Atos 7
Ignaciano NT (IGN_SBB) vs ACF
1 Tacahe, ema corregidor mayaserecapa ema Esteban, ánipa maicha: —¿Yátupihi ene picahehi eta juca nametarapianahi ena nani? —máichapa.
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura é isto assim?
2 Tacahe, majicapapa ema Esteban, ánipa maicha: —Tátanaveana, nuparapenaveana. Esamanuchaha. Eta acane, ema Viya tiúcupaicahi másihahi te mávasa anuma. Tímerecavapa mayehe ema viáchucaini Abraham. Ema Abraham, mávihaichaha te tinapaica te apaquehe ticaijare Mesopotamia, ticaijarevare Caldea. Vuíchaha mayanahini macavasahini te Harán.
2 E ele disse: Homens, irmãos, e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, estando na mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 Máechajicahi ema Viya ema Abraham, ánipa maicha: “Pijunijica eta juca piávasa, énapa namutu ena pijaneanana. Piyana eta te apana apaquehe. Núti níjaracaviya eta arairu piávasaya” máichapa ema Viya.
3 E disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela, e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 Tacahe, ema Abraham masuapapa; tiúchucapa eta te tinapaica te Caldea. Tiyanapa eta te avasare Harán. Te táequenepa eta máepenirahi ema máiyaini, mavanecapa ema Viya ema Abraham máiteca eta te juca apaquehe viávihahi puiti víti. (Te jena áñoana ticaijarehi Canaán.)
4 Então saiu da terra dos caldeus, e habitou em Harã. E dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que habitais agora.
5 Tájinasera máijaracahini mayehenahini apaquehe, ánicuchicháinahipucáini. Mametacahisera eta máijarasirayarehi eta mayeheyarehi apaquehe. Taicha eta apaquehe máijaracayarehi nayeheyarehi ena machichanavequeneana te maépenapa ema Abraham. Nájinarichahasera machichanaveanainahini te jena áñoanahi.
5 E não lhe deu nela herança, nem ainda o espaço de um pé; mas prometeu que lhe daria a posse dela, e depois dele, à sua descendência, não tendo ele ainda filho.
6 Énerichuvare mametacahi ema Viya, ánipa maicha: “Ena pichichanavequeneanayare ticavasarecanaya nayehe ena apavasajuecuana. Ticatajivanayaresera naicha ena napaureanaya. Nacajireyare. Cuatrociento áñoyare eta náichirayare.
6 E falou Deus assim: Que a sua descendência seria peregrina em terra alheia, e a sujeitariam à escravidão, e a maltratariam por quatrocentos anos.
7 Nútisera, níjaracayare eta náicuñayare ena achaneana te jena avasare nácani ticajireanayare ena pichichanavequeneanayare. Tásiha, te táequenenapa, nucuchucuhavacainapa. Tásiha, títecanainapa ani te juca najirauchihanuyare” máichapa ema Viya.
7 E eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus. E depois disto sairão e me servirão neste lugar.
8 Ema Viya mafirmachapa eta matratune eta máitauchirayarehi eta juca máechajiriruvahi mayehe ema Abraham. Énerichuvare mavanecapa ema Abraham timarcachavayare, máicutiarayarehi eta macasiñavairahi me Viya. Namarcachayareva namutu ena machichanaveana ajairana, énapa ena mámariequeneana ajairana. Eta tacahehi, te óchoquenepa sache eta máuchusirahi ema Isaac machicha ema Abraham, mamarcachapa. Énerichuvare, máichahi ema Isaac te macachichapa ema Jacob. Ema Jacob, énerichuhivare máichavacapahi ena dócequeneana machichanaveana, ena víyanaveanaini víti.
8 E deu-lhe a aliança da circuncisão; e assim gerou a Isaque, e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque a Jacó; e Jacó aos doze patriarcas.
9 Ema José, nacapinaruhi ena maparapenaveana taicha máemunacapanahi ema naiya. Eta tacahe, náijararecapa ena maparapenaveana nayehe ena apavasanana. Tásiha, éna náequecapa náijararecapa mayehe ema ticavasa te apana avasare Egipto. Émasera ema Viya majaneacahi ema amaperu José.
