luz.
18 Eta tacahe, ecaquiñaicha yátupina eta juca. Taicha mácani máituru­rue­que­nehahi yátupi, tiápaju­ca­va­yarehi eta máitupa­ji­jia­si­ra­va­yarehi. Mácanisera apaesa­richuhi eta máitucaquene, te váipa mapane­re­que­ne­hahini, máemiti­si­ca­yarehi eta máituca­que­nénihi.
18 Vede, pois, como ouvis; porque aquele que tem, a ele será dado; e aquele que não tem, até o que parece ter lhe será tomado.
19 Tacahe, esu maena ema Jesús énapa ena mapara­pe­naveana títeca­panapa te peti te máimitu­re­sihahi ema Jesús. Váhisera náituji­ca­vahini nasiapahini taicha tiyutu­tu­ca­vanahi ena achaneana.
19 Então, foram ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Nameta­ca­pasera ena apamuriana achaneana ema Jesús: —Esu pémuna­ru­quenehi pena énapa ena pipara­pe­naveana nararihi ani te aneca, navarahahi téchaji­caviana —náichapa.
20 E foi-lhe contado por alguns que disseram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Émasera majica­pa­vacapa: —Yátupi némuna­ca­vacahi esu meme énapa ena nupara­pe­naveana. Narari­hisera ani te juca nuchacaya ena némuna­rua­na­hivare, nupara­pe­na­veanahi. Taicha tisuapa­ji­ra­hianahi éna tayehe eta máechaji­ri­ruvana ema Viya, ticaema­ta­nea­ca­na­hivare éma —máichavacapa.
21 E, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus, e a praticam.
22 Étana sache, ema Jesús tiávacuhapa eta te pacure. Tásiha, máichavacapa ena mayeheana apóstoleana: —Viyana, viánueca te apachara —máichavacapa. Tacahe, tiyananapa tiánueca­na­yarehi.
22 Ora, aconteceu em um certo dia, que ele entrou no barco com seus discípulos, e disse-lhes: Vamos para o outro lado do lago. E eles partiram.
23 Eta napaisi­rapahi, ema Jesús tívecapa tímaca­paipahi. Tacahe, járaja­painapa eta muraca técaticava. Tépacucapa muraca eta cáquiure. Tasiapau­chapaipa eta une te pacure. Tipicanapa ena máimitureana, taicha tímatia­ca­vanapa eta náechari­si­ra­va­yarehi.
23 Mas, enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago, e enchiam-se de água, estando em perigo.
24 Tacahe nacaja­micapa ema Jesús, náichapa: —¡Maestro! ¡Maestro! ¡Péjamica! ¡Pímaha véchari­ca­vainapa taicha eta tépacuca! Enevanepa téchepucapa ema Jesús. Macama­ti­nacapa eta técaticava étapa eta táepacu­sirahi eta une. Tésami­rie­cavapa tamutu.
24 E, chegando-se a ele, o acordaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e eles cessaram, e houve calmaria.
25 Tacahe, máichavacapa ena máimitureana: —¿Tájaha tacayema vahi ácasi­ña­vahini eta nutiari­hi­rapahi eta eyehe? —máichavacapa. Énasera tiárame­canapa. Téseni­ji­ri­ca­canapa, tásiha nacahepa: —¡Tétavi­cavapa eta máitupa­ji­jia­sirava! ¡Jéhesare, yátupiquene eta émairahi machichahi ema Viya! Taicha eta mavanairipi, tamutu tasuapahi eta técaticava étapa eta une —nacahepa.
25 E ele disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Que tipo de homem é este, que ordena até aos ventos e à água, e eles lhe obedecem?
26 Tacahe, títeca­panapa te apachara tayehehi apaquehe eta provincia Gadara. Te apachara tacana­raipahi eta provincia Galilea.
