Gênesis 37

Ya ehel apu Dios (IFY) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Hi Jacob ey nannaneng di Kanaan e bebley ametu.
1 Jacó ficou morando na terra de Canaã, onde o seu pai tinha vivido.
2 Huyyadda nekapkapyan hi-gatu. Yan eman ni kapenikkenin u-ungnga tun hi Joseph e hampulut pitu toon tu ey nekikkillaw idan edum ni agitun u-ungngan ametud edum ni ahwatu e di Bilhah nan Silpah ni an mampattul ni halun ameda. Ey hin-addum ni wada tuka idenaddatteng nan ametun beken ni kayyaggud ni kapehpehding idan nunman ni agitu.
2 Esta é a história da família de Jacó. Quando José era um jovem de dezessete anos, cuidava das ovelhas e das cabras, junto com os seus irmãos, os filhos de Bila e de Zilpa, que eram mulheres do seu pai. E José contava ao pai as coisas erradas que os seus irmãos faziam.
3 Hi Jacob ey hi Joseph hu pinpinhed tud emin ida etan ni u-ungnga tu, tep hi-gatu neiungnga eman ni tuka pangkea-ammai. Hakey ni aggew ey indawtan tun andukkey ni balwasin kakkayyaggud.
3 Jacó já era velho quando José nasceu e por isso ele o amava mais do que a todos os seus outros filhos. Jacó mandou fazer para José uma túnica longa, de mangas compridas.
4 Yadda agin Joseph ey inletu da e hi-gatu pinpinhed amedan hi-gadan han-aaggi, et mukun anggebe-hel da, et anin ni pekihhummanganan dan hi-gatu et daka pambinungnget.
4 Os irmãos viam que o pai amava mais a José do que a eles e por isso tinham ódio dele e eram grosseiros quando falavam com ele.
5 Entanni ey nan-i-innep hi Joseph ni meippanggep idan agitu et ehlen tun hi-gada et nema-ma bunget dan hi-gatu.
5 Certa vez José teve um sonho e o contou aos seus irmãos. Aí é que ficaram com mais raiva dele
6 Kantuy “Heninnuy hu ini-innep ku.
6 porque ele disse assim: — Escutem, que eu vou contar o sonho que tive.
7 Limmaw itsu kumangngun han-aaggid payew et tayu pambeteken ida etan neanin pagey. Entanni ey nebehwat etan bintek ku ey linikweh idan bintek yu et manyuung ida etan di bintek ku.”
7 Sonhei que estávamos no campo amarrando feixes de trigo. De repente, o meu feixe ficou de pé, e os feixes de vocês se colocaram em volta do meu e se curvavam diante dele.
8 Ey kan idan agi tuy “Kaw kammu nem mampatul kalli et hi-gam u-unnuden mi?” Et nema-man anggebe-hel da tep ya i-innep tu. Beken ni ya ini-innep tun ebuh hu daka pengibubbungesin hi-gatu, nem anin ni elaw ni tuka penge-ehhel ni i-innep tu.
8 Então os irmãos perguntaram: — Quer dizer que você vai ser nosso rei e que vai mandar em nós? E ficaram com mais ódio dele ainda por causa dos seus sonhos e do jeito que ele os contava.
9 Entanni ey wada mewan hu ini-innep tu et e-ehhelen tuddan agitu. Kantuy “Ini-innep kun nanyuung idan hi-gak hu aggew, ya bulan niyadda hampulut hakey ni bittuwen.”
9 Depois José sonhou outra vez e contou também esse sonho aos seus irmãos. Ele disse assim: — Eu tive outro sonho. Desta vez o sol, a lua e onze estrelas se curvaram diante de mim.
10 Inhel tu daman ametu humman ni ini-innep tu ey imbunget ametu e kantuy “Kele hipa huttan ni i-innep? Kaw anin hi-gak, hi inam et yadda agim et manyuung kamillin hi-gam?”
