Gálatas 2

Ignaciano NT (IGN_SBB) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Catorce áñoripa eta táetavi­si­ravahi, nupaenu­mavapa nápechavahi nuchava te Jerusalén. Émapasera ema Bernabé nucachanehi, émapa ema Tito.
1 Catorze anos depois, subi novamente a Jerusalém, dessa vez com Barnabé, levando também Tito comigo.
2 Taicha numeta­ca­sivahi me Viya te nuvapure eta nuyani­ra­yarehi tayehe eta Jerusalén, véchaji­ca­cayare nayehe ena tachuti­ri­hanahi. Eta níteca­pirapa, viúruji­cavapa, énachu­chasera vicachanehi ena tachuti­ri­hanahi. Tásiha numeta­ca­vacapa eta nímitu­ra­pianahi eyehe eti apava­sanana étapa eta esuapirahi. Taicha nuvarahahi ena vichamuriana israelítana najaca­pa­hehini eti apava­sanana vichamu­ria­na­ripahi.
2 Fui para lá por causa de uma revelação e expus diante deles o evangelho que prego entre os gentios, fazendo-o, porém, em particular aos que pareciam mais influentes, para não correr ou ter corrido em vão.
3 Te jena, natiarihihi ena tépiya­ca­vanahi vichamu­rianahi, tépiya­hi­ra­hia­napahi eta nasiapa­mu­ri­hai­ra­havihi. Éna, navarahahi tipami­ca­ha­via­na­yarehi eta vímitu­sirahe éti apava­sanana éhica eta nayehe­repiana ena israelítana. Taicha tacahehi eta náechaji­ri­ruvahi éna, ítaucha­ya­rehiji eta nayehe­repiana éna, váhiji tacari­chuimahi eta éhisirahi ema Jesucristo. Navara­ha­hivare napami­ca­ya­rehini eta macamarca ema Tito, eta apava­sa­nairahi éma.
3 Mas nem mesmo Tito, que estava comigo, foi obrigado a circuncidar-se, apesar de ser grego.
4 — ausente —
4 Essa questão foi levantada porque alguns falsos irmãos infiltraram-se em nosso meio para espionar a liberdade que temos em Cristo Jesus e nos reduzir à escravidão.
5 Tájinasera vahi vísapa­vahini nacachu­ria­ca­ha­vihini, taicha víti vivarahahi tacuijahini tahapa­pi­ca­hehini eta éhisirahi eta yátupi­queneana téhica­ca­reanahi.
5 Não nos submetemos a eles nem por um instante, para que a verdade do evangelho permanecesse com vocês.
6 Tacahe, énaripa ema Santiago, ema Pedro, émapa ema Juan, énapa ena apamuriana náiyarahana ticuti­nuanahi eta nupane­reruhi. Tájinavare vahi nameta­ca­nuhini eta apamuriana téchaca­reanahi nayehe. Étasera eta nasami­ranuhi, náimati­vanepa eta émairahi ema Viya titupa­ra­canuhi eta nucame­ta­rai­ruiraya nayehe ena apava­sanana. Nucutihi eta macatu­pa­ra­hairahi ema Pedro máimitu­si­ra­yarehi ena israelítana. Ema Viya máijaracahi eta mávacurehi ema Pedro apóstolehi nayehe ena israelítana. Máijara­ca­hivare eta máitupa­ji­jia­si­ravahi. Ene nucahehi núti tíjara­canuhi eta návacurehi apóstolenuhi nayehe ena apava­sanana. Tíjara­ca­nu­hivare eta nítupa­ji­jia­si­ravahi. Eta tacahehi, náimatipa eta émairahi ema Viya tíjara­ca­si­chanuhi eta juca nítuca­quenehi. Tacahe, tijupa­ca­ha­vianapa, núti émapa ema Bernabé. Eta juca náichira­havihi táicutiarahi eta náisapi­ra­ha­vi­yarehi vímiyanava vímitu­ca­va­cayare ena apava­sanana. Éna, tímiya­na­va­nayare tímitu­re­ca­na­hivare ena israelítana. (Tépuru­nua­na­ri­chu­chapuca eta náimairanuhi. Tayana­pa­nesera váhipuca nujaca­pa­carehi nayehe eta apóstolenúirahi. Nútisera néchahi eta manere­ji­si­ranuhi ema Viya eta apóstolenúi­rayare.)