9 E os patriarcas, movidos de inveja, venderam José para o Egito; mas Deus era com ele.
10 Macatiuchahivare tayehe eta macatajivairana. Máijaracahivare eta máitucaqueneyare. Ema rey aquenucahi tayehe eta Egipto máemunacahi ema José. Máimatiacahi eta máitusirahi. Eta tacahe, ema rey macajupahahi eta majaneasirahi tamutu eta máimahaqueneana. Aquenucahi máicha, nayehe namutu ena ticavasana te Egipto.
10 E livrou-o de todas as suas tribulações, e lhe deu graça e sabedoria ante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 Tásiha, te jena áñoanahi, táitecapauchapa eta ecuha te tamutu eta avasareana tayehe eta táunavahi eta Egipto étapa eta Canaán. Tétavicavahi eta nacatajivairahi ena achaneana. Tásiha, ena viáchucanaveanaini, tájina naviyahini eta nanicaquene.
11 Sobreveio então a todo o país do Egito e de Canaã fome e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Émasera ema Jacob te masamairiricapa eta tatiarihirahi eta tinicacare te Egipto máunaruhi ema rey, máevatacapa ena machichanaveana eta navacharepana eta tinicacare. Te téchuriacanavare eta tinicacare, mápechavarepa máevataca ena machichanaveana.
12 Mas tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais, a primeira vez.
13 Te apihequenepa eta nachavirahi, ema José tímimatichavapa nayehe ena maparapenaveana. Tacahe, ema rey mapaenumavapa máimati énairahi maparapenaveana ema José.
13 E na segunda vez foi José conhecido por seus irmãos, e a sua linhagem foi manifesta a Faraó.
14 Tacahe, ema José máimichuhapa ema maiya Jacob énapa ena natiarihiqueneanahi te mapena. Setenta y cíncoqueneana eta nasimutuva éna.
14 E José mandou chamar a seu pai Jacó, e a toda a sua parentela, que era de setenta e cinco almas.
15 Tacahehi eta mayanirahi ema Jacob macavasairahi tayehe eta te Egipto. Étapa máepenihahi. Te táequenepa, étarichuvare náepenihahi ena machichanaveanaini viáchucanaveánaini.
15 E Jacó desceu ao Egito, e morreu, ele e nossos pais;
16 Váhisera nacaecarasihini eta náperanaini te Egipto. Nacayejecapa eta nacaecarasirahi eta te ecari te tachachacu eta avasare Siquem te tinapaica eta Canaán. Étarichuhi eta máecari ema Abraham.
16 E foram transportados para Siquém, e depositados na sepultura que Abraão comprara por certa soma de dinheiro aos filhos de Emor, pai de Siquém.
17 Tiuri, tiánehipa eta máitauchirayarehi eta máechajiriruvahi ema Viya matratunehi mayehe ema Abraham, ánaquiaparíchaha eta áñoana eta máijarasirayarehi eta apaquehe nayeheyarehi ena machichanavequeneana. Ena nachichanaveana ena viáchucanaveanaini, ánaquipa náejapasihahi te Egipto.
17 Aproximando-se, porém, o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito;
18 Tayerevahi eta año, titupihapa ema apana rey te Egipto. Éma arairuhi rey, vaipa macapayacahini máimatihini ema José. Váipavare mávarahahini maecha eta manaquiruanainihi máemataneanainihi ema José.
18 Até que se levantou outro rei, que não conhecia a José.
19 Masapihapa macatianacavacahi ena viáchucanaveanaini taicha eta náejapasirahi éna. Macaetemajiricavacapa. Macavanairipipa eta vahi nacueperajica ena amuyana ajairachichana náuchusiravanahi. Najunijica apaesa vahi nacuitareca.
19 Esse, usando de astúcia contra a nossa linhagem, maltratou nossos pais, ao ponto de os fazer enjeitar as suas crianças, para que não se multiplicassem.
