Atos 7

Ignaciano NT (IGN_SBB) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Tacahe, ema corregidor mayase­recapa ema Esteban, ánipa maicha: —¿Yátupihi ene picahehi eta juca nameta­ra­pianahi ena nani? —máichapa.
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura, é isto assim?
2 Tacahe, majicapapa ema Esteban, ánipa maicha: —Tátanaveana, nupara­pe­naveana. Esama­nuchaha. Eta acane, ema Viya tiúcupaicahi másihahi te mávasa anuma. Tímere­cavapa mayehe ema viáchucaini Abraham. Ema Abraham, mávihaichaha te tinapaica te apaquehe ticaijare Mesopotamia, ticaija­revare Caldea. Vuíchaha mayanahini macava­sahini te Harán.
2 E ele disse: Varões irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, estando na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 Máechajicahi ema Viya ema Abraham, ánipa maicha: “Pijunijica eta juca piávasa, énapa namutu ena pijaneanana. Piyana eta te apana apaquehe. Núti níjara­caviya eta arairu piávasaya” máichapa ema Viya.
3 e disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 Tacahe, ema Abraham masuapapa; tiúchucapa eta te tinapaica te Caldea. Tiyanapa eta te avasare Harán. Te táequenepa eta máepenirahi ema máiyaini, mavanecapa ema Viya ema Abraham máiteca eta te juca apaquehe viávihahi puiti víti. (Te jena áñoana ticaijarehi Canaán.)
4 Então, saiu da terra dos caldeus e habitou em Harã. E dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que habitais agora.
5 Tájinasera máijara­cahini mayehe­nahini apaquehe, ánicu­chi­chái­na­hi­pucáini. Mameta­ca­hisera eta máijara­si­ra­yarehi eta mayehe­yarehi apaquehe. Taicha eta apaquehe máijara­ca­yarehi nayehe­yarehi ena machicha­na­ve­queneana te maépenapa ema Abraham. Nájina­ri­cha­hasera machicha­na­vea­nai­nahini te jena áñoanahi.
5 E não lhe deu nela herança, nem ainda o espaço de um pé; mas prometeu que lhe daria a posse dela e, depois dele, à sua descendência, não tendo ele filho.
6 Éneri­chuvare mametacahi ema Viya, ánipa maicha: “Ena pichicha­na­ve­que­nea­nayare ticava­sa­re­canaya nayehe ena apava­sa­juecuana. Ticata­ji­va­na­ya­resera naicha ena napaureanaya. Nacaji­reyare. Cuatrociento áñoyare eta náichirayare.
6 E falou Deus assim: Que a sua descendência seria peregrina em terra alheia, e a sujeitariam à escravidão e a maltratariam por quatrocentos anos.
7 Nútisera, níjara­cayare eta náicuñayare ena achaneana te jena avasare nácani ticaji­rea­nayare ena pichicha­na­ve­que­nea­nayare. Tásiha, te táequenenapa, nucuchu­cu­ha­va­cainapa. Tásiha, títeca­nainapa ani te juca najirau­chi­ha­nuyare” máichapa ema Viya.
7 E eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus. E, depois disto, sairão e me servirão neste lugar.
8 Ema Viya mafirmachapa eta matratune eta máitauchi­ra­yarehi eta juca máechaji­ri­ruvahi mayehe ema Abraham. Éneri­chuvare mavanecapa ema Abraham timarca­cha­vayare, máicutia­ra­yarehi eta macasi­ña­vairahi me Viya. Namarca­cha­ya­reva namutu ena machicha­naveana ajairana, énapa ena mámarie­queneana ajairana. Eta tacahehi, te óchoquenepa sache eta máuchusirahi ema Isaac machicha ema Abraham, mamarcachapa. Éneri­chuvare, máichahi ema Isaac te macachichapa ema Jacob. Ema Jacob, éneri­chu­hivare máichava­capahi ena dócequeneana machicha­naveana, ena víyana­veanaini víti.
8 E deu-lhe o pacto da circuncisão; e, assim, gerou a Isaque e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque, a Jacó; e Jacó, aos doze patriarcas.
9 Ema José, nacapi­naruhi ena mapara­pe­naveana taicha máemuna­ca­panahi ema naiya. Eta tacahe, náijara­recapa ena mapara­pe­naveana nayehe ena apava­sanana. Tásiha, éna náequecapa náijara­recapa mayehe ema ticavasa te apana avasare Egipto. Émasera ema Viya majaneacahi ema amaperu José.
