Lucas 2
Ignaciano NT (IGN_SBB) vs NTLH
1 Tacahe, te jena áñoanahi cape juca viásinequenehi te émarichaha aquenucahi ema Emperador Augusto, matiarihihivare ema apana achane ticaijare Cirenio, majupahahi ema Augusto. Prefectohi éma, tayehe eta avasareana. Ticaijare Siria eta mávihahi. Tacahe, te jena sácheana, ema Augusto macavanairipipa nacuchuca eta vantu eta nacatupairayare namutu ena achaneana te avasareana. Tacahe, tiyananapa ena achaneana te návasanapachu te náuchusineana eta nacatupairayarehi. Nasuapayarehi eta vanairipi. Táinapuiruhi censo maicha ema Emperador Augusto.
1 Naquele tempo o imperador Augusto mandou uma ordem para todos os povos do Império. Todas as pessoas deviam se registrar a fim de ser feita uma contagem da população.
2 — ausente —
2 Quando foi feito esse primeiro recenseamento, Cirênio era governador da Síria.
3 — ausente —
3 Então todos foram se registrar, cada um na sua própria cidade.
4 Tacahe, tiyanapa ema José. Mámapa esu mayena María. Ticajaripaipa ésu. Tacahe, tiúchucanapa éna tayehe eta avasare ticaijare Nazaret te Galilea. Nacaijuhepa eta avasare ticaijare Belén te Judea, eta mávasainihi ema aquenucaini rey David. Étarichuvare mávasahi ema José, taicha ema José mámariequenehi ema David. Tiyananapa ticatupanayarehi.
4 Por isso José foi de Nazaré, na Galileia, para a região da Judeia, a uma cidade chamada Belém, onde tinha nascido o rei Davi. José foi registrar-se lá porque era descendente de Davi.
5 — ausente —
5 Levou consigo Maria, com quem tinha casamento contratado . Ela estava grávida,
6 Tacahe, títecapanapa te Belén. Tájinaipasera táviravainahini eta te pétiana eta náitecapihahini taicha camuriqueneanahi ena achaneana náitecapaqueneanahi. Tacahe, tisiapanapa eta te peti tapena eta sárareana. Tacahe, esu María tiyuriticavaipa eta sucajera eta suínasirayarehi. Tacahe, tínacapa jena yati. Suínacapa ema amuya ema suárachichahi. Tacahe, suáyuruacapa eta te mámaratataji pañal. Sucaivecapa ema amuya alauchu.
6 e aconteceu que, enquanto se achavam em Belém, chegou o tempo de a criança nascer.
7 — ausente —
7 Então Maria deu à luz o seu primeiro filho. Enrolou o menino em panos e o deitou numa manjedoura , pois não havia lugar para eles na pensão.
8 Te vámahi te tachacaya eta avasare Belén, natiarihihi ena pástuléruana. Éna, najaneacahi eta nayeheana uvesana te jena yátiquenehi.
8 Naquela região havia pastores que estavam passando a noite nos campos, tomando conta dos rebanhos de ovelhas.
9 Tiáramicarepa tímerecava ema ángele mavaneruhi ema Viya. Jéhesare, tamicauchamurinehi ena pástuléruana eta majaraivahi éma. Tiáramecanarine éna.
9 Então um anjo do Senhor apareceu, e a luz gloriosa do Senhor brilhou por cima dos pastores. Eles ficaram com muito medo,
10 Tásihasera, ema ángele máichavacapa: —Vahi ecupica. Yare, jucarihi eta tímitecanuhi núti numetapanaheyare. Tétávicava táurisamurécarevaya nayehe namutu ena achaneana.
10 mas o anjo disse: — Não tenham medo! Estou aqui a fim de trazer uma boa notícia para vocês, e ela será motivo de grande alegria também para todo o povo!
11 Puiti te jena avasare Belén, mávasaini ema rey David, tiúchucaipa ema Ticatiurahiyare eyehe emutu éti. Éma, ticaijare Cristo Viáquenu.
