Atos 7
Ignaciano NT (IGN_SBB) vs NAA
1 Tacahe, ema corregidor mayaserecapa ema Esteban, ánipa maicha: —¿Yátupihi ene picahehi eta juca nametarapianahi ena nani? —máichapa.
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: — Isso de fato é assim?
2 Tacahe, majicapapa ema Esteban, ánipa maicha: —Tátanaveana, nuparapenaveana. Esamanuchaha. Eta acane, ema Viya tiúcupaicahi másihahi te mávasa anuma. Tímerecavapa mayehe ema viáchucaini Abraham. Ema Abraham, mávihaichaha te tinapaica te apaquehe ticaijare Mesopotamia, ticaijarevare Caldea. Vuíchaha mayanahini macavasahini te Harán.
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando este estava na Mesopotâmia, antes de morar em Harã,
3 Máechajicahi ema Viya ema Abraham, ánipa maicha: “Pijunijica eta juca piávasa, énapa namutu ena pijaneanana. Piyana eta te apana apaquehe. Núti níjaracaviya eta arairu piávasaya” máichapa ema Viya.
3 e lhe disse: “Saia da sua terra e do meio da sua parentela e vá para a terra que eu lhe mostrarei.”
4 Tacahe, ema Abraham masuapapa; tiúchucapa eta te tinapaica te Caldea. Tiyanapa eta te avasare Harán. Te táequenepa eta máepenirahi ema máiyaini, mavanecapa ema Viya ema Abraham máiteca eta te juca apaquehe viávihahi puiti víti. (Te jena áñoana ticaijarehi Canaán.)
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e foi morar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vocês agora estão morando.
5 Tájinasera máijaracahini mayehenahini apaquehe, ánicuchicháinahipucáini. Mametacahisera eta máijarasirayarehi eta mayeheyarehi apaquehe. Taicha eta apaquehe máijaracayarehi nayeheyarehi ena machichanavequeneana te maépenapa ema Abraham. Nájinarichahasera machichanaveanainahini te jena áñoanahi.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, embora Abraão ainda não tivesse filhos.
6 Énerichuvare mametacahi ema Viya, ánipa maicha: “Ena pichichanavequeneanayare ticavasarecanaya nayehe ena apavasajuecuana. Ticatajivanayaresera naicha ena napaureanaya. Nacajireyare. Cuatrociento áñoyare eta náichirayare.
6 E Deus falou que a descendência dele seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados durante quatrocentos anos.
7 Nútisera, níjaracayare eta náicuñayare ena achaneana te jena avasare nácani ticajireanayare ena pichichanavequeneanayare. Tásiha, te táequenenapa, nucuchucuhavacainapa. Tásiha, títecanainapa ani te juca najirauchihanuyare” máichapa ema Viya.
7 — Deus disse ainda: “Castigarei a nação da qual forem escravos; e, depois disso, sairão daí e me servirão neste lugar.”
8 Ema Viya mafirmachapa eta matratune eta máitauchirayarehi eta juca máechajiriruvahi mayehe ema Abraham. Énerichuvare mavanecapa ema Abraham timarcachavayare, máicutiarayarehi eta macasiñavairahi me Viya. Namarcachayareva namutu ena machichanaveana ajairana, énapa ena mámariequeneana ajairana. Eta tacahehi, te óchoquenepa sache eta máuchusirahi ema Isaac machicha ema Abraham, mamarcachapa. Énerichuvare, máichahi ema Isaac te macachichapa ema Jacob. Ema Jacob, énerichuhivare máichavacapahi ena dócequeneana machichanaveana, ena víyanaveanaini víti.
8 Então lhe deu a aliança da circuncisão. Assim, Abraão gerou Isaque e o circuncidou no oitavo dia; e Isaque gerou Jacó, e Jacó gerou os doze patriarcas.
9 Ema José, nacapinaruhi ena maparapenaveana taicha máemunacapanahi ema naiya. Eta tacahe, náijararecapa ena maparapenaveana nayehe ena apavasanana. Tásiha, éna náequecapa náijararecapa mayehe ema ticavasa te apana avasare Egipto. Émasera ema Viya majaneacahi ema amaperu José.
