Lucas 24

Ignaciano NT (IGN_SBB) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Te apanapa sache, te tijara­ra­hi­chichapa eta lumíncu­quenehi, tiyananapa ena esenana tayehe eta máecari. Námapaipa eta perfumeana náicure­vanahi, nacacha­ne­va­capaipa ena apamuriana esenana.
1 No domingo bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando os perfumes que haviam preparado.
2 Te títeca­panapa tayehe eta ecari, náimaha­rinehi eta ticheyarame mari tajihainihi eta ecari, téquehe­pui­chavaipa.
2 Elas viram que a pedra tinha sido tirada da entrada do túmulo.
3 Tisiapanapa éna, náejiacainehi eta máquehe ema Viáquenu Jesús. Májina­ripahi.
3 Porém, quando entraram, não acharam o corpo do Senhor Jesus
4 Tiárame­ca­na­rinehi eta náejiasirahi. Váipa náimatie­que­ne­hahini tájaha­hipuca eta máichara­ra­cavahi. Tásiha, tiárami­carepa náimahahi ena apinana ajairana titupi­hanahi te nachacaya. Tijanu­nu­ca­vacahi eta namuirihana.
4 e não sabiam o que pensar. De repente, apareceram diante delas dois homens vestidos com roupas muito brilhantes.
5 Eta nárame­sirahi éna, tétipai­mu­ri­hanapa. Énasera ena ajairana náimaha­que­neanahi náichapa:
5 E elas ficaram com medo, e se ajoelharam, e encostaram o rosto no chão. Então os homens disseram a elas: — Por que é que vocês estão procurando entre os mortos quem está vivo?
6 —Éti ímija­chai­papuca manasihi tépenahi ema Jesucristo, Manere­jiruhi ema Viya. Májinaripa, tichava­ripahi títareca. Échava­ri­chu­hipuca eta macaye­ma­que­neanahi te achane­richaha te manasi­que­ne­richaha te Galilea. Macahehi eta máechaji­ri­ruvahi eta nacara­ta­si­ra­yarehi ena ticatia­na­canahi éma, náetata­si­ra­ya­rehiva te crusu. Téchepu­ca­ya­re­hisera te mapana­que­nénapa sache —nacahepa ena ajairana.
6 Ele não está aqui, mas foi ressuscitado. Lembrem que, quando estava na Galileia, ele disse a vocês:
7 — ausente —
7 “O Filho do Homem precisa ser entregue aos pecadores, precisa ser crucificado e precisa ressuscitar no terceiro dia”.
8 Tacahe éna, enuru­ji­rinehi náechavane eta máechaji­ri­ru­vanahi ema Jesús.
8 Então as mulheres lembraram das palavras dele
9 Te tichavanapa te napena, nametacapa ena óncequeneana apóstoleana, énapa ena apamuriana nachamu­rianahi. Te nataracu ena esenana tímahanahi ena ángeleana, sutiari­hipahi esu María Magdalena, esu Juana, ésupa esu apanavare María, máenahi ema Jacobo.
9 e, quando voltaram do túmulo, contaram tudo isso aos onze apóstolos e a todos os outros.
10 — ausente —
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago. Estas e as outras mulheres que foram com elas contaram tudo isso aos apóstolos.
11 Énasera ena apóstoleana vahi nasuapahini, náimija­chaichucha náepiya­hi­raivahi namauri­shivahi ena esenana.
11 Mas eles acharam que o que as mulheres estavam dizendo era tolice e não acreditaram.
12 Tiyana­va­ne­pasera ema Pedro tayehe eta ecari. Tijuna­pa­paipahi. Te títecapapa, máimahapa tacarinehi eta sávana. Mapane­re­que­ne­hainehi eta juca táichara­ra­cavahi. Tacahe, tichava­varepa.
12 Porém Pedro se levantou e correu para o túmulo. Abaixou-se para olhar e viu somente os lençóis de linho e nada mais. Aí voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.
13 Étarichu te jena sáchequenehi, tipaica­napahi te achene ena apinana máimitureana ema Jesús. Násihahi éna te Jerusalén nacaiju­he­yarehi eta avasa­rechicha Emaús. Once kilometro eta tayere­hivahi.
13 Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus estavam indo para um povoado chamado Emaús, que fica a mais ou menos dez quilômetros de Jerusalém.
