Lucas 7

Ignaciano NT (IGN_SBB) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Tiuri, te títapi­ricapa ema Jesús eta máimitu­si­ra­vacahi ena achaneana, tichavapa eta te avasare Capernaúm.
1 Quando Jesus terminou de dizer tudo isso à multidão, entrou em Cafarnaum.
2 Matiarihihi ema achane apavasana. Comandante éma nayehe ena suntaruana romanoana. Capitán eta mávacure. Ticajumahi ema mamusura. Tiánehi­ripahi tépena. Ichape­rinehi eta máeñami­ravahi taicha máemuna­ru­quenehi ema mamusurahi.
2 Naquela ocasião, um escravo muito estimado de um oficial romano estava enfermo, à beira da morte.
3 Tacahe, te masamai­ri­ricapa ema capitán eta matiari­hirahi ema Jesús, máevata­ca­vacapa ena náiyamu­rianahi ena israelítana náichuha­pa­na­yarehi ema Jesús, macana­ra­si­na­pa­nahini ema mamusura.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, mandou alguns líderes judeus lhe pedirem que fosse curar seu escravo.
4 Tacahe, te náiteca­pauchapa ema Jesús ena vanairu­canahi, nayaseacapa, ánipa naicha: —Mararihi ema capitán te viávasahi. Ichapemuri eta máimica­ta­si­ra­havihi. Máemepi­ya­re­ca­hivare eta ichape peti eta viúruji­si­rareva eta viyuja­ra­si­rarehi. Tásiha puiti, tivane­ca­havihi víchuha­panávi picata­ji­cahini picana­ra­si­na­pa­nahini ema mamusura. Tatupa­racahi pímica­tacaini ema maena —náichapa.
4 Os líderes suplicaram insistentemente que Jesus socorresse o homem, dizendo: “Ele merece sua ajuda,
5 — ausente —
5 pois ama o povo judeu e até nos construiu uma sinagoga”.
6 Tacahe, ema Jesús tísapavapa tiyana, máehica­vacapa éna. Étasera te tiánehianapa eta mapena, mavane­ca­vacapa ema capitán ena máimati­ca­sareana, nametapana ema Jesús. Ánipa naicha: —Tata Jesús, eta juca máechaji­ri­ruvahi ema capitán: “Tata, vahi picucae­ña­macava eta pítesiraina eta nuyehe, taicha vahi táuricahini pisiapau­cha­nu­sa­mihini te nupena.
6 Jesus foi com eles, mas, antes de chegarem à casa, o oficial mandou alguns amigos para dizer: “Senhor, não se incomode em vir à minha casa, pois não sou digno de tamanha honra.
7 Eta tacahe, vahi nupatsi­ca­vahini nútija­ca­rú­vai­nahini níchuha­panávi. Németeaca tarata­harichu picava­nairipi eta picana­ra­siraya ema numusura. Taicha núti nusuapahi te tivane­canuana ena anuque­he­pa­nanahi eta nuyehe. Nútiripa nusuapa­ca­re­hivare nayehe ena nusunta­ru­ranahi. Te nuvane­cavaca, téhevare níchuha­va­capuca, tisuapa­nuanahi. Te nuvane­capuca ema nuvaneru, enurujipa tisuapa­nuvane” macahepa.
7 Não sou digno sequer de ir ao seu encontro. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
8 — ausente —
8 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles fazem”.
9 Te masamapa ema Jesús eta juca, ichape­rinehi márami eta yátupirahi macasi­ña­vairahi eta mayehe. Máichavacapa ena téhica­napahi: —Numetacahe: Nájina nímaha émanaina vijaneana israelíta mácutini ema maca achane apavasana eta macasi­ña­vairahi eta nuyehe —máichavacapa.
9 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado. Voltou-se para a multidão que o seguia e disse: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!”.
10 Tacahe, nacarinepa tichavanahi ena vanairucana. Te títeca­panapa, náimaha­rinehi ema macaju­ma­que­nehini, tinara­caripa.
10 E, quando os amigos do oficial voltaram para a casa dele, encontraram o escravo em perfeita saúde.
11 Te táequenepa eta juca, tiyana­varepa ema Jesús tayehe eta avasare ticaijare Naín. Náehica­pa­hivare ena máimitureana, énapa ena camuri­queneana achaneana.