9 — Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para ser levado para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Macatiuchahivare tayehe eta macatajivairana. Máijaracahivare eta máitucaqueneyare. Ema rey aquenucahi tayehe eta Egipto máemunacahi ema José. Máimatiacahi eta máitusirahi. Eta tacahe, ema rey macajupahahi eta majaneasirahi tamutu eta máimahaqueneana. Aquenucahi máicha, nayehe namutu ena ticavasana te Egipto.
10 e o livrou de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria diante de Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 Tásiha, te jena áñoanahi, táitecapauchapa eta ecuha te tamutu eta avasareana tayehe eta táunavahi eta Egipto étapa eta Canaán. Tétavicavahi eta nacatajivairahi ena achaneana. Tásiha, ena viáchucanaveanaini, tájina naviyahini eta nanicaquene.
11 Depois houve fome e grande sofrimento em todo o Egito e em Canaã, e nossos pais não achavam o que comer.
12 Émasera ema Jacob te masamairiricapa eta tatiarihirahi eta tinicacare te Egipto máunaruhi ema rey, máevatacapa ena machichanaveana eta navacharepana eta tinicacare. Te téchuriacanavare eta tinicacare, mápechavarepa máevataca ena machichanaveana.
12 Mas, quando Jacó ouviu que no Egito havia trigo, mandou, pela primeira vez, os nossos pais até lá.
13 Te apihequenepa eta nachavirahi, ema José tímimatichavapa nayehe ena maparapenaveana. Tacahe, ema rey mapaenumavapa máimati énairahi maparapenaveana ema José.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer pelos seus irmãos, e o Faraó veio a conhecer a família de José.
14 Tacahe, ema José máimichuhapa ema maiya Jacob énapa ena natiarihiqueneanahi te mapena. Setenta y cíncoqueneana eta nasimutuva éna.
14 Então José mandou chamar Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Tacahehi eta mayanirahi ema Jacob macavasairahi tayehe eta te Egipto. Étapa máepenihahi. Te táequenepa, étarichuvare náepenihahi ena machichanaveanaini viáchucanaveánaini.
15 Jacó foi para o Egito, e ali morreu ele e também os nossos pais.
16 Váhisera nacaecarasihini eta náperanaini te Egipto. Nacayejecapa eta nacaecarasirahi eta te ecari te tachachacu eta avasare Siquem te tinapaica eta Canaán. Étarichuhi eta máecari ema Abraham.
16 Depois eles foram transportados para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos filhos de Hamor, em Siquém, pagando um certo preço.
17 Tiuri, tiánehipa eta máitauchirayarehi eta máechajiriruvahi ema Viya matratunehi mayehe ema Abraham, ánaquiaparíchaha eta áñoana eta máijarasirayarehi eta apaquehe nayeheyarehi ena machichanavequeneana. Ena nachichanaveana ena viáchucanaveanaini, ánaquipa náejapasihahi te Egipto.
17 — E, quando já estava próximo o tempo em que Deus cumpriria a promessa feita a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Tayerevahi eta año, titupihapa ema apana rey te Egipto. Éma arairuhi rey, vaipa macapayacahini máimatihini ema José. Váipavare mávarahahini maecha eta manaquiruanainihi máemataneanainihi ema José.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia José.
19 Masapihapa macatianacavacahi ena viáchucanaveanaini taicha eta náejapasirahi éna. Macaetemajiricavacapa. Macavanairipipa eta vahi nacueperajica ena amuyana ajairachichana náuchusiravanahi. Najunijica apaesa vahi nacuitareca.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa gente e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a abandonar seus meninos recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 Tacahe, te jena sácheanahi, tiúchucapa ema amuya alauchu Moisés. Ema Viya máemunacahi ichape ema maca amuya. Mapana caje eta nacajurusirahi ena ticachichana te napena.
