Lucas 7

Ignaciano NT (IGN_SBB) vs BKJ

Sair da comparação
1 Tiuri, te títapi­ricapa ema Jesús eta máimitu­si­ra­vacahi ena achaneana, tichavapa eta te avasare Capernaúm.
1 Ora, quando ele acabou todos os seus discursos aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Matiarihihi ema achane apavasana. Comandante éma nayehe ena suntaruana romanoana. Capitán eta mávacure. Ticajumahi ema mamusura. Tiánehi­ripahi tépena. Ichape­rinehi eta máeñami­ravahi taicha máemuna­ru­quenehi ema mamusurahi.
2 E o servo de um certo centurião, que era querido para ele, estava doente, prestes a morrer.
3 Tacahe, te masamai­ri­ricapa ema capitán eta matiari­hirahi ema Jesús, máevata­ca­vacapa ena náiyamu­rianahi ena israelítana náichuha­pa­na­yarehi ema Jesús, macana­ra­si­na­pa­nahini ema mamusura.
3 E quando ele ouviu falar de Jesus, enviou-lhe os anciãos dos judeus, suplicando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Tacahe, te náiteca­pauchapa ema Jesús ena vanairu­canahi, nayaseacapa, ánipa naicha: —Mararihi ema capitán te viávasahi. Ichapemuri eta máimica­ta­si­ra­havihi. Máemepi­ya­re­ca­hivare eta ichape peti eta viúruji­si­rareva eta viyuja­ra­si­rarehi. Tásiha puiti, tivane­ca­havihi víchuha­panávi picata­ji­cahini picana­ra­si­na­pa­nahini ema mamusura. Tatupa­racahi pímica­tacaini ema maena —náichapa.
4 E, chegando eles junto de Jesus, suplicavam-lhe com instância, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 — ausente —
5 porque ele ama a nossa nação, e nos edificou a sinagoga.
6 Tacahe, ema Jesús tísapavapa tiyana, máehica­vacapa éna. Étasera te tiánehianapa eta mapena, mavane­ca­vacapa ema capitán ena máimati­ca­sareana, nametapana ema Jesús. Ánipa naicha: —Tata Jesús, eta juca máechaji­ri­ruvahi ema capitán: “Tata, vahi picucae­ña­macava eta pítesiraina eta nuyehe, taicha vahi táuricahini pisiapau­cha­nu­sa­mihini te nupena.
6 Então, Jesus foi com eles. E quando já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes; porque eu não sou digno de que tu entres debaixo do meu telhado;
7 Eta tacahe, vahi nupatsi­ca­vahini nútija­ca­rú­vai­nahini níchuha­panávi. Németeaca tarata­harichu picava­nairipi eta picana­ra­siraya ema numusura. Taicha núti nusuapahi te tivane­canuana ena anuque­he­pa­nanahi eta nuyehe. Nútiripa nusuapa­ca­re­hivare nayehe ena nusunta­ru­ranahi. Te nuvane­cavaca, téhevare níchuha­va­capuca, tisuapa­nuanahi. Te nuvane­capuca ema nuvaneru, enurujipa tisuapa­nuvane” macahepa.
7 e por isso nem eu considerei-me digno de ir a ti, mas dize uma palavra, e o meu servo será curado.
8 — ausente —
8 Porque eu também sou homem sob autoridade, e tenho soldados sob mim, e eu digo a um: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Te masamapa ema Jesús eta juca, ichape­rinehi márami eta yátupirahi macasi­ña­vairahi eta mayehe. Máichavacapa ena téhica­napahi: —Numetacahe: Nájina nímaha émanaina vijaneana israelíta mácutini ema maca achane apavasana eta macasi­ña­vairahi eta nuyehe —máichavacapa.
9 Quando Jesus ouviu essas coisas, maravilhou-se dele, e voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos, eu não encontrei tão grande fé, não, não em Israel.
10 Tacahe, nacarinepa tichavanahi ena vanairucana. Te títeca­panapa, náimaha­rinehi ema macaju­ma­que­nehini, tinara­caripa.
