Lucas 16
Ignaciano NT (IGN_SBB) vs VC
1 Ema Jesús ánivare macahehi eta máimitusiravacahi ena máimitureana: —Nímicutichinahe eta apana. Ema achane rico, matiarihihi ema mayehe capataz, téchahi tamutu eta máimahaqueneana ema máquenu. Tásiha, masamairiricapa ema máquenu eta mamapachichijisiraipahi eta máimahaqueneana.
1 Jesus disse também a seus discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador. Este lhe foi denunciado de ter dissipado os seus bens.
2 Tacahe, ema máquenu máichuhapa. Mayaserecapa: “¿Tájaha tacayema eta juca? Nusamauchavihi eta pimapachichijisirahi eta nímahaqueneana”. Émasera ema capataz tájina maviyavahini macatiuchiavahini taicha yátupihi eta máejecapiravahi. Tacahe, ema máquenu máichapa: “Tiuri, vitupaequenehayare tamutu taicha vaipa nuvaraha pímiyanava eta nuyehe”.
2 Ele chamou o administrador e lhe disse: Que é que ouço dizer de ti? Presta contas da tua administração, pois já não poderás administrar meus bens.
3 Tacahe, ema capataz ichaperinehi eta mapanereresirahi taicha eta máuchusiraya. Tásiha, macahepa te mapanereruana: “¿Tájahainapapuca nícharacavayare puiti? Ema náquenu ticuchucanuinapa tayehe eta juca nématanerepihi. Ichape eta nutsirihacarevayare taicha vahi núrihahini nucaematanehini eta isaniti, váhivare nuratahaimahi eta tamuracava eta emataneca. Titsirihacarehivare nuyaseserecahini eta nunicaquene.
3 O administrador refletiu então consigo: Que farei, visto que meu patrão me tira o emprego? Lavrar a terra? Não o posso. Mendigar? Tenho vergonha.
4 Tiuri, áni nucaheyare. Némeñahavayare nayehe ena ticanteveanahi mayehe ema náquenu, tiámainucava te nítucavapapucaini eta nítatijiyavayare” macahepa te mapanereruana.
4 Já sei o que fazer, para que haja quem me receba em sua casa, quando eu for despedido do emprego.
5 Tacahe, máichuhavacapa namutu émanapahi ena ticanteveanahi mayehe ema máquenu. Tacahe, mayaserecapa ema máinapuiruhi: “¿Péchapuca áyana eta pintevehi mayehe ema náquenu?”
5 Chamou, pois, separadamente a cada um dos devedores de seu patrão e perguntou ao primeiro: Quanto deves a meu patrão?
6 Tacahe, ema ticantevehi majicapapa: “200 lata eta aceite comer eta nuntevehi mayehe”. Tacahe, ema capataz máichapa: “Júcahi eta piyehe vale pifirmaruhi. Puítinarichu vítsivachaya eta apana vale. Vaipa pivachachaimahi tamutu. Cien latainarine eta pinteveyare” macahepa.
6 Ele respondeu: Cem medidas de azeite. Disse-lhe: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve: cinqüenta.
7 Tacahe, mayaserecavare ema apana: “¿Pítiyapa péchapuca áyana eta pintevehi?” Ema ticantevehi majicapapa: “Séisicientohi tarera eta trigo eta nuntevehi mayehe”. Tacahe, ema capataz máichavarepa: “Júcahi eta piyehe vale pifirmaruhi. Vítsivachaya eta piyehe vale. Vaipa pivachachaimahi tamutu. Quinientorine tarera eta pinteveyare”. Ene tacahehi eta máichirahi nayehe ena apamuriana ticanteveanahi, máitsivachirapaipahi eta nayeheana váleana.
7 Depois perguntou ao outro: Tu, quanto deves? Respondeu: Cem medidas de trigo. Disse-lhe o administrador: Toma os teus papéis e escreve: oitenta.
8 Tacahe, te máechapa ema máquenuini eta máichaqueneanahi ema mayeheni capataz eta macatiuchiravahi, ánipa macahe: “Tétavicavapa eta máitusirahi masámápuha ema maena nuyeheni capataz” macahepa ema máquenuini. Ene nacahehi ena achaneana máimatirahanahi ema Viya. Éna tiápajupanavanahivare eta náitusirahi eta tayanirava. Nacachuricahi ena téhicanahi ema Viya, taicha tavayuacavacahi eta tájiparacana.
8 E o proprietário admirou a astúcia do administrador, porque os filhos deste mundo são mais prudentes do que os filhos da luz no trato com seus semelhantes.
9 Puiti numetacaheyare eti nímitureanahi: Eta ítaresirahi te juca apaquehe tamauriquenehi, te ecaimahaquenehipuca, ecajiyare te napauchahepuca ena ticamunuvanahi. Tacahe, te ítecapapa te mávasa ema Viya, tiúriyare eta ítecapiraya, ánaqui ejacapainapa eta táitsivayare.