11 Hoje mesmo, na cidade de Davi , nasceu o Salvador de vocês — o Messias , o Senhor!
12 Eta tacahe, nímicucutiarachinaheyare eta ímairaya: Echimapayare ema amuya ticayuruhahi te mámaratataji pañal. Tívecahi eta te tajuhe eta peti tapena eta sárareana —máichavacapa ema ángele.
12 Esta será a prova: vocês encontrarão uma criancinha enrolada em panos e deitada numa manjedoura .
13 Tásiha, tíjahúchavapa tímerecavana ena camuriqueneana ángeleana eta te mávihahi ema émana ángele. Najirahi eta alabanza eta nacunachirahi ema Viya te anuma. Ánipa nacahe:
13 No mesmo instante apareceu junto com o anjo uma multidão de outros anjos, como se fosse um exército celestial. Eles cantavam hinos de louvor a Deus, dizendo:
14 — ausente —
14 — Glória a Deus nas maiores alturas do céu! E paz na terra para as pessoas a quem ele quer bem!
15 Tacahe, tiyananapa ena ángeleana, tichavana te anuma. Tásiha, náichacacapa ena pástuléruana: —Yare, viyana te Belén. Viyana vímahapana eta juca mametaruhavihi ema ángele mavaneruhi ema Viya Viáquenu —náichacacapa.
15 Quando os anjos voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: — Vamos até Belém para ver o que aconteceu; vamos ver aquilo que o Senhor nos contou.
16 Tacahe, titátájianapaipahi tiyanana. Jéhesareinahi, te títecapanapa, nachimapainehi esu María émapa ema José. Matiarihisaréipahi ema amuya. Tívecahi éma eta te tajuhe eta peti tapena eta sárareana.
16 Eles foram depressa, e encontraram Maria e José, e viram o menino deitado na manjedoura.
17 Te náimahapa tamutu, tépanavanapa náemechapa. Amairipahipa naecha eta mametarapianahi ema ángele eta máuchusiraipahi ema amuya.
17 Então contaram o que os anjos tinham dito a respeito dele.
18 Tacahe, náraminehi namutu ena achaneana eta nametarapianahi ena pástuléruana.
18 Todos os que ouviram o que os pastores disseram ficaram muito admirados.
19 Tásihasera, esu María supanerequenehainehi te susamure tamutu eta juca susamaqueneanahi.
19 Maria guardava todas essas coisas no seu coração e pensava muito nelas.
20 Tacahe, ena pástuléruana tichavanapa tayehe eta te najanearesihahi eta uvesana. Nacunachainehi ema Viya te anuma táichavene eta máechajiriruvahi ema ángele, táichavenevare eta náimairahivare ema amuya alauchu. Étapaichuhi tacahehi eta macayemaquenehi ema ángele.
20 Então os pastores voltaram para os campos, cantando hinos de louvor a Deus pelo que tinham ouvido e visto. E tudo tinha acontecido como o anjo havia falado.
21 Te óchoquenepa sache eta máuchusirahi ema amuya, namarcachapa éma taicha tacahehi eta nayeherepi ena israelítana. Tacahe, nanacapa eta máijareyare Jesús. Eta máijare máimijarechaquenehi ema ángele te sucajariyarepa esu maena María.
21 Uma semana depois, quando chegou o dia de circuncidar o menino, puseram nele o nome de Jesus. Pois o anjo tinha dado esse nome ao menino antes de ele nascer.