14 Eta napaisi­rapahi nacasa­mu­re­paipahi eta nasamai­ri­riruhi. Téchaji­ri­ca­va­napaipa.
14 Eles estavam conversando a respeito de tudo o que havia acontecido.
15 Eta náechaji­si­hai­rapahi eta juca táichara­ra­ca­vanahi, tiárami­carepa macapa­ya­mu­rihapa ema Jesús, macacha­ne­va­capaipa.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus chegou perto e começou a caminhar com eles,
16 Énasera vahi náimatihini, taicha éma vahi máisapahini náimati.
16 mas alguma coisa não deixou que eles o reconhecessem.
17 Tacahe, ema Jesús mayase­re­ca­vacapa: —¿Tájahasica eta juca échaji­si­hapahi eta epaisi­rapahi? ¿Tájaha eta tímipa­ne­re­re­ca­hepahi? —máichavacapa.
17 Então Jesus perguntou: Eles pararam, com um jeito triste,
18 Ema émana ticaijarehi Cleofas majicapapa: —Namutu ena achaneana náechahi eta juca táichara­ra­cavahi te Jerusalén puiti juca sácheanahi. ¿Picari­chu­hipuca píti vahi péchahini eta juca, eta piávihairahi te Jerusalén?
18 e um deles, chamado Cleopas, disse: — Será que você é o único morador de Jerusalém que não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 Éma máichavarepa: —¿Tájahasica eta téchacarehi? Éna náichapa: —Émara véchaji­si­hapahi eta máichava­que­névahi ema Jesús Nazareno, ema profeta máurique­nehini nayehe ena achaneana. Tamutuinihi tiuri eta máimitu­rapiana, tétávi­ca­va­hivare eta máitupa­ji­jia­si­ravahi taicha ema Viya, éma tíjaracahi tamutu.
19 — O que foi? — perguntou ele. Eles responderam: — O que aconteceu com Jesus de Nazaré. Esse homem era
20 Énasera ena tuparai­rucana te viávasa, éna tíjara­re­canahi nayehe ena apava­sanana taicha navarahahi náimicapaca. Tásiha, náetatacapa te crusu.
20 Os chefes dos sacerdotes e os nossos líderes o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Víti ichapemuri eta vicasi­ña­vai­rainihi eta mayehe. Vicucha­pa­vainihi eta macatiu­chi­ra­ha­vi­yarehi vimutu viti israelítana. Tamapu­ru­ji­pasera puiti, taicha tépenapa éma. Puiti mapanaripa sache eta táetávi­si­ravahi eta juca.
21 E a nossa esperança era que fosse ele quem iria libertar o povo de Israel. Porém já faz três dias que tudo isso aconteceu.
22 Icháque­nesera te yática­ra­hi­chichapa, ticara­me­ca­ha­vianapa ena esenana vichamu­rianahi eta nayati­ruirahi tiyanana tayehe eta máecari.
22 Algumas mulheres do nosso grupo nos deixaram espantados, pois foram de madrugada ao túmulo
23 Vaipa nachima­pahini eta máquehe. Májinaipahi. Te tichavanapa, timeta­ca­ha­vianaipa eta náimairahi ena apinana ángeleana. Nameta­ca­va­capaji eta machavi­raipahi títareca ema Jesús.
23 e não encontraram o corpo dele. Voltaram dizendo que viram anjos e que estes afirmaram que ele está vivo.
24 Tásiha, tiyana­va­neanapa ena apamuriana vichamuriana tayehe eta ecari. Jéhesa­réinehi májinaipa ema Jesús, étarichuhi eta nacaye­ma­que­nea­napahi ena esenana —náichapa.
24 Alguns do nosso grupo foram ao túmulo e viram que realmente aconteceu o que as mulheres disseram, mas não viram Jesus.
25 Ema Jesús máichavacapa: —Tétávi­cavapa tájinaira ácaicu­tia­ra­quenéna eti páureana. Váhiva­repuca ácaicu­tia­rahini eta náechaji­ri­ru­vanahi ena profetanaini tayehe eta tacahe­yarehi eta macata­ji­vai­ra­yarehi ema Cristo eta máepeni­ra­numaya, tásiha tichava­yarehi títareca. Váhiva­repuca ácaicu­tia­rahini eta tacahe­yarehi eta mápani­ra­yarehi tichava éma te mávasa anuma —máichavacapa.