20 Por esse tempo nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Durante três meses ele foi mantido na casa de seu pai.
21 Te náimahapa téchemarahipaipa ema amuya, vaipa mayumurucacarehini. Tacahe, nayumurucapa ema amuya te pacurechicha te curichepiraquiana távihahi te cajacure. Ésusera esu machicha ema rey suíchimavapa, suvehapa. Ésupa ticajurucahi suchichayarehi.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Tacahe, ema amaperu Moisés ticaimitucasipa tamutu eta náitupajijiásiravanahi ena ticavasanahi te Egipto. Tacahe, ichape eta máitupajijiásiravahi eta máechajisirapahi étapa eta máematanerepianahi.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 Te ticayehepa cuarenta año ema Moisés, mavarahapa tiyana máejirapanavaca ena majaneanana israelítana.
23 — Quando completou quarenta anos, Moisés teve a ideia de visitar os seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Te títecapapa ema Moisés, máimahapa ema émana achane ticavasa te Egipto téhararecahi, máehahi ema majaneana ema Moisés. Tacahe, macatiuchapa ema majaneana. Émapa títsirijiequenehahi. Macapacapa ema ticavasa te Egipto.
24 Vendo um homem ser maltratado, saiu em defesa dele e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Eta mapanereruhi ema Moisés, mavarahahi nacaicutiarayare ena majaneanana eta mavaneruirahi me Viya eta macuchucuiravacayarehi eta te nacatajivairahi. Váhisera nácaicutiarahini éna.
25 Ora, Moisés pensava que seus irmãos entenderiam que Deus queria salvá-los por meio dele; eles, porém, não entenderam.
26 Tacahe, te apanaquenepa sache, ema Moisés máimahapa téhacacanahi ena apinana majaneanana. Mavarahapa macaichepaica. Máichapa: “¿Tájaha tacayema éhacaca éti? Ímaha eparapecacahi” máichapa.
26 No dia seguinte, Moisés aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: “Homens, vocês são irmãos; por que estão maltratando um ao outro?”
27 Tacahe, ema túmepanahi mayehe ema apana, máevatajicapa ema Moisés, máichapa: “¿Tájaha tacayema pímisiapava píti eta viyehe? ¿Nájahapuca tivanecavihi juéseviyarehi eta viyehe, viáquenumuriviyarepuca víti?
27 Mas o que agredia o seu próximo repeliu Moisés, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz sobre nós?
28 ¿Pivarahapapuca picapacanuyareva núti, tacutiyarepuca eta picapasirahi cape ema egipcio?” máichapa.
28 Será que quer me matar, assim como ontem matou o egípcio?”
29 Te masamapa ema Moisés eta náechirahi ena achaneana émairahi ticapaca, tiyanapa tijunahi eta te apaquehe ticaijare Madián. Ánaquipa eta máerajisiavahi máitatijiyavahi. Mavehapa esu mayena, ticaparapepa. Apinana ena machichanaveanahi ajairana suyehe esu mayena.
29 Ao ouvir isto, Moisés fugiu e se tornou peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 Te cuarenta áñopa eta mávihairahi ánaqui, te étana sache, tipairiricahi te mávapahiana apaquehe tachacaya eta cerro ticaijare Sinaí, majanearesirahi eta uvesana. Tacahe, tiúcupaicapa ema Viya eta te távihahi eta chéyaraji yucuqui. Timurujirinehi eta yucuqui maicha ema Viya. Váhisera táijuchahini táitahini eta tapacajiana.
30 — Passados quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que estava queimando.
31 Eta máimararasirahi eta juca ema Moisés, máramirinehi. Tiyanapa mapaucha, máimatiyarehi. Te macachacayapa, masamapa eta mahu ema Viya. Ánipa máichahi:
31 Moisés ficou maravilhado diante daquela visão e, aproximando-se para contemplá-la, ouviu-se a voz do Senhor, que disse:
32 “Nútichucha Viya nacasiñaquenehi ena piáchucanaveanaini. Nútirichu macasiñaquenéni ema Abraham, ema Isaac, émapa ema Jacob” máichapa ema Viya. Tacahe, ema Moisés tiyayacareinehi eta mapisirahi. Vaipa mapatsicavahini máimararacahini.
