2 Coríntios 5

Ignaciano NT (IGN_SBB) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Vimutuhi vímati te náquipai­capuca eta viáquehe, tépena­yarehi éta. Taicha éta, vahi muracai­nahini. Tacutihi te viáquipaica eta peti. Máejerarehi vicha taicha vahi muracai­nahini. Jarari­hisera eta viáquehe­yarehi te anuma vícuchihi mayehe ema Viya. Éta, nájinapa tirata­haimahi tiáquipaica taicha máepiyaruhi éma.
1 Porque sabemos que, se a nossa casa terrestre deste tabernáculo se desfizer, temos de Deus um edifício, uma casa não feita por mãos, eterna, nos céus.
2 Puiti, tétavi­cavahi eta tacata­ji­vairahi eta viáquehe. Tamutuhi tasama. Eta tacahe, vivara­hainehi táijahú­cha­vahini tacaitsi­vahini eta viáqueheyare te anuma.
2 E por isso também gememos, desejando ser revestidos da nossa habitação, que é do céu;
3 Taicha vicamu­nu­rinehi eta arairu viáquehe, apaesa vahi vitsiri­haimahi eta vicacha­ne­rayare ema Viáquenu taicha vicutiyare éma.
3 Se, todavia, estando vestidos, não formos achados nus.
4 Puiti eta juca vítare­si­raichaha, tamutuhi tasama eta viáquehe. Ichape­murihi eta táimipa­ne­re­re­si­ra­havihi. Váhisera étainahini eta vivarai­rai­nahini vépenávane, étasera vivarairahi tacaitsi­vahini eta viáquehe arairui­nahini.
4 Porque também nós, os que estamos neste tabernáculo, gememos carregados; não porque queremos ser despidos, mas revestidos, para que o mortal seja absorvido pela vida.
5 Tacahe, ema Viya tamutuhi máicucha eta táichara­ra­ca­vayare te apana vítaresira. Puiti tíjara­ca­ha­vi­hivare ema Espíritu Santo. Émapa títame­ta­ca­ha­vi­paraca eta vijaca­pi­rayare eta vícuchianahi.
5 Ora, quem para isto mesmo nos preparou foi Deus, o qual nos deu também o penhor do Espírito.
6 Tacahe, núti vahi nupicahini eta népeni­ra­ya­repuca, taicha ichape eta nucasi­ña­vairahi mayehe ema Viya. Tájina vahi néñama­vaimahi mayehe eta máijara­si­ra­nuinapa eta arairu náquehe, tayanapane vuíchaha nímahahini. Eta táimiya­ni­ravaya eta nítare­sirahi, nuyerehi eta nícuchihi náqueheyare.
6 Por isso estamos sempre de bom ânimo, sabendo que, enquanto estamos no corpo, vivemos ausentes do Senhor
7 — ausente —
7 (Porque andamos por fé, e não por vista).
8 Nuvara­hai­ne­hisera táijahú­cha­vahini tacaitsi­vahini eta juca náquehe, nuyana­sa­repaini nucacha­nehini ema Viáquenu.
8 Mas temos confiança e desejamos antes deixar este corpo, para habitar com o Senhor.
9 Eta tacahe, vivaraha ichape­murihi eta vicuri­sa­mu­re­chirahi eta vicaema­ta­neasira ema Viáquenu puiti juca vítare­si­raichaha. Tásiha éma, tiúrisa­mu­reyare eta viyehe te vímere­ca­vainapa te mamirahu.
9 Pois que muito desejamos também ser-lhe agradáveis, quer presentes, quer ausentes.
10 Taicha vimutu vímere­ca­vayare te mamirahu ema Cristo te mávacu­reyare. Ánaqui tímati­ca­reyare tamutu eta víchaque­nea­na­pachuhi puiti juca vítare­si­raichaha, te víchahipuca eta táuriqueneana, te étahipuca eta tamauri­queneana. Te víchahipuca eta táuriqueneana, vijaca­painapa eta vícuchia­napahi.
10 Porque todos devemos comparecer ante o tribunal de Cristo, para que cada um receba segundo o que tiver feito por meio do corpo, ou bem, ou mal.
11 Nútisera, ichape eta nupicau­chirahi ema Viya. Eta tacahe, nímiyanava numeta­ca­vacahi ena achaneana eta mayehe, taicha nuvarahahi námutuhini napicau­cha­hi­varéni éma. Émasera, tétavi­cavahi eta máimati­ranuhi táurivahi eta nupane­reruana eta nucaema­ta­nea­sirahi éma. Puiti nuvaraha échahi­varéni éti apanava eta táurivahi eta nupane­reruana.
11 Assim que, sabendo o temor que se deve ao Senhor, persuadimos os homens à fé, mas somos manifestos a Deus; e espero que nas vossas consciências sejamos também manifestos.
12 Tacahe, eta juca néchaji­sihahi, vahi nútinahini nucuna­cha­vahini. Nuvara­ha­hisera nucuna­cha­ca­rehini eta eyehe, apaesa árata­hahini ecama­tinaca ena tímija­cha­vanahi náimatie­queneha. Váhisera yátupi­nahini táuchure­que­né­nahini te nasamureana.