10 E retornando para casa os que haviam sido enviados, encontraram são o servo que estivera enfermo.
11 Te táequenepa eta juca, tiyana­varepa ema Jesús tayehe eta avasare ticaijare Naín. Náehica­pa­hivare ena máimitureana, énapa ena camuri­queneana achaneana.
11 E aconteceu que, no dia seguinte, ele foi à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos, e uma grande multidão.
12 Te títeca­pa­na­yarepa te avasare nácapa­ji­ca­vacapa ena achaneana tiámanapahi ema máepenaquene, náecara­yarehi. Camuria­na­pa­hivare ena achaneana téhica­napahi. Éma máepena­quenehi, macarichuhi suchichahi esu esena suépenai­ma­quenehi.
12 Ora, quando ele chegou perto da porta da cidade, eis que ali um homem morto era carregado para fora, filho único de sua mãe, que era viúva; e uma grande multidão estava com ela.
13 Eta máimairahi ema Viáquenu, majapa­nu­rinehi esu esena. Tásiha, máichapa: —Vahi picuiyaha —macahepa.
13 E, vendo-a, o Senhor se compadeceu dela, e disse-lhe: Não chores.
14 Tásiha, mapauchapa ena tiámanapahi ema máepenaquene. Titupi­hanapa éna. Máemama­hicapa eta macajone. Tásiha, macahepa: —Nuchicha, núti nuvanecavi, péchepuca —macahepa.
14 E, chegando-se, tocou o esquife; e os que o levavam pararam. E ele disse: Jovem, digo-te: Levanta-te.
15 Eneva­ne­rinehi téchepucapa ema amaperu máepena­que­nénihi. Téchajicapa ema amaperu. Tásiha, ema Jesús máijaracapa esu maena.
15 E o que estivera morto sentou-se, e começou a falar. E ele entregou-o à sua mãe.
16 Tacahe, ichape­rinehi tiárami­carehi eta juca nayehe ena camuri­queneana achaneana. Ánipa nacahe: —Tétávicava eta macuna­cha­careva ema Viya. Jéhevare ema maca achane yátupiquene profeta, mavaneruhi ema Viya. Tétávi­cavapa táurisa­mu­re­careva eta máuchusirahi te vimuri —nacahepa. Ena apamuriana ánivare nacahe: —Ema Viya tiúcupau­cha­havihi tímica­ta­pa­na­hávihi viti machane­ranahi —nacahepa.
16 E a todos sobreveio o temor, e eles glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e que Deus visitou o seu povo.
17 Eta juca máichaquenehi ema Jesús, téchaca­re­vanepa tamutu avasareana te návasanahi ena israelítana. Títeca­varepa te táyere­hi­queneana avasareana.
17 E este rumor sobre ele se espalhou por toda a Judeia, e por toda a região ao redor.
18 Éneri­chuvare ema Juan, te mávihahi te cárcel, masamai­ri­ricapa eta juca taicha nametacapa ena máimitureana.
18 E os discípulos de João relataram-lhe todas estas coisas.
19 Tacahe, máevatacapa ena apinana, nayase­re­pa­na­yarehi ema Jesús te yátupi­hipuca émaripahi ema Cristo ema macucha­pa­quenehi.
19 E João, chamando a si dois dos seus discípulos, enviou-os a Jesus, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
20 Tacahe, ena vanairu­canahi me Juan náiteca­pauchapa ema Jesús. Nayase­recapa, ánipa náichahi: —Ema viáquenu Juan tivane­ca­havihi viyase­re­pa­na­viyare te yátupi­hipuca pítiri­pa­hipuca Cristo ema vicucha­pa­quenehi. ¿Téhese­rapuca vímiya­na­va­ya­repuca vicuchapa? —náichapa.
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
21 Eta náiteca­pau­chirahi ema Jesús, éma ticana­ra­re­re­cai­chahahi ena nacaju­ma­queneana, énapa ena nacaja­ra­queneana. Máquiji­cavare ena éreanana tiávahá­canahi nácani achaneana. Macaimai­ri­ri­cavare ena mavera­queneana púchuquiana.
21 E, na mesma hora, ele curou a muitos de suas enfermidades, e males, e espíritos malignos, e a muitos que eram cegos ele deu a visão.