26 E eles chegaram à terra dos gadarenos, que está defronte da Galileia.
27 Te tiúcupaicapa ema Jesús, énapa ena máimitu­reanahi, máuchujiu­cha­vacapa ema émana achane. Ema maca achane mávasaichuhi tayehe eta juca avasare Gadara. Tájina­pasera máimati­yahini mayanahini te peti taicha namauri­shi­chaipahi ena camuri­queneana éreanana tiávahá­canahi. Ánaquia­paripa eta návahá­sirahi. Nameta­panéni ena achaneana nacarataca. Náitiaca te ichapepi carena étapa te enure, te náimaha­varepa tacana­nesica naicha ena tiávahá­canahi. Émasera, tétavi­ca­vaipahi eta matumevahi. Mavechu­qui­mu­rivare eta carena máitihanahi. Tijunavare, tiyana­varehi te mávapahiana naicha ena éreanana. Macape­na­jue­cha­vacahi eta ecariana. Mamuriarehi eta máitare­sirahi. Tacahe, te máimahapa eta matiari­hirahi ema Jesús, mapauchapa. Tépuyucapa te mamirahu. Ema Jesús mavane­ca­vacapa ena éreanana náinajiaca ema achane. Ema achane tipiara­recapa. Ánipa macahe: —¿Tájaha picha píteca pipauchanu, piti Jesús, Machicha­que­nevihi ema Viya? ¡Pájapanunu vuíchaha picuva­necanu ánaqui te nucaicu­ñai­yayare! —máichapa.
27 E, quando ele desembarcou, saiu-lhe ao encontro, fora da cidade, um certo homem que tinha demônios há muito tempo, e não usava roupas, nem habitava em alguma casa, mas nos sepulcros.
28 — ausente —
28 Mas, vendo a Jesus, gritando, caiu diante dele, e disse em alta voz: O que tenho eu para fazer contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Eu suplico-te que não me atormentes.
29 — ausente —
29 (Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem. Porque frequentemente se apoderara dele; e guardavam-no preso, com correntes e cadeias; e, quebrando os grilhões, era impelido pelo demônio para os desertos).
30 Tacahe, ema Jesús mayase­recapa: —¿Tájaha píjare píti? Ema achane majicapapa: —Núti nucaijare “Nacape­naharu ena ichape­mu­ri­queneana éreanana”. Éma, tacahehi eta majica­pirahi ema Jesús taicha camurianahi ena tiávahá­canahi.
30 E Jesus perguntou-lhe, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 Tacahe, ena éreanana nayaseacapa ema Jesús vahi macuaqui­ji­cavaca te táupenaquene pusu náicuchihi návihayare éna.
31 E pediram-lhe para que não os mandasse para o abismo.
32 Tatiari­hivare eta camuri­queneana cúchiana. Tinihi­canahi te táemiri­paisine eta masihi. Ena éreanana nayaseacapa ema Jesús máisapahini nasiapa­ha­cavaca eta cúchiana.
32 E havia ali uma manada de muitos porcos pastando no monte; e pediram-lhe que lhes permitisse entrar neles; e ele lhos permitiu.
33 Tacahe, ema Jesús macuchu­chu­ji­ca­vacapa te máquehe ema achane, máisapa­hivare nasiapa­ha­cavaca eta cúchiana. Te tasamapa eta cúchiana eta nasiapa­ha­si­ra­vacahi ena éreanana, tijuna­pa­ra­canapa témiri­ri­ji­canapa te tachausi eta cáquiure. Tériri­ji­canapa tamutu.
33 Então, os demônios saindo do homem, entraram nos porcos; e a manada correu violentamente a um lugar íngreme para o lago, e se afogaram.
34 Natiari­hivare ena tijanea­ca­nainihi eta cúchiana. Te náimahapa, tiárame­ca­na­rinehi. Tiyananapa tijuna­pa­napaipa timeta­ji­ri­ca­napaipa nácani nácapa­ji­ru­va­napahi, étapa te avasare namutuvare nametaca.
34 E aqueles que os alimentavam, vendo o que havia acontecido, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Tiárami­ca­réinehi nayehe ena achaneana. Tiyananapa náimahapana tájahapuca eta táichava­que­nevahi eta cúchiana. Te títeca­panapa, náimahapa ema achane návahá­ruinihi ena éreanana. Téjaca­ripahi te máivape­chacaya ema Jesús. Tájina­ripahi máichira­vai­nahini. Ticamui­ri­hai­pa­hivare. Tásihasera, tipica­na­rinehi ena achaneana.
