Gênesis 47
Ya ehel apu Dios (IFY) vs NTLH
1 Ingkuyug Joseph hu limadda etan ni aaggi tu et lumaw idad kad-an etan ni patul et an makihummangan. Kantu etan ni patul ey “Dimmateng di ama et yadda aaggik ni nalpud Kanaan e intabin dan emin hu inhalun da niya emin hu wadan hi-gada et immen idad Goshen.”
1 Então José foi dar a notícia ao rei. Ele disse: — O meu pai e os meus irmãos vieram da terra de Canaã e estão na região de Gosém com as suas ovelhas e cabras, o seu gado e tudo o que têm.
2 Et peam-amta tu etan ni patul etan ida liman agitun ingkuyug tu.
2 Depois levou cinco dos seus irmãos e os apresentou ao rei.
3 Ey kan etan ni patul ni hi-gaday “Hipa ngunu yu?” Kanday “Kami kamampattul e apu, henidda lan aammed mi.
3 O rei perguntou: — Qual é o trabalho de vocês? Eles responderam: — Senhor, nós somos criadores de ovelhas, como foram os nossos antepassados.
4 Immali kamin mekibbebley di deya tep nemahhig hu bisil di bebley mid Kanaan et anin ni kennen idan inhalun mi ey endi. Et humman hu, hedin i-abulut mu e apu ey yad Goshen panha-adan mi.”
4 Viemos morar neste país porque na terra de Canaã não há pastos para os animais, e a fome lá está terrível. Por favor, deixe que a gente fique morando na região de Gosém.
5 Ey kan etan ni patul nan Joseph ey “Kayyaggud et immali hi amam niyadda agim.
5 O rei disse a José: — Agora que o seu pai e os seus irmãos vieram ficar com você,
6 Anin ni ngenamung kan ittudum ni pambebleyan. Itudum ni hi-gada hu Goshen e kekakkayyaggudan ni puyek di deyad Egypt. Ey hedin wadan hi-gada hu kabaelan dan mengippattul ni halun ku ey i-kud mun hi-gada.”
6 a terra do Egito está às ordens deles. Dê a eles a região de Gosém, que é a melhor do país, para que fiquem morando lá. E, se na sua opinião houver entre eles homens capazes, ponha-os como chefes dos que cuidam do meu gado.
7 Entanni ey an inewit nan hi Joseph hi ametu hi Jacob et ilaw tud kad-an etan ni patul. Et bendisyonan Jacob etan patul.
7 Depois José levou Jacó, o seu pai, e o apresentou ao rei. Jacó deu a sua bênção ao rei,
8 Kan etan ni patul ni hi-gatuy “Piga toon mu?”
8 e este perguntou: — Qual é a sua idade?
9 Ey kan Jacob ey “Hanggatut et telumpulu toon kun nunya. Neligat niya ansikkey hu biyag ku nem ya biyag ida lan aammed ku.”
9 Jacó respondeu: — Já estou com cento e trinta anos de idade e sempre tenho andado de um lado para outro. A minha vida tem passado rapidamente, e muitos anos foram difíceis. E eu não tenho conseguido viver tanto quanto os meus antepassados, que tiveram uma vida tão dura como a que eu tive.
10 Impidwan Jacob ni binendisyonan etan patul et han ida umhep ni han-aman Joseph.
10 Jacó deu a sua bênção ao rei e foi embora.
11 Inu-unnud Joseph hu inhel etan ni patul et itudu tun ametu niyadda agitu etan kekakkayyaggudan ni puyek ni neihnup di Rameses di Egypt et yadman pambebleyan da.
11 E José deu ao pai e aos irmãos terras na melhor região do Egito, perto da cidade de Ramessés, como o rei havia ordenado. Essas terras se tornaram propriedade deles, e eles ficaram morando ali.
12 Indawtan Joseph ni kennen hi ametu niyaddan emin hu agitu niyadda pamilyah da meippuun di bilang da.
12 José dava mantimentos ao pai, aos irmãos e aos parentes, conforme as necessidades de cada família.
13 Inhi-met tu hu bisil, anin di Egypt niyad Kanaan et endin hekey hu kennen idan tuu.
13 Não havia alimento em lugar nenhum, e a fome aumentava cada vez mais. Os moradores do Egito e de Canaã ficaram fracos de tanto passar fome.
14 Et humman hu, mahapul ni umgatang ida tuu nan hi Joseph ni kennen da. Yadda nanggatngan tu ey tuka illaw di baley etan ni patul.
14 O povo comprava mantimentos, e José ajuntava todo o dinheiro e o levava para o palácio.
15 Entanni ey endi law hu pihhuh idan tutu-ud Egypt niyad Kanaan, et yadda iEgypt ey limmaw idan mampehemmehemmek nan Joseph e kanday “Endi law pihhuh min pengettang min kennen mi, nem idwasi dakemi anhan ma-lat eleg kami matey ni upa mi.”
15 Quando acabou todo o dinheiro do Egito e de Canaã, os egípcios foram falar com José. Eles disseram: — Por favor, nos dê comida! Não nos deixe morrer só porque o nosso dinheiro acabou!
16 Kan Joseph ey “Hedin endi law pihhuh yu ey dammutun yadda inhalun yu hu i-li yun iwwa-hi yud kennen.”
16 José respondeu: — Se vocês não têm mais dinheiro, tragam o seu gado, que eu trocarei por mantimento.
17 Et pan-ilaw idan tuu hu kalnero, yadda gelding, yadda baka niyadda kebayyu dad kad-an nan Joseph, et humman inwa-hi dan kennen dan hantoon.