9 Eu vos digo: fazei-vos amigos com a riqueza injusta, para que, no dia em que ela vos faltar, eles vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 Taicha nácani tiúrihi eta náechapajirisirahi jácani ánichichaquenehi, ene tacaheyarehi eta táurivayare eta náechapajirisirayare eta camuriquenehi. Nácanisera vahi tiúrihi eta náechapajirisirahi jácani ánichichaquenehi, éneyareichuhivare vahi tiúrimahi eta náechapajirisirayare eta camuriquenehi.
10 Aquele que é fiel nas coisas pequenas será também fiel nas coisas grandes. E quem é injusto nas coisas pequenas, sê-lo-á também nas grandes.
11 Taicha te vahi tiúrihi eta ítauchirahi eta ecatuparahairahi échapajiricaya eta tímahacareanahi eta te juca apaquehe, ema Viya vahi tituparacahémahi eta tímahacareana yátupiqueneana te anuma.
11 Se, pois, não tiverdes sido fiéis nas riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Eta tacahe, ítaurahiyare tayehe jácani apayeheana apaesa máijaracahe ema Viya eta ícuchihi, taicha eta máimairahi éma eta ítauraivahi éti.
12 E se não fostes fiéis no alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 Éti, eta ítaresirahi, vahi táuricahini apinanainahini ena iáquenuana. Taicha émunacapanayarehi ema émana, tisuapacarepanayarehivare. Tásiha, ema apana, apaesarineya eta émunasiraina, váipainapa tisuapacaremahi éma. Ene tacahehi eta juca ímahaqueneana, vahi ecuisapa tahapasamurerecahehini eta plata, machu tahapapiricaheriana eta émunasirahi ema Viya, étapa eta ecaemataneasirahi éma —máichavacapa ema Jesús ena máimitureana.
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores: ou há de odiar a um e amar o outro, ou há de aderir a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e ao dinheiro.
14 Natiarihihivaresera ena fariséoana. Nasamararacahi eta juca máimiturapianahi ema Jesús. Tásiha, nacaecahirichuchasera eta nasamirahi éma. Taicha tétavicavahi eta tavayuasiravacahi éna eta tímahacareana.
14 Ora, ouviam tudo isto os fariseus, que eram avarentos, e zombavam dele.
15 Tacahe, ema Jesús máichavacapa: —Éti épiyacavahi iuri eta ímairavahi nayehe ena achaneana. Émasera ema Viya máimatihi eta esamureana. Macatianacahi ichape éma eta apimirahérahi.
15 Jesus disse-lhes: Vós procurais parecer justos aos olhos dos homens, mas Deus vos conhece os corações; pois o que é elevado aos olhos dos homens é abominável aos olhos de Deus.
16 Numetacahevare eta apana: Ema víyarahaini Moisés, énapa ena víyarahanaini profetana tínapucanahi eta náechajisihahi tayehe eta nítesirayarehi nuti Cristo ecuchapaquenehi. Puiti ichape eta navapinairavahi ena camuriqueneana téhicanuanapaipa. Éti apana, tituparacahe éhicanuyareva.
16 A lei e os profetas duraram até João. Desde então é anunciado o Reino de Deus, e cada um faz violência para aí entrar.
17 Numetacahe puiti: Váhiquene títavaimahi eta tasuapacarevahi eta máechajiriruvana ema Tata. Máichecuaraquire éta, tayanapanehipuca táitava eta anuma étapa eta juca apaquehe.
17 Mais facilmente, porém, passará o céu e a terra do que se perderá uma só letra da lei.
18 Éti, eta ímiturapi, ísapahi mácani achane máquijica esu mayena, tásiha, ísapahivare maveha esu apana esena. Nútisera numetacahe: Mácani achane, te máinajicapuca esu mayena, tásiha maveha esu apana esena, éma ticapecaturaipahi me Viya. Tacutiquene mácani apanavare achane mavehapa esu esena máinajiruhi ema suima, énerichuvare ticapecaturahivare me Viya taicha ésu, matiarihichahi ema suímaquenehi —máichavacapa.
18 Todo o que abandonar sua mulher e casar com outra, comete adultério; e quem se casar com a mulher rejeitada, comete adultério também.
19 Tacahe, ema Jesús máimitucavacavare ena achaneana. Ánipa macahe: —Nímicutichinahe eta apana. Matiarihihi ema émana achane. Mavayuchahi eta marricuva. Tétavicavahi táurinavahi eta macamuirihaira. Tijanunuhacanecha. Tamutuhi sácheana máicha eta táurinaquene piesta.
19 Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho finíssimo, e que todos os dias se banqueteava e se regalava.
20 Tásiha, matiarihihivare ema apana achane paure ticaijare Lázaro. Ticajumahi. Amairihahi carachachaha eta majuma. Téjahapairicahi éma tamutu sácheana te mapajacura ema rico.