22 Tacahe, te cuarentaquenepa sache eta suínasirahi esu María, tiyananapa te Jerusalén. Eta tímiyanavacahi éna, náimerepanayarehi ema amuya mayehe ema Viya Viáquenu. Taicha ema Viya macavanairipihi eta te Sagrada Escritura eta májurehi ema víyarahaini Moiséini, ánipa tacahehi: “Te ajairapuca ema mácani suárachicha esu esena, ímerecayare nuyehe; íjaracanuyare taicha nícuchichuhi ema”. Énerichuvare náitauchayarehi eta juca apana vanairipi tayehe eta napachihairaina ena esenana eta te táequenerapa eta náinasira. Ánipa macahe: “Esu súcani esena arainacahi, suíjaracasichanupana eta apihina paluma símarrune; te váhipuca, apina paluma suítatiqueneana, amairuhichichanasera”.
22 Chegou o dia de Maria e José cumprirem a cerimônia da purificação , conforme manda a Lei de Moisés. Então eles levaram a criança para Jerusalém a fim de apresentá-la ao Senhor.
23 — ausente —
23 Pois está escrito na Lei do Senhor: “Todo primeiro filho será separado e dedicado ao Senhor.”
24 — ausente —
24 Eles foram lá também para oferecer em sacrifício duas rolinhas ou dois pombinhos, como a Lei do Senhor manda.
25 Tiuri, matiarihihi te Jerusalén ema émana achane ticaijare Simeón. Tétávicavahi eta máuriva. Tipicaurahi éma. Émarichu mávaháruhi ema Espíritu Santo. Ticuchapavaipahicha ticaimairuvaipaicha éma eta máimatiraya ema Cristo, éma ticaurisamurerahi nayehe ena achaneana majaneanana israelítana.
25 Em Jerusalém morava um homem chamado Simeão. Ele era bom e piedoso e esperava a salvação do povo de Israel. O Espírito Santo estava com ele,
26 Taicha ema Espíritu Santo mametacaripahi ema Simeón eta vuíchaha tépenavanemahi éma, táicha máimatinumayarehi ema Cristo mavaneruyarehi ema Viya.
26 e o próprio Espírito lhe tinha prometido que, antes de morrer, ele iria ver o Messias enviado pelo Senhor.
27 Tiuri, te jena sache, ema Espíritu mavanecapa ema achane Simeón mayana eta te Templo. Tacahe, títecapanapa ena ticachichana ema Jesús. Námapaipa ema amuya. Náitauchayarehi eta vanairipiana taicha eta máuchusirahi ema suárachichahi.
27 Guiado pelo Espírito, Simeão foi ao Templo. Quando os pais levaram o menino Jesus ao Templo para fazer o que a Lei manda,
28 Tacahe, te máimahapa ema Simeón ema amuya, mavehapa, majupacapa. Tásiha, macunacharinehi ema Viya te anuma. Macahepa ema Simeón:
28 Simeão pegou o menino no colo e louvou a Deus. Ele disse:
29 —Tiuri puiti, Tata Náquenu te anuma, nuvarahapa nunaraca te juca apaquehe, nuti pivanarahi. Taicha núrisamurepa eta nímairaipa ema Cristo. Étapaichuhi eta pimetarunuhi. Nímatipa ema Ticatiurahiqueneyarehi, ema pivaneruhi pitupararuhi.
29 — Agora, Senhor, cumpriste a promessa que fizeste e já podes deixar este teu partir em paz.
30 — ausente —
30 Pois eu já vi com os meus próprios olhos a tua salvação,
31 Éma, tímaticareya picha nayehe ena achaneana ticavasanahi eta te tamutu avasareana.
31 que preparaste na presença de todos os povos:
32 Ticunachavanarinehi ena pinerejiruana israelítana. Tíjarahinevare te nasamure eta nacunachirahi. Éma, timicauchavacaya ena apamuriana achaneana apavasanana apaesa náimatiyare ema Viya —macahepa ema Simeón.