12 Porque não nos recomendamos outra vez a vós; mas damo-vos ocasião de vos gloriardes de nós, para que tenhais que responder aos que se gloriam na aparência e não no coração.
13 Éna, tépiyae­que­ne­ha­nuanahi, máurishi­nuhíji náicha, taicha ichape eta nuvapi­nai­ravahi eta nucaema­ta­nea­sirahi ema Viya. Tiúrihisera eta nuchuti. Nuvara­ha­paraca ichapenaini eta iúrica­ca­revaina éti.
13 Porque, se enlouquecemos, é para Deus; e, se conservamos o juízo, é para vós.
14 Núti nímatihi eta táetaviu­chirahi eta máemuna­si­ra­havihi ema Cristo, taicha máepeni­na­havihi te crusu. Vimutu viti achaneana vitupa­rahaichu vépeni­rapachu. Mavacha­chai­pasera tamutu ema Cristo. Eta tacahe, tatuparaca vítsiri­jicava vicaema­taneaca éma. Tásiha puiti, viti machane­ra­havipa. Vaipa vítiji­ri­ca­vaimahi. Émapa téchahi eta vítaresira, taicha eta machavirahi títareca.
14 Porque o amor de Cristo nos constrange, julgando nós assim: que, se um morreu por todos, logo todos morreram.
15 — ausente —
15 E ele morreu por todos, para que os que vivem não vivam mais para si, mas para aquele que por eles morreu e ressuscitou.
16 Eta tacahe, viti véhica­naripa ema Cristo, étainapa vipane­re­chayare eta vítsiva­chiraipa eta vítaresira. Vaipa véhicaimahi eta apana panereruca tayeheanahi te juca apaquehe. Étaripa cape juca viásine­quenehi váhirichu visuapa­pa­ji­cahini ema Cristo, vímija­cha­richucha éma vicutihi viti achanea­nasami. Puítisera vaipa tácahehi eta vipane­reruana. Visuapahi émairahi Machicha­quenehi ema Viya.
16 Assim que daqui por diante a ninguém conhecemos segundo a carne, e, ainda que também tenhamos conhecido Cristo segundo a carne, contudo agora já não o conhecemos deste modo.
17 Puítiripa viti viúrujia­canahi ema Cristo, apana­ha­viripa. Vínajicaipa eta viyehe­re­pinihi tamauri­queneana. Tamutupa arairuhi puiti eta viyehe­repiana.
17 Assim que, se alguém está em Cristo, nova criatura é; as coisas velhas já passaram; eis que tudo se fez novo.
18 Ema Viya, tétavi­cavahi eta máurivahi eta viyehe. Éma, mavarahahi vipaucha­yarehi éma. Mavara­ha­hivare macaepa­ha­ya­rehini eta vipica­ca­ra­si­ravahi eta vícuñayare táichavenehi eta vipeca­turana. Tásiha, mavaneca ema Machicha Jesucristo apaesa macaepa­ha­yarehi eta vipeca­turana vimutu viti vicasi­ñavana eta mayehe, vaipa máecharai­ri­caimahi. Tásiha, tájina eta vipica­ca­ra­si­ra­vaimahi eta vícuñai­nahini. Tásiha puiti, ema Viya titupa­ra­ca­havipa viti véhicanahi eta víchuhai­ra­va­cayare namutu ena apamuriana achaneana, apaesa éna apanava nacasi­ña­vavare eta mayehe, váipavare tipica­ca­ra­ca­va­naimahi eta mayehe.
18 E tudo isto provém de Deus, que nos reconciliou consigo mesmo por Jesus Cristo, e nos deu o ministério da reconciliação;
19 — ausente —
19 Isto é, Deus estava em Cristo reconciliando consigo o mundo, não lhes imputando os seus pecados; e pôs em nós a palavra da reconciliação.
20 Tacahe, víti mavane­ru­havihi ema Cristo víchuha­va­ca­yarehi namutu. Tímicu­ti­ji­ri­cavaipa émaque­né­nahini máechaji­ca­va­cahini ema Viya. Puiti viyasea­ca­vacahi namutu nacasiñava mayehe ema Jesucristo; váipavare tipica­ca­ra­ca­va­na­ya­rehini eta náicuñai­nahini náicuchi­yaréni.
20 De sorte que somos embaixadores da parte de Cristo, como se Deus por nós rogasse. Rogamo-vos, pois, da parte de Cristo, que vos reconcilieis com Deus.
21 Ema Cristo, tájina mapeca­tu­rai­nahini. Étasera mavarairahi ema Viya viúchucu­hayare víti, émapa ema Cristo tamuriacahi eta vipeca­turana. Puiti, tájina­sarepa víchira­vaimahi, tájina­varepa viviurevaina te mamirahu ema Viya vimutu viti viúrujia­ruanahi ema Cristo.
21 Àquele que não conheceu pecado, o fez pecado por nós; para que nele fôssemos feitos justiça de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.