32 “Eu sou o Deus dos seus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplar a sarça.
33 Tásiha, ema Viya máichavarepa: “Pivejuchupevachava eta péparupeva taicha santo eta juca apaquehe piávihahi piácatayapairuhi.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 Pisamanuya puiti, jucarihi numetacaviyare. Núti nímararacahi eta nacatajivairahi ena nuchanerana tiávianahi te Egipto. Nusamahi eta náiyairahi. Nuvaraha nucatiuchavacayare. Eta tacahe, núcupaicahi numetapanaviya. Nuvanecaviyare puítirichu piyana tayehe eta Egipto, picuchucuhavacayarehi” máichapa ema Viya. Tacahehi eta matuparasirahi ema Moisés mayehe ema Viya, mavaneruhi náquenumuriyarehi ena majaneanana, macuchucuhaya éna eta te nacatajivaiyahi. Étasera te tínapucainapa vahi náesachahini éma.
34 Certamente vi o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Venha, agora; vou mandar você para o Egito.”
35 — ausente —
35 — A este Moisés, a quem tinham rejeitado, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz?”, Deus enviou como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Tásiha, émarichuhi ema maca Moisés macuchucuhavacapa namutu ena majaneanana tiásihanahi te Egipto. Eta macuchucuiravacahi, máimerecahi eta tiáramicareana te jena avasare Egipto, étapa eta te mar ticaijare Títsiama Une, étapa te mávapahiana vámahi. Cuarenta año macahehi ema Moisés eta máichirahi eta juca.
36 Foi Moisés quem os tirou de lá, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Émarichuva ema Moisés ticaechajiriruvahi nayehe ena majaneanana israelítana eta máuchusirayarehi ema profetayare. Máichapa: “Ema Viya Dios tivanecanuhi núti numetacaheyare eta máechajiriruva. Títecayare ema apanayare profeta mavaneruyare ema Viya, tacutiyare eta mavanesiranuhi núti. Éma, tiúchucayare te namuri ena viámariequeneanayarehi. Tatuparaca nasuapayare tamutu eta mavanairipianayare” macahehi ema Moisés.
37 Foi ainda Moisés quem disse aos filhos de Israel: “Deus fará com que, do meio dos irmãos de vocês, se levante um profeta semelhante a mim.”
38 Émarichuvare ema Moisés, ema máichuhaquenehi ema ángele tiápanaya eta te jena cerro Sinaí, nacuchapirahi ena achaneana machamuriana te vámahi. Tasiha, máechajicahi ema Viya ema Moisés. Te títapiricapa ema Viya, ema Moisés tiúcupaicapa, mametacavacapa ena achaneana tamutu eta mametacasivanahi me Viya. Énerichuvare ema Moisés májuchapahi te libro eta mavanairipiana ema Viya, tisuapacareanahi viyehe viti israelítana véhicanaya.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais. Foi ele quem recebeu palavras vivas para nos transmitir.
39 Eta mávihairahi ema Moisés te cerro, vaipa náimahahini ena viáchucanaveanaini. Tásiha, vaipa návarahahíni náehicahíni éma. Navarahapa tichavanayarehi te Egipto.
39 — Nossos pais não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Tacáhénapa, te náichapa ema Aarón: “Vivaraha pépiyasinahavi eta visiñarajina táinapumirauchahaviya, taicha vaipa vecha tájahapuca máicharacavahi ema Moisés, ema ticuchucuhahavihi tayehe eta viávinénihi te Egipto” náichapa.
40 dizendo a Arão: “Faça para nós deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.”