6 Quanto aos que pareciam influentes — o que eram então não faz diferença para mim; Deus não julga pela aparência — tais homens influentes não me acrescentaram nada.
7 — ausente —
7 Pelo contrário, reconheceram que a mim havia sido confiada a pregação do evangelho aos incircuncisos, assim como a Pedro, aos circuncisos.
8 — ausente —
8 Pois Deus, que operou por meio de Pedro como apóstolo aos circuncisos, também operou por meu intermédio para com os gentios.
9 — ausente —
9 Reconhecendo a graça que me fora concedida, Tiago, Pedro e João, tidos como colunas, estenderam a mão direita a mim e a Barnabé em sinal de comunhão. Eles concordaram em que devíamos nos dirigir aos gentios, e eles, aos circuncisos.
10 Tacarichu titupa­ra­ca­ha­vianahi eta vímica­ta­si­ra­yarehi ena páureana. Eta tacahehi puiti, nítauchahi núti eta nuvane­ca­sivahi nímica­ta­si­ra­vacaya ena páureana.
10 Somente pediram que nos lembrássemos dos pobres, o que me esforcei por fazer.
11 Te táequenepa, te jena áñoanahi, títeca­pau­cha­havipa ema Pedro te avasare Antioquía. Étasera eta mávihairahi viyehe, téjeca­pa­vainapa. Eta tacahe, nucajachapa éma.
11 Quando, porém, Pedro veio a Antioquia, enfrentei-o face a face, por sua atitude condenável.
12 Eta máiteca­pirapa ema Pedro, tájinaipa máichira­vai­nahini eta masami­ravahi eta macacha­ne­ji­ri­si­ra­vacahi ena apava­sanana vichamu­rianahi, tinicahi eta nayehe. Tacahe, te jena sácheana, títeca­panapa ena máemuna­ca­sa­reanahi ema Santiago, israelítana vichamu­ria­na­hivare. Te máimaha­vacapa ema Pedro, titsirihapa éma eta macacha­ne­ra­vacahi ena apava­sanana vichamu­rianahi. Vaipa mávara­hahini macasi­ri­qui­va­cahini. Tipicahi eta nacaeca­hirahi ena tímica­pi­cau­chanahi eta nayehe­re­pianahi ena israelítana.
12 Pois, antes de chegarem alguns da parte de Tiago, ele comia com os gentios. Quando, porém, eles chegaram, afastou-se e separou-se dos gentios, temendo os que eram da circuncisão.
13 Tacahe, ena apamuriana israelítana vichamu­rianahi, éneri­chuvare éna náehicapa eta máejeca­pi­ravahi ema Pedro. Téraji­ca­va­navare éna apanava. Émaripa ema Bernabé máehica­varepa eta náejeca­pi­ravahi éna.
13 Os demais judeus também se uniram a ele nessa hipocrisia, de modo que até Barnabé se deixou levar.
14 Tacahe, te nímahapa núti eta náejeca­pi­ravahi, vahi táurihini eta náichaquenehi, nucajachapa ema Pedro te namirahu ena vichamuriana taicha máejequihapa eta tavanai­ripihi eta yátupi­queneana máechaji­ri­ruvana ema Jesús. Níchapa ema Pedro: “¿Tájaha tacayema eta pitsirihahi ena vijaneanana israelítana eta picacha­ne­ra­vacahi ena apamuriana vichamuriana apava­sanana? Pémiti­si­ca­va­papuca eta israelí­ta­virahi cape juca pítare­sirahi, táitusiava eta picacha­ne­ji­ri­ca­vacahi ena apava­sanana vichamu­rianahi. Tásiha puiti, eta pímairapa náiteca­pirahi ena vijanea­na­narichu násiha­que­neanahi te Jerusalén, péqueca­va­varepa nayehe. Váipa pávaraha picacha­nehini ena apava­sa­nanahi vichamu­rianahi ticuti­ripahi eta vahi vichamu­ria­nai­nahini éna. Pivara­hapuca náepiyacava israelí­tanáina éna apanavare” níchapa ema Pedro.
14 Quando vi que não estavam andando de acordo com a verdade do evangelho, declarei a Pedro, diante de todos: "Você é judeu, mas vive como gentio e não como judeu. Portanto, como pode obrigar gentios a viverem como judeus?