9 E os patriarcas, movidos de inveja, venderam a José para o Egito; mas Deus era com ele.
10 Macatiu­cha­hivare tayehe eta macata­ji­vairana. Máijara­ca­hivare eta máituca­que­neyare. Ema rey aquenucahi tayehe eta Egipto máemunacahi ema José. Máimatiacahi eta máitusirahi. Eta tacahe, ema rey macaju­pahahi eta majanea­sirahi tamutu eta máimaha­queneana. Aquenucahi máicha, nayehe namutu ena ticavasana te Egipto.
10 E livrou-o de todas as suas tribulações e lhe deu graça e sabedoria ante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 Tásiha, te jena áñoanahi, táiteca­pauchapa eta ecuha te tamutu eta avasareana tayehe eta táunavahi eta Egipto étapa eta Canaán. Tétavi­cavahi eta nacata­ji­vairahi ena achaneana. Tásiha, ena viáchuca­na­veanaini, tájina naviyahini eta nanicaquene.
11 Sobreveio, então, a todo o país do Egito e de Canaã fome e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Émasera ema Jacob te masamai­ri­ricapa eta tatiari­hirahi eta tinicacare te Egipto máunaruhi ema rey, máevatacapa ena machicha­naveana eta navacha­repana eta tinicacare. Te téchuria­ca­navare eta tinicacare, mápecha­varepa máevataca ena machicha­naveana.
12 Mas, tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais, a primeira vez.
13 Te apihe­quenepa eta nachavirahi, ema José tímima­ti­chavapa nayehe ena mapara­pe­naveana. Tacahe, ema rey mapaenu­mavapa máimati énairahi mapara­pe­naveana ema José.
13 E, na segunda vez, foi José conhecido por seus irmãos, e a sua linhagem foi manifesta a Faraó.
14 Tacahe, ema José máimichuhapa ema maiya Jacob énapa ena natiari­hi­que­neanahi te mapena. Setenta y cíncoqueneana eta nasimutuva éna.
14 E José mandou chamar a Jacó, seu pai, e a toda sua parentela, que era de setenta e cinco almas.
15 Tacahehi eta mayanirahi ema Jacob macava­sairahi tayehe eta te Egipto. Étapa máepenihahi. Te táequenepa, étari­chuvare náepenihahi ena machicha­na­veanaini viáchuca­na­veánaini.
15 E Jacó desceu ao Egito e morreu, ele e nossos pais;
16 Váhisera nacaeca­ra­sihini eta náperanaini te Egipto. Nacaye­jecapa eta nacaeca­ra­sirahi eta te ecari te tachachacu eta avasare Siquem te tinapaica eta Canaán. Étarichuhi eta máecari ema Abraham­.
16 e foram transportados para Siquém e depositados na sepultura que Abraão comprara por certa soma de dinheiro aos filhos de Hamor, pai de Siquém.
17 Tiuri, tiánehipa eta máitauchi­ra­yarehi eta máechaji­ri­ruvahi ema Viya matratunehi mayehe ema Abraham, ánaquia­pa­ríchaha eta áñoana eta máijara­si­ra­yarehi eta apaquehe nayehe­yarehi ena machicha­na­ve­queneana. Ena nachicha­naveana ena viáchuca­na­veanaini, ánaquipa náejapa­sihahi te Egipto.
17 Aproximando-se, porém, o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito;
18 Tayerevahi eta año, titupihapa ema apana rey te Egipto. Éma arairuhi rey, vaipa macapa­ya­cahini máimatihini ema José. Váipavare mávara­hahini maecha eta manaqui­rua­nainihi máemata­nea­nainihi ema José.
18 até que se levantou outro rei, que não conhecia a José.
19 Masapihapa macatia­na­ca­vacahi ena viáchuca­na­veanaini taicha eta náejapa­sirahi éna. Macaete­ma­ji­ri­ca­vacapa. Macava­nai­ripipa eta vahi nacuepe­rajica ena amuyana ajaira­chichana náuchusi­ra­vanahi. Najunijica apaesa vahi nacuitareca.
19 Esse, usando de astúcia contra a nossa linhagem, maltratou nossos pais, ao ponto de os fazer enjeitar as suas crianças, para que não se multiplicassem.
20 Tacahe, te jena sácheanahi, tiúchucapa ema amuya alauchu Moisés. Ema Viya máemunacahi ichape ema maca amuya. Mapana caje eta nacaju­ru­sirahi ena ticachichana te napena.