32 uma luz para mostrar o teu caminho a todos os que não são judeus e para dar
33 Náraminehi ena ticachichana eta máechajiriruvanahi ema Simeón mayehe ema amuya.
33 O pai e a mãe do menino ficaram admirados com o que Simeão disse a respeito dele.
34 Tacahe, ema Simeón mayaseacapa ema Viya eta náurivaina éna. Tacahe, máichapa esu María esu maena ema amuya Jesús: —Pímaha. Ema maca amuya, matuparacasivaichuhi me Viya eta máimituresirayare eta máechajiriruvana ema Viya. Natiarihiyaresera camuriana ena vijaneanana israelítana énajivayare tíchavanayare, taicha náepuruyare ema pichicha, nacatianacayareva. Tásiha, natiarihiyarevaresera ena apamuriana vijaneanana tinaracanayare tiúricavanayare taicha eta nacasiñairaya éma.
34 Simeão os abençoou e disse a Maria, a mãe de Jesus: — Este menino foi escolhido por Deus tanto para a destruição como para a salvação de muita gente em Israel. Ele vai ser um sinal de Deus; muitas pessoas falarão contra ele,
35 Étainapa tacaecheraiyaya eta napanereruanapachu te nasamureana. Énerichuvare, numetacavi piti María: Ichape eta picatisamurevayare, taicha pímahayare eta táiñehiqueneyare máichararacavayare ema pichicha. Tímicutijiricavayare tayuvaracahini eta pisamure eta tumare —máichapa ema Simeón.
35 e assim os pensamentos secretos delas serão conhecidos. E a tristeza, como uma espada afiada, cortará o seu coração, Maria.
36 Tiuri, sutiarihihivare esu ésuna esena ichavicachicha. Ticametarairurahi ésu. Ticaijaruhi Ana. Ema suíyaini ticaijaréni Fanuel. Ésu, mámariequenehi ema víyarahaini Aser. Eta suámaperuvahi ésu, siete año eta sucachanerahi ema suímaini.
36 Havia ali também uma profetisa chamada Ana, que era viúva e muito idosa. Ela era filha de Fanuel, da tribo de Aser. Sete anos depois que ela havia casado, o seu marido morreu.
37 Tásiha, ochenta y cuatro áñoripahi eta suépenaimavahi. Sunasiquenehi sucapenahi ésu eta te Templo. Tamutuhi sácheana, yátiana, tiyujaracahi ésu. Suhayunachahivare.
37 Agora ela estava com oitenta e quatro anos de idade. Nunca saía do pátio do Templo e adorava a Deus dia e noite, jejuando e fazendo orações.
38 Tacahe, ema Simeón téchajiricavainirichaha, títecapanecha esu Ana. Eta suímairahi ema amuya Jesús, sucunacharinehivare ésu apanahivare, suhasulupayachapa ema Viya máichavene ema amuya. Tásiha, sucametarairupa mayehe ema amuya. Suéchajisihahi éma nayehe ena tisuapajirairahana ticuchapanahi eta máitecapirayare te Jerusalén ema Cristo.
38 Naquele momento ela chegou e começou a louvar a Deus e a falar a respeito do menino para todos os que esperavam a libertação de Jerusalém.
39 Tiuri, náitauchapa tamutu eta mavanairipiana ema Viya eta te Sagrada Escritura. Tacahe, tichavanapa eta te Nazaret te Galilea, te návasaichuhi éna.
39 Quando terminaram de fazer tudo o que a Lei do Senhor manda, José e Maria voltaram para a Galileia, para a casa deles na cidade de Nazaré.
40 Tacahe, ema amuya Jesús tiúrijuruhi. Túmehi. Téchemarahihi, tamutu maecha, taicha mamunavahi me Viya.
40 O menino crescia e ficava forte; tinha muita sabedoria e era abençoado por Deus.
41 Tiuri, tamutu áñoana te Páscuamuhuana, eta nayeherepi ena ticachichana ema amaperu Jesús, tiyananayarehi tayehe eta avasare Jerusalén.