25 Então Jesus lhes disse:
26 — ausente —
26 Pois era preciso que o
27 Tásiha, mameta­ca­va­ca­pasera tamutu eta táechaji­ri­ru­vanahi eta Sagrada Escritura, eta táechaji­si­hairahi éma. Tépanavapa tayehe eta májureanahi ema víyarahaini Moisés; étapa eta apamuriana nájureanahi ena profetanaini.
27 E começou a explicar todas as passagens das Escrituras Sagradas que falavam dele, iniciando com os livros de Moisés e os escritos de todos os Profetas .
28 Títeca­pa­nanecha tayehe eta avasa­rechicha nacaiju­he­que­nepahi. Mavarahapa ema Jesús majuni­ji­ca­va­ca­ya­rehini.
28 Quando chegaram perto do povoado para onde iam, Jesus fez como quem ia para mais longe.
29 Énasera nacumpi­rachapa máehica­va­cahini te napena. Náichapa: —Pácaherine eta ani viyehe, taicha yátinapa eta jena —náichapa. Tásiha, ema Jesús manasipa tisiapapa eta nayehe.
29 Mas eles insistiram com ele para que ficasse, dizendo: — Fique conosco porque já é tarde, e a noite vem chegando. Então Jesus entrou para ficar com os dois.
30 Te tiúripa eta tinicacare, mavehapa eta pan, mahasu­lu­pa­yachapa ema Viya, mayuve­tucapa, máijara­ca­vacapa éna.
30 Sentou-se à mesa com eles, pegou o pão e deu graças a Deus. Depois partiu o pão e deu a eles.
31 Enéva­ne­rinehi náimati­vanepa éma. Émasera tíjahú­chavapa témitiacahi te namirahu.
31 Aí os olhos deles foram abertos, e eles reconheceram Jesus. Mas ele desapareceu.
32 Téseni­ji­ri­ca­canapa éna. Tásiha, nacahepa: —¿Tájaha tacayema eta vahi vímati­va­nehini ichaquene te achene te ticapa­ya­ca­havipa éma? Étapa eta vicacha­ne­rapahi, váhivare vímatia­ca­va­nehini, véjapu­sa­mu­re­cha­pai­pa­hinéni eta visami­ravahi eta máimitu­si­ra­ha­vipahi tayehe eta Sagrada Escritura —nacahepa.
32 Então eles disseram um para o outro: — Não parecia que o nosso coração queimava dentro do peito quando ele nos falava na estrada e nos explicava as Escrituras Sagradas?
33 Tacahe, enévanepa téqueque­ca­vanahi tichavana te Jerusalén. Te títeca­panapa, tisiapanapa tayehe eta návihahi ena óncequeneana apóstoleana énapa ena apamuriana nachamuriana.
33 Eles se levantaram logo e voltaram para Jerusalém, onde encontraram os onze apóstolos reunidos com outros seguidores de Jesus.
34 Ánaqui ticame­ta­ca­sia­na­ri­pavare éna. Nacahe­varepa ena apóstoleana: —Yátupi eta máechepu­siraipa ema Viáquenu. Máimaharipa ema Pedro —nacahepa.
34 E os apóstolos diziam: — De fato, o Senhor foi ressuscitado e foi visto por Simão!
35 Ena apinana najica­pa­varepa: —Éneri­chuvare víti vímahai­pavare éma, te achene eta vipaisi­rapahi. Váhisera vímati­va­nehini. Tapaenumava te mayuve­tucapa eta pan, vímatipa éma —náichapa.
35 Então os dois contaram o que havia acontecido na estrada e como tinham reconhecido o Senhor quando ele havia partido o pão.
36 Tacahe, téchaji­ri­ca­va­na­richaha éna, tíjahú­cha­va­varepa tímerecava ema Jesús te namuri. Máechaji­ca­vacapa, ánipa macahe: —Íchara­racava, nuchicha­naveana.
36 Enquanto estavam contando isso, Jesus apareceu de repente no meio deles e disse:
37 Énasera tipica­na­richucha, náimija­chaichucha cunarehi éma.
37 Eles ficaram assustados e com muito medo e pensaram que estavam vendo um fantasma.
38 Émasera ema Jesús máichavacapa: —Vahi ecupicanu. Étumecha eta esamureana.
38 Mas ele disse:
39 Ímaha eta juca nuvahuana étapa eta nívapeana. Émama­hacanu apaesa écha eta nútique­nérahi. Eta cunare, tájina táechena, tájinavare táperaina. Vahi tácutihini eta nucaque­herahi núti —máichavacapa.