20 Nesse tempo, nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 Te náimahapa téchema­ra­hipaipa ema amuya, vaipa mayumu­ru­ca­ca­rehini. Tacahe, nayumu­rucapa ema amuya te pacurechicha te curiche­pi­raquiana távihahi te cajacure. Ésusera esu machicha ema rey suíchimavapa, suvehapa. Ésupa ticaju­rucahi suchicha­yarehi.
21 E, sendo enjeitado, tomou-o a filha de Faraó e o criou como seu filho.
22 Tacahe, ema amaperu Moisés ticaimi­tu­casipa tamutu eta náitupa­ji­jiá­si­ra­vanahi ena ticava­sanahi te Egipto. Tacahe, ichape eta máitupa­ji­jiá­si­ravahi eta máechaji­si­rapahi étapa eta máemata­ne­re­pianahi.
22 E Moisés foi instruído em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em suas palavras e obras.
23 Te ticayehepa cuarenta año ema Moisés, mavarahapa tiyana máejira­pa­navaca ena majaneanana israelítana.
23 E, quando completou a idade de quarenta anos, veio-lhe ao coração ir visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Te títecapapa ema Moisés, máimahapa ema émana achane ticavasa te Egipto téhara­recahi, máehahi ema majaneana ema Moisés. Tacahe, macatiuchapa ema majaneana. Émapa títsiri­jie­que­nehahi. Macapacapa ema ticavasa te Egipto.
24 E, vendo maltratado um deles, o defendeu e vingou o ofendido, matando o egípcio.
25 Eta mapane­reruhi ema Moisés, mavarahahi nacaicu­tia­rayare ena majaneanana eta mavane­ruirahi me Viya eta macuchu­cui­ra­va­ca­yarehi eta te nacata­ji­vairahi. Váhisera nácaicu­tia­rahini éna.
25 E ele cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus lhes havia de dar a liberdade pela sua mão; mas eles não entenderam.
26 Tacahe, te apana­quenepa sache, ema Moisés máimahapa téhaca­canahi ena apinana majaneanana. Mavarahapa macaichepaica. Máichapa: “¿Tájaha tacayema éhacaca éti? Ímaha epara­pe­cacahi” máichapa.
26 E, no dia seguinte, pelejando eles, foi por eles visto e quis levá-los à paz, dizendo: Varões, sois irmãos; por que vos agravais um ao outro?
27 Tacahe, ema túmepanahi mayehe ema apana, máevata­jicapa ema Moisés, máichapa: “¿Tájaha tacayema pímisiapava píti eta viyehe? ¿Nájahapuca tivane­cavihi juésevi­yarehi eta viyehe, viáquenu­mu­ri­vi­ya­repuca víti?
27 E o que ofendia o seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz sobre nós?
28 ¿Pivara­ha­papuca picapa­ca­nu­yareva núti, tacuti­ya­repuca eta picapa­sirahi cape ema egipcio?” máichapa.
28 Queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Te masamapa ema Moisés eta náechirahi ena achaneana émairahi ticapaca, tiyanapa tijunahi eta te apaquehe ticaijare Madián. Ánaquipa eta máeraji­siavahi máitati­ji­yavahi. Mavehapa esu mayena, ticapa­rapepa. Apinana ena machicha­na­veanahi ajairana suyehe esu mayena.
29 E a esta palavra fugiu Moisés e esteve como estrangeiro na terra de Midiã, onde gerou dois filhos.
30 Te cuarenta áñopa eta mávihairahi ánaqui, te étana sache, tipairi­ricahi te mávapahiana apaquehe tachacaya eta cerro ticaijare Sinaí, majanea­re­sirahi eta uvesana. Tacahe, tiúcupaicapa ema Viya eta te távihahi eta chéyaraji yucuqui. Timuru­ji­rinehi eta yucuqui maicha ema Viya. Váhisera táijuchahini táitahini eta tapacajiana.
30 E, completados quarenta anos, apareceu-lhe o anjo do Senhor, no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo de um sarçal.