20 Tacahe, te jena sácheanahi, tiúchucapa ema amuya alauchu Moisés. Ema Viya máemunacahi ichape ema maca amuya. Mapana caje eta nacajurusirahi ena ticachichana te napena.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 Te náimahapa téchemarahipaipa ema amuya, vaipa mayumurucacarehini. Tacahe, nayumurucapa ema amuya te pacurechicha te curichepiraquiana távihahi te cajacure. Ésusera esu machicha ema rey suíchimavapa, suvehapa. Ésupa ticajurucahi suchichayarehi.
21 E, sendo enjeitado, tomou-o a filha de Faraó, e o criou como seu filho.
22 Tacahe, ema amaperu Moisés ticaimitucasipa tamutu eta náitupajijiásiravanahi ena ticavasanahi te Egipto. Tacahe, ichape eta máitupajijiásiravahi eta máechajisirapahi étapa eta máematanerepianahi.
22 E Moisés foi instruído em toda a ciência dos egípcios; e era poderoso em suas palavras e obras.
23 Te ticayehepa cuarenta año ema Moisés, mavarahapa tiyana máejirapanavaca ena majaneanana israelítana.
23 E, quando completou a idade de quarenta anos, veio-lhe ao coração ir visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Te títecapapa ema Moisés, máimahapa ema émana achane ticavasa te Egipto téhararecahi, máehahi ema majaneana ema Moisés. Tacahe, macatiuchapa ema majaneana. Émapa títsirijiequenehahi. Macapacapa ema ticavasa te Egipto.
24 E, vendo maltratado um deles, o defendeu, e vingou o ofendido, matando o egípcio.
25 Eta mapanereruhi ema Moisés, mavarahahi nacaicutiarayare ena majaneanana eta mavaneruirahi me Viya eta macuchucuiravacayarehi eta te nacatajivairahi. Váhisera nácaicutiarahini éna.
25 E ele cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus lhes havia de dar a liberdade pela sua mão; mas eles não entenderam.
26 Tacahe, te apanaquenepa sache, ema Moisés máimahapa téhacacanahi ena apinana majaneanana. Mavarahapa macaichepaica. Máichapa: “¿Tájaha tacayema éhacaca éti? Ímaha eparapecacahi” máichapa.
26 E no dia seguinte, pelejando eles, foi por eles visto, e quis levá-los à paz, dizendo: Homens, sois irmãos; por que vos agravais um ao outro?
27 Tacahe, ema túmepanahi mayehe ema apana, máevatajicapa ema Moisés, máichapa: “¿Tájaha tacayema pímisiapava píti eta viyehe? ¿Nájahapuca tivanecavihi juéseviyarehi eta viyehe, viáquenumuriviyarepuca víti?
27 E o que ofendia o seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz sobre nós?
28 ¿Pivarahapapuca picapacanuyareva núti, tacutiyarepuca eta picapasirahi cape ema egipcio?” máichapa.
28 Queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Te masamapa ema Moisés eta náechirahi ena achaneana émairahi ticapaca, tiyanapa tijunahi eta te apaquehe ticaijare Madián. Ánaquipa eta máerajisiavahi máitatijiyavahi. Mavehapa esu mayena, ticaparapepa. Apinana ena machichanaveanahi ajairana suyehe esu mayena.
29 E a esta palavra fugiu Moisés, e esteve como estrangeiro na terra de Midiã, onde gerou dois filhos.
30 Te cuarenta áñopa eta mávihairahi ánaqui, te étana sache, tipairiricahi te mávapahiana apaquehe tachacaya eta cerro ticaijare Sinaí, majanearesirahi eta uvesana. Tacahe, tiúcupaicapa ema Viya eta te távihahi eta chéyaraji yucuqui. Timurujirinehi eta yucuqui maicha ema Viya. Váhisera táijuchahini táitahini eta tapacajiana.
30 E, completados quarenta anos, apareceu-lhe o anjo do Senhor no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo no meio de uma sarça.
31 Eta máimararasirahi eta juca ema Moisés, máramirinehi. Tiyanapa mapaucha, máimatiyarehi. Te macachacayapa, masamapa eta mahu ema Viya. Ánipa máichahi:
31 Então Moisés, quando viu isto, se maravilhou da visão; e, aproximando-se para observar, foi-lhe dirigida a voz do Senhor,
32 “Nútichucha Viya nacasiñaquenehi ena piáchucanaveanaini. Nútirichu macasiñaquenéni ema Abraham, ema Isaac, émapa ema Jacob” máichapa ema Viya. Tacahe, ema Moisés tiyayacareinehi eta mapisirahi. Vaipa mapatsicavahini máimararacahini.
