Gênesis 47

Ya ehel apu Dios (IFY) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ingkuyug Joseph hu limadda etan ni aaggi tu et lumaw idad kad-an etan ni patul et an makihummangan. Kantu etan ni patul ey “Dimmateng di ama et yadda aaggik ni nalpud Kanaan e intabin dan emin hu inhalun da niya emin hu wadan hi-gada et immen idad Goshen.”
1 Então, José veio e contou a Faraó, e disse: Meu pai e meus irmãos, e seus rebanhos, e seu gado, e tudo que eles possuem vieram da terra de Canaã; e eis que eles estão na terra de Gósen.
2 Et peam-amta tu etan ni patul etan ida liman agitun ingkuyug tu.
2 E ele tomou alguns de seus irmãos, cinco homens, e os apresentou a Faraó.
3 Ey kan etan ni patul ni hi-gaday “Hipa ngunu yu?” Kanday “Kami kamampattul e apu, henidda lan aammed mi.
3 E Faraó disse a seus irmãos: Qual é a vossa ocupação? E eles disseram a Faraó: Teus servos são pastores, tanto nós como também nossos pais.
4 Immali kamin mekibbebley di deya tep nemahhig hu bisil di bebley mid Kanaan et anin ni kennen idan inhalun mi ey endi. Et humman hu, hedin i-abulut mu e apu ey yad Goshen panha-adan mi.”
4 Disseram mais a Faraó: Viemos para peregrinar nesta terra, porque teus servos não têm pastagem para seus rebanhos. Porque a fome é dolorida na terra de Canaã, por isso, suplicamos-te agora, deixa que teus servos habitem na terra de Gósen.
5 Ey kan etan ni patul nan Joseph ey “Kayyaggud et immali hi amam niyadda agim.
5 E Faraó falou a José, dizendo: Teu pai e teus irmãos vieram a ti.
6 Anin ni ngenamung kan ittudum ni pambebleyan. Itudum ni hi-gada hu Goshen e kekakkayyaggudan ni puyek di deyad Egypt. Ey hedin wadan hi-gada hu kabaelan dan mengippattul ni halun ku ey i-kud mun hi-gada.”
6 A terra do Egito está diante de ti; no melhor da terra faze teu pai e teus irmãos habitar; na terra de Gósen, deixa-os habitar. E se tu conheces algum homem de atividade entre eles, então faze-os responsáveis por meu gado.
7 Entanni ey an inewit nan hi Joseph hi ametu hi Jacob et ilaw tud kad-an etan ni patul. Et bendisyonan Jacob etan patul.
7 E José trouxe Jacó, seu pai, e o colocou diante de Faraó, e Jacó abençoou Faraó.
8 Kan etan ni patul ni hi-gatuy “Piga toon mu?”
8 E Faraó disse a Jacó: Quantos anos tu tens?
9 Ey kan Jacob ey “Hanggatut et telumpulu toon kun nunya. Neligat niya ansikkey hu biyag ku nem ya biyag ida lan aammed ku.”
9 E Jacó disse a Faraó: Os dias da minha peregrinação são cento e trinta anos. Poucos e maus têm sido os dias dos anos da minha vida, e não alcançaram aos dias dos anos da vida de meus pais nos dias de suas peregrinações.
10 Impidwan Jacob ni binendisyonan etan patul et han ida umhep ni han-aman Joseph.
10 E Jacó abençoou Faraó, e saiu da presença de Faraó.
11 Inu-unnud Joseph hu inhel etan ni patul et itudu tun ametu niyadda agitu etan kekakkayyaggudan ni puyek ni neihnup di Rameses di Egypt et yadman pambebleyan da.
11 E José estabeleceu seu pai e seus irmãos, e lhes deu posses na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.
12 Indawtan Joseph ni kennen hi ametu niyaddan emin hu agitu niyadda pamilyah da meippuun di bilang da.
12 E José sustentou seu pai, e seus irmãos, e toda a casa de seu pai com pão, de acordo com suas famílias.
13 Inhi-met tu hu bisil, anin di Egypt niyad Kanaan et endin hekey hu kennen idan tuu.
13 E não havia pão em toda a terra, porque a fome era muito dolorida, de modo que a terra do Egito e toda a terra de Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Et humman hu, mahapul ni umgatang ida tuu nan hi Joseph ni kennen da. Yadda nanggatngan tu ey tuka illaw di baley etan ni patul.
14 E José ajuntou todo o dinheiro que foi encontrado na terra do Egito, e na terra de Canaã, pelo trigo que eles compravam, e José levou o dinheiro para a casa de Faraó.
15 Entanni ey endi law hu pihhuh idan tutu-ud Egypt niyad Kanaan, et yadda iEgypt ey limmaw idan mampehemmehemmek nan Joseph e kanday “Endi law pihhuh min pengettang min kennen mi, nem idwasi dakemi anhan ma-lat eleg kami matey ni upa mi.”
15 E quando o dinheiro acabou na terra do Egito, e na terra de Canaã, todos os egípcios vieram a José, e disseram: Dá-nos pão, por que morreremos na tua presença? Pois o dinheiro acabou.
16 Kan Joseph ey “Hedin endi law pihhuh yu ey dammutun yadda inhalun yu hu i-li yun iwwa-hi yud kennen.”
16 E José disse: Dai o vosso gado, e eu vos darei pelo vosso gado, se não há dinheiro.
17 Et pan-ilaw idan tuu hu kalnero, yadda gelding, yadda baka niyadda kebayyu dad kad-an nan Joseph, et humman inwa-hi dan kennen dan hantoon.
17 E eles levaram seu gado a José, e José lhes deu pão em troca pelos cavalos, e pelos rebanhos, e pelo gado dos rebanhos, e pelos jumentos. E durante aquele ano ele os alimentou em troca de todo o seu gado.