31 Eta máimara­ra­sirahi eta juca ema Moisés, márami­rinehi. Tiyanapa mapaucha, máimati­yarehi. Te macacha­cayapa, masamapa eta mahu ema Viya. Ánipa máichahi:
31 Então, Moisés, quando viu isto, se maravilhou da visão; e, aproximando-se para observar, foi-lhe dirigida a voz do Senhor,
32 “Nútichucha Viya nacasi­ña­quenehi ena piáchuca­na­veanaini. Nútirichu macasi­ña­quenéni ema Abraham, ema Isaac, émapa ema Jacob” máichapa ema Viya. Tacahe, ema Moisés tiyaya­ca­reinehi eta mapisirahi. Vaipa mapatsi­ca­vahini máimara­ra­cahini.
32 dizendo: Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó. E Moisés, todo trêmulo, não ousava olhar.
33 Tásiha, ema Viya máichavarepa: “Piveju­chu­pe­vachava eta péparupeva taicha santo eta juca apaquehe piávihahi piácata­ya­pairuhi.
33 E disse-lhe o Senhor: Tira as sandálias dos pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Pisamanuya puiti, jucarihi numeta­ca­viyare. Núti nímara­racahi eta nacata­ji­vairahi ena nuchanerana tiávianahi te Egipto. Nusamahi eta náiyairahi. Nuvaraha nucatiu­cha­va­cayare. Eta tacahe, núcupaicahi numeta­pa­naviya. Nuvane­ca­viyare puítirichu piyana tayehe eta Egipto, picuchu­cu­ha­va­ca­yarehi” máichapa ema Viya. Tacahehi eta matupa­ra­sirahi ema Moisés mayehe ema Viya, mavaneruhi náquenu­mu­ri­yarehi ena majaneanana, macuchu­cuhaya éna eta te nacata­ji­vaiyahi. Étasera te tínapu­cainapa vahi náesachahini éma.
34 Tenho visto atentamente a aflição do meu povo que está no Egito, e ouvi os seus gemidos, e desci a livrá-los. Agora, pois, vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 — ausente —
35 A este Moisés, ao qual haviam negado, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz? A este enviou Deus como príncipe e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera no sarçal.
36 Tásiha, émarichuhi ema maca Moisés macuchu­cu­ha­vacapa namutu ena majaneanana tiásihanahi te Egipto. Eta macuchu­cui­ra­vacahi, máimerecahi eta tiárami­careana te jena avasare Egipto, étapa eta te mar ticaijare Títsiama Une, étapa te mávapahiana vámahi. Cuarenta año macahehi ema Moisés eta máichirahi eta juca.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por quarenta anos.
37 Émarichuva ema Moisés ticaecha­ji­ri­ruvahi nayehe ena majaneanana israelítana eta máuchusi­ra­yarehi ema profetayare. Máichapa: “Ema Viya Dios tivane­canuhi núti numeta­ca­heyare eta máechaji­riruva. Títecayare ema apanayare profeta mavane­ruyare ema Viya, tacutiyare eta mavane­si­ranuhi núti. Éma, tiúchucayare te namuri ena viámarie­que­nea­na­yarehi. Tatuparaca nasuapayare tamutu eta mavanai­ri­pia­nayare” macahehi ema Moisés.
37 Este é aquele Moisés que disse aos filhos de Israel: O Senhor, vosso Deus, vos levantará dentre vossos irmãos um profeta como eu; a ele ouvireis.
38 Émari­chuvare ema Moisés, ema máichuha­quenehi ema ángele tiápanaya eta te jena cerro Sinaí, nacucha­pirahi ena achaneana machamuriana te vámahi. Tasiha, máechajicahi ema Viya ema Moisés. Te títapi­ricapa ema Viya, ema Moisés tiúcupaicapa, mameta­ca­vacapa ena achaneana tamutu eta mameta­ca­si­vanahi me Viya. Éneri­chuvare ema Moisés májuchapahi te libro eta mavanai­ripiana ema Viya, tisuapa­ca­reanahi viyehe viti israelítana véhicanaya.
38 Este é o que esteve entre a congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu as palavras de vida para no-las dar.
39 Eta mávihairahi ema Moisés te cerro, vaipa náimahahini ena viáchuca­na­veanaini. Tásiha, vaipa návara­hahíni náehicahíni éma. Navarahapa tichava­na­yarehi te Egipto.
39 Ao qual nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram e, em seu coração, se tornaram ao Egito,
40 Tacáhénapa, te náichapa ema Aarón: “Vivaraha pépiya­si­nahavi eta visiña­rajina táinapu­mi­rau­cha­haviya, taicha vaipa vecha tájahapuca máichara­cavahi ema Moisés, ema ticuchu­cu­ha­havihi tayehe eta viávinénihi te Egipto” náichapa.