22 Tacahe, ema Jesús majica­pa­vacapa ena vanairu­canahi me Juan. Máichavacapa: —Nuvaraha ímara­racaya eta níchaqueneana puiti. Nucaimai­ri­ri­ca­vacaipa ena púchuquiana. Nímipai­siraipa ena masariana. Nucana­ra­ca­vacaipa ena leprósoana, énapa ena túhuquiñana. Nucaeche­pu­si­ra­va­cai­pavare ena náepena­que­neanaini. Éneri­chuvare níchuhahi ena páureana náeneuchava apaesa náuchucuha. Tásiha, eyana emetaca ema Juan tamutu eta níchaque­neanahi.
22 Então, Jesus respondendo, disse-lhes: Ide, e anunciai a João as coisas que ouvis e vedes: que os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres é pregado o evangelho.
23 Vaipa macueñamava ema Juan eta nuyehe. Tétavi­cavapa eta máurica­ca­revahi éma, te ticasi­ñavahi eta nuyehe —máichavacapa ema Jesús.
23 E abençoado é aquele que não se ofender em mim.
24 Tacahe, tichavanapa ena vanairu­canahi me Juan. Tásiha, tépana­va­varepa téchajica ema Jesús, máechaji­sihapa ema Juan. Ánipa macahe eta mameta­si­ra­vacahi ena achaneana: —Nuvaraha epane­reu­chayare ema Juan. Te jácani vuíchaha nacara­ta­cahini éma, te eyanapa te mávapahi apaquehe te mávihahi, ¿tájaha eta epane­reruana tayehe eta macame­ta­rai­ruirahi? Éti ímija­cha­vai­papuca mamapa­chi­chi­ji­ri­ru­vaichucha eta máechaji­sirahi tacutihi te vímararaca eta taflurena eta acutena te tacaya­mu­ri­ri­jicahi eta técaticava.
24 E quando os mensageiros de João partiram, ele começou a falar à multidão acerca de João: O que fostes ver no deserto? Uma cana agitada pelo vento?
25 Ímija­chai­pa­va­repuca tavayuaruhi ema tiúrina­ná­ca­va­yarehi eta macamui­ri­hairahi. Écharichuhi éti mácani tiúrina­na­cavahi, píncanillahi eta máitaresira, váiparinehi tiúchucaimahi te sache, váhivare tiyanaimahi te mávapahiana apaquehe. Manasi­que­ne­yarehi te jácani tiúrina peti.
25 Mas o que fostes ver? Um homem trajado de roupas delicadas? Eis que aqueles que vestem roupas esplêndidas, e vivem em delícias, estão nos tribunais reais.
26 Nuyase­recahe: ¿Nájahapuca ímijachahi éma? ¿Ímati­hipuca eta profetairahi éma? Núti numetacahe: Matupi­ruvahi eta macame­ta­rai­ruirahi ema Juan. Mavaneruhi ema Viya eta yátupi­quenehi profetahi éma. Nájina mácutihini ena apamuriana profetana.
26 Mas o que fostes ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais do que um profeta.
27 Ema maca Juan émara máechaji­si­ha­quenehi ema Viya eta te Sagrada Escritura, ánipa macahehi: “Nuvane­cayare ema tínapu­mi­rau­cha­vi­ya­repahi ema ticame­ta­rai­ru­ya­repahi, apaesa natseca­vapaipa ena achaneana eta najaca­pi­ra­viyare” tacahepa eta Sagrada Escritura.
27 Este é aquele, de quem está escrito: Eis que eu envio o meu mensageiro diante da tua face, que preparará diante de ti o teu caminho.
28 Núti nutupiruva numetacahe: Ema maca Juan, nájina mácuti nayehe ena achaneana. Tétavicava eta macuna­cha­ca­revahi. Iápaju­pa­na­va­hisera eta ecuna­cha­ca­revahi eti nuchane­ranahi, apaesa­chi­charipa eta ecaicu­tia­rairahi eta mapane­re­ruanahi ema Tata.