10 Quando José contou esse sonho ao pai e aos irmãos, o pai o repreendeu e disse: — O que quer dizer esse sonho que você teve? Por acaso a sua mãe, os seus irmãos e eu vamos nos ajoelhar diante de você e encostar o rosto no chão?
11 Et mukun wada ameh idan agin Joseph ni hi-gatu. Nem hedin hi ametu, man tuka nemnemnema hu keibbellinan nunman ni i-innep.
11 Os irmãos de José tinham inveja dele, mas o seu pai ficou pensando no caso.
12 Hakey ni aggew ey limmaw ida agin Joseph di Sekem ni an mengippattul ni inhalun ameda.
12 Um dia os irmãos de José levaram as ovelhas e as cabras do seu pai até os pastos que ficavam perto da cidade de Siquém.
13 — ausente —
13 Então Jacó disse a José: — Venha cá. Vou mandar você até Siquém, onde os seus irmãos estão cuidando das ovelhas e das cabras. — Estou pronto para ir — respondeu José.
14 — ausente —
14 Jacó disse: — Vá lá e veja se os seus irmãos e os animais vão bem e me traga notícias. Então dali, do vale de Hebrom, Jacó mandou que José fosse até Siquém, e ele foi. Quando chegou lá,
15 et tu hamhamken ida agitu. Ey wada hakey ni tuun nenang-ang nan Joseph et kantun hi-gatuy “Hipa muka hemmahemmaka?”
15 ele foi andando pelo campo. Aí um homem o viu e perguntou: — O que você está procurando?
16 Kan Joseph ey “Yadda etan agik ni an nampattul, nem eggak ida hanhamak. Kaw amtam kad-an da?”
16 — Estou procurando os meus irmãos — respondeu José. — Eles estão por aí, em algum pasto, cuidando das ovelhas e das cabras. O senhor sabe aonde foram?
17 Kan etan ni tuuy “Wadadda lan nuntan nem dingngel ku ung-ungbal da e umlaw idad Dothan.” Et maiunud hi Joseph diman.
17 O homem respondeu: — Eles já foram embora daqui. Eu ouvi quando disseram que iam para Dotã. Aí José foi procurar os seus irmãos e os achou em Dotã.
18 Kamenetteng diman ey inang-ang idan agitu et ihuhummangan da petteyen dan hi-gatu.
18 Eles viram José de longe e, antes que chegasse perto, começaram a fazer planos para matá-lo.
19 Kanday “Iyalli etan kaum-eni-innep.
19 Eles disseram: — Lá vem o sonhador!
20 Petteyen tayu et egahen tayud bitu. Et hedin ibbagan ametayu, kantayuy kinan ni layon. Et ang-angen tayu pangngu numan hu pambalinan ni i-innep tu.”
20 Venham, vamos matá-lo agora. Depois jogaremos o corpo num poço seco e diremos que um animal selvagem o devorou. Assim, veremos no que vão dar os sonhos dele.
21 Dingngel Reuben humman ey eleg tu pinhed ni petteyen da et kantuy “Eleg tayu petteya.
21 Quando Rúben ouviu isso, quis salvá-lo dos seus irmãos e disse: — Não vamos matá-lo.
22 Nealay inggah tayud bitu.” Mukun humman inhel tu ey tep tuka nemnemnema e ewwiten tulli et ienamut tun ametu.
22 Não derramem sangue. Vocês podem jogá-lo neste poço, aqui no deserto, mas não o machuquem. Rúben disse isso porque planejava salvá-lo dos irmãos e mandá-lo de volta ao pai.
23 Dimmateng tu-wangu Joseph ey dimpap da et ekalen da etan andukkey ni balwasi tun kakkayyaggud.
23 Quando José chegou ao lugar onde os seus irmãos estavam, eles arrancaram dele a túnica longa, de mangas compridas, que ele estava vestindo.