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Tacahe, náepiyacapa eta nasiña­ra­ji­yarehi, amairiha oro, tavasimahi eta torillo. Napiesta­cha­yarepa eta náepiyaruhi nasiñaraji. Tacahe, ticapa­re­ca­navare eta vaca; náijara­ca­sichahi eta nasiñaraji eta námavahuhi, náimicu­tichaipa ema Viya. Ténica­canapa. Tiúrisa­mu­reanapa eta náimairahi táurinavahi eta nasiñaraji náepiyaruhi.
41 E, naqueles dias, fizeram o bezerro, e ofereceram sacrifícios ao ídolo, e se alegraram nas obras das suas mãos.
42 Émasera ema Viya, eta máimairahi eta juca, vaipa máuricahini. Tásiha, vaipa majanea­ca­va­cahini éna. Váhisera máicuña­ca­va­nehini. Máisapapa ticasi­ña­rajiana, téneucha­vanapa te tamirahu eta nasiña­rajiana. Tásiha, tamu­tupa nacasi­ñaraji eta jarairiquiana. Taicha ánipa tacahehi eta Sagrada Escritura nájurehi ena profetana. Ánipa maicha ema Viya: “Émiti­si­canuhi núti, eti israelítana. Vaipa nútinahini ácasiña eta jena cuarenta­quenehi año te mávapahi vámahi.
42 Mas Deus se afastou e os abandonou a que servissem ao exército do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, me oferecestes vítimas e sacrifícios no deserto por quarenta anos, ó casa de Israel?
43 Étapa ecasiñahi épuyu­mi­rauchahi eta esiña­rajiana ticaijare Moloc. Éneri­chuvare ecasiñahi eta jarairiqui ticaijare Renfán. Eta ecaparuhi, vahi nútinahini íjaraca. Étapa íjaracahi eta esiña­rajiana. Éti, épera­ji­ricapa eta esiña­rajiana te tayeheana trono tapenahuana épiya­ruanahi. Eta tacahe, nucaja­ne­re­pai­caheya te apachacaya apaquehe ticaijare Babilonia” máichapa ema Viya.
43 Antes, tomastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do vosso deus Renfã, figuras que vós fizestes para as adorar. Transportar-vos-ei, pois, para além de Babilônia.
44 Te jena mávapahi vámahi ema Moisés mavanecapa ena viáchuca­na­veanaini náepiyaca eta mapena­yarehi máucupai­si­ra­re­yarehi ema Viya. Mavecu­naruhi eta tiáviha te anuma máimecha­quenehi ema Viya. Étarichu náunasirare eta ajureca tiáma eta mavanai­ripiana ema Viya.
44 Estava entre nossos pais no deserto o tabernáculo do Testemunho (como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto),
45 Te tépenapa ema Moisés, máevachacapa ema Josué émapa máitsivahi téchapa­ji­ri­ca­yarehi ena achaneana. Tacahe, tiyananapa mámamu­rihapa ema Josué. Ena achaneana námapahi éna eta mapena máucupai­sirare ema Viya. Nacaijuhepa eta apaquehe natupa­rahahi. Natiari­hisera ena achaneana ticavasana tayehe. Váhisera tácaje­ra­hichaini eta náitaha­si­ra­vacahi ena nánaranahi taicha ema Viya máimica­ta­ca­vacahi. Tacahe, tayerevahi eta áñoana ena náepera­jicahi eta mapena ema Viya. Te tijurucapa ema rey David, ticatu­pa­rahapa, machimapapa eta tatiari­hi­richaha. Émapa­vavare máechapa­jirica.
45 o qual nossos pais, recebendo-o também, o levaram com Josué, quando entraram na posse das nações que Deus lançou para fora da presença de nossos pais, até aos dias de Davi,
46 Taicha ema maca rey David máemunaruhi ema Viya. Tacahe, ema David mavarahapa tépiya­recaya eta mapenaya ema Viya amairi­ha­yarepa mari.
46 que achou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar tabernáculo para o Deus de Jacó.
47 Váhisera táitauchahini eta mapane­reruhi ema David, taicha ema Viya vahi máisapahini. Émapa títauchahi ema machicha ticaijare Salomón. Émapa tépiyacahi eta Templo.