18 Nelabah hantoon ey na-puh hu inhalun idan tutu-u et umlidda mewan di kad-an Joseph et kanday “Apu, endi law hu iwwa-hi mid kennen tep na-puh hu pihhuh mi. Ey illam ni emin hu inhalun mi et ebuh hu annel mi niya puyek min natdaan.
18 Quando aquele ano terminou, vieram a ele no segundo ano, e lhe disseram: Não ocultaremos a meu senhor que o nosso dinheiro acabou. Meu senhor também tem nossos rebanhos de gado. Nada nos sobrou diante da vista do meu senhor, exceto nossos corpos e nossas terras.
19 Hemek dakemi anhan ma-lat eleg kami matey! Anin ew katteg ni pambega-en dakemi etan ni patul niya anin ni pampuyyek tu hu puyek mi. Nemet idwatan dakemin kennen mi niya ittanem ma-lat eleg mebel-ah hu puyek mi.”
19 Por que morreremos diante dos teus olhos, tanto nós, como a nossa terra? Compra a nós e a nossa terra por pão, e nós e nossa terra seremos servos de Faraó, e dá-nos semente, para que possamos viver, e não morrer, para que a terra não seja desolada.
20 Et lektattuy gintang Joseph emin hu puyek di Egypt et pampuyek etan ni patul, tep nepilit ida tuun nengigtang ni puyek da tep nemahhig hu bisil.
20 E José comprou toda a terra do Egito para Faraó, porque os egípcios venderam, cada homem, o seu campo, porque a fome prevalecia sobre eles. Assim, a terra passou a ser de Faraó.
21 Niya nambalin emin ida law hu tuudman ni bega-en etan ni patul.
21 E quanto ao povo, ele os removeu para as cidades, desde uma extremidade das fronteiras do Egito até a outra extremidade.
22 Yan ebuh law hu puyek idan padi hu eleg meigtang tep kamelpun etan ni patul hu daka kenna, et eleg mahapul ni da iggatang hu puyek da.
22 Somente a terra dos sacerdotes ele não comprou, pois os sacerdotes possuíam uma porção atribuída por Faraó, e comiam a sua porção que Faraó lhes dava; por isso, eles não venderam suas terras.
23 Kan Joseph idan tuu ey “Deh e ginetang dakeyu, anin ni yadda puyek yu et bega-en dakeyu law etan ni patul. Adyah hu pagey. Lakkayuy et yu pan-itnem.
23 Então José disse a seu povo: Eis que neste dia comprei a vós e a vossa terra para Faraó. Vede, aqui há semente para vós, e semeareis a terra.
24 Et hedin man-enni kayu, ey iddawat yu etan ni patul hu hakey di liman betek ni ennien yu. Ellan yu metdaan ma-lat wada kennen yu niya ma-lat wada ittanem yun balin tu.”
24 E acontecerá que, das colheitas, dareis uma quinta parte a Faraó, e quatro partes serão vossas, para semear o campo, e para vosso alimento, e para os da vossa família, e para alimento para os vossos pequenos.
25 Kan idan tuuy “Kami kaum-amleng tep ay himmek dakemi et eleg kami matey. Et humman hu, anin ew ni pambega-en dakemi etan ni patul.”
25 E eles disseram: Tu salvaste as nossas vidas. Que encontremos graça à vista de meu senhor, e nós seremos servos de Faraó.
26 Et kapyaen nan Joseph humman ni olden di emin ni bebley di Egypt et nanengtun nunya e kaiddawat idan tutu-u hu bingay etan ni patul di daka ennia. Ebuh ida etan padin eleg um-idwat ni daka ennia etan ni patul, tep beken tun puyek humman ni puyek da.
26 E José fez esta lei sobre a terra do Egito até este dia, que Faraó deveria ter a quinta parte, exceto a terra dos sacerdotes, que não se tornou de Faraó.
27 Yadda etan helag Israel ey nannaneng idad Goshen et lektattuy kimmedangyan ida niya dimmakkel ni peteg hu bilang da.
27 E Israel habitou na terra do Egito, na região de Gósen; e eles tinham posses ali, e cresceram, e se multiplicaram grandemente.
28 Hi Jacob ey nekibebley diman ni hampulut pitun toon et han matey eman ni hanggatut et na-pat et pitu hu toon tu.
28 E Jacó viveu na terra do Egito por dezessete anos. Assim, toda a idade de Jacó foi cento e quarenta e sete anos.
29 Yan nengamtaan tu e ngannganih law hu ketteyyan tu, ey impaeyag tu hi Joseph et kantuy “Ikepam hu ngamay mu daul ni ulpuk et isapatah mu e eleg muwak ali ikkulung di deya Egypt.
29 E chegando-se o tempo que Israel devia morrer. Ele chamou seu filho José, e lhe disse: Se agora eu encontrei graça à tua vista, rogo-te que ponhas tua mão debaixo da minha coxa, e age com bondade e verdade para comigo: Não me enterres, rogo-te, no Egito,
30 Nem ikulung muwak alid neikulungan idan aammed ku.” Kan Joseph ey “Em e ama, u-unnuden ku huttan ni inhel mu.”
30 mas quando eu descansar com meus pais, tu me levarás para fora do Egito, e me enterrarás no lugar de sepultamento deles. E ele disse: Eu farei como tu disseste.
31 Ey kan Jacob ey “Pansapatah ka e u-unnuden mu hu inhel ku.” Et mansapatah hi Joseph. Et manyuung hi Jacob et dayawen tu hi Apu Dios e inhudngul tud hulkud tud pangal tu.
31 E ele disse: Jura-me. E ele lhe jurou. E Israel se curvou sobre a cabeceira da cama.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.