41 Tacahe, náepiyacapa eta nasiñarajiyarehi, amairiha oro, tavasimahi eta torillo. Napiestachayarepa eta náepiyaruhi nasiñaraji. Tacahe, ticaparecanavare eta vaca; náijaracasichahi eta nasiñaraji eta námavahuhi, náimicutichaipa ema Viya. Ténicacanapa. Tiúrisamureanapa eta náimairahi táurinavahi eta nasiñaraji náepiyaruhi.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Émasera ema Viya, eta máimairahi eta juca, vaipa máuricahini. Tásiha, vaipa majaneacavacahini éna. Váhisera máicuñacavanehini. Máisapapa ticasiñarajiana, téneuchavanapa te tamirahu eta nasiñarajiana. Tásiha, tamutupa nacasiñaraji eta jarairiquiana. Taicha ánipa tacahehi eta Sagrada Escritura nájurehi ena profetana. Ánipa maicha ema Viya: “Émitisicanuhi núti, eti israelítana. Vaipa nútinahini ácasiña eta jena cuarentaquenehi año te mávapahi vámahi.
42 Mas Deus se afastou e os entregou à adoração das estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas: “Ó casa de Israel, será que foi para mim que vocês ofereceram vítimas e sacrifícios no deserto, durante quarenta anos?
43 Étapa ecasiñahi épuyumirauchahi eta esiñarajiana ticaijare Moloc. Énerichuvare ecasiñahi eta jarairiqui ticaijare Renfán. Eta ecaparuhi, vahi nútinahini íjaraca. Étapa íjaracahi eta esiñarajiana. Éti, éperajiricapa eta esiñarajiana te tayeheana trono tapenahuana épiyaruanahi. Eta tacahe, nucajanerepaicaheya te apachacaya apaquehe ticaijare Babilonia” máichapa ema Viya.
43 Não é verdade que vocês levantaram o tabernáculo de Moloque e a estrela de Renfã, o deus de vocês, imagens que vocês fizeram para as adorar? Por isso, vou mandar vocês ao exílio para além da Babilônia.”
44 Te jena mávapahi vámahi ema Moisés mavanecapa ena viáchucanaveanaini náepiyaca eta mapenayarehi máucupaisirareyarehi ema Viya. Mavecunaruhi eta tiáviha te anuma máimechaquenehi ema Viya. Étarichu náunasirare eta ajureca tiáma eta mavanairipiana ema Viya.
44 — O tabernáculo do testemunho estava entre nossos pais no deserto, como havia ordenado aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Te tépenapa ema Moisés, máevachacapa ema Josué émapa máitsivahi téchapajiricayarehi ena achaneana. Tacahe, tiyananapa mámamurihapa ema Josué. Ena achaneana námapahi éna eta mapena máucupaisirare ema Viya. Nacaijuhepa eta apaquehe natuparahahi. Natiarihisera ena achaneana ticavasana tayehe. Váhisera tácajerahichaini eta náitahasiravacahi ena nánaranahi taicha ema Viya máimicatacavacahi. Tacahe, tayerevahi eta áñoana ena náeperajicahi eta mapena ema Viya. Te tijurucapa ema rey David, ticatuparahapa, machimapapa eta tatiarihirichaha. Émapavavare máechapajirica.
45 Também nossos pais, com Josué, tendo recebido o tabernáculo, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles. Foi assim até os dias de Davi,
46 Taicha ema maca rey David máemunaruhi ema Viya. Tacahe, ema David mavarahapa tépiyarecaya eta mapenaya ema Viya amairihayarepa mari.
46 que obteve o favor de Deus e pediu autorização para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Váhisera táitauchahini eta mapanereruhi ema David, taicha ema Viya vahi máisapahini. Émapa títauchahi ema machicha ticaijare Salomón. Émapa tépiyacahi eta Templo.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 Tiuri puiti, numetacahevare, ema Viya ticavasahi te anuquehequene anuma. Vahi títecaimahi macapena te témploana vépiyaruanasami viti páureanasami achaneana. Taicha ema Viya máichapa eta máechajiriruva:
48 Entretanto, o Altíssimo não habita em casas feitas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 “Te anuma táviha eta nuyehe trono néjasihahi. Ánaqui tásiha eta nuvanairipiana tayehe te juca apaquehe. Núti vahi nácamunu eta peti te juca apaquehe. Núti vahi nácamunu eta nunarasirarena.