47 E Salomão lhe edificou casa;
48 Tiuri puiti, numeta­ca­hevare, ema Viya ticavasahi te anuque­hequene anuma. Vahi títecaimahi macapena te témploana vépiya­rua­nasami viti páureanasami achaneana. Taicha ema Viya máichapa eta máechaji­riruva:
48 mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 “Te anuma táviha eta nuyehe trono néjasihahi. Ánaqui tásiha eta nuvanai­ripiana tayehe te juca apaquehe. Núti vahi nácamunu eta peti te juca apaquehe. Núti vahi nácamunu eta nunara­si­rarena.
49 O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés. Que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 ¿Váhipuca échava eta nútirahi népiyaca tamutu eta juca ímaha­que­neanahi te juca apaquehe?” macahepa ema Viya eta máechaji­ri­ruvahi.
50 Porventura, não fez a minha mão todas estas coisas?
51 Puítiripa eti esama­ra­ra­ca­nuanahi, ¿tájaha tacayema éhicahi eta namura­ca­sa­mu­re­vanaini ena iáchuca­na­veanaini? Váhivare ávara­hahini esama puiti eta máechaji­ri­ruvahi ema Viya táichavenehi eta evaina­ra­ji­sa­mu­re­va­vacahi étapa eta emasua­pirahi ema Espíritu Santo. Éti, eta epane­reruana tacuti eta napane­reruana ena iáchuca­na­veanaini eta navaina­ra­jivana.
51 Homens de dura cerviz e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim, vós sois como vossos pais.
52 Éna, náemeca­ta­ji­vachahi namutu ena profetanaini. Nacapa­ca­vacahi nácani téchaji­si­hanahi eta máitesi­ra­yarehi ema Cristo. Tásiha puiti, eta máitesiraipa ani, épururipa éma, masapihapa íjara­recahi ímica­pacahi éma taicha tétavi­cavahi eta máurivahi.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que anteriormente anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora fostes traidores e homicidas;
53 Étaripa eta mavanai­ripiana ema Viya, ángeleana ena tíjara­pa­nanahi ema Moisés. Échaji­cu­hai­pa­hinéni éti, esama­ri­pa­hinéni; váhique­neséra esuapahini —máichapa ema Esteban eta maconse­ja­chi­ra­vacahi.
53 vós que recebestes a lei por ordenação dos anjos e não a guardastes.
54 Te nasamapa ema Esteban eta máichirahi, tisema­na­rinehi. Tinica­va­na­rinehi eta nasemaneva.
54 E, ouvindo eles isto, enfureciam-se em seu coração e rangiam os dentes contra ele.
55 Émasera ema Esteban vahi mapica­ra­ca­va­cahini éna taicha mávaháruhi ema Espíritu Santo. Máesenicapa te anuma. Máimaharine eta majaraiva ema Viya, émapa ema Jesús titupihahi te vaure tinapaicahi eta majaraiva ema Viya.
55 Mas ele, estando cheio do Espírito Santo e fixando os olhos no céu, viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus,
56 Tacahe, ema Esteban máichavacapa ena achaneana natiari­hi­que­neanahi: —Ésenica te anuquehe. Núti nímahahi eta anuma téjiacahi. Émapa ema Jesucristo, máenahi titupihahi te mavaure ema Maiya —máichavacapa ema Esteban.
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, que está em pé à mão direita de Deus.
57 Énasera eta nasema­nevahi, tichuji­qui­ña­ha­vanapa. Tijaja­mu­ri­hanapa náetereuchapa namutu.
57 Mas eles gritaram com grande voz, taparam os ouvidos e arremeteram unânimes contra ele.
58 Nacara­tacapa, námapa te tachachacu eta avasare. Ánaqui eta natupi­si­si­ha­yarehi nacapa­si­ha­yarehi te márijahiana. Ena téhanahi nanaquicapa eta náepacuhána, natupa­racapa ema nayehehi comisario ticaijarehi Saulo.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas vestes aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Tacahe, nanaha­caripa natupi­sicahi ema Esteban. Tiánehiripa nacapaca. Émasera tiyuja­rau­cha­vaichaha. Ánipa macahehi: —Tata Náquenu Jesús, pijaca­pinanu eta náchaneva.
59 E apedrejaram a Estêvão, que em invocação dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Eta máquipai­si­ravahi, tépuyucapa tipiaracapa muraca. Ánipa macahe: —Tata, piperdo­na­chavaca ena nani eta juca náichiranuhi napeca­turahi —macahepa. Te títapi­ricapa eta mayuja­ra­sirahi, tépenapa.
60 E, pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. E, tendo dito isto, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.