32 Dizendo: Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó. E Moisés, todo trêmulo, não ousava olhar.
33 Tásiha, ema Viya máichavarepa: “Pivejuchupevachava eta péparupeva taicha santo eta juca apaquehe piávihahi piácatayapairuhi.
33 E disse-lhe o Senhor: Tira as alparcas dos teus pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Pisamanuya puiti, jucarihi numetacaviyare. Núti nímararacahi eta nacatajivairahi ena nuchanerana tiávianahi te Egipto. Nusamahi eta náiyairahi. Nuvaraha nucatiuchavacayare. Eta tacahe, núcupaicahi numetapanaviya. Nuvanecaviyare puítirichu piyana tayehe eta Egipto, picuchucuhavacayarehi” máichapa ema Viya. Tacahehi eta matuparasirahi ema Moisés mayehe ema Viya, mavaneruhi náquenumuriyarehi ena majaneanana, macuchucuhaya éna eta te nacatajivaiyahi. Étasera te tínapucainapa vahi náesachahini éma.
34 Tenho visto atentamente a aflição do meu povo que está no Egito, e ouvi os seus gemidos, e desci a livrá-los. Agora, pois, vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 — ausente —
35 A este Moisés, ao qual haviam negado, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz? a este enviou Deus como príncipe e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera na sarça.
36 Tásiha, émarichuhi ema maca Moisés macuchucuhavacapa namutu ena majaneanana tiásihanahi te Egipto. Eta macuchucuiravacahi, máimerecahi eta tiáramicareana te jena avasare Egipto, étapa eta te mar ticaijare Títsiama Une, étapa te mávapahiana vámahi. Cuarenta año macahehi ema Moisés eta máichirahi eta juca.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, e no Mar Vermelho, e no deserto, por quarenta anos.
37 Émarichuva ema Moisés ticaechajiriruvahi nayehe ena majaneanana israelítana eta máuchusirayarehi ema profetayare. Máichapa: “Ema Viya Dios tivanecanuhi núti numetacaheyare eta máechajiriruva. Títecayare ema apanayare profeta mavaneruyare ema Viya, tacutiyare eta mavanesiranuhi núti. Éma, tiúchucayare te namuri ena viámariequeneanayarehi. Tatuparaca nasuapayare tamutu eta mavanairipianayare” macahehi ema Moisés.
37 Este é aquele Moisés que disse aos filhos de Israel: O Senhor vosso Deus vos levantará dentre vossos irmãos um profeta como eu; a ele ouvireis.
38 Émarichuvare ema Moisés, ema máichuhaquenehi ema ángele tiápanaya eta te jena cerro Sinaí, nacuchapirahi ena achaneana machamuriana te vámahi. Tasiha, máechajicahi ema Viya ema Moisés. Te títapiricapa ema Viya, ema Moisés tiúcupaicapa, mametacavacapa ena achaneana tamutu eta mametacasivanahi me Viya. Énerichuvare ema Moisés májuchapahi te libro eta mavanairipiana ema Viya, tisuapacareanahi viyehe viti israelítana véhicanaya.
38 Este é o que esteve entre a congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu as palavras de vida para no-las dar.
39 Eta mávihairahi ema Moisés te cerro, vaipa náimahahini ena viáchucanaveanaini. Tásiha, vaipa návarahahíni náehicahíni éma. Navarahapa tichavanayarehi te Egipto.
39 Ao qual nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram e em seu coração se tornaram ao Egito,
40 Tacáhénapa, te náichapa ema Aarón: “Vivaraha pépiyasinahavi eta visiñarajina táinapumirauchahaviya, taicha vaipa vecha tájahapuca máicharacavahi ema Moisés, ema ticuchucuhahavihi tayehe eta viávinénihi te Egipto” náichapa.