17 Os egípcios levaram a José cavalos, ovelhas, cabras, bois e jumentos, e em troca ele lhes deu mantimento durante todo aquele ano.
18 Nelabah hantoon ey na-puh hu inhalun idan tutu-u et umlidda mewan di kad-an Joseph et kanday “Apu, endi law hu iwwa-hi mid kennen tep na-puh hu pihhuh mi. Ey illam ni emin hu inhalun mi et ebuh hu annel mi niya puyek min natdaan.
18 O ano passou, e no ano seguinte foram dizer a José:
19 Hemek dakemi anhan ma-lat eleg kami matey! Anin ew katteg ni pambega-en dakemi etan ni patul niya anin ni pampuyyek tu hu puyek mi. Nemet idwatan dakemin kennen mi niya ittanem ma-lat eleg mebel-ah hu puyek mi.”
19 — Senhor, não podemos esconder o fato de que o nosso dinheiro acabou e que os nossos animais agora são seus. Não temos mais nada para entregar a não ser os nossos corpos e as nossas terras. Não deixe a gente morrer. Compre a nós e as nossas terras em troca de alimentos. Seremos escravos do rei, e ele será dono das nossas terras. Dê-nos mantimento para que possamos viver e também sementes para plantarmos, e assim a terra não se tornará um deserto.
20 Et lektattuy gintang Joseph emin hu puyek di Egypt et pampuyek etan ni patul, tep nepilit ida tuun nengigtang ni puyek da tep nemahhig hu bisil.
20 Então José comprou todas as terras do Egito para o rei. Todos os egípcios tiveram de vender as suas terras, pois a fome era terrível. Assim, a terra ficou sendo do rei,
21 Niya nambalin emin ida law hu tuudman ni bega-en etan ni patul.
21 e José fez dos egípcios escravos no país inteiro.
22 Yan ebuh law hu puyek idan padi hu eleg meigtang tep kamelpun etan ni patul hu daka kenna, et eleg mahapul ni da iggatang hu puyek da.
22 José só não comprou as terras dos sacerdotes. Eles não tiveram de vendê-las, pois o rei lhes dava certa quantidade de alimentos; e assim eles tinham o que comer.
23 Kan Joseph idan tuu ey “Deh e ginetang dakeyu, anin ni yadda puyek yu et bega-en dakeyu law etan ni patul. Adyah hu pagey. Lakkayuy et yu pan-itnem.
23 Então José disse ao povo: — Agora vocês e as suas terras são do rei, pois eu os comprei para ele. Peguem aqui sementes para semearem nos campos.
24 Et hedin man-enni kayu, ey iddawat yu etan ni patul hu hakey di liman betek ni ennien yu. Ellan yu metdaan ma-lat wada kennen yu niya ma-lat wada ittanem yun balin tu.”
24 Do que colherem, deem a quinta parte ao rei; usem as outras quatro partes para semear e para alimentar vocês, os seus filhos e as pessoas que moram com vocês.
25 Kan idan tuuy “Kami kaum-amleng tep ay himmek dakemi et eleg kami matey. Et humman hu, anin ew ni pambega-en dakemi etan ni patul.”
25 Eles responderam: — O senhor salvou a nossa vida e tem sido bom para nós. Seremos escravos do rei.
26 Et kapyaen nan Joseph humman ni olden di emin ni bebley di Egypt et nanengtun nunya e kaiddawat idan tutu-u hu bingay etan ni patul di daka ennia. Ebuh ida etan padin eleg um-idwat ni daka ennia etan ni patul, tep beken tun puyek humman ni puyek da.
26 Assim, José fez uma lei que existe até hoje . A lei é a seguinte: em todo o Egito a quinta parte das colheitas pertence ao rei. Só as terras dos sacerdotes não ficaram para o rei.
27 Yadda etan helag Israel ey nannaneng idad Goshen et lektattuy kimmedangyan ida niya dimmakkel ni peteg hu bilang da.
27 Os israelitas ficaram vivendo no Egito, na região de Gosém, onde compraram terras e tiveram muitos filhos.
28 Hi Jacob ey nekibebley diman ni hampulut pitun toon et han matey eman ni hanggatut et na-pat et pitu hu toon tu.
28 Jacó viveu dezessete anos no Egito, chegando à idade de cento e quarenta e sete anos.
29 Yan nengamtaan tu e ngannganih law hu ketteyyan tu, ey impaeyag tu hi Joseph et kantuy “Ikepam hu ngamay mu daul ni ulpuk et isapatah mu e eleg muwak ali ikkulung di deya Egypt.
29 Quando sentiu que ia morrer, Jacó mandou chamar o seu filho José e disse: — Se lhe posso pedir um favor, ponha a mão por baixo da minha coxa e jure que será fiel e honesto comigo nisto que vou pedir: não me sepulte no Egito.
30 Nem ikulung muwak alid neikulungan idan aammed ku.” Kan Joseph ey “Em e ama, u-unnuden ku huttan ni inhel mu.”
30 Quando eu morrer, tire o meu corpo do Egito e me coloque na sepultura dos meus antepassados, a fim de que eu descanse com eles. José respondeu: — Eu farei o que o senhor está pedindo.
31 Ey kan Jacob ey “Pansapatah ka e u-unnuden mu hu inhel ku.” Et mansapatah hi Joseph. Et manyuung hi Jacob et dayawen tu hi Apu Dios e inhudngul tud hulkud tud pangal tu.
31 — Então jure — disse Jacó. José jurou, e aí Jacó se inclinou sobre a cabeceira da cama e orou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.