15 Tacahe, numeta­ca­vacapa namutu eta juca yátupi­quenehi: Véchahi víti eta vahi tácame­saimahi vítauchahini eta nayehe­re­pianaini ena viáchuca­na­veanaini. Tarata­ripahi eta véhisirahi ema Jesucristo, vijaca­pa­caréipa vimutu eta mayehe ema Viya. Énaripa ena apava­sanana, tayana­panehi náetaviuchahi éna eta nasipe­ca­tu­ra­raivahi viyehe viti israelítana, títuji­ca­va­na­ya­re­hisera tijaca­pa­ca­reanaya me Viya taicha eta náehisirahi ema Jesucristo. Tayanapane vítamu­tu­ru­ca­hipuca eta mavanai­ripiana ema Moiséini, tájina vahi vájaca­pa­ca­rémahi víti eta me Viya táicha. Vimutu vijaca­pacare eta me Viya táichave­nechucha eta véhisirahi ema Jesús.
15 "Nós, judeus de nascimento e não ‘gentios pecadores’,
16 — ausente —
16 sabemos que o ninguém é justificado pela prática da lei, mas mediante a fé em Jesus Cristo. Assim, nós também cremos em Cristo Jesus para sermos justificados pela fé em Cristo, e não pela prática da lei, porque pela prática da lei ninguém será justificado.
17 Natiari­hipuca ena téjecapa­vanahi te napane­reruana, ánipuca nacahehi eta náechaji­ri­ruvahi: “Yátupi­pucáji eta vijaca­pa­carehi me Viya táichave­nechucha eta véhisiraya ema Cristo, viveti­ji­na­pa­se­rapuca tiápaju­ca­vai­na­papuca eta visipe­ca­tu­raivaya taicha vínaji­cainapa eta vanairipiana. Tacahe, émapapuca ema Cristo táemesiavaya eta vicape­ca­tu­raivaya” tacahe­na­papuca eta napane­reruhi. Éna, timápa­chi­chi­jí­ru­vachucha te napane­reruana. Ema Cristo váhiquene émaina tásiha eta pecatuana.
17 "Se, porém, procurando ser justificados em Cristo descobrimos que nós mesmos somos pecadores, será Cristo então ministro do pecado? De modo algum!
18 Eta néhisi­rainihi apaicape eta vanairipiana, tájinachucha vahi táimica­ta­ca­nuhini eta nujaca­pa­ca­re­va­yarehi me Viya taicha váhiquene étapa­racaina. Eta tacahe, nínajicahi eta néhisi­rainihi. Nímati­ri­pasera eta nujaca­pa­ca­re­varehi me Viya táichavene eta nucasi­ñairahi eta mayehe. Puíticha tiúripa eta nítare­sirahi me Viya. Tásiha, ichape­na­pahini eta néjeca­pi­ravaya núti apana, te nuchavapuca néhica eta mavanai­ripiana ema Moiséini.
18 Se reconstruo o que destruí, provo que sou transgressor.
19 — ausente —
19 Pois, por meio da lei eu morri para a lei, a fim de viver para Deus.
20 Eta nusuapirahi eta máepenirahi ema Cristo te crusu, nujaca­pa­carehi me Viya. Puiti, vaipa nútijivaina necha eta nítare­sirahi. Émapa téchanuhi ema Cristo tamutu eta nítare­sirahi. Émapa nucasiñahi taicha yátupihi eta macasi­ña­ca­revahi taicha yátupi­quenehi Machichahi ema Viya. Eta máemuna­si­ranuhi, tímija­ra­re­cavahi níchavenehi núti.
20 Fui crucificado com Cristo. Assim, já não sou eu quem vive, mas Cristo vive em mim. A vida que agora vivo no corpo, vivo-a pela fé no filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.
21 Vahi némepu­ru­re­caimahi núti eta máemuna­si­ranuhi ema Viya. Narari­hisera ena tímija­cha­vanahi tijaca­pa­careana mayehe táichave­nechucha eta navarairahi náitaucha eta vanairipiana. Ena nani, tímicu­ti­ji­ri­cavahi náemepu­ru­recahi eta mapanereru étapa eta máemuna­si­ra­vacahi. Tímicu­ti­ji­ri­cavahi náemepu­ru­re­ca­hivare eta máepenirahi ema Jesucristo te crusu.
21 Não anulo a graça de Deus; pois, se a justiça vem pela lei, Cristo morreu inutilmente! "

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.