35 Então, eles saíram para ver o que tinha acontecido, e vieram a Jesus, e encontraram o homem de quem haviam saído os demônios assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e eles ficaram com medo.
36 Tavetijipa te náitame­tacapa ena tímahanahi eta macuchu­chu­ji­sirahi ena éreanana te máquehe ema achane.
36 E também os que tinham visto aquilo, contaram-lhes como o possuído por demônios havia sido curado.
37 Tacahe, te nasamai­ri­ricapa, namutu ena achaneana ticava­sanahi te Gadara, vaipa napatsi­ca­vahini máiteca­pau­cha­va­cahini ema Jesús taicha náeñamaipahi tácahé­ma­hi­varéni eta apamuriana náitáti­queneana. Nayaseacapa ema Jesús machavahini te másinehi. Tacahe, tiávacu­ha­varepa éma, tichava­varepa.
37 Então, toda a multidão da terra ao redor dos gadarenos pediu-lhe para que se afastasse deles, porque estavam tomados por grande temor; e entrando ele no barco, retornou.
38 Tacahe, ema achane mayasea­cainipa ema Jesús máisapahini máehica. Émasera máevata­caichucha machava te mapena. Ánipa maicha:
38 E o homem de quem haviam saído os demônios, lhe pedia para que pudesse estar com ele, mas Jesus o despediu, dizendo:
39 —Piyanachucha pichava te pipena. Pimeta­ji­ricaya eta majapa­nui­ravihi ema Viya eta macana­ra­si­ravihi —máichapa. Tacahe, tiyanapa tichavahi ema achane. Mameta­ca­va­capaipa namutu eta macana­ra­sirahi ema Jesús.
39 Retorna para a tua própria casa, e mostra quão grandes coisas Deus fez por ti. E ele foi pelo seu caminho, publicando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe fizera.
40 Te títeca­pa­varepa ema Jesús te apachara, enevanepa nácapahi ena ichape­mu­ri­queneana achaneana taicha nacucha­pa­rai­ri­cai­pahicha. Tiúrisa­mu­rea­na­rinehi eta náimairahi éma.
40 E aconteceu que, ao retornar Jesus, a multidão o recebeu com alegria; porque todos o estavam esperando.
41 Títeca­pa­varepa ema émana achane ticaijare Jairo. Ema maca achane, tuparai­rucahi tayehe eta náuruji­si­rareva tayehe eta jena avasare. Tacahe, ema maca achane tépuyucapa te mamirahu ema Jesús. Mayaseacapa macata­ji­cahini mayanahini te mapena, macana­ra­si­na­pa­nahini esu machicha.
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era um governante da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, pedia-lhe que fosse à sua casa;
42 Taicha ésuna­ra­cavahi esu machichahi. Doce áñoripahi eta suhañorahi. Téñama­ji­ri­ca­vaipahi ésu, taicha eta sujuma. Tacahe, tiyanapa ema Jesús, máehicapa te mapena. Náehica­varepa ena camuri­queneana achaneana. Váipanecha nárata­va­pahini eta napaisi­rapahi.
42 porque ele tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Mas, enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 Sutiari­hi­pavare esu apana esena, sucaju­ma­que­ne­hivare. Doce áñoripahi tayerevahi eta suhitia­revahi. Ichape­muripa eta sutanu­sirahi ena médicoana, váhisera sucana­ra­cahini ésu.
43 E uma mulher que tinha um fluxo de sangue havia doze anos, e gastara todos os seus sustentos com médicos, e não pôde ser curada por ninguém,
44 Tépiya­ya­cavapa témeñahava te maquecu ema Jesús. Suémama­jiacapa te tacheyarapi eta mamuiriha. Eneva­ne­rinehi tinaraca ésu. Tíchecapa eta suítine.
44 chegando por detrás dele, tocou na orla da sua veste, e imediatamente estancou o fluxo do seu sangue.
45 Émasera ema Jesús masama­richucha eta suémama­jia­sirahi. Macahepa: —¿Nájaha témama­jia­ca­nuanahi? —macahepa. Nájina tísapavaina. Émasera ema Pedro énapa ena machamuriana náichapa: —Maestro, pímaha­richuhi eta nasimu­tuvahi ena achaneana. Tiyutu­tu­ca­vanahi te pichacaya. Váiparinehi tímati­ca­rémahi nájahapuca nácani témama­jia­ca­vianahi —náichapa.