41 Todos os anos os pais de Jesus iam a Jerusalém para a Festa da Páscoa .
42 Tacahe, ema Jesús, te macayehepa doce año, tatuparacaripahi ena ticachichana náimerepanayarehi éma, námayarehi tayehe eta Jerusalén, náimimatichayarehi eta piesta ticaijare Pascua.
42 Quando Jesus tinha doze anos, eles foram à Festa, conforme o seu costume.
43 Tiuri, te jena táequenerapa eta piesta, tichavanapa te napena. Tíminasichavapasera ema amaperu Jesús eta te Jerusalén. Eta napaisirapahi te achene, vahi náejiacavanehini ena ticachichana,
43 Depois que a Festa acabou, eles começaram a viagem de volta para casa. Mas Jesus tinha ficado em Jerusalém, e os seus pais não sabiam disso.
44 taicha náimijachahi matiarihipahi éma te namuri ena achaneana nacachanequeneanapahi. Étanaripahi sache eta napaisirahi, napaenumavapa náejiacahi éma. Te jena cáperehiquenepa, natanucapa te namuri ena najaneanana nacachanequeneanapahi.
44 Eles pensavam que ele estivesse no grupo de pessoas que vinha voltando e por isso viajaram o dia todo. Então começaram a procurá-lo entre os parentes e amigos.
45 Májinasera náichimavahini. Tacahe, tichavanavarepa te Jerusalén, natanupanayarehi éma.
45 Como não o encontraram, voltaram a Jerusalém para procurá-lo.
46 Tacahe, te jena mapanaquenepa sache eta natanusirahi, napaenumavapa náetupiacahi ema Jesús tayehe eta Templo. Macachanemurihi, téjacahi te namuri ena máestroana. Masamararacavacahi, mayaseremurihavacahivare éma apanavare.
46 Três dias depois encontraram o menino num dos pátios do Templo, sentado no meio dos mestres da Lei, ouvindo-os e fazendo perguntas a eles.
47 Ichaperinehi eta náraminehi namutu eta náimairahi eta máechemaraivahi, taicha táurivapahi eta majicapiravacapahi éna, taicha eta máechemaraivahi.
47 Todos os que o ouviam estavam muito admirados com a sua inteligência e com as respostas que dava.
48 Tacahe, tiáramivanarinehi ichape ena ticachichana te náetupiacapa. Tásiha, suíchapa esu maena: —Nuchicha, ¿tájaha tacayema píchahavihi? Ichapemuri eta vicañamarasiravahi pícha. Vitanujiriricavihi, núti éñipa eñi piya —suíchapa esu maena.
48 Quando os pais viram o menino, também ficaram admirados. E a sua mãe lhe disse: — Meu filho, por que foi que você fez isso conosco? O seu pai e eu estávamos muito aflitos procurando você.
49 Tacahe, ema Jesús majicapapa: —¿Tájaha tacayema, meme, eta etanujiricanuhi? ¿Váhipuca échahini éti eta návihairahi eta ani? Níchayare eta máemataneana ema Tata —macahepa ema Jesús.
49 Jesus respondeu:
50 Énasera vahi nacaicutiarahini eta macayemaqueneanahi ema nachicha Jesús.
50 Mas eles não entenderam o que ele disse.
51 Tacahe, tiyananapasera tichavana te návasahi Nazaret. Ema Jesús, tisuapajirahihi nayehe ena ticachichana. Esu maena María tamutuhi supanerequenehahi te susamure eta juca susamaqueneanahi.
51 Então Jesus voltou com os seus pais para Nazaré e continuava a ser obediente a eles. E a sua mãe guardava tudo isso no coração.
52 Tacahe, ema Jesús tijurucapaipa, tijuruhacapaipavare eta máquehe, tacachanepahisera eta máitupajijiasiravahi. Máimicatacahi ema Viya. Tétavicavahivare eta náemunasirahi éma, ena achaneana.
52 Conforme crescia, Jesus ia crescendo também em sabedoria, e tanto Deus como as pessoas gostavam cada vez mais dele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.