28 E eu vos digo: Que entre os nascidos de mulher, não há maior profeta do que João, o Batista; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Ena achaneana, énaripa ena tisipe­ca­tu­ra­ra­hia­naini, náimatiacahi ema Juan eta mavane­ca­sivahi me Viya. Nasuapa­hivare eta mameta­rairuana ema Juan. Eta tacahe, ticaica­cha­sianapa mayehe.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 Énasera ena fariséoana énapa ena máestroana, éna máisapa­va­ra­hanahi nacaica­cha­sihini mayehe ema Juan. Témepu­ru­re­ca­va­naripa eta náuriva­ya­rehini maicha ema Viya.
30 Mas os fariseus e os intérpretes da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 Etiarihihi eti achaneana puiti juca sácheana, eta emasua­pa­ji­raivahi, nímicu­ti­chi­nahesa ena amaperuana tiútseruanahi. Apapi­pi­jichucha eta nacaye­ma­que­nea­napahi. Ema apana macahe­papuca: “Vépiyacapa eta piéstachicha”. Énasera ena apamuriana vahi náisapa­vahini. Tásiha, ema apana macahepuca: “Vépiyacapa eta ecari”. Váhiva­resera náisapa­vahini.
31 E disse o Senhor: A quem, pois, eu compararei os homens desta geração, e a quem eles são semelhantes?
32 — ausente —
32 Eles são semelhantes às crianças que, assentadas nas praças, chamam umas às outras, e dizem: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamo-vos murmurações, e não lamentastes.
33 Ema Juan Tícacha­si­ri­carahi, te tímere­cavapa, muraca eta máimitu­ra­pianahi. Eta manica­sareana, vahi tácutihini eta nanica­sareana ena achaneana. Narari­hisera te emuri ena tépiyae­que­ne­hanahi éma. Náimijachahi mávaháruhi ema éreana.
33 Porque veio João, o Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele tem um demônio.
34 Núti Manere­ji­ru­nuhi ema Viya, eta níteca­pau­chi­rahepa, nucacha­ne­heripa eti achaneana eta enisirahi. Etiari­hi­hi­va­resera eti épiyae­que­ne­hanuhi: “Ímaha ema maca, cánisiu­qui­tataji, cávahárasi. Macacha­ne­va­capaipa ena cóbrare­ca­ra­hia­na­tataji énapa ena apamuriana nasipe­ca­tu­ra­ra­hi­que­neanahi”.
34 Veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e pecadores.
35 Éti épiya­cavapa épururahi, ticuti­rinehi yátupi­nahini échema­ra­hihini. Tétavi­ca­va­hisera eta éjeca­pi­ravahi taicha eta emasua­pa­ji­raivahi. Te yátupi­hi­pucaini échema­ra­hihini, ímati­nuhini eta nucava­na­hirahi eta me Tata­.
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Matiarihihi ema achane ticaijarehi Simón, fariséohi éma. Macumpi­rachapa ema Jesús, manipana te mapena. Masuapa­hisera ema Jesús. Tiyanapa. Te tiúripa eta tinicacare, téjacapa te mesa.
36 E um dos fariseus desejava que ele comesse com ele. E ele entrando na casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Susamai­ri­ricapa esu ésuna esena tisipe­ca­tu­ra­ra­hinihi eta matiari­hirahi ema Jesús te mapena ema fariseo. Tásiha, tiyanapa supauchahi ema Jesús. Suámapaipa eta bótechicha. Tínicapahi eta táijiyequene perfume tasiva­cha­quenehi.
37 E eis que uma mulher da cidade, que era uma pecadora, sabendo que Jesus estava à mesa na casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com unguento,
38 Tépuyucapa te máivapeana ema Jesús. Tíyaha­cavapa, táetsipa­pa­pe­vachapa eta sutsera. Suájahapa te suchutimaca. Tásiha, suépusa­pe­va­chavare eta suámaque­nepahi perfume, sutsiuca­pe­va­chavare.
38 e ficando atrás de seus pés chorando, começou a derramar lágrimas sobre os seus pés, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça, e beijava-lhe os pés, e ungia-os com o unguento.
39 Tacahe, eta máimairahi ema fariseo eta juca, mapane­re­que­nehapa. Téchajicapa te masamure: “Te yátupi­nahini profetai­nahini ema maca, máimatia­ca­ri­pahini esu suca esena eta susipe­ca­tu­ra­rai­va­ta­tajihi. Vahi táuricahini suémama­cahini” macahe­sa­murepa.