11 Logo depois, Jesus foi com seus discípulos à cidade de Naim, e uma grande multidão o seguiu.
12 Te títeca­pa­na­yarepa te avasare nácapa­ji­ca­vacapa ena achaneana tiámanapahi ema máepenaquene, náecara­yarehi. Camuria­na­pa­hivare ena achaneana téhica­napahi. Éma máepena­quenehi, macarichuhi suchichahi esu esena suépenai­ma­quenehi.
12 Quando ele se aproximou da porta da cidade, estava saindo o enterro do único filho de uma viúva, e uma grande multidão da cidade a acompanhava.
13 Eta máimairahi ema Viáquenu, majapa­nu­rinehi esu esena. Tásiha, máichapa: —Vahi picuiyaha —macahepa.
13 Quando o Senhor a viu, sentiu profunda compaixão por ela. “Não chore!”, disse ele.
14 Tásiha, mapauchapa ena tiámanapahi ema máepenaquene. Titupi­hanapa éna. Máemama­hicapa eta macajone. Tásiha, macahepa: —Nuchicha, núti nuvanecavi, péchepuca —macahepa.
14 Então foi até o caixão, tocou nele e os carregadores pararam. E disse: “Jovem, eu lhe digo: levante-se!”.
15 Eneva­ne­rinehi téchepucapa ema amaperu máepena­que­nénihi. Téchajicapa ema amaperu. Tásiha, ema Jesús máijaracapa esu maena.
15 O jovem que estava morto se levantou e começou a conversar, e Jesus o devolveu à sua mãe.
16 Tacahe, ichape­rinehi tiárami­carehi eta juca nayehe ena camuri­queneana achaneana. Ánipa nacahe: —Tétávicava eta macuna­cha­careva ema Viya. Jéhevare ema maca achane yátupiquene profeta, mavaneruhi ema Viya. Tétávi­cavapa táurisa­mu­re­careva eta máuchusirahi te vimuri —nacahepa. Ena apamuriana ánivare nacahe: —Ema Viya tiúcupau­cha­havihi tímica­ta­pa­na­hávihi viti machane­ranahi —nacahepa.
16 Grande temor tomou conta da multidão, que louvava a Deus, dizendo: “Um profeta poderoso se levantou entre nós!” e “Hoje Deus visitou seu povo!”.
17 Eta juca máichaquenehi ema Jesús, téchaca­re­vanepa tamutu avasareana te návasanahi ena israelítana. Títeca­varepa te táyere­hi­queneana avasareana.
17 Essa notícia sobre Jesus se espalhou por toda a Judeia e seus arredores.
18 Éneri­chuvare ema Juan, te mávihahi te cárcel, masamai­ri­ricapa eta juca taicha nametacapa ena máimitureana.
18 Os discípulos de João Batista lhe contaram tudo que Jesus estava fazendo. Então João chamou dois de seus discípulos
19 Tacahe, máevatacapa ena apinana, nayase­re­pa­na­yarehi ema Jesús te yátupi­hipuca émaripahi ema Cristo ema macucha­pa­quenehi.
19 e os enviou ao Senhor, para lhe perguntar: “O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?”.
20 Tacahe, ena vanairu­canahi me Juan náiteca­pauchapa ema Jesús. Nayase­recapa, ánipa náichahi: —Ema viáquenu Juan tivane­ca­havihi viyase­re­pa­na­viyare te yátupi­hipuca pítiri­pa­hipuca Cristo ema vicucha­pa­quenehi. ¿Téhese­rapuca vímiya­na­va­ya­repuca vicuchapa? —náichapa.
20 Os dois discípulos de João encontraram Jesus e lhe disseram: “João Batista nos enviou para lhe perguntar: ‘O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?’”.
21 Eta náiteca­pau­chirahi ema Jesús, éma ticana­ra­re­re­cai­chahahi ena nacaju­ma­queneana, énapa ena nacaja­ra­queneana. Máquiji­cavare ena éreanana tiávahá­canahi nácani achaneana. Macaimai­ri­ri­cavare ena mavera­queneana púchuquiana.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de suas doenças, enfermidades e espíritos impuros, e restaurou a visão a muitos cegos.
22 Tacahe, ema Jesús majica­pa­vacapa ena vanairu­canahi me Juan. Máichavacapa: —Nuvaraha ímara­racaya eta níchaqueneana puiti. Nucaimai­ri­ri­ca­vacaipa ena púchuquiana. Nímipai­siraipa ena masariana. Nucana­ra­ca­vacaipa ena leprósoana, énapa ena túhuquiñana. Nucaeche­pu­si­ra­va­cai­pavare ena náepena­que­neanaini. Éneri­chuvare níchuhahi ena páureana náeneuchava apaesa náuchucuha. Tásiha, eyana emetaca ema Juan tamutu eta níchaque­neanahi.