39 Olhem para as minhas mãos e para os meus pés e vejam que sou eu mesmo. Toquem em mim e vocês vão crer, pois um fantasma não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 Tacahe, eta máichira­vacahi, ticaja­ru­vau­chavaipa eta mavahuana, étapa eta máivapeana.
40 Jesus disse isso e mostrou as suas mãos e os seus pés.
41 Vuíchahasera nasuapahini éna, tiúrisa­mu­rea­na­ri­pa­hinéni eta náimairahi, tacacha­ne­hisera eta napisirahi. Eta tacahe, máichavarepa: —¿Jararihi nunica?
41 Eles ainda não acreditavam, pois estavam muito alegres e admirados. Então ele perguntou:
42 Éna náijaracapa eta nájimaru jima, étasipa vasu eta mápama.
42 Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 Majaca­pa­vacapa éma, tinicapa te namirahu éna.
43 que ele pegou e comeu diante deles.
44 Tásiha, máechaji­ri­ca­vacapa: —Eta juca níchava­que­nevahi, étara eta numeta­ruhehi cape juca nucacha­ne­ji­ri­ca­héi­chahahi. Eta tacahe­yarehi eta táitauchi­ra­va­yarehi eta májucha­que­neanahi ema víyarahaini Moisés núti táechaji­si­ha­quenehi. Étapa eta nájucha­que­nea­na­hivare ena profetanaini, étapa eta Salmo.
44 Depois disse:
45 Máemecha­va­caipahi eta táechaji­ri­ruvana eta Sagrada Escritura.
45 Então Jesus abriu a mente deles para que eles entendessem as Escrituras Sagradas
46 Tásiha, máichavarepa: —Étara eta juca tacaju­que­neanahi eta népeni­ra­yarehi nuti Cristo. Néchepu­ca­ya­re­hisera tayehe eta nécari te mapana­quenepa sache.
46 e disse:
47 Étaya­réi­chu­hivare iámapi­cayare eta níjare eta ímitu­re­siraya ena achaneana ticava­sanahi te tamutu avasareana. Étaripa te juca Jerusalén, emeta­ca­va­cayare ena achaneana eta náeneuchi­ravaina apaesa macaepaha ema Viya eta napeca­turana.
47 E que, em nome dele, a mensagem sobre o arrependimento e o perdão dos pecados seria anunciada a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 Éti, nutupa­ra­ruheya eta ímitu­re­siraya eta júcana.
48 Vocês são testemunhas dessas coisas.
49 Enasi­ya­re­cha­hasera ani te juca Jerusalén. Tiámainucava te máiteca­pau­cha­he­vacapa ema Espíritu Santo nuvane­ruyare, máijara­ru­nu­yarehi ema Tata. Éma, tíjara­ca­heyare eta ítupa­ji­jia­si­ra­va­nayare —máichapa.
49 E eu lhes mandarei o que o meu Pai prometeu. Mas esperem aqui em Jerusalém, até que o poder de cima venha sobre vocês.
50 Te títapi­ricapa eta máimitu­si­ra­vacahi, mámamu­rihapa te tachachacu eta avasare Jerusalén, te tachacayahi eta avasa­rechicha Betania. Macanu­quechapa eta mavahuana, mayuja­rau­cha­vacapa éna.
50 Então Jesus os levou para fora da cidade até o povoado de Betânia. Ali levantou as mãos e os abençoou.
51 Te títapi­ricapa eta mayuja­rau­chi­ra­vacahi, timutse­ra­ha­vapaipa ticanu­que­cha­vapaipa eta mayapirahi te anuma.
51 Enquanto os estava abençoando, Jesus se afastou deles e foi levado para o céu.
52 Eta náimairahi éna eta macanu­que­chi­ra­va­paipahi, tépuyu­mu­ri­hanapa eta naneca­pa­ra­re­sirahi eta mayanirahi. Tásiha, tichavanapa tayehe eta Jerusalén. Tiúrisa­mu­rea­napaipa.
52 Eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 Tájina vahi náejiaca­vahini tayehe eta Templo. Tiyuja­rau­cha­va­na­pa­racahi eta nacuna­chirahi ema Viya. Tamutupa eta juca numeta­si­ravihi ­ puiti.
53 E passavam o tempo todo no pátio do Templo, louvando a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.