45 E disse Jesus: Quem me tocou? Quando todos negavam, Pedro e os que estavam com ele disseram: Mestre, a multidão te aperta e te pressiona, e dizes: Quem me tocou?
46 Émasera ema Jesús macahe­varepa: —Nacañárihi témama­jia­ca­nuanahi taicha nusamavahi núti eta nucana­ra­sirahi eta jumare táichavenehi eta nítupa­ji­jia­si­ravahi —macahepa.
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque eu percebi que saiu virtude de mim.
47 Ésusera esu esena, tímatia­cavapa eta máimatirahi ema Jesús eta suémama­jia­sirahi, tiyanapa supauchahi. Tépuyucapa te máivape­chacaya. Tiyaya­ca­reripa eta supisirahi. Sutupi­ru­va­pasera timetau­re­cavahi eta ésuirahi témama­jiacahi. Ánipa sucahehi: —Tata, nútira némama­jia­cavihi, nuvarairahi nunaraca tayehe eta nujumahi. Nusama­vai­pasera eta nunara­sirahi —suíchapa.
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, ela veio tremendo, e prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como ela fora curada imediatamente.
48 Tacahe, ema Jesús, máichapa esu esena: —Tiuri, nuchicha, pinaracapa puiti táichavenehi eta picasi­ñai­ranuhi. Vaipa picueñamava eta pichaviraya te pipena —máichapa.
48 E ele lhe disse: Filha, tem bom ânimo, a tua fé te sarou; vai em paz.
49 Téchaji­ri­ca­vai­chahahi ema Jesús eta suyehe esu esena, títeca­panecha ema émana achane tiásihahi te mapena ema Jairo. Mametacapa: —Esu pichicha tépena­sa­mipahi. Vaipa picucamesa ema Maestro —máichapa.
49 Enquanto ele ainda falava, veio alguém da casa do governante da sinagoga, dizendo: A tua filha está morta; não incomodes o Mestre.
50 Émasera ema Jesús, te masamapa, máichapa: —Vahi picuarameca, váhivare picueñamava. Pácasiñava eta nuyehe. Tinara­ca­yareichu esu pichicha —máichapa.
50 Mas Jesus, ouvindo-o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 Tacahe, tiyana­vanepa ema Jesús. Te títeca­panapa, vaipa máisapahini ema Jesús nasiapahini ena achaneana. Nacarichu tisiapanahi ema Pedro, ema Jacobo, ema Juan, émapa ema suiya esu amaperu, ésupa esu suena.
51 E, ele entrando na casa, não permitiu que nenhum homem entrasse, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai e a mãe da menina.
52 Natiari­hi­hisera ena achaneana te tajuhe. Tíyaha­naripa éna. Te máimaha­vacapa ema Jesús, máichavacapa: —Vahi ecuiyaha. Váhira suépenahini esu suca amaperu. Tímaca­richucha —máichavacapa.
52 E todos choravam, e a pranteavam; mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Técava­na­ri­chu­chasera eta mayehe éma, taicha náimahahi eta suépeni­raipahi.
53 E eles riam dele, para o desprezarem, sabendo que ela estava morta.
54 Tacahe, ema Jesús macara­tacapa eta suvahuana. Tásiha, máichapa: —Nuchicha, nuvanecavi: Péjamica, péchepuca —máichapa.
54 E ele, pondo-os todos fora, tomando-a pela mão, e clamou, dizendo: Menina, levanta-te.
55 Tacahe, esu amaperu tichavapa títareca. Tásiha, téchepu­ca­vanepa. Ema Jesús mavane­ca­vacapa ena ticachichana náijaraca eta sunica.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e ele ordenou que lhe dessem de comer.
56 Ichape­rinehi eta náramirahi ena ticachichana. Émasera ema Jesús matupa­ra­ca­vacapa vahi nacuecha­jisiha eta náimaha­quenehi.
56 E seus pais ficaram admirados; mas ele ordenou-lhes que a nenhum homem contassem o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.