22 Em seguida, disse aos discípulos de João: “Voltem a João e contem a ele o que vocês viram e ouviram: os cegos veem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas-novas são anunciadas aos pobres”.
23 Vaipa macueñamava ema Juan eta nuyehe. Tétavi­cavapa eta máurica­ca­revahi éma, te ticasi­ñavahi eta nuyehe —máichavacapa ema Jesús.
23 E disse ainda: “Felizes são aqueles que não se sentem ofendidos por minha causa”.
24 Tacahe, tichavanapa ena vanairu­canahi me Juan. Tásiha, tépana­va­varepa téchajica ema Jesús, máechaji­sihapa ema Juan. Ánipa macahe eta mameta­si­ra­vacahi ena achaneana: —Nuvaraha epane­reu­chayare ema Juan. Te jácani vuíchaha nacara­ta­cahini éma, te eyanapa te mávapahi apaquehe te mávihahi, ¿tájaha eta epane­reruana tayehe eta macame­ta­rai­ruirahi? Éti ímija­cha­vai­papuca mamapa­chi­chi­ji­ri­ru­vaichucha eta máechaji­sirahi tacutihi te vímararaca eta taflurena eta acutena te tacaya­mu­ri­ri­jicahi eta técaticava.
24 Depois que os discípulos de João saíram, Jesus começou a falar a respeito dele para as multidões: “Que tipo de homem vocês foram ver no deserto? Um caniço que qualquer brisa agita?
25 Ímija­chai­pa­va­repuca tavayuaruhi ema tiúrina­ná­ca­va­yarehi eta macamui­ri­hairahi. Écharichuhi éti mácani tiúrina­na­cavahi, píncanillahi eta máitaresira, váiparinehi tiúchucaimahi te sache, váhivare tiyanaimahi te mávapahiana apaquehe. Manasi­que­ne­yarehi te jácani tiúrina peti.
25 Afinal, o que esperavam ver? Um homem vestido com roupas caras? Não, quem veste roupas caras e vive no luxo mora em palácios.
26 Nuyase­recahe: ¿Nájahapuca ímijachahi éma? ¿Ímati­hipuca eta profetairahi éma? Núti numetacahe: Matupi­ruvahi eta macame­ta­rai­ruirahi ema Juan. Mavaneruhi ema Viya eta yátupi­quenehi profetahi éma. Nájina mácutihini ena apamuriana profetana.
26 Acaso procuravam um profeta? Sim, ele é mais que profeta.
27 Ema maca Juan émara máechaji­si­ha­quenehi ema Viya eta te Sagrada Escritura, ánipa macahehi: “Nuvane­cayare ema tínapu­mi­rau­cha­vi­ya­repahi ema ticame­ta­rai­ru­ya­repahi, apaesa natseca­vapaipa ena achaneana eta najaca­pi­ra­viyare” tacahepa eta Sagrada Escritura.
27 João é o homem ao qual as Escrituras se referem quando dizem: ‘Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho à tua frente’.
28 Núti nutupiruva numetacahe: Ema maca Juan, nájina mácuti nayehe ena achaneana. Tétavicava eta macuna­cha­ca­revahi. Iápaju­pa­na­va­hisera eta ecuna­cha­ca­revahi eti nuchane­ranahi, apaesa­chi­charipa eta ecaicu­tia­rairahi eta mapane­re­ruanahi ema Tata.
28 Eu lhes digo: de todos que nasceram de mulher, nenhum é maior que João Batista. E, no entanto, até o menor no reino de Deus é maior que ele”.
29 Ena achaneana, énaripa ena tisipe­ca­tu­ra­ra­hia­naini, náimatiacahi ema Juan eta mavane­ca­sivahi me Viya. Nasuapa­hivare eta mameta­rairuana ema Juan. Eta tacahe, ticaica­cha­sianapa mayehe.
29 Todos que ouviram as palavras de Jesus, até mesmo os cobradores de impostos, concordaram que o caminho de Deus era justo, pois tinham sido batizados por João.
30 Énasera ena fariséoana énapa ena máestroana, éna máisapa­va­ra­hanahi nacaica­cha­sihini mayehe ema Juan. Témepu­ru­re­ca­va­naripa eta náuriva­ya­rehini maicha ema Viya.