40 Dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Tacahe, náepiyacapa eta nasiñarajiyarehi, amairiha oro, tavasimahi eta torillo. Napiestachayarepa eta náepiyaruhi nasiñaraji. Tacahe, ticaparecanavare eta vaca; náijaracasichahi eta nasiñaraji eta námavahuhi, náimicutichaipa ema Viya. Ténicacanapa. Tiúrisamureanapa eta náimairahi táurinavahi eta nasiñaraji náepiyaruhi.
41 E naqueles dias fizeram o bezerro, e ofereceram sacrifícios ao ídolo, e se alegraram nas obras das suas mãos.
42 Émasera ema Viya, eta máimairahi eta juca, vaipa máuricahini. Tásiha, vaipa majaneacavacahini éna. Váhisera máicuñacavanehini. Máisapapa ticasiñarajiana, téneuchavanapa te tamirahu eta nasiñarajiana. Tásiha, tamutupa nacasiñaraji eta jarairiquiana. Taicha ánipa tacahehi eta Sagrada Escritura nájurehi ena profetana. Ánipa maicha ema Viya: “Émitisicanuhi núti, eti israelítana. Vaipa nútinahini ácasiña eta jena cuarentaquenehi año te mávapahi vámahi.
42 Mas Deus se afastou, e os abandonou a que servissem ao exército do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura me oferecestes vítimas e sacrifícios No deserto por quarenta anos, ó casa de Israel?
43 Étapa ecasiñahi épuyumirauchahi eta esiñarajiana ticaijare Moloc. Énerichuvare ecasiñahi eta jarairiqui ticaijare Renfán. Eta ecaparuhi, vahi nútinahini íjaraca. Étapa íjaracahi eta esiñarajiana. Éti, éperajiricapa eta esiñarajiana te tayeheana trono tapenahuana épiyaruanahi. Eta tacahe, nucajanerepaicaheya te apachacaya apaquehe ticaijare Babilonia” máichapa ema Viya.
43 Antes tomastes o tabernáculo de Moloque,E a estrela do vosso deus Renfã, figuras que vós fizestes para as adorar.Transportar-vos-ei, pois, para além da Babilônia.
44 Te jena mávapahi vámahi ema Moisés mavanecapa ena viáchucanaveanaini náepiyaca eta mapenayarehi máucupaisirareyarehi ema Viya. Mavecunaruhi eta tiáviha te anuma máimechaquenehi ema Viya. Étarichu náunasirare eta ajureca tiáma eta mavanairipiana ema Viya.
44 Estava entre nossos pais no deserto o tabernáculo do testemunho, como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Te tépenapa ema Moisés, máevachacapa ema Josué émapa máitsivahi téchapajiricayarehi ena achaneana. Tacahe, tiyananapa mámamurihapa ema Josué. Ena achaneana námapahi éna eta mapena máucupaisirare ema Viya. Nacaijuhepa eta apaquehe natuparahahi. Natiarihisera ena achaneana ticavasana tayehe. Váhisera tácajerahichaini eta náitahasiravacahi ena nánaranahi taicha ema Viya máimicatacavacahi. Tacahe, tayerevahi eta áñoana ena náeperajicahi eta mapena ema Viya. Te tijurucapa ema rey David, ticatuparahapa, machimapapa eta tatiarihirichaha. Émapavavare máechapajirica.
45 O qual, nossos pais, recebendo-o também, o levaram com Josué quando entraram na posse das nações que Deus lançou para fora da presença de nossos pais, até aos dias de Davi,
46 Taicha ema maca rey David máemunaruhi ema Viya. Tacahe, ema David mavarahapa tépiyarecaya eta mapenaya ema Viya amairihayarepa mari.
46 Que achou graça diante de Deus, e pediu que pudesse achar tabernáculo para o Deus de Jacó.
47 Váhisera táitauchahini eta mapanereruhi ema David, taicha ema Viya vahi máisapahini. Émapa títauchahi ema machicha ticaijare Salomón. Émapa tépiyacahi eta Templo.
47 E Salomão lhe edificou casa;
48 Tiuri puiti, numetacahevare, ema Viya ticavasahi te anuquehequene anuma. Vahi títecaimahi macapena te témploana vépiyaruanasami viti páureanasami achaneana. Taicha ema Viya máichapa eta máechajiriruva:
48 Mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 “Te anuma táviha eta nuyehe trono néjasihahi. Ánaqui tásiha eta nuvanairipiana tayehe te juca apaquehe. Núti vahi nácamunu eta peti te juca apaquehe. Núti vahi nácamunu eta nunarasirarena.