39 Ora, quando o fariseu que o havia convidado viu isto, falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e que tipo de mulher é esta que o toca; pois ela é uma pecadora.
40 Émasera ema Jesús masamahi eta mapane­reruhi ema fariseo. Máichapa: —Simón, jucarihi nuvaraha numeta­caviya. Ema fariseo majicapapa: —Nímahaseji, pimetacanu, maestro —máichapa.
40 E respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, eu tenho algo a dizer-te. E ele disse: Mestre, diga.
41 Tacahe, ema Jesús máimicu­tia­ra­chinapa, máichapa: —Natiarihi ena apinana ajairana ticante­veanahi mayehe ema rico. Ema émana ticantevehi quiniento; ema apana ticantevehi cincuenta.
41 Havia um certo credor que tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinquenta.
42 Tacahe, vahi nárata­hahini navacha­chahini eta nanteveana. Tásiha, maperdo­na­cha­vacapa ema rico ena apinana. Tiuri puiti, nuyase­re­ca­viyare. Ena nani apinana, ¿nájahapuca ema témuna­ca­panahi ema rico? —máichapa.
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Dize, pois, qual deles o amará mais?
43 Majicapapa ema Simón: —Ticutimahi ema tisinte­ve­panahi. Tacahe, máichapa ema Jesús: —Pímahai­pajira.
43 E Simão, respondendo, disse: Eu suponho que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Tu julgaste corretamente.
44 Tacahe, ema Jesús máimara­ra­ca­ripahi esu esena. Tásiha, máichapa: —Pipanereaca esu suca esena. Puítihi, te nusiapapa te pipena, vahi pímisi­pa­cahini eta nívape. Ésusera esu suca esena tisipa­pe­va­chanuhi te sutsera, tiájape­va­chanupa te suchutimaca.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Eu entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta derramou lágrimas sobre os meus pés, e os enxugou com os cabelos de sua cabeça.
45 Píti vahi pitsiuca­nuhini eta pijaca­pi­ranuhi. Ésusera, ichape­murihi eta sutsiuca­pe­va­chi­ranuhi.
45 Tu não me beijaste, mas esta mulher desde que entrou, não parou de beijar os meus pés.
46 Váhivare piámasi­cha­nuhini eta aceite eta pijaca­pi­ranuhi. Ésusera esu suca esena tisipa­pe­va­chanuhi eta te táijiyequene perfume.
46 Tu não ungiste a minha cabeça com óleo; mas esta mulher com unguento ungiu os meus pés.
47 Yátupi tisipe­ca­tu­rainihi esu suca. Numeta­ca­vi­ya­resera, nuperdo­na­cha­ripahi ésu tamutu eta supeca­tu­ranaini. Eta tacahe, ichape eta suímere­sirahi eta yátupirahi eta suémuna­si­ranuhi. Nácanisera apaesa­richuhi eta napeca­tu­ranaini, apaesa­ri­chu­hivare eta náemunaraiva, taicha apaesa­ri­chu­hivare eta najaca­pirahi eta nayehe perdón.
47 Por isso, eu te digo: Os pecados dela, que são muitos, lhe são perdoados, porque ela muito amou; mas a quem pouco é perdoado, pouco ama.
48 Tacahe, ema Jesús máichapa esu esena: —Vahi picueñamava, nuperdo­na­charipa tamutu eta pipeca­tu­ra­nainihi.
48 E disse-lhe: Os teus pecados são perdoados.
49 Tacahe, ena natiari­hi­que­neanahi chimara­canahi náejaruanahi te mesa nacahepa te nasamureana: “¿Nájahapuca ema maca ticaemu­ñavahi marataha maperdonacha eta pecatuana?” —nacahepa.
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que também perdoa pecados?
50 Émasera ema Jesús máichapa esu esena: —Táuricapa piyana. Yátupi eta piúchucu­hairaya táichavenehi eta picasi­ñai­ranuhi.
50 E ele disse à mulher: A tua fé te salvou; vai em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.