30 Os fariseus e mestres da lei, no entanto, rejeitaram o propósito de Deus para eles, pois recusaram o batismo de João.
31 Etiarihihi eti achaneana puiti juca sácheana, eta emasua­pa­ji­raivahi, nímicu­ti­chi­nahesa ena amaperuana tiútseruanahi. Apapi­pi­jichucha eta nacaye­ma­que­nea­napahi. Ema apana macahe­papuca: “Vépiyacapa eta piéstachicha”. Énasera ena apamuriana vahi náisapa­vahini. Tásiha, ema apana macahepuca: “Vépiyacapa eta ecari”. Váhiva­resera náisapa­vahini.
31 “Assim, a que posso comparar o povo desta geração?”, perguntou Jesus.
32 — ausente —
32 “Como posso descrevê-los? São como crianças que brincam na praça. Queixam-se a seus amigos: ‘Tocamos flauta, e vocês não dançaram, entoamos lamentos, e vocês não choraram’.
33 Ema Juan Tícacha­si­ri­carahi, te tímere­cavapa, muraca eta máimitu­ra­pianahi. Eta manica­sareana, vahi tácutihini eta nanica­sareana ena achaneana. Narari­hisera te emuri ena tépiyae­que­ne­hanahi éma. Náimijachahi mávaháruhi ema éreana.
33 Quando João Batista apareceu, não costumava comer e beber em público, e vocês disseram: ‘Está possuído por demônio’.
34 Núti Manere­ji­ru­nuhi ema Viya, eta níteca­pau­chi­rahepa, nucacha­ne­heripa eti achaneana eta enisirahi. Etiari­hi­hi­va­resera eti épiyae­que­ne­hanuhi: “Ímaha ema maca, cánisiu­qui­tataji, cávahárasi. Macacha­ne­va­capaipa ena cóbrare­ca­ra­hia­na­tataji énapa ena apamuriana nasipe­ca­tu­ra­ra­hi­que­neanahi”.
34 O Filho do Homem, por sua vez, come e bebe, e vocês dizem: ‘É comilão e beberrão, amigo de cobradores de impostos e pecadores’.
35 Éti épiya­cavapa épururahi, ticuti­rinehi yátupi­nahini échema­ra­hihini. Tétavi­ca­va­hisera eta éjeca­pi­ravahi taicha eta emasua­pa­ji­raivahi. Te yátupi­hi­pucaini échema­ra­hihini, ímati­nuhini eta nucava­na­hirahi eta me Tata­.
35 Mas a sabedoria é comprovada pela vida daqueles que a seguem.”
36 Matiarihihi ema achane ticaijarehi Simón, fariséohi éma. Macumpi­rachapa ema Jesús, manipana te mapena. Masuapa­hisera ema Jesús. Tiyanapa. Te tiúripa eta tinicacare, téjacapa te mesa.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para jantar. Jesus foi à casa dele e tomou lugar à mesa.
37 Susamai­ri­ricapa esu ésuna esena tisipe­ca­tu­ra­ra­hinihi eta matiari­hirahi ema Jesús te mapena ema fariseo. Tásiha, tiyanapa supauchahi ema Jesús. Suámapaipa eta bótechicha. Tínicapahi eta táijiyequene perfume tasiva­cha­quenehi.
37 Quando uma mulher daquela cidade, uma pecadora, soube que ele estava jantando ali, trouxe um frasco de alabastro contendo um perfume caro.
38 Tépuyucapa te máivapeana ema Jesús. Tíyaha­cavapa, táetsipa­pa­pe­vachapa eta sutsera. Suájahapa te suchutimaca. Tásiha, suépusa­pe­va­chavare eta suámaque­nepahi perfume, sutsiuca­pe­va­chavare.
38 Em seguida, ajoelhou-se aos pés de Jesus, chorando. As lágrimas caíram sobre os pés dele, e ela os secou com seu cabelo; e continuou a beijá-los e a derramar perfume sobre eles.
39 Tacahe, eta máimairahi ema fariseo eta juca, mapane­re­que­nehapa. Téchajicapa te masamure: “Te yátupi­nahini profetai­nahini ema maca, máimatia­ca­ri­pahini esu suca esena eta susipe­ca­tu­ra­rai­va­ta­tajihi. Vahi táuricahini suémama­cahini” macahe­sa­murepa.
39 Quando o fariseu que havia convidado Jesus viu isso, disse consigo: “Se este homem fosse profeta, saberia que tipo de mulher está tocando nele. Ela é uma pecadora!”.