49 “O céu é o meu trono, e a terra é o estrado dos meus pés. Que casa vocês edificarão para mim, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 ¿Váhipuca échava eta nútirahi népiyaca tamutu eta juca ímahaqueneanahi te juca apaquehe?” macahepa ema Viya eta máechajiriruvahi.
50 Não é fato que a minha mão fez todas estas coisas?”
51 Puítiripa eti esamararacanuanahi, ¿tájaha tacayema éhicahi eta namuracasamurevanaini ena iáchucanaveanaini? Váhivare ávarahahini esama puiti eta máechajiriruvahi ema Viya táichavenehi eta evainarajisamurevavacahi étapa eta emasuapirahi ema Espíritu Santo. Éti, eta epanereruana tacuti eta napanereruana ena iáchucanaveanaini eta navainarajivana.
51 — Homens teimosos e incircuncisos de coração e de ouvidos, vocês sempre resistem ao Espírito Santo. Vocês fazem exatamente o mesmo que fizeram os seus pais.
52 Éna, náemecatajivachahi namutu ena profetanaini. Nacapacavacahi nácani téchajisihanahi eta máitesirayarehi ema Cristo. Tásiha puiti, eta máitesiraipa ani, épururipa éma, masapihapa íjararecahi ímicapacahi éma taicha tétavicavahi eta máurivahi.
52 Qual dos profetas os pais de vocês não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vocês agora se tornaram traidores e assassinos,
53 Étaripa eta mavanairipiana ema Viya, ángeleana ena tíjarapananahi ema Moisés. Échajicuhaipahinéni éti, esamaripahinéni; váhiqueneséra esuapahini —máichapa ema Esteban eta maconsejachiravacahi.
53 vocês que receberam a lei por ministério de anjos e não a guardaram.
54 Te nasamapa ema Esteban eta máichirahi, tisemanarinehi. Tinicavanarinehi eta nasemaneva.
54 Ao ouvirem isto, ficaram com o coração cheio de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Émasera ema Esteban vahi mapicaracavacahini éna taicha mávaháruhi ema Espíritu Santo. Máesenicapa te anuma. Máimaharine eta majaraiva ema Viya, émapa ema Jesús titupihahi te vaure tinapaicahi eta majaraiva ema Viya.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus.
56 Tacahe, ema Esteban máichavacapa ena achaneana natiarihiqueneanahi: —Ésenica te anuquehe. Núti nímahahi eta anuma téjiacahi. Émapa ema Jesucristo, máenahi titupihahi te mavaure ema Maiya —máichavacapa ema Esteban.
56 Então disse: — Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à direita de Deus.
57 Énasera eta nasemanevahi, tichujiquiñahavanapa. Tijajamurihanapa náetereuchapa namutu.
57 Eles, porém, gritando bem alto, taparam os ouvidos e, unânimes, avançaram contra ele.
58 Nacaratacapa, námapa te tachachacu eta avasare. Ánaqui eta natupisisihayarehi nacapasihayarehi te márijahiana. Ena téhanahi nanaquicapa eta náepacuhána, natuparacapa ema nayehehi comisario ticaijarehi Saulo.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram as capas deles aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Tacahe, nanahacaripa natupisicahi ema Esteban. Tiánehiripa nacapaca. Émasera tiyujarauchavaichaha. Ánipa macahehi: —Tata Náquenu Jesús, pijacapinanu eta náchaneva.
59 E enquanto o apedrejavam, Estêvão orava, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Eta máquipaisiravahi, tépuyucapa tipiaracapa muraca. Ánipa macahe: —Tata, piperdonachavaca ena nani eta juca náichiranuhi napecaturahi —macahepa. Te títapiricapa eta mayujarasirahi, tépenapa.
60 Então, ajoelhando-se, gritou bem alto: — Senhor, não os condenes por causa deste pecado! E, depois que ele disse isso, morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.