49 O céu é o meu trono,e a terra o estrado dos meus pés.Que casa me edificareis? diz o Senhor,Ou qual é o lugar do meu repouso?
50 ¿Váhipuca échava eta nútirahi népiyaca tamutu eta juca ímahaqueneanahi te juca apaquehe?” macahepa ema Viya eta máechajiriruvahi.
50 Porventura não fez a minha mão todas estas coisas?
51 Puítiripa eti esamararacanuanahi, ¿tájaha tacayema éhicahi eta namuracasamurevanaini ena iáchucanaveanaini? Váhivare ávarahahini esama puiti eta máechajiriruvahi ema Viya táichavenehi eta evainarajisamurevavacahi étapa eta emasuapirahi ema Espíritu Santo. Éti, eta epanereruana tacuti eta napanereruana ena iáchucanaveanaini eta navainarajivana.
51 Homens de dura cerviz, e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim vós sois como vossos pais.
52 Éna, náemecatajivachahi namutu ena profetanaini. Nacapacavacahi nácani téchajisihanahi eta máitesirayarehi ema Cristo. Tásiha puiti, eta máitesiraipa ani, épururipa éma, masapihapa íjararecahi ímicapacahi éma taicha tétavicavahi eta máurivahi.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que anteriormente anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora fostes traidores e homicidas;
53 Étaripa eta mavanairipiana ema Viya, ángeleana ena tíjarapananahi ema Moisés. Échajicuhaipahinéni éti, esamaripahinéni; váhiqueneséra esuapahini —máichapa ema Esteban eta maconsejachiravacahi.
53 Vós, que recebestes a lei por ordenação dos anjos, e não a guardastes.
54 Te nasamapa ema Esteban eta máichirahi, tisemanarinehi. Tinicavanarinehi eta nasemaneva.
54 E, ouvindo eles isto, enfureciam-se em seus corações, e rangiam os dentes contra ele.
55 Émasera ema Esteban vahi mapicaracavacahini éna taicha mávaháruhi ema Espíritu Santo. Máesenicapa te anuma. Máimaharine eta majaraiva ema Viya, émapa ema Jesús titupihahi te vaure tinapaicahi eta majaraiva ema Viya.
55 Mas ele, estando cheio do Espírito Santo, fixando os olhos no céu, viu a glória de Deus, e Jesus, que estava à direita de Deus;
56 Tacahe, ema Esteban máichavacapa ena achaneana natiarihiqueneanahi: —Ésenica te anuquehe. Núti nímahahi eta anuma téjiacahi. Émapa ema Jesucristo, máenahi titupihahi te mavaure ema Maiya —máichavacapa ema Esteban.
56 E disse: Eis que vejo os céus abertos, e o Filho do homem, que está em pé à mão direita de Deus.
57 Énasera eta nasemanevahi, tichujiquiñahavanapa. Tijajamurihanapa náetereuchapa namutu.
57 Mas eles gritaram com grande voz, taparam os seus ouvidos, e arremeteram unânimes contra ele.
58 Nacaratacapa, námapa te tachachacu eta avasare. Ánaqui eta natupisisihayarehi nacapasihayarehi te márijahiana. Ena téhanahi nanaquicapa eta náepacuhána, natuparacapa ema nayehehi comisario ticaijarehi Saulo.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas capas aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Tacahe, nanahacaripa natupisicahi ema Esteban. Tiánehiripa nacapaca. Émasera tiyujarauchavaichaha. Ánipa macahehi: —Tata Náquenu Jesús, pijacapinanu eta náchaneva.
59 E apedrejaram a Estêvão que em invocação dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Eta máquipaisiravahi, tépuyucapa tipiaracapa muraca. Ánipa macahe: —Tata, piperdonachavaca ena nani eta juca náichiranuhi napecaturahi —macahepa. Te títapiricapa eta mayujarasirahi, tépenapa.
60 E, pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. E, tendo dito isto, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.