24 Et da egahen di bitun mamega.
24 Depois o pegaram e o jogaram no poço, que estava vazio e seco.
25 Ida kamengngan ey wadadda tuun inang-ang dan nalpud Gilead ni umlaw di Egypt. Humman idan tuu ey helag idan Ismael e ya ngunu da ey ida kamanggettang ni linggeman. Yadda kamel da ey dakel kinalga dan kameikkamdug di ihhida niyadda bangbanglu.
25 E sentaram-se para comer. De repente, viram que ia passando uma caravana de ismaelitas que vinha de Gileade e ia para o Egito. Os seus camelos estavam carregados de perfumes e de especiarias .
26 Kan Judah idan agituy “Endi gungunahen tayun memettey eyan agi tayu anin ni he-ulen tayu ametayu.
26 Aí Judá disse aos irmãos: — O que vamos ganhar se matarmos o nosso irmão e depois escondermos a sua morte?
27 Kayyaggud na-mu hedin iggatang tayu eyaddan kamangkelebbah ni helag Ismael et eleg tayu pateyen. Tep kaw tu-wan beken tayun agi?” Ey inebulut idan agi tu.
27 Em vez de o matarmos, vamos vendê-lo a esses ismaelitas. Afinal de contas ele é nosso irmão, é do nosso sangue. Os irmãos concordaram.
28 Et da guyuden hi Joseph etan di bitu et igtang dan dewampulun palatah etan idan helag Ismael et ilaw dad Egypt.
28 Quando alguns negociantes midianitas passaram por ali, os irmãos de José o tiraram do poço e o venderam aos ismaelitas por vinte barras de prata. E os ismaelitas levaram José para o Egito.
29 Nambangngad hi Reuben et tu ang-angen hi Joseph etan di bitu ey endidman. Et makaggeh ni peteg nemnem tu et pambi-kien tu balwasi tu.
29 Quando Rúben voltou ao poço e viu que José não estava lá dentro, rasgou as suas roupas em sinal de tristeza.
30 Et lumaw di kad-an idan agitu et kantuy “Endi etan di bitu hi Joseph! Hipa law pehding ku?”
30 Ele voltou para o lugar onde os seus irmãos estavam e disse: — O rapaz não está mais lá! E agora o que é que eu vou fazer?
31 Et ya law impahding da ey pintey da hakey ni gelding et ita-mel da balwasin Joseph etan di kuheyaw.
31 Então os irmãos mataram um cabrito e com o sangue mancharam a túnica de José.
32 In-anemut da humman ni balwasin Joseph et peang-ang dan ameda et kanday “Himmak mi huyyan balwasid dalan. Ang-ang mu pangngu hedin huyya balwasi etan ni u-ungngam.”
32 Depois levaram a túnica ao pai e disseram: — Achamos isso aí. Será que é a túnica do seu filho?
33 Inimmatunan tu e balwasin Joseph et kantuy “Tam em, balwasin etan ni u-ungngak! Endi! Binenuklin layon hu annel tu!”
33 Jacó a reconheceu e disse: — Sim, é a túnica do meu filho! Certamente algum animal selvagem o despedaçou e devorou.
34 Bini-kin Jacob hu balwasi tu et mambalwasin langgusih gapuh ni lemyung tu tep endi etan u-ungnga tu. Ey kaumlelemyung ni pigan aggew.
34 Então, em sinal de tristeza, Jacó rasgou as suas roupas e vestiu roupa de luto. E durante muito tempo ficou de luto pelo seu filho.
35 Immalidda u-ungnga tun menga-alluk ni hi-gatu, nem nanengtun kaumlelemyung. Kantuy “Ingganah ni metteyyak et hannak liwwana humman ni u-ungngak ni neendi.”
35 Todos os seus filhos e filhas tentaram consolá-lo, mas ele não quis ser consolado e disse: — Vou ficar de luto por meu filho até que vá me encontrar com ele no E continuou de luto por seu filho José.
36 Yan nengidetengan dan Joseph di Egypt, ey inggatang dan Potiphar e ap-apuddan guwalyad baley ni patul.
36 Enquanto isso, os midianitas venderam José a Potifar, oficial e capitão da guarda do rei do Egito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.