20 Havia também um mendigo, por nome Lázaro, todo coberto de chagas, que estava deitado à porta do rico.
21 Ema maca paure tiyaseserecahi manicayare eta máemacharajiana ema rico. Tájinasera náijaracaimahi. Tavetijipa, vahi túmenahini ema paure. Vaipa maratahahini macatiuchavahini eta táeverasirahi eta tamucuana eta macarachana.
21 Ele avidamente desejava matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do rico... Até os cães iam lamber-lhe as chagas.
22 Étana sache títecapapa eta máepenirahi ema paure. Nárajapapa ena ángeleana; náepanapa eta máchaneva ema Lázaro, námapa tayehe eta paraíso mávihahi ema viáchucaini Abraham. Tacahe, te táequenepa, tépenavarepa ema rico. Tiúrinavare eta náecarirahi.
22 Ora, aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos ao seio de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 Eta máepenirahi éma, tiyanapa tayehe eta macatajivaiyayarehi. Tásiha, te téjamiháuquichapa, máimahapa eta mávihahi ema Abraham, émapa ema Lázaro te machacaya. Mayerehivacahisera eta máimairahi.
23 E estando ele nos tormentos do inferno, levantou os olhos e viu, ao longe, Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Tacahe, tipiaracapa ema rícoini: “Tata Abraham, pájapanunu. Picatajicanu, pivanesinanuini ema Lázaro máechipaicaini apaesachichaini eta mavauqui te une. Máecasarechapanaini eta nunene. Taicha tétavicavahi eta numaunevahi eta te juca nucatajivaiyahi tayehe eta juca návihahi táijurequene yucu” máichapa.
24 Gritou, então: - Pai Abraão, compadece-te de mim e manda Lázaro que molhe em água a ponta de seu dedo, a fim de me refrescar a língua, pois sou cruelmente atormentado nestas chamas.
25 Émasera ema Abraham majicapapa: “Vahi nuvanecaimahi. Péchavachucha, nuchicha, te achanevichaha, tétavicavahi eta piúricacarevahi. Tájina pácamunuhini eta pítaresirahi. Ánipasera picatajivaiyahi. Émasera ema maca Lázaro, ichapemurihi eta macatajivairahi te achanerichaha. Puítisera vaipa macatajivahini. Puiti éma, majacaparipahi eta máuricacarevahi.
25 Abraão, porém, replicou: - Filho, lembra-te de que recebeste teus bens em vida, mas Lázaro, males; por isso ele agora aqui é consolado, mas tu estás em tormento.
26 Tacutiquene máitujihi eta mánucuirainahini eta ára piyehe. Pítiripa váhivare pítujicavaimahi pítecapauchahavi ani te juca viávihahi víti, taicha jucarihi eta tíchejimirauchahavihi eta viánucuirainahini tacutihi eta tiúchausi cajacure. Máitujihi eta mayanahini” macahepa ema Abraham.
26 Além de tudo, há entre nós e vós um grande abismo, de maneira que, os que querem passar daqui para vós, não o podem, nem os de lá passar para cá.
27 Tacahe, ema rícoini máichavarepa: “Tiuri, te váhipuca títujicacarehi, picatajicanusera. Pivanesinanuini mayana ema Lázaro te nupena.
27 O rico disse: - Rogo-te então, pai, que mandes Lázaro à casa de meu pai, pois tenho cinco irmãos,
28 Mametapaninanuini ena cíncoqueneana nuparapenaveana. Maconsejachapanavacaini eta náeneuchiravainaini éna, apaesa váhini nacuitecahini tayehe eta juca návihahi núti nucatajivaiyahi”.
28 para lhes testemunhar, que não aconteça virem também eles parar neste lugar de tormentos.
29 Émasera ema Abraham máichavarepa: “Éna, narataha téchajicurecana, ticaravahuanayare eta Sagrada Escritura. Te nasuapahivarepuca eta tavanairipianahi, vahi tisiapanaimahi eta te jara ecuñaraqui piávihahi píti”.
29 Abraão respondeu: - Eles lá têm Moisés e os profetas; ouçam-nos!
30 Ema rícoini majicapavarepa: “Táitaurevaquene ene tacahehi, tata Abraham. Tiúripanahiserahipucaini mayanahini ema émana máepenaquenehi eta nayehe ena nuparapenaveana, mametapanavacahini. Németeaca téneuchavavaneanapaini”.
30 O rico replicou: - Não, pai Abraão; mas se for a eles algum dos mortos, arrepender-se-ão.
31 Ema Abraham máichavarepa: “Te váhipuca nacusuapahini eta Sagrada Escritura, tacaheyarehi eta namasuapirayare mácani máechepurehi máepenaquenehi” macahepa ema Abraham.
31 Abraão respondeu-lhe: - Se não ouvirem a Moisés e aos profetas, tampouco se deixarão convencer, ainda que ressuscite algum dos mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.