40 Émasera ema Jesús masamahi eta mapane­reruhi ema fariseo. Máichapa: —Simón, jucarihi nuvaraha numeta­caviya. Ema fariseo majicapapa: —Nímahaseji, pimetacanu, maestro —máichapa.
40 Jesus disse ao fariseu: “Simão, tenho algo a lhe dizer”. “Diga, mestre”, respondeu Simão.
41 Tacahe, ema Jesús máimicu­tia­ra­chinapa, máichapa: —Natiarihi ena apinana ajairana ticante­veanahi mayehe ema rico. Ema émana ticantevehi quiniento; ema apana ticantevehi cincuenta.
41 Então Jesus lhe contou a seguinte história: “Um homem emprestou dinheiro a duas pessoas: quinhentas moedas de prata a uma delas e cinquenta à outra.
42 Tacahe, vahi nárata­hahini navacha­chahini eta nanteveana. Tásiha, maperdo­na­cha­vacapa ema rico ena apinana. Tiuri puiti, nuyase­re­ca­viyare. Ena nani apinana, ¿nájahapuca ema témuna­ca­panahi ema rico? —máichapa.
42 Como nenhum dos devedores conseguiu lhe pagar, ele generosamente perdoou ambos e cancelou suas dívidas. Qual deles o amou mais depois disso?”.
43 Majicapapa ema Simón: —Ticutimahi ema tisinte­ve­panahi. Tacahe, máichapa ema Jesús: —Pímahai­pajira.
43 Simão respondeu: “Suponho que aquele de quem ele perdoou a dívida maior”. “Você está certo”, disse Jesus.
44 Tacahe, ema Jesús máimara­ra­ca­ripahi esu esena. Tásiha, máichapa: —Pipanereaca esu suca esena. Puítihi, te nusiapapa te pipena, vahi pímisi­pa­cahini eta nívape. Ésusera esu suca esena tisipa­pe­va­chanuhi te sutsera, tiájape­va­chanupa te suchutimaca.
44 Então voltou-se para a mulher e disse a Simão: “Veja esta mulher ajoelhada aqui. Quando entrei em sua casa, você não ofereceu água para eu lavar os pés, mas ela os lavou com suas lágrimas e os secou com seus cabelos.
45 Píti vahi pitsiuca­nuhini eta pijaca­pi­ranuhi. Ésusera, ichape­murihi eta sutsiuca­pe­va­chi­ranuhi.
45 Você não me cumprimentou com um beijo, mas, desde a hora em que entrei, ela não parou de beijar meus pés.
46 Váhivare piámasi­cha­nuhini eta aceite eta pijaca­pi­ranuhi. Ésusera esu suca esena tisipa­pe­va­chanuhi eta te táijiyequene perfume.
46 Você não me ofereceu óleo para ungir minha cabeça, mas ela ungiu meus pés com um perfume raro.
47 Yátupi tisipe­ca­tu­rainihi esu suca. Numeta­ca­vi­ya­resera, nuperdo­na­cha­ripahi ésu tamutu eta supeca­tu­ranaini. Eta tacahe, ichape eta suímere­sirahi eta yátupirahi eta suémuna­si­ranuhi. Nácanisera apaesa­richuhi eta napeca­tu­ranaini, apaesa­ri­chu­hivare eta náemunaraiva, taicha apaesa­ri­chu­hivare eta najaca­pirahi eta nayehe perdón.
47 “Eu lhe digo: os pecados dela, que são muitos, foram perdoados e, por isso, ela demonstrou muito amor por mim. Mas a pessoa a quem pouco foi perdoado demonstra pouco amor”.
48 Tacahe, ema Jesús máichapa esu esena: —Vahi picueñamava, nuperdo­na­charipa tamutu eta pipeca­tu­ra­nainihi.
48 Então Jesus disse à mulher: “Seus pecados estão perdoados”.
49 Tacahe, ena natiari­hi­que­neanahi chimara­canahi náejaruanahi te mesa nacahepa te nasamureana: “¿Nájahapuca ema maca ticaemu­ñavahi marataha maperdonacha eta pecatuana?” —nacahepa.
49 Os homens que estavam à mesa diziam entre si: “Quem é esse que anda por aí perdoando pecados?”.
50 Émasera ema Jesús máichapa esu esena: —Táuricapa piyana. Yátupi eta piúchucu­hairaya táichavenehi eta picasi­ñai­ranuhi.
50 E Jesus disse à mulher: “Sua fé a salvou. Vá em paz”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.